Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

------------
Part 196:
------------

நான் அந்த ஸ்கிரீனையே வெறித்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தேன்.

போன் மறுபடியும் மறுபடியும் வைப்ரேட் ஆகிட்டு இருந்துச்சு.

பச்சை கலர் பட்டனை ஸ்வைப் பண்றதுக்கு என் விரல்கள் லேசாத் தயங்குச்சு.

ஆனா என் மனசு அதை எடுக்கச் சொல்லித் துடிச்சுது.

நான் ரொம்ப மெதுவா அந்தப் பச்சை பட்டனை ஸ்வைப் பண்ணேன்.

போனை எடுத்து என் காதுல வச்சேன்.

நான் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசல.

"பவி..." னு ஒரு குரல்  மெதுவா வந்துச்சு.

அந்தக் குரல்ல ஒரு தவிப்பு இருந்துச்சு.

"ப்ளீஸ் பவி... தயவுசெஞ்சு நான் சொல்றதக் கேளு."

நான் எதுவும் சொல்லாம அப்படியே அமைதியா இருந்தேன்.

"ஒரு அஞ்சு நிமிஷம் மட்டும் தான்."

"உன்னை நேர்ல பாத்துட்டு உடனே போயிடுறேன்."

"சத்தியமா சொல்றேன், நான் வேற எதுவும் பண்ண மாட்டேன்."

அவன் கெஞ்சக் கெஞ்ச, என் உதட்டுல ஒரு குறும்பான சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

"ஓஹோ..." னு நான் லேசா இழுத்தேன்.

"என்ன ஆச்சு உன்னோட அந்த உரிமை?"

"இப்போ கொஞ்ச நேரத்துக்கு முன்னாடி ரொம்ப ஓவர் கான்ஃபிடன்ஸா மெசேஜ் பண்ணியே?"

"நான் பர்மிஷன் கேக்கல, நீயே கதவத் திறப்பனு ரொம்பத் திமிராப் பேசுனியே?"

நான் வேணும்னே அவனைக் கிண்டல் பண்ணிப் பேசுனேன்.

என் குரல்ல ஒரு விளையாட்டுத்தனமான கண்டிப்பு இருந்துச்சு.

அவன் தொண்டையைக் கனைக்கிற சத்தம் கேட்டுச்சு.

"அது... சும்மா அனுப்புனேன் பவி."

"நீ வேணாம்னு சொல்றதப் பாக்க என்னால முடில."

"அதான் கொஞ்சம் அப்படி மெசேஜ் பண்ணேன்."

"ப்ளீஸ்... எனக்காகக் கதவத் திற."

அவன் அப்படி இறங்கி வந்து கெஞ்சுறதைப் பாக்க எனக்கு ரொம்பப் பிடிச்சுருந்துச்சு.

என்னோட உடம்பு அவன் கெஞ்சலுக்கு ரொம்ப ஈஸியா ஒத்துழைக்க ஆரம்பிச்சுது.

என் மனசுக்குள்ள ஒரு பக்கம் ஏக்கம்.

வீட்ல யாரும் இல்ல, நான் ரொம்பத் தனிமையில இருக்கேன்.

அவன் வந்து என்னைப் பாத்துட்டு மட்டும் தான போகப் போறான்.

பாக்குறதுல என்ன தப்பு வந்துடப் போகுதுனு என் மூளை எனக்கு ஒரு சாக்கு சொல்லுச்சு.

நான் ரொம்ப ஸ்ட்ரிக்ட்டா இருக்குற மாதிரி நடிச்சேன்.

"நான் தான் ஃபர்ஸ்ட்டே நோ சொல்லிட்டேன்ல."

"அப்புறம் ஏன் திரும்பத் திரும்பத் தொந்தரவு பண்ற?"

நான் அப்படிச் சொன்னதும் அவன் பெருமூச்சு விடுற சத்தம் கேட்டுச்சு.

"ப்ளீஸ் பாவி.  எனக்கு உன்ன பாக்கணும் போல இருக்கு. நீ அவ்ளோ அழகா இருந்த."

"பாத்த உடனே போய்டுறேன். ப்ளீஸ் எனக்காக."

நான் என் புடவை முந்தானையை லேசா விரலால சுருட்டிக்கிட்டே கேட்டேன்.

"சரி, நீ இங்க மேல வந்தா, அங்க கேட்ல உன்ன தேட மாட்டாங்களா?"

"உனக்கு டியூட்டி டைம் தான இப்போ?"

"யாராவது அபார்ட்மெண்ட் ஆளுங்க நோட் பண்ணிட்டாப் பிரச்சனை ஆகிடும்ல உனக்கு?"

