அன்று காலை, வீடு வழக்கமான காலைச் சலசலப்பில் இருந்தது. நான் படுக்கையில் இருந்து எழுந்தபோது, மனதில் நேற்று இரவும் இன்று காலையும் அம்மாவுடன் நடந்த ரகசிய நெருக்கத்தின் நினைவுகள் இன்னும் பசுமையாக இருந்தன. ஆனால் அதே சமயம், இந்த வீட்டின் மற்ற உறவுகளும் எனக்கு மிக முக்கியமானவை.
நான் ஹாலுக்கு வந்தபோது, இரண்டு அக்காக்களும் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
மூத்த அக்கா லட்சுமி — 28 வயது. அம்மா போலவே உடம்பு கொஞ்சம் போட்டு, பார்ப்பதற்கு முதிர்ந்த பெண்ணாகத் தெரிவாள். அவளுக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகவில்லை. அம்மா அவளுக்கும், இரண்டாவது அக்காவுக்கும் கல்யாணத்துக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பணம் சேர்த்துக் கொண்டிருந்தாள். லட்சுமி என்னைப் பார்த்ததும் புன்னகைத்தாள். அவள் மட்டும்தான் சில சமயங்களில் என்னை இறுக்கமாக அணைத்து, “என் தங்க தம்பி... நீ நல்லா இருக்கணும்,” என்று சொல்வாள். அது தூய சகோதர பாசம்.
இரண்டாவது அக்கா பார்வதி — 26 வயது. கொஞ்சம் ஒல்லியான உடம்பு, கொஞ்சம் கலராக இருப்பாள். அவளும் கல்யாணம் ஆகாதவள். அவள் என்னைப் பார்த்ததும் “தம்பி, இன்னிக்கு என்ன ஸ்பெஷல்?” என்று கேட்டபடி சிரித்தாள். அவளது பாசமும் மிக இயல்பான சகோதர பாசமாகவே இருந்தது.
நான் இருவரையும் பார்த்து, “அக்கா, இருவரும் கவனமா இருங்க. வேலைல சீக்கிரம் திரும்பி வாங்க,” என்றேன். லட்சுமி மட்டும் என்னை ஒரு முறை இறுக்கமாக அணைத்தாள். பார்வதி சிரித்தபடி என் தலையைக் கோதினாள். எங்களுக்கிடையே இருந்தது மிகத் தூய்மையான, பாசமான சகோதர உறவு. அவர்கள் என்னை வீட்டின் ஒரே ஆண் பிள்ளையாக, பொக்கிஷமாகப் பாவித்தார்கள்.
தங்கை பிரியா (9 வயது) இன்னும் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். நான் அவளருகே போய் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, “எழுந்திரு கண்ணு... ஸ்கூல் நேரமாகுது,” என்றேன். அவள் என்னை அணைத்துக் கொண்டாள்.
நான் ஹாலுக்கு வந்தபோது, அம்மா சமையல் அறையில் இருந்தாள். அவளைப் பார்த்த உடனே என் மனம் இரண்டாகப் பிரிந்தது. ஒரு பக்கம் — அம்மா மீதான தாய்மையான, ஆழமான பாசம். அவள் எங்களுக்காக எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டாள், எவ்வளவு உழைத்தாள் என்பது எனக்கு நன்றாகத் தெரியும். மற்றொரு பக்கம் — அவளுடன் நேற்று இரவும் இன்று காலையும் நடந்த ரகசிய நெருக்கம், அந்தத் தடைபடாத ஆசை. இரண்டும் எனக்குள் மோதின.
ஆனால் நான் உள்ளுக்குள் தெளிவாகச் சொல்லிக் கொண்டேன்: அம்மா மகன் பாசம் தான் முதன்மை. அந்த ரகசிய உறவு, எவ்வளவு இனிமையாக இருந்தாலும், இந்தக் குடும்பத்தின் அடிப்படையான பாசத்தை மீறி செல்லக் கூடாது.
அம்மா என்னைப் பார்த்ததும் மெல்லப் புன்னகைத்தாள். அவளது கண்களில் தாய்மை மட்டுமல்ல, நேற்று இரவின் நினைவும் இருந்தது. அவள் எனக்கு காபி கொடுத்தாள். நான் அவளருகில் நின்று, “அம்மா... நீ கொஞ்சம் ஓய்வா இரு. நான் உதவி செய்றேன்,” என்றேன். அம்மா என் தலையைத் தடவினாள். அந்தத் தொடுதல் தாய்மையானது.
