కాలం కలిసొస్తే

[sshamdan96]

Chapter - 17


నేను మంచి నిద్రలో ఉండగా నన్ను ఎవరో తట్టారు. కళ్ళు తెరిచి చూసాను. మంజు నా పక్కనే నుంచుంది.

మంజు: నేహా వచ్చింది బేటా. అమ్మ నిన్ను లేపమంది.

నేను మెల్లిగా బెడ్ మీద లేచాను. మంజు నా పక్కనే నుంచుని నన్ను చూస్తోంది. నాకు తాను ఎందుకు అలా చూస్తోందో అర్థం కాలేదు.

నేను: టైం ఎంత అయింది?

మంజు: పదకొండు గావొస్తుంది.

మంజు ఇంకా నా పక్కనే నుంచుని ఉంది. నాకు అర్థం కాలేదు.

నేను: ఏంటి మంజు? ఎమన్నా కావాలా? ఒక రెండు నిమిషాలలో వస్తాను.

మంజు మెల్లిగా అంది.

మంజు: నువ్వు లేచాక రూమ్ కొంచం సర్దుతా బేటా.

నేను కళ్ళు నలుపుకుంటూ పక్కనే అటు ఇటు చూసాను. రూమ్ కిటికీలకు ఉన్నా కర్టెన్లు వేసేసి చీకట్లో పడుకోవడం నాకు అలవాటు. చీకట్లో నాకు ఏమి కనిపించలేదు.

నేను: ఏమి సర్దాలి. అంత బానే ఉంది కదా?

మంజు కొంచం మొహమాట పడింది. కానీ చీకట్లో నాకు తన మొహం కనిపించలేదు.

మంజు: కాదు బేటా. అమ్మాయి లోనికి వస్తే మంచుగుండాలి కదా. బెడ్ షీట్ మారుస్తాను.

ఇలా నాతో మాట్లాడుతూ మంజు మెల్లిగా రూమ్ అంత అన్ని సామాన్లు సరిగ్గా ఉన్నాయో లేదో చూస్తూ చిన్న చిన్న సామాన్లు అన్ని పర్ఫెక్ట్ గా వాటి ప్లేస్ లో ఉండేలాగా సద్దింది. నేను లేచి బెడ్ మీద కూర్చున్నాను. మంజు నా వైపు చూసింది.

మంజు: ఏందీ బేటా ఇంకా లేస్తలేవు. ఆ పిల్ల వచ్చి అర్ధగంట అయింది. నువ్వు లేట్ గా పండుకున్నావు అని అమ్మ చెప్తే సరే కొద్దీ సేపు అయినాక లేపమంది నిన్ను. పోయి కలువు పో. నేను ఈ లోపల బెడ్ షీట్ మారుస్తా.

ఇలా అంటూ మంజు బెడ్ మీద నా పక్కనే ఉన్న నా టీ షర్ట్ తీసి నాకు అందించింది. నేను చొక్కా లేకుండా పడుకున్నాను. నేను మెల్లిగా మంజు చేతిలోంచి చొక్కా తీసుకున్నాను. మంజు నా వైపే చూస్తోంది. చొక్కా లేకుండా ఎన్నో సార్లు మంజు ముందు ఉన్నాను కానీ ఎందుకో ఇప్పుడు కొత్తగా చూస్తోంది అనిపించింది. అయినా నేను ఏమి అనలేదు. చొక్కా వేసుకుంటూ అడిగాను.

నేను:  ఏంటి మంజు. ఊరికే బెడ్ షీట్ మారుస్తాను అంటావు. రోజు మారుస్తున్నావు ఈ మధ్యన.

మంజు ఏమి మాట్లాడలేదు. నా వైపే చూస్తోంది. నేను బెడ్ దిగాను. మంజు మెల్లిగా వచ్చి లైట్ వేసింది. నేను మంజు వైపు చూసాను. మాములుగా ఇంట్లో పని చేస్తున్నప్పుడు పైట  ఎలా పడితే అలా ఉండే మంజు ఇప్పుడు మాత్రం చక్కగా నిండుగా కప్పుకుని ఉంది. నల్లటి బ్లౌజ్, ఇంకా ఆరంజ్ రంగు చీర. ఎప్పటిలాగానే చిఫ్న్ చీర కట్టుకుంది. బాడీకి చక్కగా అంటుకుని చీర మంజు రూపం బాగా కనిపిస్తోంది. నేను మంజుని పై నుంచి కింద వరకు చూసాను. నాకు ఉన్న కామానికో లేక మంజు నా వైపు ఈ మధ్య ఎక్కువ సేపు చూడటం వలనో, కంటికి కొత్తగా కనిపిస్తోంది.

