Fantasy అక్కీ - అక్క

[Haran000]

బావుంది బ్రో, చాలా సింపుల్గా ఎక్కడా కంగారు లేకుండా కానిచ్చారు..కొన్ని పదాలు నాకు కొత్తగా ఉన్నాయి లైక్ 'మరుగుతుండగా' మలుపు తిరగడాన్ని అలా కూడా అంటారని తెలుసుకున్నా, చీకటి పడే వరకు ఆకలిని కూడా మర్చిపోయి ఆడుకోవడం బావుంది...కొనసాగించు

అది spelling mistake, మలుగుతుండగా. హహ 




———————————————-

———————————————


కవిత అత్త మీద మోజు రోజురోజుకూ పెరిగిపోతూనే ఉంది.

కవిత అత్త కూతురు, నా మరదలు మీనా. నాకంటే రెండేళ్లు చిన్నది. అవును మీరు అనుకున్నట్టే నా స్నేహితులు కూడా మీనా నాకు కాబోయే భార్య అని ఆటపట్టుస్తుంటారు.

ఎవరో అన్నారని కాదు గానీ మీనా అంటే అప్పట్లో నాకు అది ప్రేమ అని కూడా తెలీదుగానీ చాలా ఇష్టం అంతే.

కవిత అత్త మీద మోజుతో మీనాతో కాసేపు సమయం గడపాలని వాళ్ళింటికి వెళ్తాను.

మా నాన్న ఫోనులో దానికి గేమ్స్ ఆడించి, మీనా గేమ్స్ ఆడుతుంటే నేను కవిత అత్తను చూసేవాడిని.

అత్త నాముందు ఇల్లు ఊడుస్తూ చీపురు పట్టుకొని వంగుతూ ఉంటే చీరకొంగు కింద జారదా అని ఆశపడుతూ ఉండేవాడిని.

మీనా చిన్నది కాబట్టి దానికేం తెలీదులే అని భయపడేవాడుని కాదు.

కవిత అత్త అలా చీపురుతో ఊడుస్తుంటే, మడత పడుతున్న నడుము, ఆరాత్రి మామయ్య పట్టిన పట్టు, అత్త చేసిన మూలుగులు గుర్తొచ్చి నన్ను మైమరిపించేసేవి.

అప్పుడు కవిత అత్తకు దగ్గర కావాలి అనే కోరిక పుట్టింది.

కొన్ని రోజులు చూపులతోనే సరిపెట్టేసుకున్నాను.

అత్త నడుమును కనీసం ముట్టుకునే భాగ్యం కలగదా అని ఎదురుచూసేవాడిని.

ఇది ఇలా ఉంటే, మరో కోరిక మరింత కష్టపట్టేసేది.

 ఇంట్లో ఉన్నవి రెండే గదులు, ఒకటి హాల్, ఒకటి వంటగది. బాత్రూం లెక్కకూరాదు.

కిరాయి కట్టుకుని పెద్ద ఇంట్లో ఉండేబదులు, అగ్గిపెట్టెలాంటి సొంతిల్లు చాలా నయ్యం.

అమ్మా నాన్న నేను అక్కా. 

నలుగురం ఒకే గదిలో చాప వేసుకొని పడుకుంటాము. 

వాళ్ళిద్దరూ అటు పక్క ఉంటే, ఇటు పక్క అనూష అక్క నేను ఉంటాము. 

అక్కతో మామూలుగా నిద్రపోయే నాకు, నిద్రపట్టడం కష్టంగా మారిపోయింది.

అక్క కళ్లు మూసుకొని ఇటు వైపు తిరిగి పడుకుంటే, మెడ కిందా నన్ను ఊరించే జామపండులు చూసి పెదవులు కొరుక్కునే వాడిని.

కొన్నిసార్లు కావాలనే అక్కకి దగ్గరగా జరిగి మెడ కింద ముక్కు పెట్టి మత్తెక్కిపోయేవాడిని.

మీద చేయి వేయాలని లాగేసి, కొన్ని రోజులు తరచూ అక్క నడుము మీద చేతు వేసి పడుకోవడం అలవాటు చేసుకున్నాను. అక్క నన్ను దగ్గరికి తీసుకొని పడుకోటం కూడా అయ్యింది.

అనూష అక్క పెద్దగయ్యినా సరే పిల్లాడిలా దగ్గరికి తీసుకునేది. ఆ అమాయకత్వం నచ్చేది.

