2 hours ago
அன்புள்ள கதாசிரியர் யாழினி ராம் அவர்களுக்கு,
"காத்திருந்த கண்களுக்கு ஒரு நொடியும் ஒரு யுகம்" என்பார்கள். அதுபோல, «அவள் இதயத்தின் மொழி» கதையின் அடுத்த அத்தியாயத்துக்காக காத்திருக்கும் வாசகர்களின் மனநிலையும் அப்படித்தான் இருக்கிறது.
இதுவரை நீங்கள் பின்னியிருக்கும் உணர்வுகளின் நூல், அடுத்த பக்கத்தைத் திறக்காமல் மனதை அமைதியாக இருக்க விடுவதில்லை.
"திறக்காத கதவுக்குப் பின்னால் என்ன காத்திருக்கிறதோ?
விடியாத விடியலுக்குள் என்ன ரகசியம் மறைந்திருக்கிறதோ?
எழுதப்படாத அடுத்த வரிகளில் எந்த உணர்வுகள் காத்திருக்கிறதோ?"
என்ற ஆவல் மனதுக்குள் அலைபாய்கிறது.
"காத்திருப்பவனுக்குக் கனி இனிக்கும்" என்பார்கள். ஆனால் சில கனிகள், காத்திருக்கும் நேரத்தையே இனிமையாக்கிவிடுகின்றன. உங்கள் எழுத்தும் அப்படித்தான்.
"நதியின் அடுத்த வளைவில் என்ன இருக்குமென்று தெரிந்திருந்தால், பயணத்தில் சுவாரஸ்யம் இருக்காது;
கதையின் அடுத்த பக்கத்தில் என்ன இருக்குமென்று தெரியாமல் இருப்பதுதான் வாசகனின் இனிய தவிப்பு."
"ஆழம் தெரியாமல் காலை விடாதே" என்ற பழமொழியைப் போல, கதையை எப்படி நகர்த்த வேண்டும் என்பது உங்கள் கற்பனை உலகத்தின் உரிமை. அதில் தலையிடுவது வாசகனின் வேலையல்ல. ஆனால்...
"கதவின் மறுபக்கத்தில் ஒரு விளக்கு எரிகிறதென்று தெரிந்தால், அதை பார்க்க மனம் ஏங்குவது இயல்பு."
அப்படித்தான் எங்களின் எதிர்பார்ப்பும்.
அடுத்த வரிகளில் என்ன மலரப் போகிறதோ?
எந்த உணர்வுகள் பேசப் போகிறதோ?
எந்த மௌனங்கள் வார்த்தைகளாக மாறப் போகிறதோ?
என்ற இனிய குழப்பத்தோடு...
அடுத்த அப்டேட்டுக்காக ஆவலோடு காத்திருக்கிறோம்.
"காலம் கனிய வைக்கும்; காத்திருப்பு சுவைக்க வைக்கும்."
– உங்கள் எழுத்தை நேசிக்கும் ஒரு வாசகன்.. ❤️
"காத்திருந்த கண்களுக்கு ஒரு நொடியும் ஒரு யுகம்" என்பார்கள். அதுபோல, «அவள் இதயத்தின் மொழி» கதையின் அடுத்த அத்தியாயத்துக்காக காத்திருக்கும் வாசகர்களின் மனநிலையும் அப்படித்தான் இருக்கிறது.
இதுவரை நீங்கள் பின்னியிருக்கும் உணர்வுகளின் நூல், அடுத்த பக்கத்தைத் திறக்காமல் மனதை அமைதியாக இருக்க விடுவதில்லை.
"திறக்காத கதவுக்குப் பின்னால் என்ன காத்திருக்கிறதோ?
விடியாத விடியலுக்குள் என்ன ரகசியம் மறைந்திருக்கிறதோ?
எழுதப்படாத அடுத்த வரிகளில் எந்த உணர்வுகள் காத்திருக்கிறதோ?"
என்ற ஆவல் மனதுக்குள் அலைபாய்கிறது.
"காத்திருப்பவனுக்குக் கனி இனிக்கும்" என்பார்கள். ஆனால் சில கனிகள், காத்திருக்கும் நேரத்தையே இனிமையாக்கிவிடுகின்றன. உங்கள் எழுத்தும் அப்படித்தான்.
"நதியின் அடுத்த வளைவில் என்ன இருக்குமென்று தெரிந்திருந்தால், பயணத்தில் சுவாரஸ்யம் இருக்காது;
கதையின் அடுத்த பக்கத்தில் என்ன இருக்குமென்று தெரியாமல் இருப்பதுதான் வாசகனின் இனிய தவிப்பு."
"ஆழம் தெரியாமல் காலை விடாதே" என்ற பழமொழியைப் போல, கதையை எப்படி நகர்த்த வேண்டும் என்பது உங்கள் கற்பனை உலகத்தின் உரிமை. அதில் தலையிடுவது வாசகனின் வேலையல்ல. ஆனால்...
"கதவின் மறுபக்கத்தில் ஒரு விளக்கு எரிகிறதென்று தெரிந்தால், அதை பார்க்க மனம் ஏங்குவது இயல்பு."
அப்படித்தான் எங்களின் எதிர்பார்ப்பும்.
அடுத்த வரிகளில் என்ன மலரப் போகிறதோ?
எந்த உணர்வுகள் பேசப் போகிறதோ?
எந்த மௌனங்கள் வார்த்தைகளாக மாறப் போகிறதோ?
என்ற இனிய குழப்பத்தோடு...
அடுத்த அப்டேட்டுக்காக ஆவலோடு காத்திருக்கிறோம்.
"காலம் கனிய வைக்கும்; காத்திருப்பு சுவைக்க வைக்கும்."
– உங்கள் எழுத்தை நேசிக்கும் ஒரு வாசகன்.. ❤️
- Shajith



![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)