మంజు: రోజు మార్చకపోతే ఎట్లా మరి? బెడ్ పైన మరకలు చెయ్యకు. నువ్వు మరకలు చేస్తే అది ఎండిపోయి గలీజ్ ఉంటది. అమ్మ చుస్తే మంచిగుండదు కదా. అందుకే మార్చేస్తున్న.

నేను: మరకలా? ఏమి మరకలు?

నాకు నిజంగా అర్థం కాలేదు. మంజు వైపు అయోమయంగా చూసాను.

మంజు ముందుకి వచ్చి బెడ్ మీద ఒక నాలుగు మరకలు చూపించింది వేలు పెట్టి.

మంజు: ఇది చూడు. ఈ మరకలు నువ్వు చేసినవే కదా. ఈడ నుంచుంటే కనిపిస్తున్నాయి. రూమ్ అంత మంచిగా పెట్టుకుంటావు, బాత్రూం కూడా నువ్వే కడుక్కుంటావు. ఇదొక్కటి ఎందుకు అట్లా మరకలు? అందుకే నేనే మార్చేస్తున్న.

ఆ మరకలు నేను రోజు రాత్రి అటొచ్చి ఇటొచ్చి సుల్లి కొట్టుకుని కార్చే మరకలు. ఈ మధ్య కాలం లో బట్టలు విప్పి పడుకోవడం అలవాటు అయింది. దాంతో నా మొడ్డ లోంచి నేను కార్చేసుకున్నాక కూడా లాస్ట్ కి మిగిలి ఉన్న రసాలు కారి బయటకి వచ్చి బెడ్ షీట్ కి అంటుకుని అట్టలు కడుతోంది. అది నేను పెద్దగా గమనించలేదు. కానీ మంజు రోజు చూస్తుంది. 

నేను: అది నీళ్లు తాగినప్పుడు లేదా కాఫీ తాగినప్పుడు పెద్దయేమో.

నేను ఏదో కవర్ చేయడానికి ట్రై చేసాను. మంజు నా వైపు సీరియస్ గా చూసింది.

మంజు: నీళ్ళకి మరకలు పడవు. కాఫీ మరకలు తెల్లగా ఉండవు. ఇవి ఏ మరకలో నాకు తెలుసు.

నేను ఏమి మాట్లాడలేదు. షాక్ అయ్యాను. కానీ మంజు నాతో అలా ఓపెన్ గా మాట్లాడుతుంటే నాలో కొత్త ఉత్సాహం మొదలయింది. అందులో ఈ మధ్యనే మల్లి మంజు అందాల మీద నా కన్ను పడటంతో ఈ కొత్త అంగెల్ లో జరిగే సంభాషణ నాకు బావుంది. ఎలా మాట్లాడాలో అని ఆలోచించాను. కానీ వెంటనే అనిపించింది. ఎన్నో ఏళ్ల నుంచి తెలుసు. నా కంటే తన కూతురు ఏడు ఏళ్ళు చిన్నది. చిన్నప్పుడు ఆ పిల్ల నేను అప్పుడప్పుడు కలిసి కారొమ్ బోర్డు, బిజినెస్ వంటి ఆటలు కూడా ఆడే వాళ్ళము. అప్పటి నుంచి నాకు తెలుసు. చడ్డీలు వేసుకున్నప్పుడు నుంచి పెద్దయ్యాక ఇప్పుడు వేసుకునే షార్ట్స్ వరకు నన్ను చూసింది. ఏదన్న అటు ఇటు మాట్లాడితే డేంజర్ అని ఒకపక్కన ఉన్నా సరే, ఇంకో పక్క అదే అడ్డు పెట్టుకుని మంజు ఫీల్ అవ్వకుండా జోక్ లాగా తీసిపారేయచ్చు అని అనిపించింది. సరే, చూద్దాము అని డిసైడ్ అయ్యాను.

నేను: అమ్మకి ఏమి చెప్పలేదు కదా?

మంజు: లేదు. అమ్మ చూడలేదు కూడా.

