[k3vv3]

మృగం: అధ్యాయం 1



Adithya Sakthivel
గమనిక: ఈ కథ రచయిత కల్పన ఆధారంగా రూపొందించబడింది. ఇది ఏ చారిత్రక సూచనలకు వర్తించదు. అయితే, ఇది 1996 సంవత్సరంలో బెంగళూరులో జరిగిన నిజ జీవిత సంఘటనల ఆధారంగా రూపొందించబడింది.
 
 చిత్రదుర్గ, బెంగళూరు
 
 బెంగుళూరు నుండి చిత్రదుర్గ 200 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. 150 సంవత్సరాల క్రితం ఎంతో చారిత్రక చరిత్ర కలిగిన పెద్ద జిల్లా. మొదట్లో ఇది అనేక అడవులు, పర్వతాలతో కూడిన ప్రాంతం. నిజానికి, నేటి వరకు, ఇది తక్కువ జనాభా కలిగిన జిల్లా. 1990లలో కేవలం మూడు సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్లు మాత్రమే ఉండేవి.
 
 సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల సంఖ్య కూడా తక్కువగానే ఉంది. ఆ సమయంలో కేసులు ఎక్కువగా రావు. చిత్రదుర్గలో దివ్య అనే 35 ఏళ్ల మహిళ ప్రభుత్వ ఉద్యోగంలో పనిచేస్తోంది. ఆమె చాలా మంచి హృదయం మరియు అందరితో చాలా దయగా ఉండేది. ఆమె రోజూ బస్సులో వస్తుంది. బస్సు దిగగానే అక్కడి నుంచి కిలోమీటరు దూరం నడవాలి, ఇరువైపులా పొదలు.
 
 పొదలు పోయాక మొక్కజొన్న పొలాలతో నిండిపోయింది. ఆ దారిలో నడుస్తుంటే ఎవరికీ కనిపించదు.
 
 నవంబర్ 13 1996
 
 10:45 AM
 
 సమయం సరిగ్గా ఉదయం 10:45. ఎప్పటిలాగే దివ్య బస్సు దిగి నడవడం ప్రారంభించింది. దీపావళి తర్వాత 2-3 రోజులు మాత్రమే. అలా దీపావళికి ఆమె ధరించిన ఆభరణాలన్నీ ఆమె మెడలోనే ఉన్నాయి. మనుషుల రాకపోకలు లేని ఆ బురద రోడ్డు గుండా ఆమె వెళుతుండగా, ఒక్కసారిగా ఆమె వెనుక ఎవరో ఆమె జుట్టు పట్టుకుని లాగారు.
 
 అతను దివ్య నోరు మూసి మొక్కజొన్న పొలంలోకి లాగి ఆమె డ్రెస్సులన్నింటినీ జంతువులా చింపేశాడు. ఆమెపై అత్యాచారం చేయడం ప్రారంభించాడు. ఆ తర్వాత ఆమె నుంచి చెవిపోగులు, ముక్కుపుడక, అన్నీ తీసుకున్నాడు. ఆభరణాలు తీసి తనకు ఇవ్వమని అడగలేదన్న కోణంలో తీసుకున్నాడు. అతను ఆమె ముక్కు మరియు చెవుల నుండి ప్రతిదీ లాక్కున్నాడు. దాంతో ఆమె ముక్కు, చెవి నలిగిపోయాయి.
 
 కొద్దిసేపటి తర్వాత, సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్‌కి కాల్ వచ్చింది, మరియు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ ఇన్‌స్పెక్టర్ సంజయ్ కుమార్ ఆమెను చూడటానికి అక్కడికి వెళ్ళినప్పుడు, దివ్య తనపై ఎటువంటి డ్రస్సులు లేకుండా అచేతనంగా నేలపై పడి ఉంది.
 
 1990వ దశకం చివరిలో, బెంగళూరులో ప్రజలందరూ చాలా సంతోషంగా జీవించేవారు. అందరూ చాలా ఉపశమనం పొందారు మరియు వారి వారి పనిని చేసారు. అప్పట్లో బెంగళూరు స్వర్గధామం. కానీ అతని వల్ల ఇవన్నీ మారడం ప్రారంభించాయి.
 