காலை உணவு நேரத்தில் அம்மா எல்லோருக்கும் சாப்பாடு போட்டாள். நான் அவளுக்கு உதவி செய்தேன். அக்காக்கள் இருவரும் “தம்பி, நீ இப்படி இருக்கிறதைப் பார்க்க ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு,” என்றார்கள். தங்கை “அண்ணா... இன்னிக்கு எனக்கு சாக்லேட் வேணும்,” என்றாள்.
அம்மா லஞ்ச் பாக்ஸ் கொடுக்கும் போது, அவள் என் அருகில் நெருங்கி வந்தாள். அவளது உடல் மெல்ல என்னை உரசியது. நான் அவளது கண்களைப் பார்த்தேன். அந்தப் பார்வையில் பாசம் முதன்மையாக இருந்தது. நான் அவளது கன்னத்தில் மெல்ல முத்தமிட்டேன். அம்மா சற்று சிவந்தாள். ஆனால் அவளும் என்னை மெல்ல அணைத்தாள்.
“சாயந்திரம் தோட்டத்துக்கு வரணும் ராசா,” என்று மெல்ல நினைவூட்டினாள்.
நான் “சரி அம்மா” என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன். வீட்டை விட்டு வெளியே வரும் போது, எனக்குள் ஒரு தெளிவு இருந்தது — இந்தக் குடும்பத்தின் பாசத்தை, அம்மாவின் தியாகத்தை, அக்காக்களின் அக்கறையை, தங்கையின் அப்பாவித்தனத்தை நான் கெடுக்கக் கூடாது. அம்மாவுடனான ரகசிய உறவு எவ்வளவு இனிமையாக இருந்தாலும், அது இந்தப் பாசத்தை மீறி செல்லக் கூடாது.
ஆனாலும்... அம்மாவின் உடல், அவளது முத்தங்கள், அவளது அணைப்பு — அவை என்னை விட்டு அகல மறுத்தன.
கல்லூரிக்குப் போகும் வழியில் முழு நேரமும் அம்மாவைப் பற்றியே நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன்.
தொடரும்...
நான் ஹாலுக்கு வந்தபோது, இரண்டு அக்காக்களும் தயாராகிக் கொண்டிருந்தார்கள்.
மூத்த அக்கா லட்சுமி — 28 வயது. அம்மா போலவே உடம்பு கொஞ்சம் போட்டு, பார்ப்பதற்கு முதிர்ந்த பெண்ணாகத் தெரிவாள். அவளுக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகவில்லை. அம்மா அவளுக்கும், இரண்டாவது அக்காவுக்கும் கல்யாணத்துக்கு கொஞ்சம் கொஞ்சமாகப் பணம் சேர்த்துக் கொண்டிருந்தாள். லட்சுமி என்னைப் பார்த்ததும் புன்னகைத்தாள். அவள் மட்டும்தான் சில சமயங்களில் என்னை இறுக்கமாக அணைத்து, “என் தங்க தம்பி... நீ நல்லா இருக்கணும்,” என்று சொல்வாள். அது தூய சகோதர பாசம்.
இரண்டாவது அக்கா பார்வதி — 26 வயது. கொஞ்சம் ஒல்லியான உடம்பு, கொஞ்சம் கலராக இருப்பாள். அவளும் கல்யாணம் ஆகாதவள். அவள் என்னைப் பார்த்ததும் “தம்பி, இன்னிக்கு என்ன ஸ்பெஷல்?” என்று கேட்டபடி சிரித்தாள். அவளது பாசமும் மிக இயல்பான சகோதர பாசமாகவே இருந்தது.
நான் இருவரையும் பார்த்து, “அக்கா, இருவரும் கவனமா இருங்க. வேலைல சீக்கிரம் திரும்பி வாங்க,” என்றேன். லட்சுமி மட்டும் என்னை ஒரு முறை இறுக்கமாக அணைத்தாள். பார்வதி சிரித்தபடி என் தலையைக் கோதினாள். எங்களுக்கிடையே இருந்தது மிகத் தூய்மையான, பாசமான சகோதர உறவு. அவர்கள் என்னை வீட்டின் ஒரே ஆண் பிள்ளையாக, பொக்கிஷமாகப் பாவித்தார்கள்.
