Incest இளவயதில் படித்த சிறுகதைகள் என்னுடைய கற்பனையில். - Aisshu

[Aisshu]

கதை 4 - தொடர்ச்சி

 
ஒரு நாள் அம்மா, தங்கச்சி தோய்த்த துணிகளை மாடியில் காயப்போட சென்றிருந்தேன்.  பக்கத்து வீட்டு கொல்லைப்புற பகுதியில் இருந்த கொய்யா மரம் எங்க வீட்டு மாடியில் படர்ந்து இருக்கும்.  வழக்கம் போல ஒவ்வொரு துணியாக காயப்போட்டு கொண்டிருக்கும் போது ஒரு கொய்யாப்பழம் பெருசாக என் கண்ணில் பட்டது.  அதை எக்கி பறிக்க கிளைகளை இழுத்தேன்.  பக்கத்து வீடு கொஞ்சம் பழைய வீடு, அதில் பாத்ரூம் வெளியே அமைந்து இருக்கும்.  அப்போது பக்கத்து வீட்டு ஆண்ட்டி குளித்து முடித்து விட்டு வெள்ளை பாவாடையை தன் மார்புக்கு மேலே கட்டி கொண்டு வெளியே வந்தாள்.  என் அம்மா வயது தான் இருக்கும்.  இந்த ஏரியா ல ரொம்ப வருஷம் அவுங்க இருக்காங்க.  லேசாக பாவாடை முடிச்சியை கழட்டி அவள் தாலியை வெளியே இழுத்து விட்டு மீண்டும் முடிச்சியை போட்டாள்.  அந்த சில வினாடியில் அவன் மேலே இருந்து பார்த்திட அவளின் இரு பெரும் மொலையும் அதன் நுனி காம்பும் அழகாக தெரிந்தது.  எப்படியும் 40 சைஸ் இருக்கும்.  பலாப்பழம் போல அவள் மார்பு தொங்கி இருப்பதை பார்த்தான்.  சில நிமிடத்தில் அந்த ஆண்ட்டி மேலே இருந்து தன்னை யாரோ பார்ப்பது போல அவள் உள்ளுணர்வு தோன்றிட மேலே பார்த்தாள்.  அவள் உடனே "என்ன அன்பு கொய்யா பரிச்சிட்டு இருக்கியா.  இரு இரு.. நீ பறிக்கிற ஒவ்வொரு கொய்யாவுக்கு சேர்த்து உங்க அம்மா கிட்ட காசு கேக்க போறேன்" என்று சிரித்தாள்.  அவளின் பாவாடை அவள் மார்பை ஒட்டி இருக்க, அவள் மொலை காம்பு ரெண்டும் அந்த ஈர பாவாடையில் ஒட்டி இருக்க முந்திரி பழத்தில் எட்டி பார்க்கும் பருப்பு போல அவள் காம்பு தெரிந்தது.  பல நாட்கள் அந்த ஆண்ட்டி இப்படி போவதை பார்த்ததுண்டு.  ஆனால் இன்னைக்கு அவனுள்ளே ஏதோ ஒரு மாற்றத்தை தோற்றுவித்தது.
 
இரண்டு மூன்று கொய்யாவை பறித்து விட்டு துணியை எடுத்து காயப்போட அதில் இருந்த அம்மா பாவாடையை எடுத்தான்.  அதை விரித்து பார்க்க அதன் மேலிருந்த நாடா கயிறு கீழே நீண்டு தொங்கியது.  கொஞ்சம் அழுக்கடைந்த கலர்.  சில நிமிடம் முன்னாடி பக்கத்து வீட்டு ஆண்ட்டி இதே மாதிரி பாவாடையில் பார்த்தது ஞாபகம் வந்தது.  இந்த பாவாடை அம்மா உடம்புல ஒட்டி இருக்கும் போது எப்படி இருக்கும் என்று சில வினாடி யோசித்தான்.  அடுத்து அவளின் ப்ளௌஸ் எடுத்து காயப்போடும் போது, ஏனோ அதை விரித்து பார்த்தான்.  அவளின் மார்பு எப்படி இருக்கும் என்று ஒரு நிமிடம் யோசித்தான்.  அவனது தடி வீங்கியது.  அவனின் ஷார்ட்ஸ் மேலே கையை வைத்து அழுத்தினான்.  சுற்றி பார்த்தான்.  யாரும் கண்ணுக்கு தெரியவில்லை.  ஷார்ட்ஸ் உள்ளே கையை விட்டு ஜட்டியை கீழே இறக்கிவிட்டு தடியை வெளியே எடுத்தான்.  மெல்ல உருவி விட்டான்.  விறைத்து நன்கு முறுக்கேறியது.  அப்படியே மாடி சுவற்றின் மேலே சுண்ணியை வைத்து பார்த்தான்.  அப்படியே தேய்த்தான்.  சுகமாக இருந்தது.  சில நிமிடத்தில் அவன் சுன்னி மேலும் முறுக்கேறியது.  அந்த ஆன்டியின் மார்பும், அம்மாவின் மார்பும் மாறி மாறி அவன் மனதில் வந்து போனது.  அப்படியே அவன் சுன்னியை எக்கி சுவற்றில் அழுத்த, அவன் சுன்னியில் இருந்து ஏதோ வெளிவருவது போல நரம்பு புடைக்க ஆரம்பித்தது.  அவன் கண்கள் சொருகிட கடைசியாக அவனின் சுன்னி முனை சுவற்றில் தேய்க்கும் போது விந்து முட்டி கொண்டு வந்து வெளியே கொட்டியது.  அப்படியே நின்று பார்க்க சில முறை சுன்னி துடித்து துடித்து துப்பியது.  முதல் முறை அவனின் வெள்ளை விந்து கொழகொழ என்று அந்த சுவற்றில் வடிய ஆரம்பித்தது.  அப்படியே விந்து வடிவதை பார்த்து கொண்டு இருந்த அன்புக்கு தான் வயசுக்கு வந்துவிட்டோமோ என்று தோன்றியது.
 