రోజులు గడుస్తున్నాయి, చదువు ధ్యాసలో పడ్డాను.

ఎంత చదువినా, ఎంత మనసు మర్లినా, రాత్రికి అక్క కౌగిట్లో చేరగానే వేడి మొదలయ్యేది.

అక్క నాజూకు నడుము మీద చేయి వేస్తానే గానీ ఎన్నో సార్లు నొక్కాలనిపించినా నొక్కలేదు.

నా నిగ్రహానికి నేనే ఆశ్చర్యపోయేవాడిని.

చీకట్లి కనిపించి కనిపించినట్లు ఉండే గదిలో అక్కను దాటి చూస్తే, నాన్న పెద్దమ్మ ఇద్దరూ ఒకే దుప్పటి కప్పుకుని ఉండేవారు. 

కొన్నిసార్లు గమనించక మానలేదు, నాన్న పెద్దమ్మను దుప్పటిలో పిసకడం, పెద్దమ్మ మూలుగులు ఆపుకోవడం.

అక్క అర్థం చేసుకుంటుందనో, నాకింకా అర్థమయ్యే వయసు రాలేదనుకుంటారో, దుప్పట్లో దెంగుడు అయ్యేది.

ఇరుకు ఇంట్లో ఇబ్బందులు ఇవేనేమో.

ఇవన్నీ ఎంత రుద్దినా పక్కకి నెట్టేసి బుద్ధిగా ఉండే ప్రయత్నం చేస్తున్న రోజుల్లో, ఒకరోజు సాయంత్రం స్నేహితుడు కృషిక్ తో ఇంటికి నడుస్తుంటే దారిలో కిరాణా కొట్టు దగ్గర అనూష అక్క కనిపించింది.

కృషిక్ గాడు అక్కను తదేకంగా చూడడం పక్కనే ఉండి గమనించాను.

“మీ అక్క పెళ్లి చేస్తారా? డిగ్రీ కదా?” అని అడిగాడు.

సమాధానం తెలీక, “ఏమో మరి,” అని బదులిచ్చాను.

“నీకోటి చెప్పనా, తను నీ సొంత అక్క కాదు కాబట్టి చూస్తున్నారా, నీ సొంత అక్క ఐతే నాకు అక్కలాంటిదే అనుకునే వాడిని,” అన్నాడు దూరంలో ఉన్న అక్క వెనక భాగం చూస్తూ.

అది ఇబ్బంది పెట్టాల్సిన విషయం కానీ ఉత్సాహం పెంచింది.

ఎందుకంటే ఇన్నాళ్లు ముడి పడిన దారం ఒకటి ఇప్పుడు బలం కోల్పోయింది.

కృషిక్ ని తిట్టేసాను ఇంకోసారి అలా అంటే కటిఫ్ అని. 

అది నాటకమే. 



రాత్రి అక్క పక్కలో చేరాక కొత్త ఉత్సాహం. కావాలనే అక్కకి దగ్గరగా పడుకున్న.

అదేం యాదృచ్ఛికమో అక్క స్కై బ్లూ రంగు టిషర్టు వేసుకుని ఉంది. 

చీకట్లో కొద్దిగా కనిపిస్తున్న ఆమె వెన్నెల వొంపులు చూస్తూ నడుము మీద చేయి వేసాను.

వేలిముద్రలు ఎన్నడూ స్పర్శించని కోమలత్వాన్ని తాకి ఒళ్లంతా పులకరించింది.

అక్క టిషర్టు రెండు అంగుళాలు పైకి లేచున్నందుకు చేతు తన నడుము చర్మం మీద పడింది.

చేతు తీయాలన్న అవస్థ మాయమయ్యింది.

అనూష అక్క నడుము వంకలో కమలకోమలంగా ఉంటే నాభి, బొడ్డు ఇంకెంత కోమలంగా వుంటాయి.

అప్పుడే అక్క నిద్రలో మెదిలింది. భయమేసి చేతు తీసేసాను. 

మరునిమిషం గుండె గుటుక్కుమని గొంతులోకికిచ్చినంత పనైంది.

అక్క అటు తిరిగి ఇటుగా తన ముడ్డిని నెడితే గట్టిగా లేచిన నాది అక్క పిర్రకు తగిలింది.

ఊపిరి బిగపట్టేసుకున్న. 

లేచి తిడుతుందా, కొడుతుందా?

ఉఫ్ ఏమీ కాలేదు. 