என் குரல்ல இருந்த அந்த அக்கறையை அவன் புரிஞ்சுக்கிட்டான்.

நான் அவனுக்காக எவ்ளோ யோசிக்கிறேன்னு அவனுக்குத் தெரிஞ்சுடுச்சு.

அவன் சிரிச்சான்.

"அதெல்லாம் ஒரு பிரச்சனையும் இல்ல பவி."

"வேற ஒரு செக்யூரிட்டி இப்போ இருக்காரு."

"அவன் ஒரு கொஞ்ச நேரத்துக்கு கவர் பண்ணிப்பாரு."

"யாரும் என்னைத் தேட மாட்டாங்க."

"நீ ஒன்னும் ஒர்ரி பண்ணாத."

நான் என் பற்களால கீழ் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.

என் மனசுக்குள்ள இருக்கிற அந்த இரண்டு பக்கமும் சண்டை போட்டுச்சு.

வரச் சொல்லலாமா, வேணாமானு ஒரு லேசான குழப்பம்.

ஆனா என் தொடைக்கு நடுவுல இருக்கிற அந்தப் பிசுபிசுப்பு எனக்குப் பதிலச் சொல்லுச்சு.

நான் ஒரு நீண்ட பெருமூச்சு விட்டேன்.

"சரி... வா..." னு மெதுவா முனகினேன்.

நான் சம்மதம் சொன்னதும், மறுமுனையில அவன் சந்தோஷமா மூச்சு விடுறது கேட்டுச்சு.

நான் உடனே போனை கட் பண்ணிட்டேன்.

போனை எடுத்து சோபா மேல போட்டேன்.

என் கைகளை ரெண்டையும் ஒன்னாப் பிணைச்சுக்கிட்டேன்.

ஹால்ல குறுக்கும் நெடுக்குமா நடக்க ஆரம்பிச்சேன்.

என் மனசுக்குள்ள எனக்கு நானே சமாதானம் சொல்லிக்கிட்டேன்.

'அவன் சும்மாப் பாத்துட்டுத் தான் போகப் போறான்.'

'வேற எதுவும் நடக்கப் போறது இல்ல.'

'ஒரு அஞ்சு நிமிஷத்துல அவன் கிளம்பிடுவான்.'

ஆனா என் உடம்பு அந்தச் சமாதானத்தை ஏத்துக்கத் தயாரா இல்ல.

நான் இப்போதான் அந்த இடத்த ரொம்பச் சுத்தமா, வழுவழுனு ரெடி பண்ணி வச்சிருக்கேன்.

அந்த இடம் இப்போ அவனுக்காக ரொம்பத் தவிப்போட காத்துக்கிட்டு இருக்கு.

அவனோட மான்ஸ்டர் சுன்னிய எனக்குள்ள எப்படியாவது இன்னிக்கி உள்வாங்கிக்கனும்னு என் நரம்புகள் எல்லாம் ஏங்குச்சு.

அவன் பாக்க மட்டும் தான் வர்றான்னு நான் வெளிய சொன்னாலும், உள்ளுக்குள்ள வேற ஏதோ எதிர்பார்த்தேன்.

நான் நடக்குறதை நிறுத்திட்டு, நேரா கண்ணாடி முன்னாடி போய் நின்னேன்.

என்னை ஒரு தடவை முழுசாப் பாத்துக்கிட்டேன்.

என் புடவையோட மடிப்புகள் ரொம்ப நேர்த்தியா இருந்துச்சு.

அது என்னோட உடம்பு வளைவுகளை ரொம்ப அழகா எடுத்துக் காட்டுச்சு.

ஈரமான தலைமுடி முதுகுல சரிஞ்சு கிடந்துச்சு.

தலைல வச்சிருந்த அந்த மல்லிகைப்பூ கொஞ்சம் கூடக் கலையாம அப்படியே இருந்துச்சு.

நான் என் முந்தானையை லேசா அட்ஜஸ்ட் பண்ணிக்கிட்டேன்.

என் இடுப்புச் சதை லேசாத் தெரியுற மாதிரி புடவையை இறக்கி விட்டேன்.

அந்தத் தொப்புள் குழி ரொம்ப ரகசியமா எட்டிப் பாக்குற மாதிரி ரெடி பண்ணேன்.

ஒரு குடும்பப் பொண்ணு,  இன்னொரு ஆளுக்காக தன்னை இவ்வளவு அழகா அலங்கரிச்சுக்கிறதே ஒரு போதை தான்.

