19-06-2026, 06:12 PM
(This post was last modified: 20-06-2026, 05:07 PM by imstpd. Edited 2 times in total. Edited 2 times in total.)
அலுவலக நேரம் முடிய இன்னும் நேரம் இருந்தது. கடிகாரத்தின் முள் மணி ஐந்தை நெருங்கிக் கொண்டிருந்தது. கோபாலகிருஷ்ணன் தனது மேஜையில் இருந்த கோப்புகளை சீக்கிரமாக ஒழுங்கு படுத்தினான். வழக்கமாக அவன் மணி ஆறு, ஆறரைக்குப் பிறகு தான் அலுவலகத்திலிருந்து கிளம்புவான். ஆனால் இன்று வேறு. இன்று அவன் மீராவை அலுவலகத்திலேயே பிக்கப் செய்ய முடிவு செய்திருந்தான். காலையில் நடந்த சிறு சண்டை இன்னும் மனதில் முள் போல் குத்திக் கொண்டிருந்தது.
காலை வேளையில் கோபாலகிருஷ்ணன் எனும் கிருஷ் அன்று மிக முக்கியமான மீட்டிங்கிற்கு தயாராகிக் கொண்டிருந்தான். வாடிக்கையாளர்களுடனான பெரிய பிரசண்டேசன். அவனுக்கு நேரம் போதவில்லை. பிரசண்டேசனை கடைசியாக ஒரு முறை ஒட்டிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். ஆறிக்கொண்டிருந்த காபியைக் கூட கவனிக்கவில்லை..
அப்போது மீராவின் குரல் சமையலறையிலிருந்து கேட்டது.
"கிருஷ், இந்த வார இறுதியில் நம்ம ஊருக்கு போகனுமே? டிக்கெட் புக் பண்ணியாச்சா? அம்மா இப்ப போன் பண்னி கேட்டாங்க" என்றாள்.
"இப்ப சொல்லாதே மீரா. எனக்கு முக்கியமான மீட்டிங்க்கு ரெடியாகனும். நேரமில்லை" எரிச்சலுடன் சொன்னான்..
"ஒரு டிக்கெட் போடக்கூட நேரமில்லையா?”
“சமையல் வேலை இல்லாட்டி நான் ஏன் உங்ககிட்ட கெஞ்சப்போறேன்.. நானே போட்டுக்க மாட்டனா”.. குரலில் கடுப்பு தெரிந்தது.
“எங்க குடும்ப விஷயம்னா எப்படித்தான் திடீர் வேலை வந்துடுமோ” அடுப்படியில் பாத்திரங்களின் சத்தம் பலமாக கேட்டது..
பிரசண்டேசனை திருப்தியாக சரிபார்த்து முடித்து விட்டு ரயில்வே ரிசர்வேசன் வெப்சைட்டை திறந்தான்…மணி ஏழரையை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது..
பாஸ்வேர்டை டைப்படித்து லாகின் செய்தால் நெட் சுற்றிக்கொண்டே இருந்தது..
ரயில்வே இணையதளம் சரியான நேரம் பார்த்து பல்லிளித்துவிட்டது..
சரி குளித்துவிட்டு வந்து பார்ப்போம் என கிளம்பினான்.அடுத்தடுத்த வேலைகளில் அதை மறந்துவிட்டான்,..
அவனுக்கு காலை உணவு மேசையில் இருந்தது.. அவள் உணவை முடித்திருந்தாள்..
இருவருக்கும் லஞ்ச் எடுத்து பையில் வைத்துவிட்டு சாப்பிட ஆரம்பித்தான்..
அவள் வெளிர்நீல நிற காட்டன் புடவையில் வெளியே வந்தாள். சேலை முன் பின் விலகாமல் சேப்டி பின்களின் உபயத்தால் அம்சமாக உடலைத்தழுவியிருந்தது..பார்த்தவுடன் அழகான டீச்சர் என தோன்றும் அழகு.
கீழே புடவை மடிப்புகள் எக்குத்தப்பாக திரும்பி நின்றன..
“இரு சாப்பிட்டுட்டு வந்து ஃப்ளீட்ஸ் எடுத்துவிடறேன்..”
