Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

------------
Part 197:
------------

நான் என் கையைக் கட்டிக்கிட்டு, அவனைப் பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.

என் பார்வை அவனோட அந்த வேர்வை பிடிச்ச யூனிபார்ம் மேல இருந்துச்சு.

பிரகாஷ் அப்படியே தன் தலையைக் குனிஞ்சு தன்னோட டிரஸ்ஸைப் பாத்தான்.

அவன் முகத்துல ஒரு சின்னக் குழப்பம்.

"நான் என்ன பண்றது பவி?" னு அவன் ரொம்பப் பரிதாபமாகக் கேட்டான்.

அவனோட குரலைக் கேக்கும்போது எனக்குள்ள ஒரு லேசான சிரிப்பு வந்துச்சு.

"இது டியூட்டி டிரஸ் ஆச்சே."

"நான் இதத் தான போட்டு ஆகணும்?" னு அவன் தன்னோட நிலைமையைச் சொன்னான்.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டு ஒரு செகண்ட் யோசிச்சேன்.

அப்போ என் மனசுல ரொம்பக் குறும்பான ஒரு ஐடியா வந்து எட்டிப் பாத்துச்சு.

நான் அவனை நேராப் பாத்தேன்.

"உனக்கு இப்போ எவ்ளோ நேரம் இருக்கு?" னு நான் கேட்டேன்.

அவன் நிமிர்ந்து என்னைப் பாத்தான்.

"என்ன பவி கேக்குற?"

"எவ்ளோ நேரம் உன்னை யாரும் கீழ கூப்பிட மாட்டாங்க?"

"உன்னோட அந்த இன்னொரு வாட்ச்மேன் எவ்ளோ நேரம் சமாளிப்பான்?"

நான் அடுக்கடுக்காக் கேள்வியைக் கேட்டேன்.

அவன் முகம் லேசா யோசிச்சுது.

"ஒரு மணி நேரம் யாரும் என்னைத் தேட மாட்டாங்க பவி. அப்டி தேடுனாலும் ஒரு பிரச்சனையும் இல்ல"

"நிஜமாத்தானே?"

"சத்தியமா பவி."

"கீழ எதும் பிரச்சன ஆகிடாதே?"

"எதுவும் ஆகாது பவி, நான் சொல்லிட்டுத் தான் வந்தேன்."

"இப்போ உன்னை யாரும் டிஸ்டர்ப் பண்ண மாட்டாங்களா?"

"கண்டிப்பா மாட்டாங்க பவி."

நான் என் தலையை லேசா ஆட்டிக்கிட்டேன்.

என் மனசுக்குள்ள நான் நெனச்ச அந்த ஐடியா ரொம்பத் தெளிவா உக்காந்துருச்சு.

"சரி, அப்போ ஒரு வேலை பண்ணு," னு நான் அதிகாரமாச் சொன்னேன்.

"என்ன பவி?"

"நீ இங்கயே இப்போ குளி."

நான் அப்படிச் சொன்னதும் அவன் கண்ணு ரெண்டும் அகலமா விரிஞ்சுது.

"என்னது? குளிக்கணுமா?"

"ஆமா."

"உன் வீட்லயா?"

"வேற எங்க?"

அவன் முகம் அப்படியே ஒரு ஆச்சரியத்துல உறைஞ்சு போச்சு.

"நீ என்ன சொல்ற பவி?"

"உனக்குப் புரியலையா?"

"இல்ல... என்னைக் குளிக்கச் சொல்றியா?"

"ஆமா பிரகாஷ்."

"மொதல்ல இந்த அழுக்கு டிரஸ்ஸைக் கழட்டிப் போடு."

நான் என் கையை நீட்டி பாத்ரூம் பக்கம் காட்டுனேன்.

"நல்லாச் சோப்புப் போட்டு உன்னோட அந்த வேர்வை நாத்தம் போற அளவுக்குக் குளி."

"அதுக்கப்புறம் என்ன நடக்குதுனு பாப்போம்."

நான் ரொம்பக் கிண்டலா, ஒரு கேலியான பார்வையோட அவனைப் பாத்துச் சொன்னேன்.

அவன் முகத்துல இப்போ பிரகாசமான ஒரு சந்தோஷம் ஒட்டிக்கிச்சு.

அவனுக்கு நான் என்ன மீன் பண்றேன்னு நல்லாவே புரிஞ்சுடுச்சு.

நான் இன்னைக்கு அவனுக்கு சம்மதம் கொடுக்கப் போறேங்குறது அவனோட மண்டைக்கு போயிடுச்சு.

