Romance గీత ~ టీచర్

[Haran000]

<


కాలేజీలో చదివే సమయంలో,

సంక్రాంతి సెలవుల్లో,

సుశీల సాయంత్రం ఇల్లు శుభ్రం చేసి చీపురు పక్కన పెట్టేసి చేతులు కడుక్కుంటుంటే, తలుపు తడుతూ, “ఆంటీ లోపలికి రావచ్చా”, అని పిలుపు.

అది గీత పిలుపు అని గుర్తించి, సుశీల ముఖంలో నవ్వు వెలిగింది. “రా గీత ఎందుకు అడగడం”, అని కేకేసింది.

చంకలో పాపని ఎత్తుకొని చుడిదార్ చున్నీ నడుము చుట్టుకొని ఇంట్లోకి వచ్చింది గీత. 

సుశీల చేతులు తుడుచుకంటూ వచ్చి గీతని, క్యూటీని చూసి సంతోషంగా దగ్గరికెళ్లి, “ఎన్ని రోజులైంది గీత నువ్వొచ్చి, బాగున్నారా? గౌతమ్ బాగున్నాడా?” అని పలకరించింది. 

గీత కూడా నవ్వుతూ, “బాగే ఆంటీ, మీరు బాగున్నారా, అంకుల్ ఆరోగ్యం అంతా బాగేనా?” అనడిగింది.

సుశీల క్యూటీని మొదటి సారి చూడడం. తెల్లగా, బుగ్గచెంపలు, అచ్చు గీత పోలికలతో ఉండడం చూసి ఇష్టంగా ముద్దు పెట్టుకుంది. “పాప ఎన్ని నెలలు, భరత్ అప్పుడెప్పుడో చెప్పాడు నాకు. వద్దామనుకున్న కుదరలేదు,” అంది.

“పర్లేదు ఆంటీ, ఇప్పుడు కలిశాం కదా, హహ…..”

గీత నుంచి సుశీల క్యూటీని తీసుకుంది. క్యూటీ సుశీల ఎత్తుకోగానే చిన్న ఏడుపు మొదలెట్టింది.

“ఓహ్ ఓహ్… అయ్యో మీ అమ్మని వదిలి రావా,” అంటూ సుశీల క్యూటీని ఆట ఆడించింది. 

గీత మెల్లిగా పాపని ఊకుంచింది.

“బిట్టు ఫోటోస్ చూపించాడు, చాలా ముద్దుగా ఉంది పిల్ల.”

అప్పుడే భరత్ గది తలుపు తెరచుకుంది. టవల్ కట్టుకుని తడి జుట్టుతో ఒక అడుగు బయట వేసి గీతను చూసి కోపంగా తలుపు మూసుకున్నాడు.

గీత పాపని సుశీలకి అప్పజెప్పి, “ఆంటీ పాపని ఎత్తుకోండి,” అని చెప్పి తలుపు దగ్గరికెళ్లి తట్టింది. “బయటికి రా.”

లోపలి నుంచి, కోపంగా, “నేను రాను, పో,” అని గర్జించాడు.

వీళ్లని చూసి అర్థంకాక సుశీల అనుమానపడింది.

గీత గట్టిగా తలుపు కొట్టి, “రాకుంటే వెళ్లిపోతా మరి, పొమ్మంటావా?” అంది.

క్షణంలో తలుపు తెరుచుకుంది. 

భరత్ కళ్ళలో మంటలు తేలిన కోపం. గీతను సూటిగా చూసి చెంప మీద కొట్టాడు.

అది చూసి సుశీల ఆశ్చర్యపోయి గందరగోళంగా ముందుకు వచ్చి, “బిట్టూ…,” అని ఏదో తిట్టేలోపు భరత్ చెయ్యడ్డు పెట్టాడు. 

“అమ్మ నీకు తెలీదు ఆగు.”

గీత సుశీలను ఆపి, “ఆంటీ పాపని చూసుకోండి,” దీర్ఘంగా భరత్ వంక చూసింది.

“ఎందుకొచ్చావ్?” అన్నాడు మొహం పక్కకు తిప్పుకుని.

సుశీల వెనక్కు జరిగితే గీత తలుపు మధ్యకి అడుగు పెట్టి భరత్ ని హత్తుకొని తల లాగి పెదవులు ముద్దు పెట్టింది.

భరత్ కోపంగా పెదవులు ముడుచుకుంటే, గీత బలవంతంగా కింది పెదవిని కొరికింది.