నేను: సరే మంజు. ఎవరికీ చెప్పకు. నువ్వన్నది నిజమే. ఇంకెవరన్న చుస్తే గలీజ్ గా ఉంటుంది. నువ్వు కాబట్టి పర్లేదు.

మంజు చిన్నగా నవ్వింది.

మంజు: నేను ఎవరికీ చెప్పను బేటా. నీకు తెలుసు కదా? నువ్వు చిన్నగున్నప్పుడు అమ్మ వాళ్ళు వద్దన్నా కూడా బయటకి పొయ్యి ఆడిటోడివి. అమ్మ నాన్న బయటకి పోయినప్పుడు నేనే కదా ఇంట్లో ఉండే. అప్పుడు చూడలేదా నీ అల్లరి! ఎప్పుడైనా అమ్మకి చెప్పిననా? చెప్పలేదు కదా?

నేను మంజు వైపు చూసి చిన్నగా నవ్వాను. ఒక పక్క నాతో మాట్లాడుతూనే ఇంకో పక్క బెడ్ షీట్ లాగేసింది. అది పక్కన పెట్టి నా వార్డ్ రోబ్ లోంచి ఇంకో బెడ్ షీట్ తీసింది. నేను కూడా చిన్నగా అవి ఇవి సద్దుతూ మంజుతో మాట కలిపాను.

నేను: ఎందుకు చెప్పలేదు? ఒక సారి అమ్మ నాన్న కి నా మీద కంప్లైంట్ ఇచ్చావు కదా?

ఒకసారి నేను ఏవో బూతులు నేర్చుకుని మాట్లాడితే అది మంజు మా అమ్మకి చెప్పింది. అది గుర్తొచ్చింది.

మంజు: అప్పుడు నువ్వు గలీజ్ మాటలు మాట్లాడినావు మరి. అప్పుడు కూడా మూడు రోజులు అట్లా గలీజ్ మాటలు అనొద్దు అని నీకు మంచిగా చెప్పిన. చివరికి నువ్వు నన్నే గలీజ్ మాటలు తిట్టినావు. అందుకే ఇంకా అమ్మకి చెప్పాల్సొచ్చింది.

నేను: ఆ చెప్పినావులే. అమ్మ నన్ను రప్ప రప్ప పీకింది. ఇంకా నయం నాన్నకి చెప్పలేదు. సంపేవాడు.

మంజు: నేను మస్తు బాధపడిన అప్పుడు. నా వల్ల పిల్లగాడ్ని కొట్టింది అక్క అని.

నేను: అంత ఫీల్ అయ్యేదానివి కంప్లైంట్ ఎందుకు ఇచ్చావు? ఇంతకీ అంత గలీజ్ మాట ఏమన్నాను?

మంజు నేను ఇద్దరమూ బెడ్ షీట్ తలో వైపు పట్టుకుని పరిచి మంజు అటు వైపు నేను ఇటు వైపు సద్దుతున్నాము. మంజు ఇప్పుడు వొంగి బెడ్ షీట్ పరుపు కిందకి దోపుతోంది. అప్పుడు చీర టైట్ గా నిండుగా ఉన్నప్పటికీ నాకు క్లీవేజ్ ఎక్కడుందో అంచనాగా తెలుస్తోంది. నేను అలానే చూస్తున్నాను. నేను అలా చూడటం మంజు కూడా గమనించింది. కానీ ఏమి అనలేదు. చిన్నగా నవ్వుతు అంది.

మంజు: ఏమో బేటా. నాకు గుర్తుకులేదు.

మంజు కొంచం సిగ్గు పడుతున్నట్టు అనిపించింది.

నేను: మూడు రోజులు తిట్టాను, నాలుగో రోజు నిన్నే తిట్టాను అంటున్నావు. అన్ని గుర్తున్నాయి నేను ఏమన్నానో గుర్తు లేదా? నేను నమ్మను. చెప్పు పర్లేదు.

మంజు అలానే నవ్వుతు ఉంది.

మంజు: వొద్దు బేటా. అప్పుడేదో అనేసినావు. ఇప్పుడు ఎందుకు?

