Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Shajith]

195, 196 பார்ட்டை முழுசாகப் படிச்சதன் அடிப்படையில சொல்லணும்னா, இந்த இரண்டு அப்டேட்டும் கதையின் உணர்ச்சிப் பகுதியை விட, பவித்ரா–பிரகாஷ் உறவில் இருக்கும் ஈர்ப்பு, ஏக்கம், அதிகாரம், எல்லைகள் ஆகியவற்றை மையமாக வைத்து எழுதப்பட்டிருக்கு.

நல்லா வேலை செய்த விஷயங்கள்:
பவித்ராவின் மனநிலை ரொம்ப டீட்டெயிலாக காட்டப்பட்டிருக்கு. அவளோட தயக்கம், ஆசை, சீண்டல், அதிகாரத்தை ரசிப்பது எல்லாம் நன்றாக வந்திருக்கு.
பிரகாஷின் தவிப்பு வாசகர்களுக்கு உணரப்படுற மாதிரி இருக்கு. "மேடம்"னு மரியாதையா பேசுறதும், தனியா இருக்கும்போது உரிமையா பேசுறதும் கதாபாத்திரத்துக்கு தனி அடையாளம் கொடுக்குது.
காட்சிகள் மெதுவாக build-up ஆகுறது, வாசகனை அடுத்த பக்கத்துக்கு இழுக்குற மாதிரி இருக்கு.

கொஞ்சம் குறையாகத் தோன்றிய விஷயங்கள்:
சில இடங்களில் ஒரே மாதிரியான எண்ணங்கள், "அவன் தவிப்பு", "அவள் உடம்பின் எதிர்வினை" மாதிரி விஷயங்கள் மீண்டும் மீண்டும் வருது. அதனால் கொஞ்சம் நீளமாகப் போற உணர்வு வரும்.
பிரகாஷ் "நான் மேல வரேன், நீ கதவைத் திறப்ப"ன்னு பேசுற இடம், அதுக்கப்புறம் மீண்டும் கெஞ்சுற இடம் — இந்த டோன் மாற்றம் இன்னும் கொஞ்சம் மென்மையாக இருந்திருந்தா இன்னும் நல்லா இருந்திருக்கும்.
கடைசியில் பவித்ரா அவனை நிறுத்தி, "முதல்ல ஃப்ரெஷ்ஷா வா"ன்னு சொல்றது ஒரு நல்ல boundary மாதிரி இருந்தாலும், அதற்கு முன்னாடி வந்த build-up காரணமா சிலருக்கு கொஞ்சம் நீட்டிப்பு மாதிரி தோணலாம்.

என் மொத்த மதிப்பீடு:
உணர்ச்சி மற்றும் காமம், ஏக்கம் – 9/10
கதாபாத்திரங்களின் chemistry – 9/10
வேகம் (Pacing) – 7.5/10
மீண்டும் மீண்டும் வரும் வர்ணனைகள் இல்லாம இருந்திருந்தா – இன்னும் impact அதிகமா இருந்திருக்கும்.
மொத்தத்தில், 195–196 பார்ட்டு வாசகர்களை அடுத்த அப்டேட்டுக்காக காத்திருக்க வைக்கிற அளவுக்கு முடிஞ்சிருக்கு. குறிப்பா கடைசில பவித்ரா போட்ட அந்த "ஸ்டாப் டா… கிட்ட வராத"ன்னு சொல்ற திருப்பம், அடுத்த பார்ட்டுல என்ன நடக்கப் போகுதுனு எதிர்பார்ப்பை கூட்டுற மாதிரி இருக்கு.
, ஒரு வாசகராக நான் சொல்லணும்னா, **யாழினி ராமா இந்த இரண்டு அப்டேட்டுல காமம்–ஏக்கம்–குறும்பு மூன்றையும் நல்லா கலக்கி எழுதியிருக்காங்க...