[harry@1164]

બાબાના મોઢેથી અચાનક નીકળી ગયું, "ઓહ બહેનચોદ... અત્યારે આ અમયે  કોણ આવી ચડ્યું? કોની માં ની ભોસ માં ચળ ઉપડી, જોવું પડશે?"

 
જ્યારે પૂજાએ બાબાજીના મુખેથી એ શબ્દો સાંભળ્યા, ત્યારે તેના હોઠ પર એક મીઠી અને શાંત સ્મિત રેલાઈ ગઈ. આ માત્ર ખુશીનું સ્મિત નહોતું; તેમાં અતૂટ વિશ્વાસ,પોતાનાપણું અને ઊંડું સમર્પણ છુપાયેલું હતું. થોડા સમય પહેલા જે વાતોને તે સવાલોની નજરે જોતી હતી, હવે એ જ વાતો તેને અર્થપૂર્ણ લાગવા માંડી હતી. તેને એવું લાગતું હતું જાણે બાબાજીનું દરેક કાર્ય કોઈ એવી અનુભૂતિ સાથે જોડાયેલું છે, જેને શબ્દોમાં વર્ણવવી મુશ્કેલ હોય. તેને આમેય આવા શબ્દો ગમતા અને બાબાજી નાં મુખે થી માદરચોદ, બહેનચોદ, ભોસડીની, તારી માને ચોદુ જેવા શબ્દો થી પોતાની જાત ને નવાજવા નું ગમતું. મૈત્રી રચિત વાર્તા.
 
હવે તેની આંખોમાં પ્રતિકાર કે શંકાનો કોઈ સંકેત નહોતો. ફક્ત શાંત સ્વીકૃતિ હતી. જેમ જેમ તેણે બાબાજી તરફ જોયું, તેમ તેમ તેની અંદરનો ખળભળાટ શાંત થવા લાગ્યો. તેને લાગ્યું કે તે ધીમે ધીમે તેના મનનો બોજ ઉતારી રહી છે અને પોતાને એક મહાન સત્ય સમક્ષ સમર્પિત કરી રહી છે. તેના માટે શરણાગતિ હાર નહોતી, પરંતુ શ્રદ્ધાની સ્થિતિ હતી જ્યાં પ્રશ્નોને વિશ્વાસ દ્વારા બદલવામાં આવે છે. તેના ચહેરા પર તે જ અભિવ્યક્તિ સ્પષ્ટપણે દેખાતી હતી, એક શાંતિ જે અંદર ઊંડાણમાં પ્રવેશી ગઈ હતી.
 
તે જ સમયે, બાબાજીએ મંદિરની બહાર આવતા મુલાકાતીનો અવાજ સાંભળ્યો. બાબાજીએ તરત જ તેનું ધ્યાન તેના તરફ વાળ્યું અને અંદર ગયા. એક સ્ત્રી ત્યાં પ્રાર્થના-અર્ચના કરવા આવી હતી. બાબાજીએ પૂર્ણ ભક્તિભાવથી તેનું સ્વાગત કર્યું અને તેની પૂજામાં જોડાયા.
 
મંદિરનું વાતાવરણ શાંત અને પવિત્ર હતું. દીવાની જ્યોત સતત પ્રજ્વલિત રહી, ધૂપની સુગંધ હવામાં પ્રસરી ગઈ, અને ઘંટડીઓનો મધુર અવાજ દિવ્ય વાતાવરણમાં ઉમેરો કરી રહ્યો હતો. બાબાજીએ પૂજાની દરેક વિધિ ખૂબ જ એકાગ્રતાથી કરી. તેમના અવાજમાં મંત્રોનો જાપ ગુંજી ઉઠ્યો, જેનાથી શ્રોતાનું મન તરત જ શાંત થઈ ગયું. મૈત્રી ની રચના.
 
તે સ્ત્રી પણ સંપૂર્ણ ભક્તિભાવથી પૂજામાં ડૂબી ગઈ. તેના ચહેરા પર જીવનના સંઘર્ષોનો થાક પ્રતિબિંબિત થતો હતો, પરંતુ જેમ જેમ પૂજા આગળ વધતી ગઈ, તેમ તેમ તેના અભિવ્યક્તિ પર એક અલગ પ્રકારની શાંતિ ઉતરવા લાગી. એવું લાગતું હતું કે તે પોતાની ચિંતાઓ દેવતાના ચરણોમાં મૂકી રહી છે.
 