அன்று மதியம் அன்பு ஏதோ ஒரு குற்ற உணர்ச்சியில் உக்கார்ந்து யோசித்து கொண்டே படித்து கொண்டு இருந்தான்.  அவ்வப்போது அவனின் மனது தான் காலை செய்த காட்சியை நினைத்து பார்த்தது.  ஏன் அப்போது அம்மா பத்தி நினைத்தேன் என்று தனக்கு தானே கேட்டு கொண்டான்.  விடை இல்லை.  இப்படி யோசிப்பது தப்பா.. எனக்கு என்ன ஆச்சு என்று நெறய குழப்ப என்னங்கள் அவன் மனசுக்குள் வந்து சுத்தியது.  இதை யார் கிட்ட கேப்பது.  தன் நண்பர்களிடம் கேட்டால் தன்னை பத்தி தப்பா நினைப்பாங்களா.  மிகவும் சோர்ந்து இருந்தான்.
 
அப்போது செல்வி மதிய உணவை எடுத்து ஹால் நடுவே பரப்பி வைத்து "டேய் அன்பு.. லதா பக்கத்து வீட்ல இருக்கா.. அவளை கூப்பிடு.  ஒண்ணா சேர்ந்து சாப்பிட்டா.. எனக்கு வேலை முடிஞ்சிடும்"
 
அன்பு வெளியே பின் பக்கமாக சென்று சுவர் அருகே இருந்து பக்கத்து வீடு பின்புறம் வழியாக "ஏய் லதா.. சாப்பிட வா.. அம்மா கூப்பிடுறாங்க" என்று கத்தினான்.
 
லதா "இதோ வர்ரேண்டா.. " என்று சொல்லி கொண்டே சில நிமிடங்களில் வீடு வந்து "அம்மா.. இவனை பின்னாடி இருந்து கத்த வேணாம்னு எத்தனை தடவை சொல்லி இருக்கேன்.  ஏன் முன்னாடி வந்து கூப்பிடலாம்ல"
 
செல்வி "உனக்கு தான் தெரியும்ளடி.. அந்த ஆண்ட்டி இவனை ரொம்ப கிண்டல் பண்ணுவாங்கன்னு"
 
லதா "அதுக்கு இப்படியா கத்துவாங்க"
 
அன்பு "நான் அப்படி தான் கத்துவேன்.  நீ சாப்பிடுற நேரத்துக்கு எதுக்கு அவுங்க வீட்ல போயி உக்காந்துக்குறே"
 
அப்படியே சில நிமிடங்கள் பேசிக்கொண்டே மூவரும் சாப்பிட்டனர்.  நடு நடுவே சாப்பாட்டின் குறைகளை பேசி இருவரும் அம்மாவை கிண்டல் செய்தனர்.  அவளும் அதற்க்கு பதில் சொல்லி சமாளிக்க ஆனந்தமாக பொழுது கழிந்தது.  அன்புக்கு காலை ஏற்பட்ட குற்ற உணர்ச்சி கொஞ்சம் அவன் மனதில் இருந்து அகண்டது.
 
லதா "டேய் அண்ணா.. உன்னோட ஷர்ட் ஒன்னு வேணும்னா.."
 
"எதுக்கு டி"
 
"மதியம் கல்லாங்கா விளையாட்டு விளையாட போறோம்.  நேத்து பக்கத்து வீட்டு நித்யா, உமா எல்லாம் இப்படி ஷர்ட் போட்டு விளையாடுறது தான் வசதின்னு போட்டு இருந்தாங்க.  நான் நயிட்டி ல கீழே உக்கார்ந்து குனிஞ்சு விளையாடுறது கஷ்டமா இருக்கு.  அது தான் இன்னைக்கு அவுங்கள மாதிரி பாவாடை, உன்னோட ஷர்ட் போட்டுக்கலாம்னு இருக்கேன்"
 
"அம்மா இங்க பாருங்க.. இவ படிக்குற மாதிரி தெரியலை.."
 