நான் கண்ணாடியைப் பாத்து ஒரு வெக்கமான சிரிப்புச் சிரிச்சேன்.

சரியா அஞ்சு நிமிஷம் ஆச்சு.

'டிங் டாங்...'

காலிங் பெல் சத்தம் ஹால்ல கிளியராக் கேட்டுச்சு.

அந்தச் சத்தம் கேட்டதும் என் வயிற்றுக்குள்ள ஏதோ ஜிவ்வுனு இறங்குன மாதிரி இருந்துச்சு.

என் பேண்ட்டிக்குள்ள சட்டுனு ஒரு புது ஜூஸ் சுரந்து வழியுறத நான் ஃபீல் பண்ணேன்.

அந்த ஈரம் என் தொடையில பட்டு ஒரு லேசான கூச்சத்தைக் கொடுத்துச்சு.

நான் என் கால்களை ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.

ஒரு ஆழமான மூச்சை உள்ளிழுத்து வெளிய விட்டேன்.

என் முகத்தை ரொம்ப நார்மலா, கொஞ்சம் ஸ்ட்ரிக்ட்டா வச்சுக்க ட்ரை பண்ணேன்.

மெதுவா நடந்து போய் கதவோட கைப்பிடியைப் பிடிச்சேன்.

லாக் ஓபன் பண்ணி, கதவை லேசாத் தொறந்தேன்.

வெளிய அவன் நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அந்த வெளுத்துப் போன, கொஞ்சம் அழுக்கான செக்யூரிட்டி யூனிபார்ம்ல நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் மூஞ்சியில ஒரு எதிர்பார்ப்பு தெரிஞ்சது.

நான் அவனை உள்ள விடுறதுக்கு முன்னாடி, என் தலையை லேசா வெளிய நீட்டினேன்.

காரிடார் ரெண்டு பக்கமும் யாராவது வர்றாங்களானு செக் பண்ணேன்.

அங்க ஈ காக்கை கூட இல்ல, அந்த இடம் ரொம்ப அமைதியா இருந்துச்சு.

நான் கதவை இன்னும் கொஞ்சம் விரிச்சுத் தொறந்தேன்.

அவனைப் பாத்து என் கண்ணாலயே உள்ள வரச் சொல்லிச் சிக்னல் பண்ணேன்.

அவன் அவசரமா, ஒரு திருடன் மாதிரி உள்ள நுழைஞ்சான்.

நான் கதவை உடனே சாத்தி, உள்பக்கம் லாக் பண்ணேன்.

கதவு 'க்ளிக்' னு சாத்துன சத்தம் அந்த ஹால்ல கேட்டுச்சு.

இப்போ இந்த வீட்டுக்குள்ள நானும் அவனும் மட்டும் தான் இருக்கோம்.

இந்த நினைப்பே என் நரம்புகளுக்குள்ள ஒரு மின்சாரத்தைப் பாய்ச்சுச்சு.

கதவைச் சாத்திட்டு நான் அவன் பக்கம் திரும்புனேன்.

பிரகாஷ் அப்படியே நின்ன எடத்துல சிலையாட்டம் நின்னுக்கிட்டு இருந்தான்.

அவன் உடம்பு ஒரு இன்ச் கூட அசையல.

அவனோட கண்கள் அகலமா விரிஞ்சு, என் முகத்தையே பாத்துக்கிட்டு இருந்துச்சு.

அவன் வாய் லேசாப் பிளந்து இருந்துச்சு.

அவன் ஒரு வார்த்தை கூடப் பேசல.

அவனோட பார்வை என் ஈரமான தலைமுடியில இருந்து ஆரம்பிச்சுது.

அந்த மல்லிகைப்பூ வாசனை அவன் நாசியைத் துளைக்கிறத நான் கவனிச்சேன்.

அவன் லேசா மூச்சை இழுத்து அந்த வாசனையை அனுபவிச்சான்.

அப்புறம் அவனோட கண்கள் மெதுவா கீழ இறங்குச்சு.

நான் கட்டியிருந்த அந்த அழகான புடவை.

அது என்னோட சருமத்தோட ஒட்டி உறவாடுற விதம்.

என் முலைகள் பிராவுக்குள்ள முட்டிக்கிட்டு நிக்கிற தோரணை.

எல்லாத்தையும் அவன் கண்கள் ஒரு ஸ்கேன் மெஷின் மாதிரிப் பாத்துச்சு.

அவனுக்குப் பேச்சே வரல.

அவன் அப்படியே உறைஞ்சு போய் என்னையே வெறித்துப் பாத்துக்கிட்டு இருந்தான்.

