అత్తగారి కథలు - శుచి శుభ్రత

[k3vv3]

శుచి శుభ్రత

అత్తగారి కథలు - పార్ట్ 21
రచన: L. V. జయ
సమర్థ్ తల్లితండ్రులు రాధ, మాణిక్యాలరావు పల్లెటూళ్ళో పుట్టి పెరిగినవాళ్ళు. మాణిక్యాలరావు నార్త్ ఇండియాలో, సెంట్రల్ గవర్నెమెంట్ ఉద్యోగం చేసి, రిటైర్ అయ్యాక, సొంత ఊళ్ళో ఇల్లు కట్టుకుని స్థిరపడ్డారు.  



జాగృతి పట్నంలో పుట్టి, పెరిగిన అమ్మాయి. ఇంజనీరింగ్ చదివి, ఉద్యోగం చేస్తోంది. తల్లితండ్రులిద్దరూ ఉద్యోగస్తులు కావడంతో, అన్ని రకాల వసతులతో, సదుపాయాలతో పెరిగింది.



జాగృతికి, సమర్థ్ తో పెళ్ళి తరువాత, రాధ సమర్థ్ తో, 'మీ ఆవిడకి పని నేర్పి పంపిస్తానని,' చెప్పి, వాళ్ళ ఊరికి తీసుకువెళ్ళింది. రాధ పద్ధతులు, అలవాట్లు, జాగృతికి తెలియకపోయినా,  పనివాళ్ళు లేకుండా అన్ని పనులు రాధే చేసుకుంటుండడం చూసి, రాధకి పనిలో సాయం చెయ్యటానికి ప్రయత్నించింది.



కానీ రాధ, "నాకు శుచి శుభ్రతలెక్కువ. ఎవరి పనీ నచ్చదు నాకు. అందుకే పనిమనిషిని కూడా పెట్టుకోకుండా అన్ని పనులు నేనే చేసుకుంటాను." అని గసిరి, జాగృతిని పని దగ్గరికి రానివ్వలేదు. 'పని నేర్పిస్తానని చెప్పి, పని దగ్గరికి కూడా రానివ్వటం లేదేమిటి ఈవిడ?' అనుకుంది జాగృతి. జాగృతికి కూడా శుభ్రత ఎక్కువే అయినా, రాధకి భయపడి దూరంగా ఉండిపోయింది.    



ఆ రోజు రాత్రి రాధ, మాణిక్యాలరావు తో, "చూసారా. ఇది ఒక్క పనిలో కూడా నాకు సాయం చెయ్యలేదు. చక్కగా తిని కూర్చుంటోంది. ఇంటికి కోడలు వచ్చినా, నా పని ఏమీ తగ్గలేదు. నా బతుకులో ఏ తేడా రాలేదు. అంతా నా ఖర్మ." అని భాదగా చెప్పింది.



మాణిక్యాలరావు, జాగృతిని పిలిచి, "అత్తగారు, అలా కష్టపడుతుంటే, పనిలో చెయ్యందించకుండా కూర్చున్నావేం? ఇదేనా మీ ఇంటివాళ్ళు నీకు నేర్పించారు?" అని తిట్టాడు.  మాణిక్యాలరావు మాటలకి జాగృతి బాధపడినా, 'పనిలో సాయంచేస్తానంటే గసిరి, ఇప్పుడు చెయ్యటంలేదని వాళ్ళ అయన చేత నన్ను తిట్టిస్తున్నారేమిటి ఈవిడ!! ఈవిడ మనసులో నా మీద ఎదో ఉంది. ఈవిడ ఎదో దాస్తున్నారు. ఏమిటో చూద్దాం.' అనుకుని రాధని గమనించడం మొదలుపెట్టింది.



మర్నాడు ఉదయం జాగృతి లేచిన సమయానికి, రాధ పెరట్లోనుంది. 'ఇంత ఉదయాన్నే లేచి, ఇక్కడ ఏం చేస్తున్నారు?' అని వంటిటి గుమ్మం దగ్గరనుంచి రాధని చూసింది జాగృతి. రాధ నోట్లో ఉండాల్సిన పళ్ళు, ఆవిడ చేతిలో ఉండడాన్ని చూసి ఆశ్చర్యపోయింది. రాధ వాటిని బాగా తోమి, నోటులో పెట్టుకుంది. జాగృతి దృష్టి కిటికీ మీద పడింది. కిటికీనిండా పడున్న ముగ్గుపిండి మధ్యలో, ముగ్గు పిండి డబ్బా, సుద్దముక్కలు, పేస్ట్, బ్రష్ లు, టంగ్ క్లీనర్లు, వాటి పక్కనే పెరట్లోకి వేసుకునే చెప్పులు, పువ్వుల బుట్ట ఉన్నాయి. 'శుచి శుభ్రత ఎక్కువని చెప్పినావిడ, నోట్లో పెట్టుకునే వస్తువుల్ని ఇలాంటి చోట పెట్టారేమిటి?' అనుకుంది జాగృతి.