"டேய் இப்போ எதுக்கு அம்மாவை கூப்பிடுறே.  உனக்கு தர விருப்பம் இல்லைனா, விடு.. நான் அம்மா கிட்ட அப்பாவோட பழைய ஷர்ட் ஏதாவது வாங்கிக்குறேன்"
 
லதா பெட்ரூம் உள்ளே சென்று ஒரு பாவாடை மேலே அப்பாவோட ஒரு பழைய நீல நிற சட்டை எடுத்து அணிந்து வந்தாள்.  சட்டை கொஞ்சம் லூசாக இருந்தது.  அப்போ தான் செல்வி மாடியில் காயவைத்த மிளகாய், கோதுமையை அள்ளி கொண்டு வந்தாள்.  "ஏய் இப்போ எதுக்குடி அப்பா ஷர்ட் எதுத்து போட்டு இருக்கே.  அதுவும் அவர் கம்பெனி போட்டு போற டிரஸ்"
 
"இவன் கிட்ட கேட்டேன்ம்மா.. பெரிய இவனாட்டம்.. தர மாட்டேன்னு சொல்லுறான்"
 
அவள் பெட்ரூம் உள்ளே சென்று அன்புவின் அலமாரியில் இருந்த பழைய ஷர்ட் ஒன்றை எடுத்து லதாவிடம் நீட்டினாள்.  அவள் வெளியே வந்து "அன்பு.. அவளுக்கு உன்னோட பழைய ஷர்ட் தந்திருக்கேன்.  அவ கூட சண்டை போடாதே" என்று முறைத்து விட்டு கிட்சன் சென்றாள்.  அன்பு கொஞ்சம் கோவமாக சென்று பெட்ரூம் கதவை தள்ளிட அவள் உள்ளே அப்போது தான் அப்பாவின் ஷர்டை கழட்டி வைத்து விட்டு அவன் சட்டையை அணிய எடுத்து இருந்தாள்.  ப்ரா, பாவாடையில் நின்று கொண்டு இருந்தாள்.  அவளை பார்த்த அந்த நொடியில் அவள் மேலே இருந்த கோவம் எல்லாம் எப்படி மறைந்தது என்று தெரியவில்லை.  சில நொடி அப்படியே உறைந்து விட்டான்.
 
 அவளின் மொலை ரெண்டும் லேசான மொட்டு விட்டது போன்ற மேடு மட்டுமே இருந்தது.  அவள் வயிற்று பகுதி நன்று வெளுப்பாக இருந்தது.  அவள் உடனே கையை தன் மார்பு மேலே வைத்து மூடி கொண்டு "டேய் எதுக்குடா.. உள்ளே வந்தே" என்று திரும்பி கொண்டாள்.  அவள் மேல் முதுகில் ஒரு பெரிய மச்சம் இருப்பதை பார்த்தான்.  அந்த மச்சத்தை பார்க்க அவன் மனசுல ஏதோ ஒன்று தோன்றியது.  அவள் முதுகில் ப்ரா கொக்கி மாட்டி இருக்கும் பகுதியை பார்த்து விட்டு வெளியே வந்து கதவை மூடினான்.
 
அவள் அவன் சட்டையை போட்டு கொண்டு வெளியே வந்தாள்.  கிட்சன் சென்று "அம்மா.. இவன் சட்டை கொஞ்சம் டைட்டா இருக்கு" என்று கீழே இழுத்து விட்டு கொண்டு இருந்தாள்.
 
செல்வி "நல்லா தான் இருக்கு.. போயிட்டு சீக்கிரம் வந்திடு"
 
லதா அன்புவிடம் "டேய் அண்ணா..சட்டை நல்லா இருக்குடா.. இனிமே உனக்கு எடுக்கும் போது எனக்கும் ஒன்னு எடுத்து கொடு" என்று சிரித்தாள்.  அவள் உடலோடு சட்டை ஒட்டி இருக்க அவள் மொலை ரெண்டும் சட்டையை குத்தி கொண்டு இருந்தது.  அந்த பகுதி நன்கு மேடு பதிந்து இருந்தது.  அவள் வயிற்று பகுதியிலும் சட்டை ஒட்டி இருந்தது.  சட்டை மேலிரு பட்டன்களுக்கு நடுவே ஒரு இடைவெளி தெரிய அதன் வழியே அவள் ப்ரா பாதி மூடி இருந்த மொலை தெரிந்தது.  கண்ணை திருப்ப பார்த்திட ஆனாலும் அதை பார்ப்பதில் ஏதோ ஒரு ஆர்வம் ஏற்பட்டது.  அவள் அதுக்குள் வெளியே சென்று கொண்டிருக்க அவள் பின்னாலே போனான்.  அங்கே அவள் குனிந்து செருப்பை போட்டு கொள்ளும் போது அவள் சட்டை கழுத்தின் வழியே அவளின் மொலை கோட்டை ரசித்தான்.
 
அவனின் தடி விறைக்க ஆரம்பித்தது.  மீண்டும் புத்தகத்தை எடுத்து படிக்க முயன்றான்.  ஆனால் அவன் மனதில் அவன் தங்கையை கண்ட காட்சி அப்படியே பதிந்து இருந்தது.  இன்னைக்கு எல்லாமே தப்பா தெரியுது என்று மனசுக்குள் நொந்து கொண்டாலும் அவன் உடல் தாகம் அதையெல்லாம் கடந்து ஏதோ ஒன்றை எதிர்பார்ப்பது போல இருந்தது.  அவனால் படிக்க முடியவில்லை.  அம்மா கிட்சன் வேலையில் கொஞ்சம் பிசியாக இருக்க அவன் அம்மாவிடம் பாத்ரூம் செல்வதாக சொல்லிவிட்டு உள்ளே சென்றான்.  தன்னுடைகளை கழட்டிவிட்டு சுவற்றோடு தன்சுன்னியை வைத்து தேய்க்க ஆரம்பித்தான்.  நிமிடங்கள் சில கழிந்து இருக்கும்.  அப்படியே சுவற்றோடு தன் உடம்பை வைத்து தேய்த்தான்.  அவனின் இளசுன்னியை உருவி அழுத்தினான்.  நரம்பு புடைத்தது.  அப்படியே இன்னும் அழுத்திட சுவற்றில் விந்து தெறித்து வடிய ஆரம்பித்தது.  சில நிமிடத்தில் அவன் உடல் வியர்க்க ஆரம்பித்திட மக்கில் தண்ணி எடுத்து சுவற்றை சுத்தம் செய்தான்.  பின் தன் உடைகளை அணிந்து கொண்டு வெளியே வந்தான்.
 