భరత్ ఆమె నడుము పట్టుకొని గీతని గదిలోకి లాగి బెడ్డులోకి తోసేసాడు.

సుశీల అనుమానంగా అవస్థ పడుతూ, “అసలేమైంది చెప్పురా,” అనడిగింది.

భరత్ సమాధానం ఇవ్వకుండా ఆమె మొహంపై తలుపు మూసాడు.

తలుపు గడి పెట్టేసి వెనక్కి తిరిగితే గీత కన్నీళ్లతో మళ్లీ కౌగిలించుకుంది. మరోసారి చీదరించుకుంటూ బెడ్డులోకి నెట్టేసాడు.

ఆమె మీదకి వొంగి ఎర్రని కళ్ళతో, గీత చెమ్మగిల్లిన కళ్ళలోకి చూస్తూ, “నేనేమైనా నీ లంజ అనుకుంటున్నావా? నువ్ పొమ్మంటే పోడానికి, వస్తే ఎక్కడానికి?” అని తిట్టేసాడు.

గీత ఏడుపు గొంతులో, “అది కాదు….,” అని కారణం చెప్పబోతే ఆపాడు.

“వాడి మీద నాకు కోపం లేదు. నీ మీద. మధ్యలో వచ్చావ్ అంటావా నన్ను. మరి ఇప్పుడెందుకు వచ్చావ్, హా? నాకొచ్చే కోపానికి చంపుత నిన్ను,” అని గొంతు పిసికాడు.

గీత నోరు విప్పలేక, కోపగించుకోలేక ఏడ్చేసింది.

ఆమె కన్నీళ్లు చెంపలు దాటి అతడి వేళ్లకు తగలగానే, గీత కళ్ళలో ఏడుపు చూడలేక వదిలేసి బెడ్డులో చికాకుగా కూలిపోయాడు.

గీత చేతులు మొహానికి అడ్డు పెట్టుకొని ఏడ్చేస్తుంది.

భరత్ ఆగ్రహం నిమ్మళించుకొని బెడ్డును పిడికిలితో గుద్ది తను కూడా ఏడుపు పెట్టుకున్నాడు.

ఏడుస్తూ “నన్.. కొట్టే అంత్.. మొగోడివి అయిపోయావ్,” అని కఠినంగా అటు తిరిగింది.

భరత్ ఆగలేక గీతను బాధగా వెనక నుంచి వాటేసుకొని మెడలో మొహం పెట్టేసి, “నువు నా మిస్… నా లవ్….నా ఇష్టం,” అని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. “వాడితో పెళ్ళి మాత్రమే అయ్యింది. మనం లవ్ చేసుకున్నాం.”

“ఊ… ఆయన్ని వాడు అంటే కొడతా,” అని కన్నీళ్లు మింగుతూ ఇటు తిరిగి భరత్ మొహాన్ని గుండెకు అదుముకుంది.

“క్షమించండి మిస్,” అని గుండె మీద ముద్దిచ్చాడు.

ఇద్దరి కాళ్ళు కదిలించినందుకు భరత్ టవల్ ఊడి జారింది.

గీత సిగ్గు పడుతూ, “టవల్ సరిగ్గా చుట్టుకో పిచ్చిపిలగా,” అని ముసిముసిగా నవ్వింది.

భరత్ ఇంకొక ముద్దు పెట్టి, “ఉమ్…. ఏడుస్తుంటే కూడా మూడ్ వస్తుంది మిస్,” అని గట్టిగా హత్తుకున్నాడు.

“చి…పిచ్చి పోదు,” అని చేతులు చుట్టేసి చెంప ముద్దు పెట్టింది. “ఆయనకి ఇష్టం లేదురా. అదోలా ప్రవర్తిస్తాడు. ఒకసారి అవునంటాడు, ఒకసారి కాదంటాడు.  నీ జోలి తీస్తేనే కోపానికి వస్తున్నాడు. నిన్ను ఏడ్పించాను, క్షమించు కుక్కపిల్ల.”

“మరి ఇప్పుడు నాతో ఉంటావా? పోతావా?”

“ఉంటాను. నీకెన్ని ముద్దులు కావాలన్న పెట్టుకో. ఏడవకు ఊకో,” అని కళ్లు తుడిచింది.

భరత్ కొంచెం పైకి వచ్చి గీత ఎడమ కనురెప్ప కింద చెంప జారుతున్న కన్నీటి బిందుని నాకాడు. “ఉమ్… కళ్లు మూసుకోండి మిస్.”