నాకు నిజంగా నేను అన్న మాట గుర్తులేదు. ఎందుకంటే ఏదో ఆటల్లో ఎక్కడో ఏదో విన్నది వాగాను అప్పుడు. నిజానికి అది చెడ్డ మాట అని కూడా తెలియని స్టేజి లో ఉన్న కాబట్టి నన్ను ఏమన్నందుకు కొట్టిందో అమ్మ నాకు గుర్తు లేదు. ఇప్పుడు మంజు సిగ్గు పడుతుంటే నాకు కుతూహలం పెరిగిపోయింది.

నేను: అబ్బా చెప్పు మంజు.

మంజు: వద్దు నాన్న. చిన్న పిల్లోడివి ఏదో అనేసినావు.

నేను: అప్పుడు చిన్న పిల్లోడివి. ఇప్పుడు కాదు కదా.

మంజు: అప్పుడు చిన్న పిల్లోడివి. ఇప్పుడు కూడా నువ్వు నాకంటే చిన్నపిల్లోడివే కదా.

నేను సీరియస్ గా నిటారుగా నిలబడి మంజు వైపు చూసాను. బెడ్ షీట్ సద్దడం అయిపోయింది. ఇప్పుడు మంజు పిల్లో కవర్ ఎక్కిస్తూ నుంచుంది. నేను కూడా ఇంకో కవర్ ఎక్కిస్తూ నుంచున్న.

నేను: చిన్నపిల్లోడినా? ఇప్పుడు బయట ఒక అమ్మాయి ఉంది కదా. అన్ని కలిసొస్తే దాన్ని పెళ్లి చేసుకుని ఇదే మంచం మీద కాపురం చేస్తుండే నేను ఈ పాటికి. అప్పుడు చిన్న పిల్లోడిని. ఇప్పుడు పెద్దయ్యా కదా.

మంజు నల్లగా ఉన్న సరే అంగసౌష్ఠవం బాగుంటుంది ఇంతక ముందే చెప్పా కదా. అది నిజం. మనిషి నలుపు అయినా సరే, పలువరస, నవ్వు, ముఖ షేప్, భుజాలు, వక్షాలు, నడుము, పిరుదులు అన్ని చక్కగా ఉంటాయి. కాస్త పొట్ట భాగం దెగ్గర ఆడవారికి స్వతహాగా వయసు వలన వచ్చే పొట్ట కొంచం తప్ప మిగతాది అంత షేప్ బాగుంటుంది. ఇప్పుడు అలా నవ్వుతుంటే చక్కటి పలువరస ఆకర్షణీయంగా ఉంది. నేను కొంచం ధైర్యం చేసి ఒకడుగు ముందుకు వేద్దాము అనుకున్నాను.

నేను: ఏంటి మంజు. నేను ఇంకా చిన్న పిల్లోడిని అనుకుంటున్నావా? రోజు బెడ్ షీట్ మీద మరకలు చేస్తూ నీకు బెడ్ షీట్ మార్చేపని పెట్టేంత పెద్ద అయ్యాను మంజు. అయినా కానీ నాకు నువ్వు చెప్పవా?

నేను ఇలా అనేసరికి మంజు పకపకా నవ్వేసింది.

మంజు: అయ్యో! ఎట్లా చెప్పాలి బేటా నీకు. వొద్దు అన్నా కదా?

నేను: అంతేలే మంజు. నేను నీకు నా మారకాల సీక్రెట్ కూడా తెలుసు కాబట్టి మనము ఫ్రెండ్స్ లాగా ఉండచ్చు అనుకున్నాను. కానీ నీకు ఇష్టం లేకపోతే వద్దులే.

నేను కొంచం ముఖం దిగాలుగా పెట్టి ఓవర్ ఆక్షన్ చేసాను. ఇంతలో రూమ్ లోకి తలుపు నెట్టుకుని అమ్మ వచ్చింది.

అమ్మ: ఏంటే? వేడిని నిద్ర లేపమని పంపిస్తే ఇక్కడే ఉంది వీడితో కబుర్లు చెప్తున్నావా? బయట ఆ అమ్మాయి వచ్చి చాలా సేపు అయింది.

నేను: నేనే రూమ్ కొంచం సద్దేద్దాం గబుక్కున అని అడిగాను అమ్మ హెల్ప్.

అమ్మ: మన ఇల్లు ఎప్పుడు నీట్ గా ఉంటుంది లే. మంజు ఉండగా ఇల్లు ఎప్పుడు కళకళలాడుతుంది. సరే. మంజు నువ్వు త్వరగా కానించి వంట పని అవ్వగొట్టేయ్యి. నువ్వు రారా. నేహా వచ్చి చాలా సేపు అయ్యింది.

