Fantasy அம்மாவை அவுத்து பாக்க ஆசை -- P3 -- என் அம்மாவை சூத்தடிங்க அங்கிள் (Starring Sujitha)

[Kaamapithan]

நயன்தாரா காரில் இருந்து இறங்கி வீட்டை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினாள். அவள் மனதில் எண்ணங்கள் ஒன்றன் பின் ஒன்றாக உருண்டோடின.

‘போல்டான லேடீஸ் தான் புடிக்கும்னு வருண் சொன்னாரு. நாமும் போல்டான லேடிதானே… இன்னும் போல்டா எக்ஸ்பிரஸ் பண்ண சொல்றாரு. என்ன பண்றது? எப்படி எக்ஸ்பிரஸ் பண்றது?’  

என்று தனக்குள் குழம்பியபடியே ஒவ்வொரு அடியாக எடுத்து வைத்தாள்.

‘நாம ஏற்கனவே போல்டாதான் பேசுறோம். செய்யற வேலையும் நல்லாதான் செய்கிறோம். அவங்க இன்னும் என்ன எதிர்பார்க்கிறாங்கன்னு தெரியலையே… காஜல் மேடம் போல்டா இருந்ததால தான் ப்ரமோஷன் வாங்கினாங்கன்னு சொன்னாங்க. பேசாம பொறாமையெல்லாம் 
தூக்கி ஓரமா வச்சுட்டு, காஜல் மேடம் கிட்ட நேரா வாய் விட்டு கேட்டு விடலாமா?’  

இப்படி யோசித்தபடியே அப்பார்ட்மெண்ட் நோக்கி நடந்து கொண்டிருந்தாள். வீட்டின் அருகில் வர வர அவள் எண்ணங்கள் ஆபீஸில் இருந்து வீட்டை நோக்கி திரும்பின.

‘போல்டா இருப்பதெல்லாம் நாளைக்கு ஆபீஸ் போய் பார்த்துக்கலாம். முதல்ல நைட்டுக்கு என்ன சமைக்கிறது என்று யோசிக்கணும். டெய்லி நைட் வந்து சமைக்கிறது வேற ஒரு வேலையாவே இருக்கு. ராஜ் வேற வந்துருவான்… என்ன செய்யலாம்?’

அன்று நயன்தாராவுக்கு ஒரு சாதாரண நாள்தான். எப்போதும் போல அவளது அன்றாட வீட்டு வேலைகளை முடித்துவிட்டு ஆபீஸ் சென்று வீடு திரும்பினாள்.

ஆனால் திரிஷாவுக்கு அது சாதாரண நாள் இல்லை.  

முதல் நாள் இரவு முதல் அவள் வீட்டு செக்யூரிட்டி அப்துலின் துலுக்க பூலால் கண்டபடி ஓக்கப்பட்டு, அவளது புண்டை இன்னும் நிரம்பி வழிந்து கொண்டிருந்தது.

அப்துல் அன்று நைட்டு “வேற யாரோ வருவாங்க” என்று சொல்லிவிட்டுப் போனதிலிருந்து திரிஷாவின் மனம் தவித்துக் கொண்டிருந்தது.  

‘யாரை கூட்டிட்டு வரப் போறான்? என்ன பண்ணப் போறான்?’  

என்று அவளது மனசு பயத்திலும் ஆவலிலும் துடித்தது. மானம் போகாத மாதிரி எதுவானாலும் சரி என்ற நிலைக்கு அவள் மனம் வந்திருந்தது. வீட்டில் கிருஷ்ணன் இல்லை. மிர்னாலினியும் அபிராமியும் வீட்டில் தங்கி இருக்கிறாள் .  

‘இந்த நேரத்தில் வந்து என்ன வேண்டுமானாலும் பண்ணிக்கட்டும். ஆனால் அவங்க இருக்கும்போது ஏதாவது ஏடாகூடமா பண்ணி என் பேர் கெட்டுப் போனா…?’  

என்று யோசித்தாலும், அப்துலின் கொழுத்த சுன்னி அவளுக்கு மிகவும் தேவைப்பட்டது.



மதியம் சாப்பிட்டுவிட்டு அப்துல் நேராக சுஜிதாவின் வீட்டிற்கு வந்தான்.  

கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்டு, கணவனிடம் பேசி விரல் போட்டு கலைத்து போய் தூங்கிக் கொண்டிருந்த சுஜிதா எழுந்து கதவைத் திறந்தாள். வெளியே அப்துல் நின்றிருந்தான்.

சுஜிதா: (சிரித்தபடி) “அப்துல்… நேத்து நைட்டு எப்படி இருந்துச்சு?”

அப்துல் பல் இழித்தபடி உள்ளே வர அனுமதி கேட்டான்.