அவனோட அந்த ரியாக்‌ஷன் எனக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத மிதப்பைக் கொடுத்துச்சு.

ஒரு ஆம்பளை என் அழகைப் பாத்து இவ்வளவு தூரம் முடங்கிப் போறான்ங்குறது எனக்கு ரொம்பச் சந்தோஷமா இருந்துச்சு.

நான் என் ரெண்டு கைகளையும் மார்புக்குக் குறுக்கே கட்டிக்கிட்டேன்.

ஒரு சிரிப்பு என் உதட்டுல வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

நான் அவனைப் பாத்து ரொம்பக் கிண்டலாப் பேசுனேன்.

"என்ன அப்படிப் பாக்குற?" னு நான் லேசாப் புருவத்தைத் தூக்கிக் கேட்டேன்.

என் குரல்ல ஒரு விளையாட்டுத்தனமான சீண்டல் இருந்துச்சு.

அந்தக் கேள்வி கேட்டதும் அவன் லேசாச் சுயநினைவுக்கு வந்தான்.

அவன் தொண்டைக்குள்ள எச்சில் முழுங்குற சத்தம் எனக்குக் கேட்டுச்சு.

"பவி..." னு அவன் ரொம்ப முனகலான குரல்ல சொன்னான்.

"நீ... நீ அவ்ளோ அழகா இருக்க..."

"என்னால இதை நம்பவே முடில..."

அவன் வார்த்தைகள் ரொம்பத் தடுமாறி வெளிய வந்துச்சு.

அவன் முகத்துல இருந்த அந்தப் பசியை நான் ரொம்ப ரசிச்சேன்.

"நீ ஒரு ஏஞ்சல் மாதிரி இருக்க பவி..."

அவன் சொல்லிக்கிட்டே லேசா ஒரு ஸ்டெப் என் பக்கம் எடுத்து வச்சான்.

அவன் கண்கள்ல ஒரு தவிப்பு இருந்துச்சு.

அவன் என்னைத் தொடப் போறான்னு எனக்குப் புரிஞ்சுது.

ஆனா நான் உடனே என் வலது கையை முன்னாடி நீட்டி அவனை நிறுத்துனேன்.

"நில்லு."

நான் கண்டிப்பாச் சொன்னேன்.

அவன் அப்படியே நின்னான்.

நான் சிரிச்சுக்கிட்டே அவனைக் கிண்டல் பண்ணேன்.

"நீ என்ன சொன்ன?"

"ஒரே ஒரு அஞ்சு நிமிஷம், என்னைப் பாத்துட்டு மட்டும் போயிடுறேன்னு தான கெஞ்சுன?"

"இப்போ பாத்துட்டியா?"

"உன் கண்ணு குளிர என்னைப் பாத்துட்டியா?"

"அப்போ உடனே கிளம்பு. போ."

நான் வேணும்னே அவனுக்கு ஒரு செக் வச்சேன்.

அவன் முகத்துல இப்போ ஒரு தவிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

அவனோட பார்வை மறுபடியும் என்னோட இடுப்புப் பக்கம் போச்சு.

அந்தப் புடவைக்கு இடையில தெரிஞ்ச என்னோட வெற்று இடுப்புச் சதையை அவன் வெறித்துப் பாத்தான்.

அவன் கண்கள் அந்தச் சதையப் பச்சையாத் திங்குற மாதிரி இருந்துச்சு.

"எப்படி பவி இப்போ என்னால போக முடியும்?"

அவன் குரல் ரொம்பப் பரிதாபமா, ஒரு ஏக்கத்தோட வந்துச்சு.

"உன்னை இப்படிப் பாத்ததுக்கு அப்புறம் நான் எப்படிக் கீழ போவேன்?"

"என் உசுரே துடிக்குது பவி."

அவன் கெஞ்சிக்கிட்டே இன்னொரு ஸ்டெப் என் பக்கம் வந்தான்.

இப்போ எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல ரொம்பக் கம்மியான இடைவெளி தான் இருந்துச்சு.

எனக்கும் அவனைத் தொடணும்னு உடம்பெல்லாம் அரிப்பு எடுத்துக்கிட்டு தான் இருந்துச்சு.

என் நரம்புகள் அவனோட ஸ்பரிசத்துக்காகத் துடிச்சுது.

அவனோட அந்த முரட்டு சுன்னி என் உடம்புக்குள்ள வரணும்னு என் தொடைக்கு நடுவுல இருக்கிற அந்த இடம் ஏங்குச்சு.

ஆனா அவன் கிட்ட வந்தப்போ...

அவன் மேல இருந்து ஒரு வித்யாசமான வாசம் என் மூக்குல பட்டுச்சு.