 నిజానికి మేం మెయిన్ గేటుకు భద్రత కోసం గ్రిల్ వేస్తున్నాం కదా? ఆ సంస్కృతి ఆయన వల్లనే వచ్చింది. ఆడపిల్లలంతా ఇంటి నుంచి బయటకు రావాలంటేనే భయపడుతున్నారు. బెంగుళూరులోనే కాదు కర్నాటక మొత్తం మీద పెద్ద భయం మొదలైంది. మహిళలపై అతడు దాడి చేసిన తీరు అన్నిచోట్లా ఒకేలా ఉంది. అతను ఎక్కడి నుండి వచ్చాడో వారికి తెలియదు. కానీ అకస్మాత్తుగా అతను పొదల్లో నుండి బయటకు వచ్చి చంపడానికి బాధితుడిని లోపలికి లాగాడు. కానీ అతను సులభంగా బాధితుడిని చంపడు. జంతువులా వారిని క్రూరంగా చంపేస్తాడు. ప్రజలంతా, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లంతా అతడు మనిషి కాదని అన్నారు.
 
 డిసెంబర్ 6, 1996
 
 6:00 PM
 
 మొదటి సంఘటన జరిగి నెల కూడా కాలేదు. డిసెంబరు కావడంతో చాలా త్వరగా చీకటి పడుతుంది. శుక్రవారం, డిసెంబర్ 6, 1996 సాయంత్రం ఆరు గంటల సమయంలో, పల్లవి అనే చిన్న అమ్మాయి సమీపంలోని పిండి మిల్లుకు వెళ్లింది. కానీ ఆ అమ్మాయి తిరిగి రాలేదు. వెంటనే, ఆమె తల్లిదండ్రులు తమ కుమార్తెను కనుగొనడానికి ఆమె స్నేహితురాలి ఇంటికి వెళ్లారు.
 
 కానీ ఆమె ఎక్కడా లేదు. దీంతో పల్లవి ఎక్కడికి వెళ్లిందని కుటుంబ సభ్యులు ఆరా తీస్తున్నారు. ఆమె ఇంటి నుండి పిండి మిల్లు వరకు ఉన్న ఆ రోడ్డు వీధి దీపాలు లేని చాలా చిన్న రహదారి. విషయం ఏంటంటే.. బాలిక ఫిబ్రవరి 6న కనిపించకుండా పోయింది.. కానీ ఆమె కుటుంబసభ్యులు మాత్రం 7వ తేదీనే ఫిర్యాదు చేశారు. ఆ సమయంలో ఎవరూ ఇంత తొందరగా వచ్చి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు ఫిర్యాదు చేయరు. ఏ సమస్య వచ్చినా వారే పరిష్కరించుకుంటారు. దీంతో వారు ఇటీవల సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు ఫిర్యాదు చేశారు.
 
 రెండు రోజుల తర్వాత
 
 8 డిసెంబర్ 1996
 
రెండు రోజుల తర్వాత పల్లవి మృతదేహం లభ్యమైంది. ఆమె శరీరంపై చిన్న గుడ్డ ముక్క కూడా లేదు. బట్టలు మరియు లోదుస్తులు అన్నీ సమీపంలోని పొదలపై విసిరివేయబడ్డాయి మరియు ఆమె ప్యాంటులో కొంత వీర్యం కనిపించింది.
 
 2–3 మంది ఈ బాలికను కిడ్నాప్ చేసి అత్యాచారం చేసి ఉంటారని సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు భావించారు.
 
 డిసెంబర్ చాలా చల్లగా ఉంటుంది మరియు సూర్యరశ్మి లేదు, ఇది పల్లవి శరీరం యొక్క కుళ్ళిపోయే ప్రక్రియను మందగించింది. ఆమె అదే రోజున చంపబడినప్పటికీ, ఆమె శరీరం ఇంకా తాజాగా ఉంది మరియు పల్లవి యొక్క ప్రైవేట్ భాగాలలో రక్తపు గాయాలు ఉన్నాయని మరియు వెనుక భాగంలో కూడా రక్తపు గాయాలు ఉన్నాయని సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు నేరస్థలంలో గుర్తించారు. ఇదంతా గమనించి శవపరీక్షకు పంపారు.
 