అలాగే బొమ్మలా ఉండిపోయా. 

అక్క కొంచెం వెనక్కు జరిగింది. 

నాది అక్క పైజామాకు పొడుచుకుంది.

పిడికిళ్లు బిగించి అక్కకి తెలివి కావొద్దని భయపడ్డాను.

నా బెదురును ఇంకా పెంచేసేటట్టు ఇంకాస్త దగ్గరికి జరిగింది.

నాది తన పిర్రల మధ్యలో తగులుతూ నాకేమో జివ్వుమని వణుకు పాకింది.

కదలకుండా అలాగే ఉండిపోయాను. రాత్రి ఎలా గడుస్తుందో ఏమో అని.

అటు చూస్తే పెద్దమ్మ అక్కకి చేరువైంది. పెద్దమ్మ నుంచి దూరం అవుతూ అక్క పిర్రలను నాకేసి అదిమేసింది.

అంతే అక్క పిర్రల మధ్యలో నలిగిపోయి వెచ్చని మేఘాల లోకంలో సుఖంగా తేలిపోయాను.

మరుక్షణం చెడ్డీ పచ్చిగా అయ్యింది. వెంటనే వెనక్కి జరిగి కళ్లు మూసుకొని పడుకున్న.

-

ఆ తరువాత రోజు చెడ్డీలో మరక అయ్యింది. అది పెద్దమ్మ బట్టలు ఉతికేయంగ చేసిందనే అనుకుంటా, కాకపోతే నన్నేం అడగలేదు.

పక్కింట్లో కవిత అత్త, “అఖిల్ ఒకసారి ఇంట్లోకి రారా, బియ్యం మూట వంటగదిలో పెట్టాలీ,” అని పిలిచింది.

అత్త పిలిస్తే బియ్యం సంచి ఏంటి, కొండలైనా మూసేస్తాను అన్నట్టు పరుగులు తీసాను.

అప్పుడు ఇంట్లో మామ లేడు, పని నుంచి రాలేదనుకుంటాను. మీనా మా ఇంట్లో అక్కతో ఉంది.

ఇంట్లోకి వెళ్ళాక, కవిత అత్త చీరకొంగుతో మెడ తుడుచుకుంటూ, “ప్రొద్దున ఆటోలో వచ్చి బస్తా వేసి పోయారు. మామని అడుగుతే సాయంత్రం వచ్చాక వంటగదిలో పెడతాను అన్నాడు. అదేమీ ఇప్పుడు తోవలో అడ్డంగా ఉంది,” అని వివరిస్తూ నన్ను ఇంటి ఉత్తర దిక్కు తలుపు పక్కన ఉన్న బియ్యం మూట దగ్గరికి తీసుకెళ్లింది.

అదేమో యాభై కిలోల మూట. 

“ఆమ్మో ఇది నా ఒక్కడికెలా లేస్తుంది అత్తా,” అన్నాను.

“ఏ ఈ మాత్రం మోయకపోతే మీ మామలా ఎలా అవుతావురా,” అని చిలిపిగా నవ్వింది.

ఆ మాట ఎలా తీసుకోవాలి తోచలేదు. తల ఊపాను.

“సర్లే పట్టు అటు, ఇటు నేను పట్టుకుంటా ఇద్దరం తీస్కపోదాం,” అని చెప్పి పట్టుకుంది.

వొంగి ఇటు పట్టుకున్న.

ఇద్దరం బరువు గట్టిగా మోస్తూ వంటగది దిక్కు నడుస్తున్నాం.

కవిత అత్త వొంగడం వలన తన పచ్చ చీర కొంగు అంచులు నేల మీద రాసుకుంటుంది. అది అలా నా కుడి కాలి కింద పడడం చూసుకోకపోవడంతో అత్త గుండె మీద నుంచి కొంగు జారింది.  

మందారపూల వర్షంలో తడిచిన మంచుకొండలలాగా చెమటతో తడిచి మెరుస్తుంది అత్త చనుచీలిక.

అడుగు ఆపి కాలు తీసాను.

“ఆగకు పదా,” అంటూ అత్త మూట మోస్తూ, నాకు ఆమె అందం చూపుతూ వంటగదికి నడిచాము.

మూట కింద మూలకి పెట్టేసాక లేచి కొరకళ్లతో నన్ను చూస్తూ కొంగు కప్పుకుంది.

