1 hour ago
அவள் இதயத்தின் மொழி – எபிசோட் 201, 202, 203
வாசகர் விமர்சனம்
பல நாட்கள் காத்திருந்த வாசகர்களுக்கு இந்த மூன்று எபிசோடுகளும் ஒரு பெரிய விருந்தாக அமைந்திருக்கிறது.
"காத்திருந்தவனுக்குக் கனி இனிக்கும்" என்ற பழமொழி இந்த மூன்று எபிசோடுகளுக்கும் மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கிறது.
நாம் இத்தனை நாட்கள் அப்டேட்டுக்காக காத்திருந்த எதிர்பார்ப்பை, கதாசிரியர் யாழினி ராம் அவர்கள் இந்த மூன்று அத்தியாயங்களிலும் நிறைவாகக் கொடுத்திருக்கிறார்.
இந்த மூன்று எபிசோடுகளிலும் என்னை அதிகமாக கவர்ந்தது உடல் சம்பவங்கள் அல்ல...
பவித்ராவின் மனநிலையை எழுத்தின் மூலம் உயிரோடு காட்டிய விதம்தான்.
ஒரு மனிதனின் மனம் ஒரு பக்கம் போக, அவனது நெஞ்சு இன்னொரு பக்கம் இழுக்கும் போது உருவாகும் குழப்பத்தை கதாசிரியர் மிக நுணுக்கமாக பதிவு செய்திருக்கிறார்.
"மனம் நினைப்பது ஒன்று, விதி எழுதுவது ஒன்று" என்று பெரியவர்கள் சொல்வார்கள்.
அந்த வரிகளுக்கு உயிர் கொடுத்தது போல பவித்ராவின் ஒவ்வொரு சிந்தனையும் இந்த எபிசோடுகளில் தெரிகிறது.
எழுத்து நடை
யாழினி ராம் அவர்களின் மிகப்பெரிய பலம் அவருடைய எழுத்து நடை.
காட்சிகளை வெறுமனே விவரிக்காமல், வாசகர்களை அந்த அறைக்குள்ளே உட்கார வைத்து நிகழ்வுகளை நேரில் பார்க்க வைப்பது போன்ற உணர்வை உருவாக்குகிறார்.
அதனால்தான் ஒரு அத்தியாயம் முடிந்தவுடன்,
"அடுத்த பக்கத்தில் என்ன இருக்கிறது?"
என்ற ஆர்வம் தானாகவே வருகிறது.
"ஆற்றில் போடும் கல்லைக் காட்டிலும், மனதில் போடும் கேள்வி ஆழம் அதிகம்"
என்பதைப் போல ஒவ்வொரு அத்தியாய முடிவிலும் ஒரு கேள்வியை விட்டுச் செல்கிறார்.
அதுவே வாசகர்களை கட்டிப்போட்டு வைத்திருக்கிறது.
கதாபாத்திரங்கள்
இந்த மூன்று எபிசோடுகளில் பிரகாஷ் மற்றும் பவித்ரா இருவரின் உணர்ச்சிகளும் தெளிவாக வெளிப்பட்டுள்ளன.
குறிப்பாக பவித்ராவின் மனக்குழப்பம், ஆசை, தயக்கம், பயம், எதிர்பார்ப்பு ஆகிய அனைத்தும் ஒன்றாக கலந்திருக்கின்றன.
அதை வாசிக்கும் போது,
"மழை பெய்யப் போகிறதா? இல்லை மேகம் மட்டும் கடக்கிறதா?"
என்று வானத்தைப் பார்த்து யோசிப்பது போன்ற உணர்வு வருகிறது.
அந்தத் தெளிவில்லாத நிலையே கதையின் பலம்.
காத்திருப்பின் மதிப்பு
இந்த அப்டேட்டுக்காக நாமெல்லாம் பல நாட்கள் காத்திருந்தோம்.
சில நேரங்களில்,
"இன்று வருமா?"
"நாளைக்கு வருமா?"
என்று பக்கத்தை மீண்டும் மீண்டும் திறந்து பார்த்திருக்கிறோம்.
ஆனால் இந்த மூன்று எபிசோடுகளைப் படித்த பிறகு,
"நல்ல எழுத்துக்கு கொஞ்சம் காத்திருக்கலாம்"
என்ற எண்ணம் வந்தது.
ஏனெனில் அவசரமாக எழுதப்பட்ட வரிகள் அல்ல, நேரம் எடுத்துப் பின்னப்பட்ட வரிகள் போல இந்த அத்தியாயங்கள் தோன்றுகின்றன.
மொத்தத்தில்
எபிசோட் 201, 202, 203 ஆகியவை கதையின் வேகத்தை மட்டும் கூட்டவில்லை.
வாசகர்களின் எதிர்பார்ப்பையும் இன்னொரு படி உயர்த்தியிருக்கின்றன.
இப்போது கதையின் முன் நிற்கும் மிகப்பெரிய கேள்வி:
"இந்தக் கதவு திறந்துவிட்டது... ஆனால் அதற்கு அப்பால் இருக்கும் உலகம் என்ன?"
அதற்கான பதிலை அறிய அடுத்த அப்டேட்டை ஆவலோடு காத்திருக்கிறோம்.
"நல்ல கதை முடிவதில்லை; அடுத்த அத்தியாயத்திற்காக மனதை காத்திருக்க வைக்கும்."
அதைத்தான் இந்த மூன்று எபிசோடுகளும் செய்திருக்கின்றன.
யாழினி ராம் அவர்களுக்கு வாழ்த்துகள்.
அடுத்த அப்டேட்டை எதிர்பார்த்து காத்திருக்கும் ஒரு வாசகர்.