 శవపరీక్ష నివేదిక వచ్చింది. పల్లవి శరీరంపై చాలా చోట్ల గాయాలు ఉన్నాయని, అతను ఆమెను చాలా క్రూరంగా కొరికాడని అందులో పేర్కొంది. ఊపిరి ఆడకపోవడమే మరణానికి కారణం. గొంతు నులిమి చంపలేదు, కానీ బదులుగా, అతను ఆమె ముక్కు మరియు నోటిని గట్టిగా ప్యాక్ చేసాడు. దాంతో ఊపిరితిత్తుల్లోకి గాలి చేరకుండానే ఆమె చనిపోయింది. అతను ఏ స్థాయిలో ఆమెను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసాడో అంటే పల్లవి లోపల పెదవి రక్తం కారుతోంది. ఆమె పంటి చిరిగిపోయింది మరియు ఆమె దాని గుండా వెళ్ళింది. అంత బలాన్ని ఇచ్చాడు. అంతే కాకుండా, ఆమె శరీరంపై గాయాలు ఆమె హంతకుడికి వ్యతిరేకంగా తీవ్రంగా పోరాడుతున్నాయని సూచిస్తున్నాయి.
 
 ఇప్పుడు ఓ చిన్నారిని మర్మమైన వ్యక్తులు చిత్రహింసలకు గురిచేసి అత్యాచారానికి పాల్పడ్డారు. ఈ వార్త పత్రికలో ప్రచురితమైంది. ఆ రోజు వరకు చిత్రదుర్గ వాసులు ఇలాంటి మాట వినలేదు. ఇది విన్న తర్వాత ప్రజల్లో భయం మొదలైంది. ప్రతి ఒక్కరూ తమ ఇంట్లో ఉన్న ఆడపిల్లలు మరియు మహిళల భద్రత గురించి భయపడటం ప్రారంభించారు.
 
 నేరం జరిగిన ప్రదేశంలో, పల్లవి చెవిపోగులు మరియు చీలమండ కనిపించలేదు. ఆమె చీలమండ పైన A1 గుర్తు ఉంటుంది మరియు అదే గుర్తు ఆమె సోదరి చీలమండపై కూడా ఉంటుంది. ఎందుకంటే రెండూ ఒకే దుకాణం నుండి కొనుగోలు చేయబడ్డాయి.
 
 ఈ కండువాతో హంతకుడిని కనుగొనడానికి, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు దర్యాప్తు ప్రారంభించారు. కానీ సంజయ్ హంతకుడు ఒంటరివాడా లేక గ్యాంగ్ రేపిస్టునా అనేది కూడా కనిపెట్టలేకపోయాడు. దీంతో సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ శాఖపై ప్రజల్లో ఆగ్రహం మొదలైంది. సరిగ్గా అదే సమయంలో సంజయ్ సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్‌కి గుర్తు తెలియని లేఖ వచ్చింది.
 
 ఆ లేఖలో ఇలా ఉంది: "పల్లవి మరణంలో ధనవంతులైన అబ్బాయిలు ప్రమేయం ఉన్నారని, ఇందులో ఓ ప్రొఫెసర్ మరియు డాక్టర్ కొడుకు ప్రమేయం ఉందని కూడా రాశారు." సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు వెంటనే ఆ ప్రాంతంలోని ధనవంతుల జాబితాను సిద్ధం చేశారు. అన్న కోణంలో దర్యాప్తు ప్రారంభించారు. అయితే అప్పుడు కూడా సంజయ్ ఈ కేసులో తదుపరి దశకు వెళ్లలేకపోయాడు.
 
 విసిగిపోయిన ప్రజలు సంజయ్ కుమార్ మరియు అతని సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ శాఖపై ఫిర్యాదు చేయడం ప్రారంభించారు. వాళ్ళకి చాలా కోపం వచ్చింది. కాబట్టి ప్రభుత్వం సంజయ్ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ బృందాన్ని బదిలీ చేసింది మరియు ఈ కేసును దర్యాప్తు చేయడానికి కొత్త బృందాన్ని నియమించింది.
 
ఏసీపీ రాహుల్ నేతృత్వంలోని కొత్త సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ బృందం ఆ లేఖను పక్కన పెట్టి మరో కోణంలో దర్యాప్తు ప్రారంభించింది.
 
 "బృందం. "ఇతర మహిళలు ఎవరైనా ఇదే విధంగా దాడికి గురయ్యారా?"
 
 దీని గురించి వారికి అవగాహన లేదు. కానీ ఓ కానిస్టేబుల్‌కి ఒక్కసారిగా ఏదో గుర్తు వచ్చి, ‘‘సార్‌’’ అన్నాడు. అతను చేతులు ఎత్తాడు.
 
 "అవును." రాహుల్ అతని వైపు చూశాడు. అతను అతని దగ్గరికి వచ్చి, "సార్. కొన్ని నెలల క్రితం, బస్సు నుండి దిగిన 35 ఏళ్ల దివ్య అనే మహిళపై దాడి చేసి అత్యాచారం చేశారు."
 