அவன் உதட்டுல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

"நிஜமாத் தான சொல்ற பவி?"

"நான் எப்பயாவது பொய் சொல்லிருக்கேனா?"

"எனக்கு சந்தோஷமா இருக்கு பவி."

"சந்தோஷப்பட்டுக் கிட்டே போய்க் குளி."

ஆனா அடுத்த செகண்ட் அவன் முகத்துல ஒரு சின்ன யோசனை வந்துச்சு.

"ஆனா பவி..." னு அவன் இழுத்தான்.

"என்ன ஆச்சு இப்போ?"

"என் டிரஸ்ஸ என்ன பண்றது?"

நான் அவனைப் புரியாமப் பாத்தேன்.

"அதாவது... நான் குளிச்சு முடிச்சுட்டு மறுபடியும் இந்த அழுக்கு யூனிபார்மைத் தான போடணும்?"

அவன் ரொம்பச் சாதாரணமா, ஆனா எதார்த்தமான ஒரு டவுட்டைக் கேட்டான்.

நான் சிரிச்சுக்கிட்டே என் தலையை ஆட்டுனேன்.

"நீ இங்க இருந்து கிளம்பும் போது அந்த டிரஸ்ஸைப் போட்டுக்கோ."

"அப்படியா சொல்ற? அப்போ குளிச்சதுக்கு அப்புறம்?"

"ஆமா, நீ எதுவும் போடாம அப்டியே இரு."

நான் ரொம்ப இயல்பா, எந்த ஒரு கூச்சமும் இல்லாமச் சொன்னேன்.

அவன் என்னையே வெறித்துப் பாத்தான்.

"எதுவும் போட்டுக்க வேண்டாமா?" அவன் கேட்டான்.

"உனக்கு அதுல எதும் பிரச்சனையா?"

நான் என் புருவத்தை லேசாத் தூக்கிக் கேட்டேன்.

அவன் உடனே அவசர அவசரமாத் தலையை ஆட்டுனான்.

"இல்ல பவி, எனக்கு எந்தப் பிரச்சனையும் இல்ல."

"அப்போ கழட்டு."

"இங்கயேவா?"

"ஆமா, இங்கயே கழட்டு."

என் ஹால்ல நின்னுகிட்டு நான்  எங்க அபார்ட்மெண்ட் வாட்ச்மேனை டிரஸ்ஸைக் கழட்டச் சொல்றேன்.

இந்த நெனப்பே எனக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத சிலிர்ப்பைக் கொடுத்துச்சு.

பிரகாஷ் முகம் பூரா ஒரு வெறியான சந்தோஷம்.

அவன் அந்த ஹால்ல நின்னுகிட்டே, தன் யூனிபார்ம் ஷர்ட் பட்டன்களை ஒன்னொன்னாப் கழட்ட ஆரம்பிச்சான்.

நான் என் கைகளை மார்புக்குக் குறுக்கே கட்டிக்கிட்டு அவனை ரொம்ப உன்னிப்பாப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

அவனோட கைகள் லேசாப் பதற்றத்துல நடுங்குச்சு.

"என்ன பட்டன் கழட்ட வரலையா?" னு நான் கிண்டல் பண்ணேன்.

"உன்னைப் பாத்துக்கிட்டே கழட்டுறதுனால கொஞ்சம் வெக்கமா இருக்கு பவி."

"சும்மாப் பில்டப் பண்ணாமச் சீக்கிரம் கழட்டுடா."

அவன் அந்த ஷர்ட்டை முழுசாக் கழட்டித் தரைல போட்டான்.

இப்போ அவனோட மேல் உடம்பு எனக்கு இந்த பகல் நேரத்துல ரொம்ப தெளிவா தெரிஞ்சுது.

"என்ன பவி அப்டிப் பாக்குற?"

"சும்மாத் தான் பாக்குறேன்."

"நான் பாக்க நல்லா இருக்கேனா?"

"ஏன் உனக்கு உன் மேல நம்பிக்கையே இல்லையா?"

"உன்னையும் என்னையம் கம்பேர் பண்ணி பாக்குறப்போ கொஞ்சம் தயக்கமா இருக்கு பவி. நீ அவ்ளோ அழகா இருக்க, நான் பாரு"

அவன் அப்டி பேசுனதும், என் மனசுல, உன் உடம்பு முக்கியம் இல்லடா, உன்கிட்ட இருக்கிறதுதான் முக்கியம்னு தோணுச்சு.