அவள் அவனை கண்டுகொள்ளவில்லை.. பிளீட்சை அரைகுறையாக நீவிவிட்டாள்.. போனை சார்ஜிலிருந்து எடுத்து ஹேண்ட்பேகில் போட்டாள். லஞ்ச் பேக் எடுத்துக்கொண்டு கோபமாக வெளியேறினாள்..
“இரு நான் டிராப் செய்யறேன்..”
அவன் வெளியே வந்தபோது மீரா சென்று சில நிமிடங்களாகியிருந்தது.. பேருந்து நிறுத்தத்திலும் அவள் இல்லை..
காலை வேளையில் கோபாலகிருஷ்ணன் எனும் கிருஷ் அன்று மிக முக்கியமான மீட்டிங்கிற்கு தயாராகிக் கொண்டிருந்தான். வாடிக்கையாளர்களுடனான பெரிய பிரசண்டேசன். அவனுக்கு நேரம் போதவில்லை. பிரசண்டேசனை கடைசியாக ஒரு முறை ஒட்டிப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான். ஆறிக்கொண்டிருந்த காபியைக் கூட கவனிக்கவில்லை..
அப்போது மீராவின் குரல் சமையலறையிலிருந்து கேட்டது.
"கிருஷ், இந்த வார இறுதியில் நம்ம ஊருக்கு போகனுமே? டிக்கெட் புக் பண்ணியாச்சா? அம்மா இப்ப போன் பண்னி கேட்டாங்க" என்றாள்.
"இப்ப சொல்லாதே மீரா. எனக்கு முக்கியமான மீட்டிங்க்கு ரெடியாகனும். நேரமில்லை" எரிச்சலுடன் சொன்னான்..
"ஒரு டிக்கெட் போடக்கூட நேரமில்லையா?”
“சமையல் வேலை இல்லாட்டி நான் ஏன் உங்ககிட்ட கெஞ்சப்போறேன்.. நானே போட்டுக்க மாட்டனா”.. குரலில் கடுப்பு தெரிந்தது.
“எங்க குடும்ப விஷயம்னா எப்படித்தான் திடீர் வேலை வந்துடுமோ” அடுப்படியில் பாத்திரங்களின் சத்தம் பலமாக கேட்டது..
பிரசண்டேசனை திருப்தியாக சரிபார்த்து முடித்து விட்டு ரயில்வே ரிசர்வேசன் வெப்சைட்டை திறந்தான்…மணி ஏழரையை நெருங்கிக்கொண்டிருந்தது..
பாஸ்வேர்டை டைப்படித்து லாகின் செய்தால் நெட் சுற்றிக்கொண்டே இருந்தது..
ரயில்வே இணையதளம் சரியான நேரம் பார்த்து பல்லிளித்துவிட்டது..
சரி குளித்துவிட்டு வந்து பார்ப்போம் என கிளம்பினான்.அடுத்தடுத்த வேலைகளில் அதை மறந்துவிட்டான்,..
அவனுக்கு காலை உணவு மேசையில் இருந்தது.. அவள் உணவை முடித்திருந்தாள்..
இருவருக்கும் லஞ்ச் எடுத்து பையில் வைத்துவிட்டு சாப்பிட ஆரம்பித்தான்..
அவள் வெளிர்நீல நிற காட்டன் புடவையில் வெளியே வந்தாள். சேலை முன் பின் விலகாமல் சேப்டி பின்களின் உபயத்தால் அம்சமாக உடலைத்தழுவியிருந்தது..பார்த்தவுடன் அழகான டீச்சர் என தோன்றும் அழகு.
கீழே புடவை மடிப்புகள் எக்குத்தப்பாக திரும்பி நின்றன..
“இரு சாப்பிட்டுட்டு வந்து ஃப்ளீட்ஸ் எடுத்துவிடறேன்..”
அவள் அவனை கண்டுகொள்ளவில்லை.. பிளீட்சை அரைகுறையாக நீவிவிட்டாள்.. போனை சார்ஜிலிருந்து எடுத்து ஹேண்ட்பேகில் போட்டாள். லஞ்ச் பேக் எடுத்துக்கொண்டு கோபமாக வெளியேறினாள்..
“இரு நான் டிராப் செய்யறேன்..”
அவன் வெளியே வந்தபோது மீரா சென்று சில நிமிடங்களாகியிருந்தது.. பேருந்து நிறுத்தத்திலும் அவள் இல்லை..


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)