వల్లీ

[venkujkc1984]

బంగాళాఖాతంలో మధ్యాహ్నం అల్పపీడనం ఏర్పడింది. అది ఈ రాత్రి మరింత బలపడి వాయుగుండంగా మారనుంది. ఇది మరింత ఉధృతమై రానున్న రోజుల్లో తుఫానుగా మారనుంది. 


నేను లేచి, డైనింగ్ టేబుల్ శుభ్రం చేసి, వంటగది పనులు ముగించుకున్నాను. బయట వాతావరణం గమనిస్తూ ఇంటి కిటికీలు, తలుపులు మూసి వేయడానికి వెళ్లాను. మధ్యాహ్నం ఉన్న వాతావరణం పూర్తిగా మారిపోయింది. బయట చల్లని గాలి (breeze) వీస్తోంది. ఆ చలి గాలి నా చర్మాన్ని, నా మెడను తాకినప్పుడు, నా శరీరం అంతా ఒక్కసారిగా వణికింది. కానీ ఆ చలి బయటిది మాత్రమే, నా లోపల మాత్రం ఒక వింతైన వేడి, ఒక అశాంతి పెరుగుతోంది. ఆ చలి గాలి నా జాకెట్ గుండా చొచ్చుకువచ్చి, నాలో దాగి ఉన్న మంటను ఇంకా రెచ్చగొట్టినట్లు అనిపించింది. 

ఈ రోజుంతా జరిగిన సంఘటనలు, ఆ స్పర్శలు, ఆ చూపులు... అన్నీ నా మనసును అలసిపోయేలా చేశాయి. నేను దుప్పటి కప్పుకుని, కళ్లు మూసుకుని నిద్రపోవడానికి ప్రయత్నించాను. 

సరిగ్గా అప్పుడు, నైట్ స్టాండ్ మీద ఉన్న నా ఫోన్ మోగింది. తెర మీద 'ప్రసాద్' అని పేరు మెరిసింది. 
నేను ఫోన్ ఎత్తాను. 

"హలో వల్లీ... భోజనం అయిందా? పడుకున్నావా? కాలు నొప్పి మొత్తం తగ్గిందా" అని ఆయన ఆప్యాయంగా అడిగారు.

"అవునండీ, తగ్గింది. ఇప్పుడే పడుకున్నాను. మీరు ఎలా ఉన్నారు?" అని నేను అడిగాను, నా గొంతులోని వణుకును దాచుకుంటూ.

"బాగున్నాను. వల్లీ, వార్తల్లో బంగాళాఖాతంలో అల్పపీడనం ఏర్పడిందని చెప్పారు, రాత్రి జాగ్రత్తగా ఉండు. నేను రేపు సాయంత్రమే వస్తాను," అని చెప్పారు.

ఆ తర్వాత ఆయన, "అవును వల్లీ, ఇవాళ ఉదయం రంగారావు గారు ఫోన్ చేశారు," అన్నారు.
ఆ పేరు వినగానే, నా ఆలోచనలు ఒక్కసారిగా ఆగిపోయాయి. నా గుండె ఒక్కసారిగా దఢదఢా కొట్టుకుంది.

"అవునా? ఏం అన్నారు?" అని నేను ఆత్రుతగా, గొంతులో వణుకు దాచుకుంటూ అడిగాను.

అప్పుడు ఆయన నవ్వుతూ, "అదంతా నేను రేపు సాయంత్రం ఇంటికి వచ్చాక చెప్తాను. ఇప్పటికే లేట్ అయిపోయింది. హాయిగా పడుకో." అని కాల్ ముగించారు. 

నేను ఫోన్ పెట్టేశాను. 

కానీ ఆయన ఆ ఒక్క వాక్యం... "ఇంటికి వచ్చాక చెప్తాను"... అది నా మనసులో ఒక పెద్ద తుఫానును రేపింది. ఆయన వివరాలు చెప్పకుండా దాచడం వల్ల, నా మనసు ఆ ఖాళీని నింపడానికి రంగారావు గారి గురించిన అత్యంత తీవ్రమైన, లోతైన జ్ఞాపకాలను తనే స్వయంగా లాక్కొచ్చింది.

రవిది ఒక యువకుడి అనుకోని, అమాయకమైన స్పర్శ మరియు ఆశ్చర్యం అయితే, రంగారావు గారిది ఒక అనుభవజ్ఞుడి, తీవ్రమైన కోరిక మరియు దాహం. ఆ వర్షపు రాత్రి, గెస్ట్ హౌస్ లో ఆయన నన్ను ఎలా ఎత్తుకున్నారో, ఆయన శరీరంలో ఉన్న అపారమైన శక్తి (stamina), ఆయన స్పర్శలో ఉన్న ఆ నైపుణ్యం... నా శరీరంలో అణువణువూ ఇప్పటికీ ఆ రాత్రిని గుర్తుచేసుకుంటున్నాయి. 