"பேசுனது போதும், பேண்ட்டைக் கழட்டு."

நான் அவனுக்கு ஆர்டர் போட்டேன்.

அவன் முகத்துல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

அவன் கைகள் அவனோட பேண்ட் ஜிப் பக்கம் போச்சு.

ஜிப்பை மெதுவாக் கீழ இறக்குனான்.

"உனக்குச் இப்பொ சிரிக்கணும் போல இருக்கா?"னு அவன் என்ன கேட்டான்.

"எனக்கு ஏன் இப்போ சிரிப்பு வரப் போகுது?"

"இல்ல, நான் இங்க நின்னுகிட்டு இப்டிக் கழட்டுறதைப் பாத்து உனக்குச் சிரிப்பு வருமானு கேட்டேன்."

"எனக்குச் சிரிப்பு வரல, நீ சீக்கிரம் கழட்டு."

அவன் பேண்ட் பட்டனைக் கழட்டிட்டு, அந்த யூனிபார்ம் பேண்ட்டைக் கீழ தள்ளுனான்.

அது அவனோட கால் வழியா நழுவித் தரைல விழுந்துச்சு.

இப்போ அதிசயமா ஜட்டி போட்ருந்தான்.

என் கண்கள் ஆட்டோமேட்டிக்கா அந்த ஜட்டி மேல போச்சு.

அங்க ஏற்கனவே ஒரு பெரிய மலை மாதிரி முட்டிக்கிட்டு நிக்கிறதை நான் கவனிச்சேன்.

"என்ன பவி, ரொம்ப நோட்டம் விடுற?"

"உன்னைத் தான் பாத்துக்கிட்டு இருக்கேன். எப்ப இருந்து ஜட்டி போடுற பழக்கம் வந்துச்சு."

அவன் சிரிச்சுட்டே"நான் போடுவேன். கொஞ்ச நாள் சும்மா போடாம இருந்தேன். இப்போ என்ன? உனக்கு பயமா இருக்கா?"

"பயம் எல்லாம் இல்ல. கழட்டு."

அவன் தன்னோட ரெண்டு கைகளாலயும் அந்த ஜட்டியோட எலாஸ்டிக்கைப் பிடிச்சான்.

மெதுவா, என்னைப் பாத்துக்கிட்டே அதைக் கீழ இறக்குனான்.

அந்த ஜட்டி அவனோட முழங்காலைத் தாண்டித் தரைல விழுந்த அந்த நிமிஷம்...

என் கண்கள் அப்படியே அகலமா விரிஞ்சுச்சு.

ஜட்டியில இருந்து ரிலீஸ் ஆனதும் அவன் சுன்னி சட்டுனு மேல எழும்பித் துடிச்சுது.

அது ஒரு ஸ்பிரிங் மாதிரி முன்னாடி வந்து என்னை மிரட்டுச்சு.

"ஆஹ்..." னு நான் என்னையே அறியாம ஒரு சின்னச் சத்தம் கொடுத்தேன்.

"என்ன பவி ஆச்சு?"

"ஒ... ஒன்னும் இல்ல."

"பாத்துப் பயந்துட்டியா?"

"சும்மா இரடா ."

நான் வார்த்தையில அப்படிச் சொன்னாலும் என் பார்வையை அங்க இருந்து எடுக்கவே முடியல.

அது நரம்புகள் புடைச்சு, ரொம்ப முரட்டுத்தனமா என்னைப் பாத்துச் சிரிக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

என் வாய்க்குள்ள எச்சில் சுரந்து தொண்டையில வறட்சியை உண்டாக்குச்சு.

"உனக்குப் வேணுமாடி?"

"..."

"சொல்லு?"

"சும்மா இருடா."

"உனக்காகத் தான் அது இப்படித் துடிச்சுக்கிட்டு இருக்கு."

"நான் ஏதும் கேக்கலையே."

"உன் கண்ணு எங்கிட்ட வேணும்னு கேக்குதே."

அவன் சொல்றது நூறு சதவீதம் உண்மை.

என் மனசுக்குள்ள இப்போ ஒரு பெரிய போர்க்களமே நடந்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ஒரு பத்து நிமிஷத்துக்கு முன்னாடி தான் நான் சாமி ரூம்ல நின்னுகிட்டு மனமுருகி வேண்டுனேன்.

இந்தத் தப்பான எண்ணங்கள் என்னை விட்டுப் போகணும்னு சாமிகிட்டக் கெஞ்சினேன்.

ஆனா இப்போ?