రాధ, చెప్పులు వేసుకుని వెళ్ళి, పువ్వులు కోసుకొచ్చి, వాటిని బుట్టలో వేసి, పూజ గది ముందు పెట్టింది. 'చెప్పులు, దేవుడి కోసం పువ్వులు పెట్టె బుట్ట అన్నీ ఒక్కచోటనా?' అని ఆశ్చర్యపోయింది జాగృతి.



ముగ్గు డబ్బా తీసుకుని ఇంటిబయట ముగ్గువేసి వచ్చి, "పట్నంవాసులకి ముగ్గులు వెయ్యడం వచ్చో, రాదో?" అని  మాణిక్యాలరావుకి వినపడేలా అంది రాధ. తరువాత, రాధ వంటింటిలోనున్న గిన్నెలు తోమడానికి వెళ్ళింది. రాధ వెనకే వెళ్ళింది జాగృతి. రాధ గిన్నెలను ముందు విమ్ సబ్బుతో తోమి, కడిగి, తరువాత బట్టలుతికే రిన్ పౌడర్తో తోమి, మళ్ళీ కడిగింది. కడిగిన గిన్నెలలో పాలు కాచి, కాఫీ కలిపి, మాణిక్యాలరావుకిస్తూ, 'ఇలా మిలమిల మెరిసేటట్టు గిన్నెలు తోమగలదా ఈ పట్నం ఆవిడ?' అంది.



మాణిక్యాలరావు, జాగృతిని పిలిచి, "చూడమ్మాయ్. ఉదయాన్నే లేవడం, శుభ్రంగా పనులు చేసుకోవడం మీ అత్తగారి దగ్గర చూసి నేర్చుకో. పనుల్లో సాయం చేస్తుంటే అవే వస్తాయి. ఖాళీగా కూర్చుంటే ఏమీ రావు." అని చెప్పాడు.



"నన్ను చూసి నేర్చుకోవడం కూడానా!!  అది నా మాటే వినటం లేదు. చదువుకున్నానన్న పొగరు దానికి." అని చెప్పింది రాధ. మాణిక్యాలరావు, జాగృతిని చిరాకుగా చూసి, "పోనీ. నువ్వు దగ్గరుండి నేర్పించు. నేర్చుకుంటుందేమో చూద్దాం." అన్నాడు రాధతో.



జాగృతి, 'ఈవిడకి నన్ను తిట్టించడమే అసలు పనిలా ఉంది. ఈవిడ దగ్గర నేనేం నేర్చుకోవాలి? ఉదయాన్నే లేచి, ఎవరికీ కనపడకుండా కట్టుడు పళ్ళు తోమడం నేర్చుకోవాలా? లేక బట్టలుతికే రిన్ పౌడర్ తో గిన్నెలని తోమడం నేర్చుకోవాలా? అసలు ఆ పొడి పొరపాటున కడుపులోకి వెళితే ఏమవుతుందో ఈవిడకి తెలియదేమో.' అనుకుంది. 
   
రాధ తరువాత, ఉతకాల్సిన బట్టల్ని తీసుకుళ్తుంటే, జాగృతి రాధ వెనకే వెళ్ళింది. 'గిన్నెలనే రిన్ తో శుభ్రం చేసినావిడ, బట్టల్ని ఎలా ఉతుకుతుందో?' నని చాటునుండి చూసింది. పది చెంచాల రిన్ లో బట్టల్ని నానబెట్టి, తనని ఎవరూ చూడటంలేదని నిర్దారించుకుని, నల్ల రంగు హెయిర్ డై తీసి, జుట్టుకి రాసుకుంది రాధ.



'ఓహో. ఇందుకా ఎవరికీ కనపడని చోటికి వచ్చి, బట్టల్ని ఉతుకుతున్నారు ఈవిడ!! ఇలాంటివన్నీ నాకు తెలియకూడదని నన్ను దగ్గరికి రానివ్వటం లేదేమో.' అనుకుంది జాగృతి.