నేను: ఆ వస్తున్నాను. నేహా కి చెప్పు. ఒక రెండు నిమిషాలు అంతే.

అమ్మ తలా ఊపి బయటకి వెళ్ళింది. నేను వెంటనే తలుపు వేసేసాను.

నేను: సరే. నువ్వు ఎలాగూ చెప్పట్లేదు. నేను బయటకి వెళ్తున్నా.

మంజు: ఆగు బేటా. ఈ షార్ట్ లో వెళ్తావా?

నేను కిందకి చూసుకున్న. నేను లూస్ గా ఉండే బాక్సర్ లో పడుకున్నా. అలానే బయటకి వెళ్లబోతుంటే మంజు ఆపింది. నాకు అప్పుడు తట్టింది. నేహా ముందు నగ్నంగా విన్యాసాలు చేసిన సంగతి పాపం బయట ఎవరికీ తెలియదు కదా. వీళ్ళ ముందు డీసెంట్ గా ఉండాలి కదా.

నేను: ఓహ్. సారీ. మర్చిపోయాను. ఏదో ఇంట్లో ఉన్నట్టు వెళ్లబోయాను. సరే. నేను పైజామా వేసుకుని వస్తాను.

మంజు మంచం నీట్ గా సద్దేసి రూమ్ లోంచి బయటకి వెళ్తూ నన్ను చూసి అంది.

మంజు: నీకు నా పైన కోపం వొచింది లే?

నేను: కోపం ఎందుకు? నేను నువ్వు నా ఫ్రెండ్ అనుకుంటున్నా. అందుకే అన్ని చెప్తున్నా. నువ్వే అలా అనుకోవట్లేదు.

మంజు: సరే. ఇప్పుడు కాదు లే. నీకు తరవాత చెప్తాను.

నేను: ప్రామిస్?

మంజు: హా ప్రామిస్.

అలా నేను చెయ్యి చాపితే తాను కూడా చెయ్యి చాపింది. నా చేతిలో తన చెయ్యి వేసింది. రఫ్ గా ఉన్న చేతులు తగిలాయి. అప్పుడు అర్థం అయింది. పాపం మంజు చేసే కష్టమైన పనులకి చేతులు రఫ్ గా అయిపోయాయి.

నేను: సరే. ఈ సారి అడిగినప్పుడు చెప్పలేదనుకో అప్పుడు నేను అలుగుతా.

మంజు: పక్క చెప్తాలే.

అలా నవ్వుకుంటూ బయటకు వెళ్ళింది. నేను వెంటనే పైజామా వేసుకుని తల దువ్వుకుని, కొంచెం బాడీ స్ప్రే వేసుకుని బయటకు వెళ్ళాను.

*****  

నేను బయటకి వెళ్ళాను. అక్కడ సోఫాలో అమ్మ కూర్చుని ఉంది. పక్కనే నేహా కనిపించింది. అయితే నాకు నేహా ని చూసి ఆనందంకంటే ఎక్కువ కోపం చిరాకు బాధ వచ్చాయి. కారణం తాను మెడలో నల్లపూసలు, నుదుటి మీద ఇంక పాపిట మధ్య బొట్టు పెట్టుకుని వచ్చింది. కళ్ళకి మెట్టెలు కూడా వేసుకుంది. నేను మా పెళ్లి అయ్యాక నేహాని ఎలా అయితే చూడాలి అనుకున్నానో అలానే తయారయి మా ఇంటికే వచ్చింది. కాకపోతే కోడలిగా రావాల్సింది అతిధిగా వచ్చింది.

నా మొహం లో హావభావాలు మారడం నేహా గమనించింది. కానీ తాను మాత్రం మామూలుగానే అప్పులే కలిస్తే ఎలా అయితే నవ్వుతామో అలా చూస్తోంది.

నేను వెళ్లి మా నాన్న పక్కన కూర్చున్నాను. హాల్ లో సోఫాలు L షేప్ లో వేసి ఉంటాయి. దాంతో నాకు కుడి పక్కన నాన్న, డయాగోనల్ గ ఉన్న సోఫాలో ముందు నేహా అటు పక్క అమ్మ ఉన్నారు.