முதல் வடிந்த விந்து அவன் அம்மாவையும், தங்கையையும் நினைத்து என்று அவன் மனது மீண்டும் ஒரு குற்ற உணர்வுக்குள் சென்றது.
 
இப்படியே சில நாட்கள் கடந்தது.  அன்பு எண்ட்ரன்ஸ் எக்ஸாமில் நல்ல மதிப்பெண் எடுத்தான்.  இருந்தும் அவனுக்கு சென்னையில் இருக்கும் அரசு இன்ஜினியரிங் காலேஜில் சீட் கிடைக்கவில்லை.  வேலூரில் இருக்கும் காலெஜ்ல் இடம் கிடைத்தது.  வீட்டை விட்டு வெளியே சென்று படிக்க முதலில் யோசித்தான்.  பின் அவன் அப்பா அந்த காலேஜ் பத்தி பெருமையாக சொன்னார். அவனுடைய சீனியர் ஃபிரெண்ட் சீனு அதே காலேஜில் படிப்பதும், அவனும் அந்த காலேஜ்ல படிக்கிறது நல்லதுன்னு சொல்லிட கன்வின்ஸ் ஆனான்.  ஜூலை முதல் வாரம் காலேஜ் தொடங்க இருப்பதாக வீட்டுக்கு லெட்டர் வந்தது.  தியாகு அந்த காலேஜ் பத்தியும், ஃபீஸ் பத்தியும், ஹாஸ்டல் வசதி பத்தியும் விசாரித்து நெறய விஷயங்களை சேகரித்தார்.  அன்பு தன்னுடைய நண்பர்கள் மூலமாக சில விஷயங்களை கேட்டு கொண்டான்.  அவனுடன் படிக்கும் பாலுவுக்கு அதே காலெஜ்ல் இடம் கிடைத்தது.  செல்வியும், லதாவும் அவ்வப்போது அன்புக்கு ஹாஸ்டெல்ல தேவைப்படுற பொருட்களை சிறுக சிறுக வாங்கி அடுக்க ஆரம்பித்தனர்.
 
கல்லூரி திறக்கும் நாளன்று தியாகு, செல்வி, அன்பு, லதா நால்வரும் வேலூர் சென்றனர்.  ஊரை விட்டு சுமார் 10 கிலோமீட்டர் தாண்டி காலேஜ் பல ஏக்கர் பரப்பளவில் அமைந்திருந்தது. முதலில் காலெஜ்ல் ஃபீஸ் கட்டிவிட்டு அன்னைக்கு இன்ட்ரோ செஷன், அதுக்கு அப்புறம் பிரின்சிபால் எல்லா பேரன்ட்ஸ் கிட்டயும் பேசினார், அதன் பின் காலேஜ் சுத்தி காட்டினர்.  தியாகுவுக்கு மிக பெருமிதமாக இருந்தது தன் பிள்ளை இந்த மாதிரி பெரிய காலேஜ் ல அதுவும் மெரிட் ல சேர்ந்து இருப்பது.  அப்போ அப்போ செல்வி லதாவிடம் "பாத்தியா அண்ணன் படிச்சு பெரிய காலேஜ் ல சேர்ந்துட்டான்.. நீயும் அவனை மாதிரி படிச்சு அப்பாவுக்கு செலவு வைக்க கூடாது சரியா" என்று அட்வைஸ் பண்ணி கொண்டு வந்தாள்.  லதாவும் சிலவற்றை கேட்டால், சில நேரம் அவள் பேசுவதற்கு எதிர்பேச்சு பேசி கிண்டல் செய்தாள்.
 
மதியம் காலேஜ் கேன்டீனில் எல்லாருக்கும் சாப்பாடு டோக்கன் கொடுத்து இருந்தார்கள்.  நால்வரும் சேர்ந்து சாப்பாடு வாங்கி ஒரு ஓரத்தில் ஒரு டேபிளில் வந்து அமர்ந்தார்கள்.  காலேஜ் சீனியர் மாணவர்கள் ஆங்காங்கே நின்று பேசி கொண்டும் சிரித்து கொண்டும் இருப்பதை அன்பு, லதா வேடிக்கை பார்த்து கொண்டே இருந்தனர்.  அன்பு மனதில் ஒரு வித கலக்கமாக இருந்தது.  இவ்வளவு நாள் அம்மா, அப்பா வீட்ல தன்னை பாத்து கொள்ள, இப்போது தனியா இங்கே இருந்து படிக்க போறோம்னு நினைச்சாலே பயமா இருந்தது.
 