தங்கை பிரியா (9 வயது) இன்னும் தூங்கிக் கொண்டிருந்தாள். நான் அவளருகே போய் நெற்றியில் முத்தமிட்டு, “எழுந்திரு கண்ணு... ஸ்கூல் நேரமாகுது,” என்றேன். அவள் என்னை அணைத்துக் கொண்டாள்.
நான் ஹாலுக்கு வந்தபோது, அம்மா சமையல் அறையில் இருந்தாள். அவளைப் பார்த்த உடனே என் மனம் இரண்டாகப் பிரிந்தது. ஒரு பக்கம் — அம்மா மீதான தாய்மையான, ஆழமான பாசம். அவள் எங்களுக்காக எவ்வளவு கஷ்டப்பட்டாள், எவ்வளவு உழைத்தாள் என்பது எனக்கு நன்றாகத் தெரியும். மற்றொரு பக்கம் — அவளுடன் நேற்று இரவும் இன்று காலையும் நடந்த ரகசிய நெருக்கம், அந்தத் தடைபடாத ஆசை. இரண்டும் எனக்குள் மோதின.
ஆனால் நான் உள்ளுக்குள் தெளிவாகச் சொல்லிக் கொண்டேன்: அம்மா மகன் பாசம் தான் முதன்மை. அந்த ரகசிய உறவு, எவ்வளவு இனிமையாக இருந்தாலும், இந்தக் குடும்பத்தின் அடிப்படையான பாசத்தை மீறி செல்லக் கூடாது.
அம்மா என்னைப் பார்த்ததும் மெல்லப் புன்னகைத்தாள். அவளது கண்களில் தாய்மை மட்டுமல்ல, நேற்று இரவின் நினைவும் இருந்தது. அவள் எனக்கு காபி கொடுத்தாள். நான் அவளருகில் நின்று, “அம்மா... நீ கொஞ்சம் ஓய்வா இரு. நான் உதவி செய்றேன்,” என்றேன். அம்மா என் தலையைத் தடவினாள். அந்தத் தொடுதல் தாய்மையானது.
காலை உணவு நேரத்தில் அம்மா எல்லோருக்கும் சாப்பாடு போட்டாள். நான் அவளுக்கு உதவி செய்தேன். அக்காக்கள் இருவரும் “தம்பி, நீ இப்படி இருக்கிறதைப் பார்க்க ரொம்ப சந்தோஷமா இருக்கு,” என்றார்கள். தங்கை “அண்ணா... இன்னிக்கு எனக்கு சாக்லேட் வேணும்,” என்றாள்.
அம்மா லஞ்ச் பாக்ஸ் கொடுக்கும் போது, அவள் என் அருகில் நெருங்கி வந்தாள். அவளது உடல் மெல்ல என்னை உரசியது. நான் அவளது கண்களைப் பார்த்தேன். அந்தப் பார்வையில் பாசம் முதன்மையாக இருந்தது. நான் அவளது கன்னத்தில் மெல்ல முத்தமிட்டேன். அம்மா சற்று சிவந்தாள். ஆனால் அவளும் என்னை மெல்ல அணைத்தாள்.
“சாயந்திரம் தோட்டத்துக்கு வரணும் ராசா,” என்று மெல்ல நினைவூட்டினாள்.
நான் “சரி அம்மா” என்று சொல்லிவிட்டு கிளம்பினேன். வீட்டை விட்டு வெளியே வரும் போது, எனக்குள் ஒரு தெளிவு இருந்தது — இந்தக் குடும்பத்தின் பாசத்தை, அம்மாவின் தியாகத்தை, அக்காக்களின் அக்கறையை, தங்கையின் அப்பாவித்தனத்தை நான் கெடுக்கக் கூடாது. அம்மாவுடனான ரகசிய உறவு எவ்வளவு இனிமையாக இருந்தாலும், அது இந்தப் பாசத்தை மீறி செல்லக் கூடாது.
ஆனாலும்... அம்மாவின் உடல், அவளது முத்தங்கள், அவளது அணைப்பு — அவை என்னை விட்டு அகல மறுத்தன.
கல்லூரிக்குப் போகும் வழியில் முழு நேரமும் அம்மாவைப் பற்றியே நினைத்துக் கொண்டிருந்தேன்.
தொடரும்...


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)