அப்துல்: “வீட்டுக்குள்ள வரலாமா மேடம்?”

சுஜிதா: “ஹ்ம்ம்… உள்ள வா.”

சுஜிதாவின் கொழுத்த குண்டி ஆடுவதை ரசித்தபடியே அப்துல் உள்ளே நுழைந்தான். இப்போது இந்த வீடு அவனுக்கு பழக்கப்பட்ட இடம் போல உணர்ந்தான். உரிமையோடு சோபாவில் அமர்ந்தான்.

சுஜிதா: “என்ன நடந்துச்சு? எப்படி இருந்துச்சு? எனக்கு ஒண்ணும் விடாம சொல்லு.”

அப்துல்: (சிரித்தபடி) “என்கிட்ட எதுவும் கேட்காதீங்க மேடம். எதுன்னாலும் திரிஷா மாமியைக் கேட்டுக்குங்க. அவங்க தான் தெளிவா சொல்லுவாங்க.”

சுஜிதா: “மாமி எப்படி இருக்காங்க? ஏதாவது சொல்லு…”

அப்துல்: “அவங்களுக்கு என்ன?? தாறுமாறா இருக்காங்க. நைட்டுக்காக வெயிட் பண்ணிட்டு இருப்பாங்க... நான் கொஞ்சம் பேரைக் கூட்டிட்டு வரேன்னு சொல்லியிருக்கேன்.”

சுஜிதா: (கண்கள் விரிய) “கொஞ்சம் பேரா!? என்னடா பண்ணப் போறீங்க மாமியை…?”

அப்துல்: “ஐயோ மேடம்… வெளிஆட்கள் யாரும் இல்ல. நீங்களும் விக்கி சாரும் தான் அந்த ‘கொஞ்சம் பேர்’.”

சுஜிதா: “நாங்களா!? நாங்க அங்க வந்து என்ன பண்ணப்போறோம்?”

அப்துல்: (தைரியமாக) “என்ன பண்ணனும்னு உங்களுக்கு சொல்லித் தரணுமா மேடம்? நீங்க இங்க என்ன பண்றீங்களோ அதையே அங்க வந்து பண்ணுங்க.”

சுஜிதா: “விக்கி சார் ஓகே டா… ஆனா எனக்கு என் பையன் மணி வந்துடுவானே.. நான் எப்படி வரது…”

அப்துல்: “உங்க பையனுக்கு தெரியாதது இல்ல மேடம். அவன்கிட்ட ‘விக்கி சாரோட வெளியே போயிட்டு வரேன்’னு சொன்னா அவன் தாராளமா அனுப்பி வைப்பான். நீங்க தான் இன்னும் அவனை சின்ன பையனா நினைச்சுட்டு இருக்கீங்க. ஆனா அவன் உங்களுக்கு மாப்பிள்ளை பார்க்கிற வேலை வரைக்கும் செய்றான். கொடுத்து வச்சவங்க மேடம் நீங்க…”

அப்துல் சொல்லச் சொல்ல சுஜிதாவுக்கு வெட்கம் தொற்றிக் கொண்டது.



சுஜிதா: “நீ சொல்றதெல்லாம் சரிதான்… ஆனால் இப்ப மணி முன்ன மாதிரி இல்ல. திருந்திட்டான். படிப்புல ஃபோகஸ் பண்ண ஆரம்பிச்சுட்டான்.”

அப்துல்: “யாரு மணியா?? இருக்கலாம்… ஆனா இன்னமும் அவன் உங்களுக்காக என்ன வேணாலும் செய்யுற பழைய மணிதான் மேடம்...”

என்று சொல்லிவிட்டு எழுந்தான்.

சுஜிதா: “என்ன அப்துல்… எழுந்துட்ட?”

அப்துல்: “நைட்டு எல்லாம் தூங்கல மேடம். கொஞ்சம் ரெஸ்ட் எடுத்துட்டு சாயங்காலம் வந்துருவேன். நீங்களும் சாயங்காலம் விக்கி சாரை கூட்டிட்டு வந்துடுங்க.”

கதவை நோக்கி நடக்கும் போது திரும்பிப் பார்த்து,

அப்துல்: “நைட்டில சும்மா கும்முனு இருக்கீங்க மேடம்…”  

என்று சொல்லிவிட்டுப் போனான்.



சுஜிதா கொஞ்சம் ஆச்சரியப்பட்டாள். அப்துலின் தைரியத்தில் மாற்றம் தெரிந்தது. ‘மாமியை ஓத்த விளைவுதான் இது’ என்று அவளுக்கு புரிந்தது. 