కేవలం ఆ ఒక్క రాత్రి మాత్రమే కాదు, ఆయన ఇంటికి వచ్చిన ఆ రహస్య రాత్రులు కూడా నాకు బాగా గుర్తున్నాయి. ఆయనకు ఉన్న ఓపిక, నన్ను జాగ్రత్తగా, ప్రేమగా హ్యాండిల్ చేసే తీరు... ఆయన నా శరీరంలోని ప్రతి భాగాన్ని ఎంతో నెమ్మదిగా, ఎంతో ఆనందంగా ఆస్వాదించారో నాకు తెలుసు. 

ముఖ్యంగా, ఆయన నాతో చేసిన నెమ్మదిగా సాగే ఫోర్‌ప్లే (foreplay) గుర్తుకు రాగానే నా శరీరం మళ్లీ వేడెక్కసాగింది. ఆ రాత్రి ఆయన నా చీరను, జాకెట్‌ను ఒక్కొక్కటిగా ఎంత ఓపికగా, ఎంత ఆసక్తిగా విప్పారో... నా శరీరాన్ని ఎంత నెమ్మదిగా, ఎంత లోతుగా ఆస్వాదించారో ఆలోచించగానే, ఈ చీర నాకు ఇప్పుడు అడ్డంగా, ఊపిరాడనంత బిగుసుకుపోయినట్లు అనిపించాయి.

ముఖ్యంగా, ఆయన పురుషత్వం... ఆ బలమైన అంగం గురించి ఆలోచన రాగానే నా శరీరం మళ్లీ వేడెక్కసాగింది. ఆ రాత్రి, అది నాలోకి చొచ్చుకుపోయినప్పుడు కలిగిన ఆ నిండుదనం, ఆ అద్భుతమైన బలం... నాకు ఇప్పటికీ గగుర్పాటు తెప్పిస్తోంది. ఆయన నన్ను ఎంత లోతుగా, ఎంత దృఢంగా ఆక్రమించారో... ఆ ప్రతి ఒక్క కదలికలోనూ ఉన్న శక్తి, నా లోతైన ప్రదేశాలను తాకినప్పుడు కలిగిన ఆ విద్యుత్ ప్రవాహం... నన్ను పూర్తిగా మైమరపించాయి. 
ఆయన అంగం యొక్క దృఢత్వం, దాని వెచ్చదనం నాకు ఇచ్చిన ఆ అసలు సిసలు శృంగార సుఖం నా మనసును, శరీరాన్ని పూర్తిగా స్వాధీనం చేసుకుంది. ఆయన నా అందాన్ని ఎంతగా పొగిడారో నాకు బాగా గుర్తుంది. "వల్లీ, నీ అందం చూసి ఎవరైనా పిచ్చివాళ్లు అవుతారు. నీ చర్మం ఎంత మెత్తగా ఉందో, నీ నడుము వంపులు ఎంత అద్భుతంగా ఉన్నాయో... నువ్వు కేవలం ఇంటి పనులు చేసుకునే ఒక గృహిణివి కాదు, నువ్వు ఒక అద్భుతమైన, కోరికలను రెచ్చగొట్టే స్త్రీవి," అని ఆయన నా చెవిలో గుసగుసలాడిన మాటలు ఇప్పటికీ నా చెవుల్లో మారుమోగుతున్నాయి.

ఆ జ్ఞాపకాలు నన్ను ఒక వింతైన, తీవ్రమైన మత్తులోకి నెట్టేశాయి. నాకు తెలియకుండానే, నా శరీరం ఆ జ్ఞాపకాలకు స్పందించడం మొదలుపెట్టింది. ముందుగా, నా శరీరం అంతా ఒక్కసారిగా వేడెక్కిపోయినట్లు అనిపించింది. గదిలో ఫ్యాన్ గాలి వీస్తున్నా, నా చర్మం మీద ఒక వింతైన మంట పుట్టింది. ఆ వెచ్చదనం నెమ్మదిగా నా ఛాతీ వైపు ప్రయాణించింది. నా జాకెట్ లోపల, నా వక్షోజాలు ఒక వింతైన కంపనంతో మేలుకున్నట్లు అనిపించింది. అవి బరువుగా, సున్నితంగా మారి, జాకెట్ ను తాకుతున్న ప్రతిసారీ నాలో ఒక విద్యుత్ ప్రవాహంలా పాకింది. నా చనుమొనలు గట్టిపడి, రాసుకుంటున్న ప్రతిసారీ కలిగే ఆ సుఖం నాకు స్పష్టంగా అర్థమైంది.