என் கடவுள் என்னை ரொம்பச் சோதிக்கிறாருனு தோணுச்சு.

என் முன்னாடி ஒட்டுத்துணி இல்லாமஇவன், அதும் இப்படி ஒரு ராட்சச ஆயுதத்தோட நிக்குறான்.

என் முழங்கால் ரெண்டும் சத்து இல்லாம லேசா நடுங்குச்சு.

எனக்கு இங்கயே அப்படியே மண்டியிட்டு உக்காந்து, அதை என் வாய்க்குள்ள வச்சு ஊம்பனும் போல ஒரு வெறித்தனமான ஆசை வந்துச்சு.

அதோட சூட்டை என்னோட உதடுகள்ல உணரணம்னு என் உடம்பு தவிச்சுது.

ஆனா நான் ரொம்பக் கஷ்டப்பட்டு என்னோட ஆசைய மறைச்சுக்கிட்டேன்.

நான் என்னோட தோரணையை நான் விடல.

தொண்டைக்குள்ள வந்த எச்சிலைக் கஷ்டப்பட்டு முழுங்குனேன்.

என் கையை நீட்டி ஹால் வழியா இருக்குற பாத்ரூம் பக்கமாகக் காட்டுனேன்.

"போ."

"எங்க பவி?"

"பாத்ரூம்க்குள்ள போடா."

"நான் ரெடி."

"ரெடியாம்ல ரெடி. மொதல்ல போய்க் குளி."

நான் ஸ்ட்ரிக்ட்டா, ஆனா ஒரு லேசான நடுக்கத்தோட சொன்னேன்.

பிரகாஷ் என்னைப் பாத்து சிரிச்சான்.

என் கண்கள் இன்னும் அவனோட சுன்னில தான் ஒட்டிக்கிட்டு இருக்குனு அவனுக்கு நல்லாவே தெரிஞ்சுருச்சு.

அவன் எதுவும் பேசாம, அப்படியே திரும்பிப் பாத்ரூம் பக்கம் நடக்க ஆரம்பிச்சான்.

அவன் நடக்கும்போதெல்லாம் அது முன்னும் பின்னுமா ஆடுறதை நான் பின்னால இருந்து பாத்துக்கிட்டே இருந்தேன்.

அவனோட சூத்தும் எனக்கு ஒரு வித்யாசமான ஈர்ப்பைக் கொடுத்துச்சு.

அவன் மெதுவாப் பாத்ரூம்க்குள்ள நுழைஞ்சான்.

நான் என் நின்ன எடத்துல இருந்து மெதுவா நடந்து அவனுக்குப் பின்னாடியே போனேன்.

அவன் பாத்ரூம்க்குள்ள போயிட்டு, கதவைச் சாத்துறதுக்காகக் கைப்பிடியைப் பிடிச்சான்.

"ஏய்..." னு நான் சத்தம் போட்டேன்.

அவன் அப்படியே நின்னு என்னைப் பாத்தான்.

"என்ன பவி?"

"கதவைச் சாத்தாதடா."

நான் ரொம்பத் தெளிவா அவனுக்கு ஆர்டர் போட்டேன்.

அவன் முகத்துல ஒரு பெரிய குழப்பம் வந்துச்சு.

"கதவைச் சாத்த வேணாமா?"

"ஆமா."

"நான் குளிக்கப் போறேன் பவி."

"தெரியும்."

"அப்புறம் ஏன் கதவைத் திறக்கச் சொல்ற?"

"எனக்கு... நான் பாக்கணும்."

இந்த வார்த்தையை நான் சொல்லும்போது என் கன்னம் ரெண்டும் செக்கச் செவேர்னு சிவந்து போச்சு.

எனக்கே ரொம்ப வெக்கமா இருந்துச்சு.

ஆனா என் ஆசையை என்னால கட்டுப்படுத்த முடில.

என் புருஷன் வீட்ல இல்லாதப்போ, இவன் என் பாத்ரூம்ல குளிக்கிறத நான் வாசல்ல நின்னு பாக்கணும்னு ஆசைப்பட்டேன்.

நான் சொன்னதைக் கேட்டதும் பிரகாஷ் முகத்துல ஒரு பெரிய சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

"நீ பாக்கணுமா பவி?"

"ஆமா. சும்மாப் பேசிக்கிட்டு இருக்காமத் தண்ணியத் தொறந்து விடு."

அவன் உடனே அந்தக் கதவை அப்படியே முழுசாத் திறந்து வச்சான்.