அது வேர்வை வாசம்.

அந்த அழுக்கான செக்யூரிட்டி யூனிபார்ம்ல இருந்த தூசு வாசம்.

காலையில இருந்து டியூட்டில இருந்ததால அவனோட உடம்புல இருந்து வந்த அந்த வாசம் என்ன லேசாத் தயங்க வச்சுது.

நான் இப்போதான் நல்லாச் சில்லுனு குளிச்சுட்டு, மல்லிகைப்பூ வச்சுட்டு ஃப்ரெஷ்ஷா இருக்கேன்.

ஆனா இவன் இவ்வளவு வேர்வையோட, ஒரு அழுக்கு யூனிபார்ம்ல இருக்கான்.

நான் மறுபடியும் என் கையை நீட்டி அவனை நிறுத்துனேன்.

இந்த முறை என்னோட கண்டிப்பு கொஞ்சம் நிஜமாவே இருந்துச்சு.

"ஸ்டாப் டா. கிட்ட வராத."

நான் என் ஆள்காட்டி விரலை நீட்டி அவனை எச்சரிச்சேன்.

அவன் முகம் ரொம்பக் குழப்பமா மாறுச்சு.

"என்ன பவி?" னு அவன் தவிப்போட கேட்டான்.

அவன் என் கண்ணைப் பாத்துப் பரிதாபமாகக் கெஞ்சுனான்.

"எனக்கு ரொம்ப ஆசையா இருக்கு பவி..."

"உன்னைத் தொடணும் போல இருக்கு..."

அவன் மறுபடியும் ஒரு ஸ்டெப் முன்னாடி வரப் போனான்.

நான் என் கையை அப்படியே நெஞ்சுல வச்சுக்கிட்டு லேசாப் பின்னாடி நகர்ந்தேன்.

"நோ டா, கொஞ்சம் வெயிட் பண்ணு."

"என்கிட்ட வராத."

நான் சொல்லவும் அவன் அப்படியே உறைஞ்சு நின்னான்.

"ஏன்?" னு அவன் கேக்கும்போது அவன் குரல் லேசா உடைஞ்சுது.

"உன் டிரஸ்ஸைப் பாரு..."

"எவ்வளவு அழுக்கா இருக்குனு பாரு."

நான் அவனோட அந்த யூனிபார்மைப் பாத்து முகம் சுளிச்சேன்.

அவன் உடனே தன் டிரஸ்ஸைக் குனிஞ்சு பாத்தான்.

"இது டியூட்டி டிரஸ் பவி... இதுல வேலை பாத்தா அழுக்காகத் தான் செய்யும்."

"நான் என்ன பண்றது?" னு அவன் சாதாரணமாப் பதில் சொன்னான்.

அவன் சொல்லிட்டு மறுபடியும் என் மேல கைய வைக்க வந்தான்.

நான் சட்டென்று என் தலையை ரெண்டு பக்கமும் ஆட்டி அவனைத் தடுத்தேன்.

"இல்ல இல்ல. என்னைப் பாரு."

"நான் இப்போதான் குளிச்சுட்டு வந்து எவ்வளவு ஃப்ரெஷ்ஷா இருக்கேன் பாரு."

"ஆனா நீ நேத்து மாட்டுன அதே யூனிபார்மைத் துவைக்காமப் போட்டுட்டு வந்துருக்க."

"அதுல ஒரே வேர்வை வாசம்."

நான் என் புடவை மடிப்புகளைப் பக்குவமாத் தடவி விட்டுக்கிட்டே சொன்னேன்.

"உன்னோட இந்த அழுக்கான யூனிபார்ம் பட்டு என்னோட ஃப்ரெஷ்ஷான புடவை கசங்குறது எனக்கு இப்போ இஷ்டம் இல்ல டா."

நான் ரொம்பத் தெளிவா சொன்னேன்.

இப்போ அவன் என்னைத் தொடணும்னா, அவன் என்னை மாதிரிச் சுத்தமா வரணும்னு என் வார்த்தைகள் உணர்த்துச்சு.

நான் அப்படிச் சொன்னதும் அவன் அப்படியே என்னையே பாத்துக்கிட்டு நின்னான்.

அவனுக்கு நான் சொல்றதுல இருக்குற லாஜிக் புரிஞ்சுது.

ஆனா அந்த வெறியை அவனால கண்ட்ரோல் பண்ண முடிலங்குறது அவன் முகத்துல தெளிவாத் தெரிஞ்சுது.

நான் என் கையைக் கட்டிக்கிட்டு, அவனைப் பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.