గీత కళ్ళు మూసుకున్నాక, ఆమె కనురెప్పలు ముద్దులు పెట్టి, రెప్పల అంచుల్లో కన్నీళ్లు పెదవులతో అందుకున్నాడు. 

గీత చిరునవ్వు చేస్తూ, “చాలు నీ వేషాలు,” అని మొహం నెట్టేసింది.

భరత్ వీపు పరుపులో వాల్చి, “మిస్…,” అన్నాడు.

గీత “ఊ…,” అంది.

“టైం మెషిన్ ఉంటే బాగుండు, నాకు మళ్లీ ట్యూషన్ కు వచ్చి, మళ్లీ మళ్లీ దాగుడుమూతలు ఆడాలనుంది,” అంటూ ఊపిరి తీసుకున్నాడు.

గీత దగ్గరికి జరుగు భరత్ ఛాతి పై తల వాల్చి, “నాకేం అనిపిస్తుందో తెలుసా?” అని భరత్ ఉంగరాల జుట్టులో వేలు తిప్పింది.

“చెప్పు.”

గీత ఎడమ చేత కింద భరత్ అంగం చిన్నగా ఉంటే నవ్వి టవల్ పైకి లాగి తొడల మీద కప్పి, “నేను నీ తర్వాత పుట్టి, మనం ఒకే కాలేజ్ లేకుంటే ఒకే కాలేజ్ లో చదువుకుంటూ ప్రేమించుకొని పెళ్లి చేసుకుంటే,” అని చెపుతూ ఆపింది.

భరత్ ఆశ్చర్యంలో చిరునవ్వు చేస్తూ కిందకి ఆమె కళ్ళలోకి చూశాడు.

“మరి గౌతమ్ కు డివోర్స్ ఇచ్చేసేయి, మనం పెళ్లి చేసుకుందాం,” అన్నాడు.

గీత చిరుకోపంగా డొక్కలో గుద్దింది. “కుదరదు, అది కల అని చెప్తున్న,” అని సిగ్గుపడింది.

భరత్ గీతను ఒళ్లోకి లాక్కుని, మొహం కింద మొహం చేర్చి పై పెదవి ముద్దు చేశాడు.

“ఫాంహౌస్ కి పోయి నేను మీ మొగుడిలా, మీరు నా పెళ్ళంలా ఉందాం మిస్.”

గీత ముద్దిచ్చి, “నిన్ను వదులుకోలేనురా. ఏదో మాయ చేసేసావు. లవ్ యు రా,” అని గోముగా హత్తుకుంది.

భరత్ కూడా గాఢంగా హత్తుకొని మెడలో ముద్దు పెట్టాడు.

అప్పుడు సుశీల గట్టిగా తలుపు తట్టింది. “బిట్టు… గీత… తలుపు తీయండి ఏం చేస్తున్నారు లోపల?”

భరత్ ఉలిక్కిపడి లేచి టవల్ సరిగ్గా చుట్టుకున్నాడు. గీత చున్నీ సర్దుకొని లేచి తలుపు తీసింది.

సుశీల పాపని ఎత్తుకొని లోపలికొచ్చి, “ఏం చేస్తున్నారు ఇద్దరు?”

అలా అడిగేసి అటు భరత్ ను, ఇటు గీతను అనుమానంగా చూసింది.

క్యూటీ మౌనంగా నోట్లో వేలు పెట్టుకుని కాటుక కళ్లతో వాళ్ళమ్మను చూసి చేతులు చాచి, “ఉగ్…”, అని నాలుక నములుతూ ఊగింది.

గీత క్యూటీని తీసుకొని ఎత్తుకుంది.

భరత్ నోరు విప్పెలోపు, సుశీల, “కూర్చోండి,” అంది ఇద్దరితో.

ఇద్దరూ ఏం చెప్పాలా అని సతమతంగా ఒకరి మొహం ఒకరు చూసుకుంటూ కూర్చున్నారు.

భరత్ ను చూసి, “నాన్న ఉంటే ఎలా వుండేది తెల్సా? టీచర్ అలా కొట్టడం తప్పు కదరా?” అని బెదిరించింది.

గీతను చూసి, “తప్పు గీత ఇది. నువు నా మాట ఎందుకు వినలేదు. నీకు వాడికి ఎంత వయసు తేడా తెలుసా?” అని ప్రశ్నించింది.

