Yesterday, 09:09 PM
(This post was last modified: Yesterday, 09:11 PM by Shajith. Edited 1 time in total. Edited 1 time in total.)
இந்த அப்டேட்டைப் ஒரு வாசகராகப் பார்த்தால் சில நல்ல விஷயங்களும், சில பலவீனங்களும் இருக்கு.
நல்லா வேலை செய்த விஷயங்கள்:
பவியின் மனநிலை, தனிமை, குற்ற உணர்வு, ஆசைக்கும் மனசாட்சிக்கும் நடுவில நடக்கிற போராட்டம் நல்லா காட்டப்பட்டிருக்கு.
வீட்டு சூழல், காலை நேர அமைதி, பூஜை அறை, மணி சத்தம், காலிங் பெல் போன்ற சிறிய விஷயங்கள் மூலம் ஒரு எதிர்பார்ப்பு உணர்வை எழுத்தாளர் உருவாக்கியிருக்கிறார்.
கடைசியில் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு அதிகாரிகளோட சேர்ந்து பிரகாஷ் நிற்பது ஒரு சின்ன சஸ்பென்ஸ் மாதிரி வேலை செய்கிறது.
பலவீனமாகத் தோன்றிய விஷயங்கள்:
ஒரே உணர்வை ரொம்ப நீளமாகவும், திரும்பத் திரும்பவும் சொல்லியிருப்பது கொஞ்சம் சலிப்பை ஏற்படுத்தலாம்.
கதையின் முன்னேற்றம் குறைவாக இருக்கு. இவ்வளவு பெரிய அப்டேட்டில் சம்பவங்கள் அதிகம் நகரவில்லை; பெரும்பாலும் பவியின் உள்ளுணர்வைச் சுற்றித்தான் போகிறது.
மற்ற கதாபாத்திரங்களின் ஆழம் இன்னும் அதிகமாக வரலாம். கார்த்திக், ராஜ், பிரகாஷ் எல்லாரும் பவியின் உணர்வுகளுக்கான கருவிகளாக மட்டுமே இருக்கிற மாதிரி தோன்றுகிறது.
ஒவ்வொரு காலிங் பெல்லுக்கும் ஒரே மாதிரி எதிர்பார்ப்பு வருவது, ஒரே மாதிரியான சுழற்சி போல தோன்றுகிறது.
ஒரு வாசகராக என் கருத்து:
"யாழினிராம் , பவியின் மனக்குழப்பத்தையும் எதிர்பார்ப்பையும் நீங்கள் அழகாக எழுதியிருக்கிறீர்கள். ஆனால் இந்த அப்டேட்டில் கதையின் நகர்வு கொஞ்சம் மெதுவாக இருந்தது. ஒரே உணர்வை மீண்டும் மீண்டும் சொல்லாமல், கதாபாத்திரங்களின் உறவுகளையும் அடுத்த கட்ட நிகழ்வுகளையும் இன்னும் ஆழமாகக் கொண்டு போனால், இந்தக் கதை இன்னும் பலமாக மாறும். கடைசியில் பிரகாஷை அறிமுகப்படுத்திய விதம் மட்டும் நல்ல எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகிறது."
அதாவது, எழுதும் திறமை இருக்கிறது. ஆனால் இந்த அப்டேட்டில் கதை நகர்ந்ததை விட, உணர்வுகள் நீண்ட நேரம் ஒரே இடத்தில் சுற்றியது என்ற உணர்வு கொஞ்சம் வருது.
நல்லா வேலை செய்த விஷயங்கள்:
பவியின் மனநிலை, தனிமை, குற்ற உணர்வு, ஆசைக்கும் மனசாட்சிக்கும் நடுவில நடக்கிற போராட்டம் நல்லா காட்டப்பட்டிருக்கு.
வீட்டு சூழல், காலை நேர அமைதி, பூஜை அறை, மணி சத்தம், காலிங் பெல் போன்ற சிறிய விஷயங்கள் மூலம் ஒரு எதிர்பார்ப்பு உணர்வை எழுத்தாளர் உருவாக்கியிருக்கிறார்.
கடைசியில் மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பு அதிகாரிகளோட சேர்ந்து பிரகாஷ் நிற்பது ஒரு சின்ன சஸ்பென்ஸ் மாதிரி வேலை செய்கிறது.
பலவீனமாகத் தோன்றிய விஷயங்கள்:
ஒரே உணர்வை ரொம்ப நீளமாகவும், திரும்பத் திரும்பவும் சொல்லியிருப்பது கொஞ்சம் சலிப்பை ஏற்படுத்தலாம்.
கதையின் முன்னேற்றம் குறைவாக இருக்கு. இவ்வளவு பெரிய அப்டேட்டில் சம்பவங்கள் அதிகம் நகரவில்லை; பெரும்பாலும் பவியின் உள்ளுணர்வைச் சுற்றித்தான் போகிறது.
மற்ற கதாபாத்திரங்களின் ஆழம் இன்னும் அதிகமாக வரலாம். கார்த்திக், ராஜ், பிரகாஷ் எல்லாரும் பவியின் உணர்வுகளுக்கான கருவிகளாக மட்டுமே இருக்கிற மாதிரி தோன்றுகிறது.
ஒவ்வொரு காலிங் பெல்லுக்கும் ஒரே மாதிரி எதிர்பார்ப்பு வருவது, ஒரே மாதிரியான சுழற்சி போல தோன்றுகிறது.
ஒரு வாசகராக என் கருத்து:
"யாழினிராம் , பவியின் மனக்குழப்பத்தையும் எதிர்பார்ப்பையும் நீங்கள் அழகாக எழுதியிருக்கிறீர்கள். ஆனால் இந்த அப்டேட்டில் கதையின் நகர்வு கொஞ்சம் மெதுவாக இருந்தது. ஒரே உணர்வை மீண்டும் மீண்டும் சொல்லாமல், கதாபாத்திரங்களின் உறவுகளையும் அடுத்த கட்ட நிகழ்வுகளையும் இன்னும் ஆழமாகக் கொண்டு போனால், இந்தக் கதை இன்னும் பலமாக மாறும். கடைசியில் பிரகாஷை அறிமுகப்படுத்திய விதம் மட்டும் நல்ல எதிர்பார்ப்பை உருவாக்குகிறது."
அதாவது, எழுதும் திறமை இருக்கிறது. ஆனால் இந்த அப்டேட்டில் கதை நகர்ந்ததை விட, உணர்வுகள் நீண்ட நேரம் ஒரே இடத்தில் சுற்றியது என்ற உணர்வு கொஞ்சம் வருது.
- Shajith


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)