થોડા સમય પછી, પૂજા પૂર્ણ થઈ. સ્ત્રીએ આદરપૂર્વક હાથ જોડીને પ્રણામ કર્યા. બાબાજીએ તેને આશીર્વાદ આપ્યા. તેના ચહેરા પરની ચિંતા દૂર થઈ ગઈ; તેના સ્થાને હળવી સંતોષ અને આધ્યાત્મિક શાંતિ આવી ગઈ. તેણીએ દાનપેટીમાં થોડા રૂપિયા દાન કર્યા અને ધીમે ધીમે મંદિરના પગથિયાં ઉતરીને પોતાના રસ્તે ચાલી ગઈ.
 
તેણીના ગયા પછી પણ, થોડી ક્ષણો માટે એક ખાસ શાંતિ છવાઈ ગઈ. દીવાની જ્યોત હજુ પણ સળગી રહી હતી, ધૂપની સુગંધ હજુ પણ હવામાં હતી, અને એવું લાગતું હતું કે તે નાની પૂજાએ હાજર દરેકના હૃદયમાં થોડી શાંતિ છોડી દીધી છે. પૂજા દૂર ઉભી રહીને આ બધું જોઈ રહી હતી. તેણીને સમજાયું કે કદાચ ભક્તિ અને સમર્પણનો સાચો અર્થ આ નિઃસ્વાર્થ સેવા અને શ્રદ્ધામાં રહેલો છે. પરંતુ તેણીની ભક્તિ હવે અલગ હતી. તે હવે સંપૂર્ણપણે બાબાજી પ્રત્યે સમર્પિત હતી અને રહેવા માંગતી હતી. તે અને તેનું શરીર હવે બાબાજી નાં લંડે રંગાઈ ગયું હતું. તેની શારીરિક ભૂખ ભાંગવાની રીત હવે બાબાજી નાં લોડે જ લખાઈ ગયી હતી. તે અને તેનું શરીર હવે બાબાજી ને સંપૂર્ણ સમર્પિત હતું.
 
જ્યારે મંદિર ફરી ખાલી થયું, ત્યારે બાબા પૂજા પાસે પાછા ફર્યા. તેમણે પૂજાને દિવાલ સામે ઉભી રાખી અને ફરીથી તેના હોઠને ચુંબન કરવાનું શરૂ કર્યું.
 
બાબાજી: "પૂજા... આ વખતે કોઈ ને કોઈ આવતું-જતું રહેશે... તું એજ આપણા નક્કી કરેલા પૂજા નાં સમયે આવજે..." પ્રસ્તુતકર્તા મૈત્રી પટેલ.
 
પૂજાએ બાબાની છાતી પર માથું મૂકીને કહ્યું,
 
"હા, બાબાજી... પણ મને તમારી ખૂબ યાદ આવે છે... ગઈકાલે રાત્રે મેં મારી જાતને સ્પર્શ કર્યો હતો... પણ તે તમારી આંગળીઓ જેટલું સુખદ નહોતું... જે ક્ષણે તમે મારી ગાંડની તિરાડને સ્પર્શ કર્યો, ત્યારે હું ખોવાઈ જ ગયેલી."
 
બાબાએ પૂજાની ચૂત પર હાથ મૂક્યો, તેને હળવેથી દબાવ્યું, અને તેના કાનમાં ગણગણાટ કરતા કહ્યું,
 
"હું તને જલ્દી જ પૂર્ણ આનંદ આપીશ... ત્યાં સુધી રાહ જો... મારી કામુક પૂજારણ... તારી ગાંડમાં  હજુ પણ ખૂબ ગરમી છે, બેટી, એટલા માટે આવું થાય છે. પણ મારો લંડ શું કામ માં આવશે, દીકરી? મારો લંડ હંમેશા તારા બધા છિદ્રો ભરી દેશે, અને તું તે સારી રીતે જાણે જ છે, બકા." કહતા બાબાજી એક તેની ગંદ નાં છેદ પર એક આંગળી ભરાવી ને થોડીક અંદર ઘાલી.
 
પૂજાએ શરમ અને પ્રેમથી બાબાની છાતીની ઉપર ની દિટડી ઉપર જોરદાર ચુંબન ચોટાડ્યુ અને બોલી “હા બાપજી હવે મને તમારા આ હથિયાર થી ચીરતા રહો, આગળ અને પાછળ થી. બોલતા તો બોલી પણ પછી શરમ થી લાલ પણ થઇ ગઈ.
 
*********************************************************************.


આપ સૌનો ખુબ ખુબ આભાર દોસ્તો.

ક્રમશ;

જોડાયેલા રહેજો.

મૈત્રી તરફ થી જય ભારત.

                              oyhoy bahu j mast hoo