சாப்பிட்டு முடித்ததும் காலேஜ் எதிர்ல இருக்குற ஹாஸ்டல் பிளாக் பக்கம் சென்றனர்.  அங்கே இருக்குற ஹாஸ்டல் ஆபீஸ் சென்று ஃபீஸ் கட்டிவிட்டு, அவனுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட ரூம் பத்தின விஷயங்களை வாங்கி கொண்டு நால்வரும் லக்கேஜ் தூக்கி கொண்டு சென்றனர்.  அப்போது சீனு வந்து, சில லக்கேஜ் வாங்கி கொண்டு அன்புவிடம் பேசி கொண்டு வந்தான்.  சீனு இப்போது 2nd இயர், அவனோட பிளாக் வேற பக்கம் இருந்தது.  1st இயர் பிளாக் உள்ளே சென்று அங்கே அவனுடைய ரூமில் ஏற்கனவே 2 பெரு அவுங்க பேரன்ட்ஸ் கூட இருந்தனர்.  அவர்களுடன் பேசிக்கொண்டே தாங்கள் கொண்டு வந்த பொருளை செல்வி அவனுக்கு அடுக்கி கொடுத்தாள்.  மாலை 4 மணி போல ஓரளவுக்கு ரூமில் அடுக்கி முடித்தனர்.  அவன் படுக்கைக்கு தேவையான மெத்தை, கொசுவலை எல்லாம் வாங்கி அவனுக்கு செட் செய்து கொடுத்தனர்.
 
அவர்கள் கிளம்ப தயாராகும் போது செல்வி கொஞ்சம் எமோஷன் ஆகினாள்.  லதாவும் லேசாக கண் கலங்கிட அன்பை பார்க்க தவிர்த்தாள்.  தியாகு அன்புக்கு தைரியம் கொடுக்குமாறு பேசி கொண்டு இருந்தார்.  சீனு கூட இருந்து பார்த்துக்கொள்வதாக சொல்லிட கொஞ்சம் தைரியம் வந்தது.  செல்வி சீனுவிடம் தன் பையனை பார்த்து கொள்ளும் படி கேட்டு கொள்ள, அவனும் தைரியம் கொடுத்தான்.  2 வாரத்துக்கு ஒரு முறை வீட்டுக்கு வர சொல்லி அப்பா அட்வைஸ் சொல்லிட கேட்டு கொண்டான்.  அன்புக்கு கொஞ்சம் தைரியம் வந்திட அவன் "அம்மா.. நான் பாத்துக்குறேன்.. நீங்க தைரியமா வீட்டுக்கு போங்க.. எப்படியும் 2 வாரத்துல வீட்டுக்கு வந்து எல்லா விஷயத்தையும் சொல்லுறேன்"
 
"சரி டா.. நாங்க கிளம்புறோம்.  உடம்ப பாத்துக்கோ.. நல்லா சாப்பிடு"
 
லதா "அண்ணா.. இவ்வளவு நாள் கூட இருக்கும் போது ஒன்னும் தெரியல.. ஆனா.. இப்போ.. கஷ்டமா இருக்கு.. நல்லா சாப்பிடுன்னா" என்று தன் கண்ணில் வடிந்த நீரை துடைத்து கொண்டாள்.
 
அன்பு "சரி லதா.. பாத்துக்குறேன்.. நீ நல்லா படி.. சரியா"
 
தியாகு "சரி கிளம்பலாம்.  சீனு.. பாத்துக்கோ" என்று கைகுலுக்கிவிட்டு மூவரும் தாங்கள் வந்திருந்த ட்ராவல்ஸ் காரில் ஏறி கிளம்பினர்.  அன்பு அவர்கள் போவதையே பார்த்து கொண்டு இருந்தான்.  சில நிமிடங்களில் ஹாஸ்டலில் இருந்த எல்லா பேரண்ட்சும் கிளம்பினர்.  பசங்க மட்டும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக பேசி சிரிக்க ஆரம்பித்தனர்.  அன்பு, பாலு, ராமு மூவரும் ரூம்மேட்ஸ்.  மூவரும் தங்கள் குடும்பம், பள்ளி படிப்பு, தங்கள் ஊர் பத்தி பேசி பகிர்ந்து கொண்டனர்.  இரவு 8 மணி போல ஹாஸ்டல் மெஸ்ஸில் சாப்பாடு போட்டிட மூவரும் தட்டை தூக்கி கொண்டு வரிசையில் நின்று சாப்பிட்டனர்.  மெஸ் சாப்பாடு வீட்டு சாப்பாடு மாதிரி இல்லையென்றாலும் சமாளிக்க முடிந்தது.  வீட்டு சாப்பாட்டின் ருசியை அப்போது அன்பு உணர்ந்தான்.
 
கல்லூரி தொடங்கி ஒரு வாரம் ஓடியது.  சந்தோஷமாக தான் இருந்தது.  அவ்வப்போது வீட்டை பத்தி நினைத்தாலும் தன் புது நண்பர்களிடம் பழகுவது கொஞ்சம் அவனுக்கு மனநிம்மதியை கொடுத்தது.  ராமு ரூமுக்கு பயத்தோடு வந்தான்.  அவனை பார்த்து அன்பு "டேய் என்ன ஆச்சுடா.."
 