నేను: ఎలా ఉన్నావు?

నేహా: బాగున్నాను. నువ్వెలా ఉన్నావు?

నేను: గుడ్. నడుస్తోంది. ఏంటి విశేషాలు.

నేను నేహా మాట్లాడుకుంటుంటే అమ్మ నాన్న అదే పనిగా నాలో ఎమన్నా తేడా వస్తుందేమో అని చూస్తున్నారు. కానీ నేను మాత్రం మనసులో కోపం ఉన్నప్పటికీ నేహా అలా ఎందుకు తయారయి వచ్చిందో అర్థం చేసుకున్నాను. నాతో కలవడానికి వచ్చినప్పుడు అన్ని తీసేసి నా గర్ల్ ఫ్రెండ్ లాగ రావచ్చు. కానీ లోకానికి మాత్రం తానూ ఒక పెళ్లి అయిపోయిన అమ్మాయి. అలా రాకపోతే అమ్మ నాన్న కి అనుమానం వస్తుంది. అందుకే బయటకి ఎవరన్నా అతిధులు వస్తే ఎలా మాట్లాడుతానో అలానే మాట్లాడాను.

నేహా కూడా పద్దతిగా స్నేహితులతో మాట్లాడుతున్నట్టు మాట్లాడింది.

నేహా: అన్ని నార్మల్. అమెరికా కి మూవ్ అయిపోతున్నాము. అందుకే కొన్నాళ్ళు అమ్మ వాళ్ళ ఇంట్లో ఉండటానికి వచ్చాను. సరే ఇంక అందరిని ఒకసారి కలిసి వెల్దాము అని వచ్చాను.

నేను: వెరీ గుడ్. కంగ్రాట్స్.

నేహా: థాంక్యూ. నీకు చాలా సార్లు ఫోన్ చేసాను. కానీ కలవలేదు.

నేను: హ్మ్మ్. అది. నేను నెంబర్ బ్లాక్ చేసాను.

నేను అలా అనేసరికి అమ్మ నాన్న ఫ్రీజ్ అయిపోయారు. భోజనానికి అన్ని సద్దుతున్న మంజు కూడా ఒక్క క్షణం ఆగి మరీ చూసింది. నేహా కి నాకు మంచి ఫ్రీక్వెన్సీ ఉంటుందని ఎప్పుడు. ఇలా ఎప్పుడన్నా నేను తేడాగా మాట్లాడితే నేహా అక్కడ ఉన్న పరిస్థితిని బట్టి అల్లుకుపోతుంది. నేను కూడా అంతే. ఇద్దరం అప్పుడు అవతలి వారి మనసులో ఉన్న విషయం అర్థం చేసుకుని దానికి అనుగుణంగా సంభాషించడం మాకు కొత్త కాదు. అది తెలియని వారు మేము నిజంగా గొడవ పడుతున్నాము అనుకుంటారు. నిజానికి మా ఇద్దరికీ అదొక ఆట.

నేహా: బ్లాక్ చేసావా? అనుకున్నాను. ఈ తింగరోడికి కోపం వచ్చి బ్లాక్ చేసాడు అని.

నేహా అలా అనేసరికి అందరు నా మొహం చూసారు నేను ఏమంటానా అని.

నేను: మరి కోపం రాదా. వచ్చింది. బ్లాక్ చేసాను.

నేహా: హ్మ్మ్. నేను అర్థం చేసుకోగలను.

నేను: పోనిలే. నేను కాకపోయినా అమ్మ నెంబర్ ఉంది కదా నీ దెగ్గర. మంచిది అయింది.

నేహా: బ్రేకప్ అయింది నీతో. కానీ అంటీతో నా ఫ్రెండ్షిప్ ఎందుకు వదులుకోవాలి. నీ లెక్క నీదే, మా లెక్క మాదే. అంతే కదా ఆంటీ?

అలా అమ్మ వైపు చూసింది. అమ్మకి ఏమనాలో అర్థం కాలేదు. నేహా సపోర్ట్ చేస్తే నాకు కోపం వస్తే డేంజర్. పోనీ సపోర్ట్ చెయ్యకపోతే నేహా చిన్నబుచ్చుకుంటుంది. అలా ఇబ్బంది పడుతూ నవ్వుతు చూసింది. ఇంతలో నేను అందుకున్నాను.