గొంతు తడారిపోయి నీళ్లకోసం బిందెల వంక చూస్తూనే ఉన్నాను.

దాహమేస్తున్న నా నోరు తడపాలని కవిత అత్త ముందుకు అడుగు వేసి తల పట్టుకొని నా నోరును బిందెల మధ్యలోకి అదుముకుంది.

చెంపలకు బుగ్గల చెమట తడి తాకి, పెదవులకు రుచి చేరి ఒక్క బొట్టుకే దప్పిక తీరిపోయినంత మైకం కమ్మేసింది.

క్షణాలు నిమాషాల్లాగా గడుస్తుంటే తేలుకొని, “అత్త జరుగు,” అని కంగారుగా దూరం వెనక్కి అడుగు వేసాను.

అత్త కొంగు సర్దుకొని , “హహ…. సాయం పట్టినందుకు బహుమతి అల్లుడు,” అని నవ్వింది.

ఏదీ పాలుపోలేదు, మల్లోసారి అత్తని గట్టిగా కావలించుకున్న.

అత్త నవ్వుతూ తలని కిందకి నెట్టి కొంగు తప్పించి, “చూస్కోరా రోజూ దొంగచూపులు ఎందుకు?” అంది.

ఆశ్చర్యపోయి పైకి కళ్ళలోకి చూసాను.

నుదుటి ముద్దు పెట్టింది. “పర్లేదు చూస్కో.”

కింద చూసి చన్నుల మధ్యలో మొహం పెట్టేసి అటూ ఇటూ చెంపలు కొండల లోయలో రుద్దేసాను. ఆపుకోలేక నోట మునిపంటితో ఎడమ చన్నును కొరికిన.

“అహ్…. ఊహు,” అని మూలిగింది.

పైకి చూసి కొంచెం తర్జనగా, “అత్తా నువు చాలా ఇష్టం నాకు,” అని మనసులో మాట చెప్పేసా.

నను మొహం పట్టుకొని చెంపలు, గడ్డం ముద్దులు పెట్టేసింది.

“బాగా చూస్కోరా, టైం లేదు,” అంది.

అవి జాకిటి హుక్కులు పెట్టి ఉండగా అత్త ఊపిరికి ఉబ్బుతూ బయటకు వచ్చేస్తానంటున్నాయి.

హుక్కులు పెట్టి ఉన్నాయిగా, “సగమే కనిపిస్తున్నాయి అత్తా,” అన్నాను.

అత్త వెంటనే హుక్కులు విప్పి రెండు చేతులతో జాకిటి పక్కకి జరిపింది. 

నిండుగా ఉబ్బగా ఎర్రగా ఊరించే మామిడి పళ్ళను చూసి రెండు చేతులు వాటి మీద వేసి పట్టుకున్న.

అరచేతులు నిండిపోయినా సరిపోవడం లేదు. 

బుగ్గలు పిసికినట్టు పిసికితే నిప్పుల్స్ పొడుచుకున్నాయి. 

“అహ్ అక్కీ….,” అని గోముగా రాగం తీసింది.

“చేతులు సరిపోవడం లేదు అత్తా,” అని వాటిని అందినంత పిసికాను.

నుదుట ముద్దు పెట్టి, “ఉమ్… పెద్దగయ్యేకొద్ది సరిపోతాయిలే అక్కీ,” అని తియ్యగా మూలిగింది.

ఆబగా చూస్తూ, “మామ తెగ పిసుకుతాడు కదా వీటిని,” అని అడిగాను.

“అవునురా….,” అంది మొహం మెడలోకి లాక్కుంటూ.

అత్త మెడ ముద్దు పెట్టేసి, “ఉమ్…. అత్తా,” అని మూలుగుతూ గుండ్రంగా చేతులు సన్నుల మీద రుద్దేసి పిసికేసాను.

అలా రుద్దుతుంటే అత్త తటపటాయిస్తూ వణుకుతోంది.

ఎర్రని ముద్దలను కుర్ర కామంతో పిసుకుతుంటే, అత్త ములుగులో, మొహం కవళికలు చూసి పిచ్చెక్కింది.

ఐదు నిమిషాలు పిసికించుకొని, “ఊ… సర్లే చాలు ఇవాళ్టికి,” అని ఆపింది.

అత్త మాట విని ఆగిపోయాను.

కథ మొదటి వాక్యంలో చెప్పిన అదృష్టం ఇదే.
.
.
.
.
.
.

To be continued……….l