ராமு "C பிளாக் வழியா வந்துட்டு இருந்தேண்டா.. அங்கே 3rd இயர் சீனியர்ஸ் சேர்ந்து நம்ம பசங்க 5 பேர ராக்கிங் பண்ணிட்டு இருக்காங்கடா.  பயந்து போயி ஓடி வந்துட்டேன்"
 
பாலு "இந்த காலேஜ் ல ராக்கிங் இல்லைனு சொன்னாங்களே"
 
ராமு "அது காலேஜ் ல கிடையாதாம்.  ஆனா ஹாஸ்டெல்ல அப்போ அப்போ நடக்குமாம்"
 
அன்பு "சினிமால பாக்குற மாதிரி டான்ஸ் ஆட சொல்லுவாங்களா"
 
ராமு "டான்ஸ் மட்டும் இல்லைடா, சிலர் கெட்ட வார்த்தைல திட்டுவாங்க.  அப்புறம் ஏதாவது அசிங்கமா செய்ய சொல்லுவாங்க" என்று பயத்துல நடுக்கமாக பேசினான்.
 
அன்பு "நம்ம வார்டன் கிட்ட கம்பிளைன் பண்ணிடலாம்ல"
 
பாலு "கம்பிளைன் பண்ணினா இன்னும் பெருசா ஆகிடும்.  இனிமே C பிளாக் பக்கமா வராம, சுத்தி வர்றது தான் நமக்கு சேஃப்"
 
மூவரும் இதை பத்தி சில நிமிஷம் பேசிவிட்டு படுத்தனர்.  அன்றிலிருந்து எங்கே போனாலும் மூவரும் சேர்ந்தே போனார்கள், வந்தார்கள்.  C பிளாக் பக்கம் போவதை தவிர்த்தனர்.  எதுவும் பெருசாக நடக்கவில்லை.  அதனால் கொஞ்சம் தைரியம் வந்திருந்தது.
 
அன்று வெள்ளிக்கிழமை.  மறுநாள் சென்னைக்கு போகலாம் என்று சந்தோஷத்துடன் அன்பு காலேஜ் முடித்துவிட்டு ஹாஸ்டல் திரும்பி வந்து கொண்டிருந்தான்.  அப்போது காலேஜ் சீனியர் ஒருத்தன் அன்பை பார்த்து "டேய் இங்க வா" என்று கூப்பிட்டான்.  அன்பு அவனை பார்த்து கொஞ்சம் மிரட்சியுடன் வந்தான்.  அவன் கூட ஒரு 2 நண்பர்கள் இருந்தனர்.  "இன்னைக்கு நைட் நீயும் உன்னோட ரூம் மேட்சும் என்னோட ரூமுக்கு 9 மணிக்கு வரணும்"
 
அன்பு "எதுக்குன்னா"
 
ஓங்கி ஒரு அரை விழுந்தது.  "சொன்னா கேள்வி எல்லாம் கேக்க கூடாது.  சரியா 9 மணிக்கு ரூமுக்கு வர்றே." என்று சொல்லிட அன்பு கொஞ்சம் கோவத்துடனும், லேசான அழுகையுடனும் சென்றான்.  அவன் ரூம் சென்றதும் அப்படியே பெட்டில் சாய்ந்து படுத்து விட்டான்.  பாலு, ராமு வந்ததும் விஷயத்தை சொன்னான்.  அவர்களும் கொஞ்சம் பயந்தனர்.  பக்கத்துக்கு ரூம்ல இருக்குற சில நண்பர்களிடம் விஷயத்தை சொன்னார்கள்.  அப்போது ஒரு பையன் "டேய் மொதல்ல கொஞ்சம் பயமா தான் இருக்கும்.  அப்புறம் அவுங்களும் நல்ல ஃபிரென்டலிய பேசுவாங்கடா..பயப்படாதே" என்று தைரியம் சொன்னான்.  நைட் டின்னர் முடிந்ததும் மூவரும் கொஞ்சம் பயத்துடன் அந்த சீனியர் சொன்ன ரூமுக்கு சென்றனர்.
 
ரூமினுள் 3 பசங்க இருந்தாங்க.  அதுல ஒருத்தன் "டேய் வாங்கடா.. சொன்னா சொன்ன டைம்முக்கு வந்துட்டீங்க.. வெரி குட்"
 
அன்பு அந்த ரூமை சுற்றி பார்த்தான்.  அலங்கோலமாக இருந்தது.  பழைய துணிகள் மூட்டையாக ஒரு பக்கம் கிடந்தது.  நெறய புத்தகங்கள் கிழிந்து கிடந்தன.  சுவற்றில் ஒரு பக்கம் கிரிக்கெட் ஸ்டார், சினிமா ஸ்டார், கார், பிளைட் படங்கள் ஒட்டி இருந்தன.  மறுபக்கம் ஒரு ஸ்க்ரீன் போட்டு இருந்தது.  சீனியரில் ஒருத்தன் "டேய் பசங்களா.. ரொம்ப பயப்படாதீங்க.  இது எல்லாம் நார்மல் தான்.  சரி உங்க இயர்ல இருக்குற செம்ம பிகர் பத்தி சொல்லுங்க பாக்கலாம்"
 
அன்பு கூச்சத்தில் பேசாமல் நின்றான்.  பாலு மெல்ல "அண்ணா.. எங்க பிரான்ச் ல யாரும் அப்படி இல்லை"
 
சீனியர் "டேய் பொய் சொல்லுறே.. உன்னோட ப்ராஞ்சுல தானே வசுமதி, சஞ்சனா இருக்காங்க.. செம்ம பிகர் ல.."
 