அவளுக்கு நேற்று இரவு என்ன நடந்தது என்று தெரிந்து கொள்ளும் ஆர்வம் அதிகரித்தது. இப்பவே மாமி வீட்டுக்கு போலாமா என்று யோசித்தாள்..உடனே நைட்டியைக் கழட்டி எரிந்துவிட்டு குளிக்க சென்றாள்..வேகமாகக் குளித்தாள். துண்டை மட்டும் கட்டிக் கொண்டு விக்கிக்கு போன் செய்தாள்.

விக்கி: “ஹலோ…”

சுஜிதா: (மென்மையான குரலில்) “எங்க… நைட்டு எப்ப வருவீங்க? திரிஷா மாமி வீட்டுக்கு அப்துல் வர சொல்றான். நீங்க ஃப்ரீ தானே?”

விக்கி: “நைட்டு மாமி வீட்டுக்கு போகணுமா? என்ன விஷயம்?”

சுஜிதா: “சும்மாதான்… நீங்க ஃப்ரீயா இருக்கீங்களா?”
விக்கி: “நைட் வர லேட் ஆகும். ஆபீஸ்ல கொஞ்சம் வேலை இருக்கு.”

சுஜிதா: “ஆனால் நைட் வந்துருவீங்க தானே?”
விக்கி: “வந்துருவேண்டி… ஆனால் வீட்டுக்கு வரவே 11 மணிக்கு மேல் ஆகும்.”

சுஜிதா: “சரி, அப்ப நேரா மாமி வீட்டுக்கு வந்துடுங்க.”

விக்கி: (சற்று எரிச்சலுடன்) “எனக்கு ஒரு குடும்பம் இருக்குடி. என் பொண்டாட்டி எனக்காக வெயிட் பண்ணிட்டு இருப்பா. நான் பாட்டுக்கு நேரா உன் வீட்டுக்கும், மாமி வீட்டுக்கும் போறது அவளுக்கு தெரிஞ்சா என்ன ஆகும்னு கொஞ்சம் நினைச்சு பார்த்தியா?”

சுஜிதா: “நீங்க ஆபீஸ் மீட்டிங் விஷயமா கொஞ்சம் வெளியே போயிருக்கிறதாகவும், நைட்டு ரிட்டர்ன் ஆனா ரொம்ப லேட் ஆகும்னு வெளியே தங்கி இருக்கிறதாகவும் சொல்லிட்டு வண்டியை அபார்ட்மெண்ட்க்கு வெளிய விட்டுட்டு, நடந்து வீட்டுக்குள்ள வந்துருங்க. லிஃப்ட் ஏறி நேரா மாமி வீட்டுக்கு வந்துடுங்க.”

விக்கி: “நீ சொல்றதெல்லாம் சரிதான். ஆனால் மாட்டிக்கிட்டா என்ன ஆகும்னு நெனச்சு பாத்தியா? உன் வீட்டுக்கு வரதுல ஒன்னும் பிரச்சனை இல்ல. நம்ம வீடு எதிரெதிர் வீடு. எங்க வீட்டுல

வேலையெல்லாம் முடிச்சிட்டு நயன் தூங்கினதுக்கு அப்புறம் அவளுக்கு தெரியாமல் வந்துட்டு கொஞ்ச நேரத்துல திரும்ப வந்து விடுவேன். ஆனால் மாமி வீட்டுக்கு வர்றது… நடுவுல இருக்க மாடியில இருக்கிறவங்க யாராவது பாத்துட்டா என்ன பண்றது?”

சுஜிதா: “சரி… வீட்டுக்கு வந்துட்டு அதுக்கப்புறம் வர முடியுமா?”

விக்கி: “பாக்ரேண்டி.. முடிஞ்சா வரேன். இல்லேன்னா நாளைக்கு பாத்துக்கலாம்.”
என்று சொல்லிவிட்டு விக்கி போனை கட் செய்தான்.

சுஜிதாவுக்கு நாளைக்கெல்லாம் போகலாம் என்ற எண்ணம் துளிகூட இல்லை. அவளுக்கு என்ன நடந்தது என்று தெரிந்தே ஆக வேண்டும் என்ற ஆவல் அதிகமாக இருந்தது.

அவள் மறுபடியும் போன் செய்து பார்த்தாள். விக்கி எடுக்கவில்லை. இரண்டு முறை அழைத்தும் போன் எடுக்காததால், அவள் WhatsApp-ல் ஒரு வாய்ஸ் நோட் அனுப்பினாள்:

சுஜிதா (வாய்ஸ் நோட்): “நீங்க வர முடியும்னா கண்டிப்பா வாங்க… ஆனா என்னால போகாம இருக்க முடியாது. நான் சாயங்காலம் போறேன். நீங்க வரப்ப ஜாயின் பண்ணிக்கோங்க.”