23-06-2026, 10:18 PM
రాత్రి ఇద్దరి మధ్యలో నలిగి కార్యం అయిపోయిన తర్వాత వసుంధర తెల్లవారు ఝామున 3 ఆ ప్రాంతంలో పైకి లేచి చకచకా చీర సర్దుకుని హుక్కులు పట్టని జాకెట్ ని ఓ రెండు హుక్కులు పట్టించి చెదిరిన కురుల్ని సర్దుకుని పైట నిండుగా చుట్టుకుని మెల్లిగా తలుపు తీసి బయటికి చూసింది..
అంతా నిర్మానుష్యం గా ఉంది..
అదురుతున్న పెదవుల్ని బిగిస్తూ టక్కున ఎడమ పాదం బయటికేసి చక చకా అడుగులేసుకుంటూ పరుగు లాంటి నడకతో వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా మెట్ల వైపు వెళ్ళింది..
ఏ అచ్చదనా లేని ఆమె నున్నటి పాదాలు పాలతో కడిగినట్టుగా మెరుస్తూ ఉంటే ఒక్కొక్క మెట్టూ ఎక్కుతూ పైకెళుతోంది..
కేవలం రెండే హుక్కుల్లో బంధించిన ఆమె పాల పొంగులు దొరికిందే అదును అన్నట్టు బరువుగా నీళ్ళు నింపిన బెలూనుల్లా ఊగుతూ ఉన్నాయ్..
వసుంధర ఆమె గుండెల మీద చేతిని వేసుకుని ఆపుతూ సుఖాన్ని కమ్మేసిన ఆమె దేహాన్ని గాలిలో మోసినట్టుగా చేస్తూ తన ఫ్లోర్ కి చేరింది..
మెల్లిగా ఆమె గుమ్మం తలుపు తీసి లోపలికి తొంగి చూసింది..
నిశ్శబ్దంగా ఉంది ఇల్లంతా..
టక్కున లోపలికి అడిగేది తలుపు మూసి గడి పెట్టింది..
మెల్లిగా అడుగులో అడుగేసుకుంటూ వెళ్ళి వినయ్ గదిలోకి తొంగి చూసింది..
వాడు నిద్రలో ఉన్నాడు..
వసుంధర వెనక్కి వెళ్ళిపోదామని అడిగేయబోతుంటే వినయ్ నిద్రలో కొద్దిగా కదిలాడు..
దాంతో ఆమెలో కొత్త కదలిక మొదలయింది..
మళ్ళీ మొన్నటిలా ఏదైనా కల కని భయపడతాడేమో అని అలాగే గుమ్మానికి ఆనుకుని వాడి వైపు చూస్తోంది..
ఆమె రెండు పాల పొంగులూ గుమ్మానికి నొక్కేసి ఉండడంతో హుక్స్ రెండే పెట్టడం తో సగానికి పైగా బయటికి పొంగుకొస్తున్నాయి..
అలాగే మళ్ళీ కలగంటాడేమో..మొన్నటిగాలా మళ్ళీ ఏమైనా నోటికి అందించాలా ఏంటి అనుకుంది..
ఆ తలుపు కే ఆమె ఒళ్ళు జివ్వుమంటోంది..
మనసు వొద్దు వెళ్ళకు అంటున్నా అడుగులు అటు వైపే వేయమంటుంది శరీరం..
ఇప్పుడు వేరే ఎవరి నోటి ఎంగిలితోనో తడిసిన పొంగులు మళ్ళీ ఇవ్వాలా..అని విలపిస్తోంది మోహం..
ఏదో ఒకటి కళ్ళు మూస్తే పోయే..అనింది లోన కన్నెపిల్ల..
పైట మెల్లిగా జారుతుండగా వినయ్ కదలకుండ పడుకున్నాడు..
హమ్మయ పడుకున్నాడు అనుకుని వెనక్కి నడిచింది...
అంతా నిర్మానుష్యం గా ఉంది..
అదురుతున్న పెదవుల్ని బిగిస్తూ టక్కున ఎడమ పాదం బయటికేసి చక చకా అడుగులేసుకుంటూ పరుగు లాంటి నడకతో వెనక్కి తిరిగి చూడకుండా మెట్ల వైపు వెళ్ళింది..
ఏ అచ్చదనా లేని ఆమె నున్నటి పాదాలు పాలతో కడిగినట్టుగా మెరుస్తూ ఉంటే ఒక్కొక్క మెట్టూ ఎక్కుతూ పైకెళుతోంది..
కేవలం రెండే హుక్కుల్లో బంధించిన ఆమె పాల పొంగులు దొరికిందే అదును అన్నట్టు బరువుగా నీళ్ళు నింపిన బెలూనుల్లా ఊగుతూ ఉన్నాయ్..
వసుంధర ఆమె గుండెల మీద చేతిని వేసుకుని ఆపుతూ సుఖాన్ని కమ్మేసిన ఆమె దేహాన్ని గాలిలో మోసినట్టుగా చేస్తూ తన ఫ్లోర్ కి చేరింది..
మెల్లిగా ఆమె గుమ్మం తలుపు తీసి లోపలికి తొంగి చూసింది..
నిశ్శబ్దంగా ఉంది ఇల్లంతా..
టక్కున లోపలికి అడిగేది తలుపు మూసి గడి పెట్టింది..
మెల్లిగా అడుగులో అడుగేసుకుంటూ వెళ్ళి వినయ్ గదిలోకి తొంగి చూసింది..
వాడు నిద్రలో ఉన్నాడు..
వసుంధర వెనక్కి వెళ్ళిపోదామని అడిగేయబోతుంటే వినయ్ నిద్రలో కొద్దిగా కదిలాడు..
దాంతో ఆమెలో కొత్త కదలిక మొదలయింది..
మళ్ళీ మొన్నటిలా ఏదైనా కల కని భయపడతాడేమో అని అలాగే గుమ్మానికి ఆనుకుని వాడి వైపు చూస్తోంది..
ఆమె రెండు పాల పొంగులూ గుమ్మానికి నొక్కేసి ఉండడంతో హుక్స్ రెండే పెట్టడం తో సగానికి పైగా బయటికి పొంగుకొస్తున్నాయి..
అలాగే మళ్ళీ కలగంటాడేమో..మొన్నటిగాలా మళ్ళీ ఏమైనా నోటికి అందించాలా ఏంటి అనుకుంది..
ఆ తలుపు కే ఆమె ఒళ్ళు జివ్వుమంటోంది..
మనసు వొద్దు వెళ్ళకు అంటున్నా అడుగులు అటు వైపే వేయమంటుంది శరీరం..
ఇప్పుడు వేరే ఎవరి నోటి ఎంగిలితోనో తడిసిన పొంగులు మళ్ళీ ఇవ్వాలా..అని విలపిస్తోంది మోహం..
ఏదో ఒకటి కళ్ళు మూస్తే పోయే..అనింది లోన కన్నెపిల్ల..
పైట మెల్లిగా జారుతుండగా వినయ్ కదలకుండ పడుకున్నాడు..
హమ్మయ పడుకున్నాడు అనుకుని వెనక్కి నడిచింది...
నేను మీ సఖీ...


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)