பாலு வெக்கத்தில் "ஆமான்னா.. ஆனா அவுங்க வேற பிரான்ச் போயிடுவாங்கன்னு நினைக்குறேன்"
 
சீனியர் "இருக்குற வரை அவுங்க உங்க சொத்து தானே.. சரி சொல்லுங்க உங்கள்ள யாரு அந்த பொண்ணுங்களை ட்ரை பண்ணுறது"
 
ராமு "நாங்க எல்லாம் அப்படி இல்லை."
 
சீனியர் "டேய் என்னடா.. இவன் பேச மாட்டேங்குறான்" என்று அன்பை பார்த்து கேட்டான்.
 
அன்பு பேச்சு வர முடியாமல் "அண்ணா.. அதெல்லாம் எனக்கு பழக்கம் இல்லை"
 
சீனியர் கொஞ்சம் சிரிச்சிட்டு "ஏன்டா.. நீ கையடிப்பேல்ல..அப்புறம் என்ன.. நீ வயசுக்கு வந்துட்டியா இல்லையா"
 
அன்பு கொஞ்சம் முறைத்து விட்டு "ஹ்ம்ம்" என்று தலை குனிந்தான்.
 
சீனியர் அங்கே இருக்குற ஸ்க்ரீனை விளக்கிட அந்த பக்கம் சுவற்றில் நெறய பெண்கள் நிர்வாணமாக இருக்கும் படங்கள் ஒட்டப்பட்டு இருந்தது.  சில படங்கள் பெரிய படமாகவும் சில படங்கள் சின்னதாகவும் இருந்தது.  ஏதோ ஒரு மேகசினில் இருந்து எடுக்கப்பட்ட படங்கள் என்பது தெரிந்தது.  சில படங்களில் வெளிநாட்டு பெண்களும், சில படங்களில் நார்த் இந்தியன் பெண்களும், சில படங்களில் கேரளத்து பெண்களும், சில படங்களில் நம் தமிழ்நாட்டு பெண்களும் இருந்தனர்.  சில பெண்கள் மொலை பலாப்பழம் போல தொங்கி இருந்தது, சில பெண்கள் மொலை இருக்கும் இடம் தெரியாமல் இருந்தது, சில பெண்கள் மொலை கொய்யாப்பழம் சைஸ்லயும் இருந்தது. 
 
சீனியர் அன்பை பார்த்து "டேய் இங்க வா.. இந்த போட்டோல இருக்குற பொண்ணுங்க போட்டோ பார்த்து உனக்கு எந்த பொண்ணு புடிச்சிருக்குன்னு சொல்லு.. அதை வச்சு உன்னோட டேஸ்ட் எப்படின்னு தெரிஞ்சுப்பேன்"
 
அன்பு "இல்லைனா.. வேணாம்.. எனக்கு சொல்ல தெரியலை"
 
அப்போது சீனு அந்த ரூமுக்கு வந்தான்.  "என்னடா ஆரம்பிச்சுட்டீங்களா.. டேய் அன்பு உன்னை இங்கே கூட்டிட்டு வந்துட்டாங்களா.. " என்று சிரித்தான்.
 
சீனியர் "டேய் சீனு.. என்னடா உன் ஃபிரெண்ட் இங்க இருக்குற எந்த பொன்னையும் செலக்ட் பண்ண மாட்டேங்குறான்"
 
பாலு "அண்ணா.. எனக்கு இந்த பொண்ணு" என்று ஒரு வெளிநாட்டு பெண் போட்டோவை காட்டினான்.
 
சீனியர் "ஹ்ம்ம்.. டேய் அவளுக்கு மொலையே இல்லைடா.. உனக்கு ஓகே வா"
 
பாலு வெக்கத்தில் நெளிந்தான்.
 
ராமு "அண்ணா.. எனக்கு இந்த பொண்ணு" என்று ஒரு நார்த் இந்தியன் பொண்ணு போட்டோவை காட்டினான்.
 
சீனியர் "ஹ்ம்ம்.. நல்ல டேஸ்ட் டா.. அவ புண்டைய பாரு.. நல்லா மயிர் அடர்ந்து இருக்கு.. விரிச்சு வச்சு ஒரு நாள் ஃபுல்லா ஓக்கலாம்"
 
ராமு வெக்கத்தில் நெளிந்தான்.
 
சீனியர் "என்னங்கடா வெக்க படுறீங்க.. ஒரு பொண்ணு அவுத்து போட்டு உங்க முன்னாடி நின்னா.. இப்படி வெக்கபட்டுக்கிட்டு இருப்பீர்களா, இல்லை தூக்கி பெட்ல போட்டு ஒப்பீங்களா" என்று சிரித்தான்.
 
அன்புக்கு இந்த மாதிரி பேசுறது எல்லாம் அவனுக்கு புதுசாக இருந்தது.  இப்படி அசிங்கமா பேசுற கூட்டத்துக்கு நடுல மாட்டிகிட்டோமே என்று யோசித்து கொண்டு இருந்தான்.
 