அவன் ஷவர் கீழ போய் நின்னுட்டு, டாப்பைத் திருகுனான்.

ஷவர்ல இருந்து தண்ணி சடசடனு கொட்ட ஆரம்பிச்சுது.

நான் அந்தப் பாத்ரூம் வாசப்படியிலயே நின்னுகிட்டேன்.

பாத்ரூம் கதவு நிலவுல என் தோளைச் சாச்சு, என் கைகளைக் கட்டிக்கிட்டு ரொம்ப ரிலாக்ஸா நின்னேன்.

அவன் மேல அந்தச் சில்லுன தண்ணி கொட்டுறத நான் எமைக்காமப் பாத்தேன்.

தண்ணி அவனோட கருப்பான உடம்புல பட்டுத் தெறிச்சுது.

"தண்ணி சில்லுனு இருக்கா?"

"இல்ல பவி, சூப்பரா இருக்கு."

"நல்லாத் தேய்ச்சுக் குளி."

"என் முதுகுல தேய்ச்சு விடுறியா பவி?"

"அடி வாங்கிடுவ. நீயே தேய்ச்சுக்கோ."

நான் அவனைச் சீண்டிக்கிட்டே அவனோட உடம்பை ரசிச்சேன்.

தண்ணி அவனோட நெஞ்சுல பட்டு, அவனோட வயித்து வழியா வழிஞ்சு கீழ போச்சு.

நேரா அவனோட அந்த ராட்சசத் தடி மேல தண்ணி விழுந்து தெறிக்குற காட்சி...

அது என் கண்ணுக்கு அவ்ளோ ஒரு போதையா இருந்துச்சு.

அவன் தன்னோட கைகளால அந்த உறுப்பைத் தேய்ச்சுக் கழுவுனான்.

அவன் அதைப் பிடிச்சு ஆட்டும்போது, என் தொடைக்கு நடுவுல ஒரு சுருசுருப்பு ஓடிச்சு.

கேக்க என்னவோ இது அசிங்கமா இருக்கும், ஆனா என்னை அவ்ளோ ஈர்க்குற ஒரு காட்சியா அது இருந்துச்சு.

என் கண்கள்ல ஒரு விவரிக்க முடியாத வெறி இருந்துச்சு.

தண்ணி அவனோட கண் இமைகள்ல பட்டுச் சொட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் ஷவர் கீழ நின்னுகிட்டே தன் தலையைச் சிலுப்புனான்.

அவன் கண்கள் நேரா என் முகத்தைப் பாத்துச்சு.

நான் வாசல்ல நின்னு என் புடவை முந்தானையைச் சரி பண்ணிக்கிட்டு நின்னதை அவன் ரொம்ப ரசிச்சான்.

"பவி..." னு அவன் தண்ணிச் சத்தத்துக்கு நடுவுல கூப்பிட்டான்.

"என்ன?"

"நீயும் வர்றியா?"

அவன் ஒரு கையை என் பக்கம் நீட்டி என்னைக் கூப்பிட்டான்.

நான் என் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டுப் புன்னகைச்சேன்.

"நான் எதுக்கு வரணும்?"

"வா பவி, சேந்து குளிக்கலாம்."

"போடா லூசு."

"வா பவி, தண்ணி ரொம்ப இதமா இருக்கு."

"நான் வர மாட்டேன்."

நான் என் தலையை ரெண்டு பக்கமும் ஆட்டி மறுத்தேன்.

"ஏன் பவி?"

"என் புடவை நனைஞ்சுடும்டா."

"நனைஞ்சா என்ன பவி? கழட்டிப் போட்டுடலாம்."

"வாயை மூடு. நான் அவ்ளோ நேரம் கஷ்டப்பட்டு இந்தச் புடவையைக் கட்டியிருக்கேன்."

நான் என்னோட புடவையோட மடிப்புகளைக் கையால தடவி விட்டுக்கிட்டே சொன்னேன்.

"இப்போ தண்ணியில வந்தா எல்லாம் வீணாகிடும்."

"பரவால்ல பவி, நீ வா."

"நீ மூடிட்டு குளிடா."

நான் என்னோட எல்லையை ரொம்பத் தெளிவா வச்சுக்கிட்டேன்.

எனக்கு அவனோட நனையுறதை விட, அவனைப் பாக்குறது ரொம்பத் த்ரில்லா இருந்துச்சு.

"நீ வர்றியா இல்லையா பவி?"

"நான் இங்கயே நின்னு பாக்குறேன், அதுவே எனக்குப் போதும்."