[k3vv3]

ఆసలే చిరాకుగా ఉందేమో” తినే వస్తువుని కంపు కొడుతోందని ఎవరూ అనరు” అన్నది.
“చాలే నాకు చెప్పొచ్చావు అధ్వాన్నంగా ఉంటే తినే దాన్నయినా అట్లాగే అంటారు.” అంటూ విసురుగా అవతలికి వెళ్లిపోయాడు.
ఆమెకు కళ్లనీళ్ళ పర్యమతమైంది.
ఆ రాత్రి వాళ్ళంతా అశాంతిగానే భోంచేశారు, పిల్లలు బిక్కుబిక్కుమంటూ, పెద్దలు చురచురలాడుతూను.
పిల్లలిద్దరూ పుస్తకాలు తీసుకుని వాళ్ళ గదిలోకి వెళ్ళిపోయారు.
సుభద్ర తమ పడకగదిలోకి అడుగు పెట్టేసరికి అర్జునరావ్ మామగారు కొనిచ్చిన మంచం మీద వెల్లకిలా పడుకుని ఉన్నాడు. ఇటువంటి సమయం లో అతను ప్రశాంతంగా చిరు నవ్వులు చిందిస్తూ ఉంటాడని ఆమెకు భర్త వైఖరి సుపరిచితమే.
“ఇప్పుడా రావటం” అంటూ చిరు కోపం ప్రదర్శించాడు.
“ఇంకా పిల్లలు చదువుకుంటున్నారు. అయినా కళ్ళు కాయలు కాశాయా ఏమిటి?”.
“ఇట్లా దగ్గరకొచ్చి చూస్తే తెలుస్తుంది”.
అతను భార్యను దగ్గరకు తీసుకున్నాడు.
ఆమె కూడా కొంచం చలించినా, తమాయించుకుని “నేనొకటి అడుగుతాను ఏమి అనుకోకండేం.” అన్నది.
“ముందు...”
అతని కళ్ళల్లో కోరికల జీరలు
“నేను చెప్పేది వినండి.”
“ఊ. ఏమిటో తొందరగా కానీ” చిరునవ్వు వెనక చిరాకు.
“అదే నేనడిగేది మీతో ఏదయినా చెబుదామంటే చిర్రుబుర్రులాడతారు.అందుకనే మీరంటే నాకు భయం.
“ఇక అయిపోయినట్లేనా?”
ఆమె శరీరం మీద అతని చేతుల ప్రయాణం
ఆమెలో స్పందన శూన్యం.ప్రయాణం ఆగిపోయింది.
“ఎందుకట్లా చిరాకుగా ఉంటారు. అది ఎంతమందికి మనస్తాపం కలిగిస్తుందో ఒక్క క్షణం ఊహించండి.ప్రతి చిన్న విషయానికి కసురుకుంటారు.దానితో మన పిల్లలకి వారి వయసుతోపాటు మీమీద భయం కూడా పెరుగుతోంది. అది కొన్నాళ్లు పోతే ఏవగింపుగా మారి మీరంటే అగౌరవం ఏర్పడుతుంది.మీకు వాళ్ళకు మధ్య అగాధం ఏర్పడి నేను సతమతమవ్వాలి.ఎదిగే పిల్లలున్న మన ఇంట్లో ప్రతి చిన్న విషయానికి మీరు కల్పించుకోవటం ,కసురుకోవటం తగ్గించాలి.తగ్గించటం కాదు.పూర్తిగా మానేయాలి.నాకు వయసుతో పాటు అనారోగ్యం వస్తోంది.మీరు చెప్పినట్లుగా, మీకు నచ్చేటట్లుగా చేయాలంటే ప్రతిసారీ కుదరకపోవచ్చు.పిల్లలకు కూడా ఇది వ్యక్తిత్వం ఏర్పడే వయసు. అటువంటప్పుడు మనం వాళ్ళకు స్వేచ్చ ఇవ్వాలి.అలా అని మనం వాళ్ళని గాలికి వదిలేయకూడదు.”
ఆమె తన ఉపన్యాస ధోరణిని ఆపి భర్త ముఖం లోకి చూసింది.అతని ముఖం లో చిరాకు కనిపించటం లేదు.చిరునవ్వుతో ప్రసన్నంగా ఉండటంతో” నేను చెప్పేదేమిటంటే” .
“కోపగించుకోవటం మానేయాలి. చికాకు పడకూడదు.పోనీ ఒక పని చేస్తావేమిటి”అన్నాడు అర్జునరావ్ ఆమె ఉపన్యాసానికి అడ్డుకట్ట వేసి.
సుభద్ర ఏమిటన్నట్లు చూసింది.
“వంటల్లో ఉప్పు, కారం,పులుపు తగ్గించు పరమసాత్త్వికంగా తయారవుతాను. అన్నీ సర్దుకుంటాయి “అంటూ నవ్వేశాడు.
(నవ్వాలి మరి. ఆ వాతావరణం అలాంటిది)
“అదిగో అదే వద్దనేది.అదేమిటి.నాకు కోపం రాకూడదని నువ్వు కోపం తెచ్చుకుంటావేమిటి?”
“ఏమిటో మీ అలవాట్లు నాకు అబ్బుతున్నాయి.ఏడడుగుల సావాస దోషం. ఇన్ని సంవత్సరాల సంసార దోషం ఆమె కూడా భర్త నవ్వులో శృతి కలిపింది.
“తొందరగా తెల్లవారితే బాగుండును “అన్నాడతను, దిగాలుగా ముఖం పెట్టి.
ఆమె ప్రశ్నార్ధకంగా చూసింది
“ ఇవాళ ఉపన్యాసాలతోనే తెల్లారిపోయేట్లుంది. ఒక పని చెయ్యి. ఏదయినా పురాణ కధలు చెప్పు. జాగారం చేసిన పుణ్యం దక్కుతుంది.సర్లే పడుకో”.
“అంతే లెండి. నా అవసరం మాటలు చెప్పటానికి పనికిరాదు. ముందే చెబుతున్నాను. మీరు మీ పద్ధతులు మార్చుకుంటేనే.....”
“సర్లే అట్లా అంటే కుదరదు. కొన్నాళ్లు చూడు. అంతే గాని నోటీసయినా
ఇవ్వకుండా...... “బుంగమూతి పెట్టేశాడు.
ఆమె భర్తకు దగ్గరగా జరిగింది.
గదిలో నశ్శబ్ధమ్ మారుమోగుతోంది.ఎక్కడినుంచో వార్తలు వినిపిస్తున్నాయి
‘ఇరు పక్షాలవారు తమ సమస్యల్ని సంప్రదింపుల ద్వారా పరిష్కరించుకోవాలని నిర్ణయించాయి’
@@