சீனியர் அன்பை பார்த்து "நீ ஒரு பொண்ணை செலக்ட் செய்யாம இங்க இருந்து போக முடியாது.  சீக்கிரம்"
 
அன்பு கொஞ்சம் கண் கலங்கியவாறே அங்கே இருந்த படத்தை எல்லாம் பார்த்தான்.  சில மாதங்களுக்கு முன் பக்கத்து வீட்டு ஆண்ட்டி பாவாடையில் பார்த்தது ஞாபகம் வந்தது.  அதே போல ஒரு ஆண்ட்டி நனைந்த பாவாடையில் மொலை காம்பும், புண்டையின் அச்சும் தெரிய ஒரு போட்டோ இருந்தது.  அதை பார்த்து கையை காட்டினான்.  அதை பார்த்த சீனியர் "ஹ்ம்ம்.. நீ தாண்டா நம்ம ஆளு.  பாரு.. நல்ல நாட்டு கட்டையா செலக்ட் செய்து இருக்கான்.  சும்மா.. தூக்கி வச்சு செய்யலாம்.  அவ மொலைல இருந்து கண்டிப்பா 10 லிட்டர் பால் குடிக்கலாம்" என்று வக்கிர வார்த்தையில் வர்ணித்தான்.
 
மேலும் சில நேரம் பேசி முடித்து விட்டு, மணி 12 நெருங்கும் போது எல்லோருக்கும் தூக்கம் கண்ணை சொக்க செய்தது.  அப்போது சீனியர் "சரி டா.. நீங்க எல்லாம் கிளம்பலாம்.  வீகென்ட் ஹோம்ஒர்க் இருக்கு"
 
என்ன என்பது போல மூவரும் பார்க்க
 
ஒரு ஷெல்ப் திறந்து 3 புத்தகங்களை ஆளுக்கு ஒன்னு கொடுத்தான்.  "டேய் இது ரொம்ப பொக்கிஷமான புக்ஸ்.." என்று சிரித்தான். "இதுல நடுப்பக்கத்துல இருக்குற போட்டோவை நல்ல பெரிய சார்ட் பேப்பர்ல வரைஞ்சு கொண்டு வரணும்".
 
மூவரும் அந்த புக்கின் நடுப்பக்கத்தை புரட்டிட அவர்கள் காட்டிய படத்தை போல ராமுவின் புத்தகத்தில் வெளிநாட்டு பொன்னும், பாலுவின் புத்தகத்தில் நார்த் இந்தியன் பொன்னும், அன்புவின் புத்தகத்தில் தமிழ் நாட்டு கிராமத்து பொன்னும் நிர்வாணமாக இருந்தனர்.  அதே போல அந்த புக் இங்கிலிஷ், ஹிந்தி, தமிழ் என்று இருந்தது.  அன்புவின் புத்தகம் தமிழ் எழுதப்பட்டு இருந்தது.
 
சீனியர் "என்னடா.. இந்த மாதிரி புத்தகத்தை படிச்சிருக்கீங்களா"
 
பாலு "இல்லைனா.."
 
சீனியர் "மொதல்ல இதை படிச்சு கத்துக்கோங்கடா,, அப்புறம் ப்ரொபஸர் சொல்லி கொடுக்குறதை கத்துக்கலாம்.. இது தான் வாழ்க்கைக்கு தேவையானது"
 
அன்பு அந்த புத்தகத்தை கையில் புடிக்கவே மனம் வருந்தினான்.
 
சீனியர் "டேய் புத்தகங்களை வார்டன் கண்ணுல படமா பாத்துக்கோங்க.. அப்புறம் அவர் வாங்கிட்டு போயி கையடிக்க ஆரம்பிச்சிடுவார்" என்று சிரித்தான்.
 
அன்பு சே.. இப்படி இருக்காங்க என்று நொந்து கொண்டான்.
 
சீனியர் "என்ன அன்பு.. எங்களை பார்த்தா.. கெட்டவங்களா தெரியுதா.. நாளைக்கு நீ உன்னோட ஜூனியர்ச இந்த மாதிரி செய்யும் போது நான் உன்ன அப்போ சொல்லுறேன்" என்று சிரித்தான்.
 
அன்பு "அண்ணா.. நாளைக்கு நான் ஊருக்கு போறேன்.  ஊருக்கு போயிட்டு வந்து அப்புறம் இந்த ஹோம்ஒர்க் செய்யட்டுமா"
 
சீனியர் "ஏண்டா.. ஊருக்கு எடுத்துட்டு போயி.. காலேஜ் அசைன்மெண்ட்ன்னு சொல்லி முடிச்சிட்டு.. மண்டே காலைல என் கிட்ட வந்து கொடுக்கணும்" என்று மிரட்டல் தொனியில் சொன்னான்.
 
அன்பு கவலையுடன் ரூம் வந்து சேர்ந்தான்.  மறுநாள் ஊருக்கு செல்ல தேவையான துணிகளை எடுத்து பேக் செய்ததும், அந்த சீனியர் சொன்னது ஞாபகம் வந்தது.  அந்த புத்தகத்தை எடுத்து தன்னுடைய பையின் அடியில் வைத்து துணியால் மறைத்தான்.  காலை எழுந்து காலேஜ் வாசலில் நின்று கொண்டு இருக்க, சீனுவும் வந்தான்.  இருவரும் ஒரு பஸ் ஏறி சென்னைக்கு வந்தனர்.
 
தொடரும்.