ఆ తాపం అక్కడితో ఆగలేదు. అది నెమ్మదిగా, ఒక జలధారలా కిందకు జారింది. నా కడుపు గుండా, నా లోతైన నాభి దాటి, నా తొడల లోపలి భాగంలోకి చేరింది. అక్కడ, ఆడతనపు సున్నితమైన చర్మం మీద ఒక వింతైన, చెప్పలేని తడి, ఒక విరహం మొదలైంది. అది నొప్పి కాదు, ఒక వింతైన ఆకలి, ఒక తీవ్రమైన కోరిక లాగా అనిపించింది. నా కాళ్లు కొంచెం దగ్గరగా చేరాయి, ఆ వింతైన స్పర్శను, ఆ వెచ్చదనాన్ని దాచుకోవడానికి ప్రయత్నిస్తూ.
"నేను ఇలా ఆలోచించడం తప్పా? నేను ఒక గృహిణిని, ఒక సంసార సుఖాన్ని చూసిన స్త్రీని. ఇలాంటి ఆలోచనలు నాకు పనికిరావు," అని నా మనసు నన్నే మందలిస్తోంది. 

కానీ నా శరీరం నా మనసు మాట వినడం లేదు. ఆ జ్ఞాపకం ఇచ్చిన ఆనందం, ఆ స్పర్శ కోసం ఉన్న ఆకలి నన్ను పూర్తిగా ఆవహించేశాయి. నా పెదవులు కొంచెం విచ్చుకుని, నోటి నుండి ఒక చిన్న, అణచివేయబడిన నిట్టూర్పు వచ్చింది.
నాకు నిద్ర పట్టలేదు. నేను దుప్పటిని పక్కకు నెట్టి, లేచి కూర్చున్నాను. నా ముఖం, మెడ చెమటతో తడిసిపోయి ఉన్నాయి. రంగారావు గారు ఆ రాత్రి నా శరీరాన్ని ఎంత ఆసక్తిగా, ఎంత ఓపికగా ఆస్వాదించారో అనే ఆలోచనలు నన్ను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేశాయి.  ఆయన నా ఎద పొంగులను ఎంత ప్రేమగా, నెమ్మదిగా ముద్దాడారో ఊహించుకుంటూ, కోరికకు తాళలేక నా చేతితో నా చీర పైటను విప్పి, పక్కన పడేసాను. ఇప్పుడు నా భుజాలు, మెడ పూర్తిగా బహిర్గతమయ్యాయి, సరిగ్గా ఆ రాత్రి ఆయన స్పర్శకు లొంగిపోయినట్లుగానే.

నా చేతులు ఆ తల దిండ్లను (pillows) గట్టిగా పట్టుకుని, రుద్దుకోవడం మొదలుపెట్టాయి. ఒక మెత్తటి దిండును నా ఛాతీకి, నా సళ్ళకు అదుముకుంటూ, రంగారావు గారి ఆ బలమైన చేతుల స్పర్శను, మరొక దిండును నాభి, తొడలు, అవి కలిసే చోట అదుముతూ ఆయన మగసిరి యొక్క దృఢత్వాన్ని ఊహించుకుంటూ, నా శరీరం అంతా ఒక వింతైన వణుకుతో నిండిపోయింది. నా వేళ్లు ఆ దిండును గట్టిగా పట్టుకుని, నాలోని ఆ తీవ్రమైన ఆకలిని తీర్చుకోవాలనీ, మనసేమో ఆ కోరికను అణచాలనీ ప్రయత్నిస్తున్నాయి. నా శ్వాస ఇప్పుడు భారీగా, వేగంగా మారింది.

"ఇదంతా కేవలం ఒక జ్ఞాపకం మాత్రమే," అని నేను నన్ను నేను సమధానపరుచుకున్నాను. కానీ లోపల లోపల, నా శరీరం ఇంకా ఆ ఆలోచనలతో వణుకుతూనే ఉంది. రవి యొక్క అమాయకమైన స్పర్శ నాలోని స్త్రీత్వాన్ని మెల్లగా తట్టిలేపితే, మా ఆయన ఆ వివరాలు దాచడం వల్ల రేగిన రంగారావు గారి జ్ఞాపకం, ఆ ఆలోచన ను శారీరక కోరికగా మార్చేసింది. 

ఆ కోరికను చల్లార్చడానికి,  ఏదేదో కావాలని, నా శరీరం తీవ్రంగా కోరుకుంటోంది.

ఆ మెత్తటి దిండు యొక్క చల్లదనం నా వేడిగా, చెమటతో తడిసిపోయిన చెక్కిళ్లకు, మెడకు తగిలి, నాకు ఒక వింతైన ఊరటనిచ్చింది. నా శ్వాస, నా గుండె చప్పుడు నెమ్మదిగా, ఆ బయట కురుస్తున్న వర్షపు చినుకుల లయలో కలిసిపోయాయి. నేను నెమ్మదిగా దుప్పటిని నా భుజాల మీదకు లాక్కుని, కళ్లు మూసుకున్నాను. 


బయట ప్రకృతి తన తుఫానుతో రగులుతుంటే, లోపల నేను మాత్రం ఆ తుఫానులోనే కరిగిపోతూ, ఒక లోతైన, అలసట నిండిన నిద్రలోకి జారుకున్నాను.