 అది విన్న తర్వాత, అతను తన సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ బృందం వైపు కోపంగా చూశాడు. భయంతో “సారీ సార్” అన్నారు. "దాని గురించి మాకు తెలియదు."
 
 సిగార్ తాగుతూ అన్నాడు: "ఎందుకంటే ఆమె కేసు సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్‌లో దొంగతనం కేసుగా మాత్రమే నమోదైంది." కానిస్టేబుల్ వైపు తిరిగి, "నా అంచనా కరెక్టేనా సార్?"
 
 కంఠంలో భయంతో “అవును సార్” అన్నాడు కానిస్టేబుల్.
 
 డెస్క్ దగ్గర కూర్చొని, "అందుకే కేసు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల దృష్టికి రాలేదు."
 
 మరుసటి రోజు, పాలు వ్యాపారి అయిన మరో బాధితుడి నుండి ఇలాంటి మూడవ దాడి గురించి రాహుల్ తెలుసుకున్నాడు.
 
 పల్లవి కనిపించకుండా పోవడానికి రెండు రోజుల ముందు, అంటే డిసెంబర్ 6, శుక్రవారం, కాబట్టి రెండు రోజుల క్రితం, డిసెంబర్ 4 బుధవారం, అదే విధంగా, అక్కడ మరొక దాడి జరిగింది. అది కూడా ఆమె తప్పిపోయిన ప్రదేశానికి సమీపంలోనే జరిగింది, అది ఒక పాల వ్యాపారి కుమార్తె.
 
 అయితే దీన్ని రహస్య సమాచారంగా ఉంచాలని రాహుల్ నిర్ణయించుకున్నారు.
 
 "బృందం. ఈ సమాచారాన్ని లీక్ చేయవద్దు." వారికి ఉపదేశించాడు.
 
 ఇప్పుడు, రాహుల్ పాల వ్యాపారిని కనుగొని అతనిని విచారించడానికి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ స్టేషన్‌కు తీసుకెళ్లాడు. మొదట్లో ‘వద్దు సార్’ అన్నాడు. అయితే ఆ తర్వాత అందుకు అంగీకరించి ఆ రాత్రి ఏం జరిగిందో చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు.
 
 "నా కూతురు పేరు గీత సార్." ఆమె సమీపంలోని ఓ కంపెనీలో పనిచేస్తోంది. "సమీప ప్రాంతాలకు పాలు పంపిణీ చేసిన తర్వాత, సాయంత్రం ఇంటికి వెళ్ళేటప్పుడు, నేను ఆమెను పికప్ చేసి మా ఇంటికి తీసుకువస్తాను." ఇంకా ఏం జరిగిందో చెప్పాడు.
 
 డిసెంబర్ 4, 1996
 
 అదేవిధంగా, బుధవారం సాయంత్రం, డిసెంబర్ 4, 1996, గీత తండ్రి ఆమెను ఇంటికి తీసుకెళ్తున్నాడు. ఒక మెడికల్ షాప్ దగ్గర, అతను కొన్ని మందులు కొనుక్కుని ఆమె వెంట వస్తానని గీతను ముందుకు వెళ్ళమని అడిగాడు. ఇప్పుడు ఆ దారిలో ఒంటరిగా నడవడం ప్రారంభించింది. గీత అలా నడుచుకుంటూ వెళుతుండగా తన ఎదురుగా ఒక వ్యక్తి టోపీ పెట్టుకుని రావడం చూసింది.
 
 ఆ వ్యక్తి గీతను దాటుకుని మామూలుగా వెళ్ళాడు. కాబట్టి ఆమె ఏమీ అనుమానించలేదు మరియు నడుస్తూనే ఉంది. తన తండ్రి తనను వెంబడిస్తున్నాడన్న నమ్మకంతో ఆమె నడుస్తూనే ఉంది.
 
గీత కొన్ని అడుగులు ముందుకు నడవగా, తన వెనుక ఎవరో వస్తున్నట్లు అనిపించింది. ఆమె వెనక్కి తిరిగి అతన్ని చూడగా, ఆమె దాటిన వ్యక్తి తన వెనుకే రావడం చూసింది. ఆమె గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం ప్రారంభించింది మరియు ఆమె భయపడటం ప్రారంభించింది.
 