வாசகர் விமர்சனம்
பல நாட்கள் காத்திருந்த வாசகர்களுக்கு இந்த மூன்று எபிசோடுகளும் ஒரு பெரிய விருந்தாக அமைந்திருக்கிறது.
"காத்திருந்தவனுக்குக் கனி இனிக்கும்" என்ற பழமொழி இந்த மூன்று எபிசோடுகளுக்கும் மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கிறது.
நாம் இத்தனை நாட்கள் அப்டேட்டுக்காக காத்திருந்த எதிர்பார்ப்பை, கதாசிரியர் யாழினி ராம் அவர்கள் இந்த மூன்று அத்தியாயங்களிலும் நிறைவாகக் கொடுத்திருக்கிறார்.
இந்த மூன்று எபிசோடுகளிலும் என்னை அதிகமாக கவர்ந்தது உடல் சம்பவங்கள் அல்ல...
பவித்ராவின் மனநிலையை எழுத்தின் மூலம் உயிரோடு காட்டிய விதம்தான்.
ஒரு மனிதனின் மனம் ஒரு பக்கம் போக, அவனது நெஞ்சு இன்னொரு பக்கம் இழுக்கும் போது உருவாகும் குழப்பத்தை கதாசிரியர் மிக நுணுக்கமாக பதிவு செய்திருக்கிறார்.
"மனம் நினைப்பது ஒன்று, விதி எழுதுவது ஒன்று" என்று பெரியவர்கள் சொல்வார்கள்.
அந்த வரிகளுக்கு உயிர் கொடுத்தது போல பவித்ராவின் ஒவ்வொரு சிந்தனையும் இந்த எபிசோடுகளில் தெரிகிறது.
எழுத்து நடை
யாழினி ராம் அவர்களின் மிகப்பெரிய பலம் அவருடைய எழுத்து நடை.
காட்சிகளை வெறுமனே விவரிக்காமல், வாசகர்களை அந்த அறைக்குள்ளே உட்கார வைத்து நிகழ்வுகளை நேரில் பார்க்க வைப்பது போன்ற உணர்வை உருவாக்குகிறார்.
அதனால்தான் ஒரு அத்தியாயம் முடிந்தவுடன்,
"அடுத்த பக்கத்தில் என்ன இருக்கிறது?"
என்ற ஆர்வம் தானாகவே வருகிறது.
"ஆற்றில் போடும் கல்லைக் காட்டிலும், மனதில் போடும் கேள்வி ஆழம் அதிகம்"
என்பதைப் போல ஒவ்வொரு அத்தியாய முடிவிலும் ஒரு கேள்வியை விட்டுச் செல்கிறார்.
அதுவே வாசகர்களை கட்டிப்போட்டு வைத்திருக்கிறது.
கதாபாத்திரங்கள்
இந்த மூன்று எபிசோடுகளில் பிரகாஷ் மற்றும் பவித்ரா இருவரின் உணர்ச்சிகளும் தெளிவாக வெளிப்பட்டுள்ளன.
குறிப்பாக பவித்ராவின் மனக்குழப்பம், ஆசை, தயக்கம், பயம், எதிர்பார்ப்பு ஆகிய அனைத்தும் ஒன்றாக கலந்திருக்கின்றன.
அதை வாசிக்கும் போது,
"மழை பெய்யப் போகிறதா? இல்லை மேகம் மட்டும் கடக்கிறதா?"
என்று வானத்தைப் பார்த்து யோசிப்பது போன்ற உணர்வு வருகிறது.
அந்தத் தெளிவில்லாத நிலையே கதையின் பலம்.
காத்திருப்பின் மதிப்பு
இந்த அப்டேட்டுக்காக நாமெல்லாம் பல நாட்கள் காத்திருந்தோம்.
சில நேரங்களில்,
"இன்று வருமா?"
"நாளைக்கு வருமா?"
என்று பக்கத்தை மீண்டும் மீண்டும் திறந்து பார்த்திருக்கிறோம்.
ஆனால் இந்த மூன்று எபிசோடுகளைப் படித்த பிறகு,
"நல்ல எழுத்துக்கு கொஞ்சம் காத்திருக்கலாம்"
என்ற எண்ணம் வந்தது.
ஏனெனில் அவசரமாக எழுதப்பட்ட வரிகள் அல்ல, நேரம் எடுத்துப் பின்னப்பட்ட வரிகள் போல இந்த அத்தியாயங்கள் தோன்றுகின்றன.
மொத்தத்தில்
எபிசோட் 201, 202, 203 ஆகியவை கதையின் வேகத்தை மட்டும் கூட்டவில்லை.
வாசகர்களின் எதிர்பார்ப்பையும் இன்னொரு படி உயர்த்தியிருக்கின்றன.
இப்போது கதையின் முன் நிற்கும் மிகப்பெரிய கேள்வி:
"இந்தக் கதவு திறந்துவிட்டது... ஆனால் அதற்கு அப்பால் இருக்கும் உலகம் என்ன?"
அதற்கான பதிலை அறிய அடுத்த அப்டேட்டை ஆவலோடு காத்திருக்கிறோம்.
"நல்ல கதை முடிவதில்லை; அடுத்த அத்தியாயத்திற்காக மனதை காத்திருக்க வைக்கும்."
அதைத்தான் இந்த மூன்று எபிசோடுகளும் செய்திருக்கின்றன.
யாழினி ராம் அவர்களுக்கு வாழ்த்துகள்.
அடுத்த அப்டேட்டை எதிர்பார்த்து காத்திருக்கும் ஒரு வாசகர்.
- Shajith



![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)