ఇద్దరూ సమాధానం ఇవ్వలేక మొహాలు కిందకి దించుకున్నారు.

“చెప్తే అర్థం చేసుకోలేని చిన్నపిల్లలు కాదు మీరు. నాకేం చెప్పాలో అర్థం కూడా అయితలేదు.”

భరత్ మధ్యలో జోక్యం చేసుకొని, “అమ్మా ఆపు. అడిగి ఇబ్బంది పెట్టకు,” అని చెప్పాడు.

సుశీల అంతా వాళ్ల కర్మకి వదిలేసి గదిలోంచి బయటికి వెళ్ళిపోయింది.

భరత్ తలుపు మూసి, గీత పక్కన కూర్చుని మురిసిపోతూ, క్యూటీకి పాప నుదుట ముద్దు పెట్టాడు.

గీత పాపని బుజ్జగిస్తూ నిదానంగా భరత్ తొడల మీద కూర్చోపెట్టింది.

“మిస్ క్యూటీకి ఏదైనా కొనివ్వాలని ఉంది,” అన్నాడు.

“ఏం కొనిస్తావు?”

“ఏమో….. ఇంత చిన్నపిల్లలకు ఏం కొంటారు, నాకు తెలీదు.”

“హ్మ్ ఆలోచించుకో.”

అప్పుడే భరత్ కు ఒకటి గుర్తొచ్చి లేచి తన బీరువాలో నుంచి ఒక డబ్బా తెరచి, చిన్న వెండి గజ్జ పూసల చేతికి కట్టుకునే బ్రేస్లెట్ ఒకటి తీసాడు. వచ్చి కూర్చుని, “మిస్ ఇది నా చిన్నప్పటిది, ఇప్పుడు ఆఖ్యకి ఇస్తున్న,” అంటూ క్యూటీ చేతిలో పెట్టాడు.

గీత నిట్టూర్పుగా చూస్తూ, “ఎప్పుడూ ఏదో ఒక గిఫ్ట్ ఇస్తూనే ఉంటావ్. ఎందుకురా ఈ అలవాటు?” అనడిగింది.

“నేనెప్పుడూ దీనితో ఉండను కదా, గిఫ్ట్ అయినా ఉంటుంది,” అన్నాడు.

గీత అప్పుడు భరత్ చేతికి ఉన్న వెండి బ్రేస్లెట్ చూసింది. అది తనకు చెందూ ఇచ్చిన కానుక.

గీత పట్టీ తీసుకొని ఆఖ్య చిన్నారి కుడి చేతికి కట్టింది.

చేతు ఆడిస్తుంటే, గజ్జలు చప్పుడు చేస్తూ ఉంది.

ఆఖ్యను చూసి మురిసిపోతూ ఇద్దరూ ముసిముసిగా నవ్వుకుండగా, భరత్ గీత మెడలో మొహం పెట్టి ముద్దు పెట్టాడు.

“ఉమ్ అన్నీ మర్చిపోదాం, మనల్ని ఎవ్వరూ డిస్టర్బ్ చేయకుండా రొమాన్స్ చేసుకుందాం,” అన్నాడు.

అతడి తల నిమురుతూ, “కామంరా నీకు ప్రేమ కాదు,” అని నవ్వింది.

“అదేదైనా సరే,” అని గులుగుతూ ఇంకో ముద్దు పెట్టాడు. “ఉమ్…. నువు లేవని సింధూ మేడంతో గడిపేసాను. రేపు ప్రొద్దున్నే ఎక్కడికైనా పోదాము. విచ్చలవిడిగా దెంగుకుందాం.”

గీత చిన్న వ్యాసులుబాటుగా, నెట్టేసింది. “ఆంటీకి నచ్చజెప్పాలిరా, ఏమనుకుందో ఏమో.”

“ఏమనుకోదు, నేను చెప్తానులే,” అని వెనక్కి వాలిపోయాడు.

గీత ఆఖ్యను మధ్యలో పడుకోబెట్టింది.

“ఆయనకు అబద్ధం చెప్పొచ్చాను, మూడురోజులు ఉంటాను. రాత్రికి ఇక్కడే ఉంటాను.”

“సరే మిస్.”

గదిలో ప్రశాంతంగా, ఒకే పడక మీద, అటు గీత, ఇటు భరత్, మధ్యలో కూతురు.

ఈ క్షణం ఇలాగే నిలిచిపోతే బాగుండని భరత్ మనసులో అనుకున్నాడు. >
.
.
.
.
.
To be continued…………..