 ఇప్పుడు తనని ఫాలో అవుతున్నాడు అనుకుని పరుగు ప్రారంభించింది. గీత పరిగెడుతున్నప్పుడు వాడు కూడా ఆమె వెనకే పరిగెత్తడం మొదలుపెట్టి ఆమె జుట్టును లాగాడు. ఆపై అతను ఆమె స్వర త్రాడును గొంతు పిసికి చంపడం ప్రారంభించాడు.
 
 ఇప్పుడు అతను ఆమెను అడిగాడు, "నువ్వు నా నుండి తప్పించుకోవడానికి తెలివిగా భావిస్తున్నావా?" అతను ఆమెను కిందకు తోసి ఆమె నోరు మూసుకున్నాడు. ఇప్పుడు అతడిపై పోరాడేందుకు గీత అతడి జుట్టు పట్టుకునేందుకు ప్రయత్నించింది.
 
 మరియు ఆమె ప్రయత్నించినప్పుడు, అతని టోపీ కింద పడిపోయింది. దాంతో ఇప్పుడు గీత అతని జుట్టు పట్టుకునేందుకు ప్రయత్నించింది. కానీ అతని తలపై వెంట్రుకలు లేవు. అలా మిలటరీ మనిషిలా జుట్టు ట్రిమ్ చేసుకున్నాడు. కాబట్టి అతని జుట్టు గీత చేతికి చిక్కలేదు.
 
 ఏం చేయాలో తోచక ఇబ్బంది పడుతుండగా గీత తండ్రి వస్తున్న శబ్దం వినిపించింది. తండ్రి అక్కడికి వస్తున్నాడని తెలియగానే ధైర్యం తెచ్చుకుని అతని చేయి జారిపోయింది. అదే సమయంలో అది చూసిన ఆమె తండ్రి అతనిపై రాళ్లు రువ్వడం ప్రారంభించాడు.
 
 ప్రెజెంట్
 
 "అతను అప్రమత్తమై, అక్కడ దాక్కోవడానికి సమీపంలోని పొదల్లోకి పరిగెత్తాడు, సార్." "నేను మరియు గీత దానిని పెద్ద సమస్యగా చేయలేదు." గీత తండ్రి అన్నారు
 
 దీనికి రాహుల్ తన టీమ్‌ని చూస్తూ ఇలా అన్నాడు: "గ్రామస్తులకు ఇలాంటి మనస్తత్వం మాత్రమే ఉంటుందనేది నిజం." నా కూతురికి ఏమీ కాలేదు. "మనం ఇకమీదట జాగ్రత్తగా ఉండవచ్చు." గీత తండ్రి వైపు చూస్తూ, "నేను చెప్పింది నిజమేనా, సార్?"
 
 రాహుల్ టీమ్‌లోని ఇన్‌స్పెక్టర్ రాజేష్ గౌడ, "మీరు చెప్పింది నిజమే సార్." ఇలాంటి మనస్థాపానికి గురై సెక్యూరిటీ అధికారి‌స్టేషన్‌కు కూడా రాకుండా ఫిర్యాదులు చేసి సమస్యలు సృష్టించి పక్కనబెడుతున్నారు. "అలాగే గీత మరియు ఆమె తండ్రి మాత్రమే చేసారు." విచారణ కోసం గీతను తీసుకురావాలని రాహుల్‌ అతడిని ఒప్పించారు.
 
 దీంతో గీత తండ్రి ఆమెను సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్‌కు తీసుకురాగా, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు ఆమెను విచారించారు. ఇప్పుడు ఆమె చెప్పింది, "తండ్రి చెప్పినది అదే ఖచ్చితమైన విషయం." కానీ ఆమె తన తండ్రి చెప్పని విషయం చెప్పింది.
 
 ఆమె రాహుల్‌తో, "సార్. నేను అతన్ని మళ్ళీ చూశాను."
 
 షాక్ తిన్న రాహుల్ ఆమెను "గీతను ఎక్కడ ఎప్పుడు చూశావు?" అయితే ఆమె చెప్పింది విని అక్కడున్న సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ అధికారులంతా షాక్ అయ్యారు. ఎందుకంటే ఆమె ఒప్పుకోలు నమ్మశక్యం కానిది.
 
 ఎపిలోగ్ మరియు ముగింపు
 
 "ఇంతకీ గీత ఏం చెప్పింది, తర్వాత ఏం జరిగింది?" "మేము తదుపరి అధ్యాయంలో చూడవచ్చు."
 
 మృగం: అధ్యాయం 2: కొనసాగుతుంది