నేను: హా. లెక్కలు మాట్లాడకు. నేను లెక్కలు మాట్లాడితే నీ దెగ్గర సమాధానం ఉండదు.

అందరు టెన్షన్ పడ్డారు. నేహాకి ఈ సారి నేను అన్నది అర్థం కాలేదు. అలా నా మొహం కేసి చూసింది.

నేను: అలా చూస్తావేంటి? లెక్కలు చెప్పనా? చికెన్ బిరియాని చేసి పెడతాను అని నాకు ఎప్పటి నుంచి చెప్తున్నావు? ఒక్క సారి అయినా ఇంటికి పిలిచి పెట్టావా?

అందరు కొంచం రిలాక్స్ అయ్యారు.

నేను: సరే అప్పుడు కుదరలేదు. పెళ్లి అయ్యాక అయినా మీ ఇంటికి పిలిచి మీ ఆయనకీ పరిచయం చేసి భోజనం పెట్టావా నాకు? అది లేదు. అందుకే అంటున్న. లెక్కలు చెప్పకు నాకు.

నేను అన్నది విని అందులో జోక్ గమనించి మా అమ్మ నాన్న మంజు ముగ్గురు నవ్వారు. అయితే "మీ ఆయన" అంటూ తన భర్త ప్రస్తావన తెచ్చినందుకు నేహాకి వొళ్ళు మండింది. మొహం మారిపోయింది. వెంటనే నేను కళ్ళతో సైగ చేసాను. నేహాకి అర్థం అయింది. అలా మాట్లాడకపోతే మేము మూవ్ ఆన్ అయ్యాము అని ఎవ్వరు నమ్మరు. నేహాకి అర్థం అవ్వగానే చిన్నగా పెదాలు విచ్చుకున్నాయి. వెంటనే అల్లుకుపోయింది.

నేహా: నేను నిన్ను ఎలా పిలవాలి రా. ఫోన్ నెంబర్ బ్లాక్ చేసావు. ఇమెయిల్ కి రెస్పాన్స్ ఇవ్వవు. మరి నిన్ను ఎలా కాంటాక్ట్ చెయ్యాలి. ఇప్పుడేమో పిలవలేదు అని నన్ను అంటున్నావు.

అందరు నవ్వారు. నేను కూడా నేహా వైపు చూసి అందరు మా యాక్టింగ్ కి కన్విన్స్ అయ్యారు అని ధీమాగా సైగ చేసాను. తాను కూడా చిన్నగా తల ఊపింది.

నేను: పోనిలే. ఇప్పుడు అయిపోయిందేదో అయిపోయింది. ఇన్నాళ్ళకి ఎలాగోలా మళ్ళీ కలిసావు. ఐ అం హ్యాపీ టు సి యు.

నేను అనగానే మా నాన్న చిన్నగా నా భుజం మీద చెయ్యి వేశారు నవ్వుతు. ఆయన వైపుకి చూసాను. నేను అంత మెచూర్డ్ గా మాట్లాడినందుకు ఆయన ముఖంలో సంతోషం తెలుస్తోంది.

నేహా: నేను కూడా.

ఇద్దరమూ ఒక మూగ సంభాషణలో మునిగి ఒకరితో ఒకరం కళ్ళతో మాట్లాడుకుంటున్నాము. ఇంతలో మంజు వచ్చింది.

మంజు: సరే బేటా. ఇప్పుడు నేను చేసిన చికెన్ బిరియాని తినండి. గులాబీ జామున్ కూడా చేసిన నేహా బేటా. నీకు ఇష్టం కదా.

నేహా: ఆహా. నీకు గుర్తుందా మంజు?

మంజు: అప్పుడు వచ్చినప్పుడు అక్క నీకు చేసిపెట్టింది అంట కదా. అందుకే నువ్వు వస్తున్నావు అని చెప్పి మళ్ళీ చేయమంది.

నేహా వెంటనే మా అమ్మని చిన్నగా హాగ్ చేసుకుంది.

నేహా: థాంక్యూ ఆంటీ.

అమ్మ: దీనికి ఏముంది అని థాంక్యూ. పిచ్చిపిల్ల. పదండి తిందాము. లోకేష్, దా నాన్న నువ్వు కూడా.

అలా అందరమూ లేచి భోజనానికి వెళ్ళాము.

ఇంకా ఉంది. చాప్టర్ 18 త్వరలో.