Incest Reels கதைகள் - கறுப்பு பக்கங்கள் - உங்கள் அனுபவங்கள் பதிவிடுங்கள்

[auntyworld]

காமாட்சி மாமி 3

சனிக்கிழமை மதியம் 12 மணிக்கு வங்கியின் வேலைகள் அனைத்தும் முடிவடைந்தன. மெட்ராஸின் அந்த உச்சி வெயில் மண்டையைப் பிளந்து கொண்டிருந்தாலும், என் மனதுக்குள் ஒருவிதமான இனம்புரியாத நடுக்கமும், பிரியப் போகிறோம் என்ற பாரமும் குடிகொண்டிருந்தது. கேரளாவுக்குப் புறப்படுவதற்கு முன்னால் காமாக்ஷி மாமியுடன் நான் செலவழிக்கப் போகும் கடைசி மதியப் பொழுது இது. திட்டமிட்டபடி, என் நெருங்கிய நண்பனிடமிருந்து அவனது பஜாஜ் சேடக் ஸ்கூட்டரை வாங்கிக் கொண்டு, ரயில் நிலையத்தின் வாசலில் அவளுக்காகக் காத்திருந்தேன். 1 மணிக்கெல்லாம், தன் வங்கிப் பையைத் தோளில் மாட்டிக்கொண்டு, அடர் மாம்பழ மஞ்சள் நிறப் பருத்திப் புடவையில், கைகளில் இரண்டு பவுன் தங்க வளையல்கள் பளபளக்க அவள் கூட்டத்திலிருந்து வெளியே வந்தாள்.

அவள் வண்டியின் பின்னால் ஏறி அமர்ந்ததும், அவளது பழைய கல்லூரிக்கு அருகில் இருக்கும் அந்தச் சக்திவாய்ந்த அம்மன் கோவிலை நோக்கி வண்டியைத் திருப்பினேன். இருவருக்குள்ளும் ஒரு கனமான மௌனம் சூழ்ந்திருந்தது.

கோவில் வாசலை அடைந்ததும், செருப்புகளைக் கழற்றிவிட்டு உள்ளே சென்றோம். 1990-களின் மெட்ராஸ் நகரத்துக் கோவில்களுக்கே உரிய அந்தப் பழமைவாத அமைதியும், நந்தவனத்து ஈரமும், கற்பூர வாசனையும் எங்களை வரவேற்றன. காமாக்ஷி மாமிக்கு அந்தக் கோவில் மிகவும் பரிச்சயமானது. தன் கல்லூரி காலங்களில் தினசரி வந்து அம்மனை வேண்டிக்கொண்ட நினைவுகளை ஒவ்வொன்றாக உருக்கமாக என்னிடம் பேசத் தொடங்கினாள். "விவேக், இந்த இடத்துல உட்கார்ந்துதான் நான் எக்ஸாமுக்கு முன்னாடி ப்ரேயர் பண்ணுவேன் தெரியுமா... அப்போவெல்லாம் மனசுல எந்தக் கவலையும் இருக்காது. ஆனா இன்னிக்கு..." என்று சொல்லி நிறுத்திக்கொண்டாள். அவளது குரலில் இருந்த அந்தத் தழுதழுப்பு எனக்குள் ஏதோ ஒன்றை உலுக்கியது.

நாங்கள் இருவரும் அம்மன் சன்னதியின் முன்னால் போய் நின்றோம். அர்ச்சகர் தட்டில் இருந்த கற்பூரத்தை ஏற்றி அம்மனுக்குக் காட்ட, அந்த ஒளியில் மாமியின் முகம் அத்தனை தெய்வீக லட்சணத்துடன் பிரகாசித்தது. கைகளைக் கூப்பிக் கொண்டு கண்களை மூடி அவள் உருகி வேண்டினாள். தன் கணவனுக்காகவோ, குடும்பத்துக்காகவோ அவள் என்ன வேண்டினாள் என்று எனக்குத் தெரியாது. ஆனால், அவள் கண்களைத் திறந்தபோது, அந்த ஆழமான விழிகளின் ஓரத்தில் கண்ணீர் துளிகள் கோத்து நின்றிருந்தன.

அர்ச்சகர் பிரசாதத் தட்டை எங்களிடம் நீட்டினார். தட்டில் இருந்த மெரூன் நிற அக்ரஹாரத்துக் குங்குமத்தை தன் வலது கை மோதிர விரலால் தொட்டு எடுத்தாள். மெதுவாக என் பக்கமாகத் திரும்பியவள், "இங்க பாரேன் விவேக்..." என்று சொல்லி, என் நெற்றியில் அந்தக் குங்குமத்தை ஆழமாகப் பதித்து வைத்தாள்.

அவள் குங்குமத்தை வைப்பதற்காக என் முகத்திற்கு மிக அருகில் வந்தபோது, அவளது கருகரு கூந்தலில் இருந்த நார்த்தங்காய் எண்ணெய்யின் வாசனையும், மல்லிகைப் பூ மணமும் என் நாசியை அடியோடு தூக்கியது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, அவளது அந்தச் செழுமையான, சதைப்பற்றான தடித்த விரல்கள் என் நெற்றியில் பட்ட அந்த ஒரு நொடி—எனக்குள் ஒரு புதிய மின்சாரம் பாய்ந்தது. தினசரி ரயிலின் நெரிசலில் எத்தனையோ முறை கூட்டத்தின் தள்ளுமுள்ளு காரணமாக அவளது மார்பகங்களும், இடுப்பு மடிப்புகளும் என் உடம்போடு கேஷுவலாக உரசிக் கொண்டிருந்தாலும், அன்று பூசாரிக்கு முன்னால், அந்தக் கோவில் சன்னதியின் தனிமையில் அவளது விரல்கள் என் தோலில் தீண்டிய அந்தத் தொடுதல் முற்றிலும் மாறுபட்டதாக, ஒரு தனித்துவமான சிலிர்ப்பை ஊட்டுவதாக இருந்தது. அது காமத்திற்கும் அப்பாற்பட்ட ஒரு உன்னதமான பிணைப்பை என் உடலுக்குள் கடத்தியது.

பிரசாதத்தைப் பெற்றுக்கொண்டு, நாங்கள் இருவரும் கோவிலின் உள் பிரகாரத்தை (Temple Pragaram) வலம் வரத் தொடங்கினோம். அந்தப் பழங்காலத்துக் கற்கள் பதித்த தரை வெயிலில் லேசாகச் சூடேறியிருந்தது. நாங்கள் அமைதியாகச் சுற்றி வரும்போது, அவளது கண்களிலிருந்து திரண்டிருந்த கண்ணீர் துளிகள் கன்னங்களின் வழியே வழிந்து புடவையின் முந்தானையில் விழுந்தன. எத்தனையோ வருடங்களாகத் தன் உணர்ச்சிகளைத் தன் ஆசாரக் குடும்பத்திற்குள் பூட்டி வைத்திருந்த அந்த அக்ரஹாரத்து மாமி, இன்று தன் விவேக் பிரியப் போகிறான் என்ற துயரத்தைத் தாங்க முடியாமல் உடைந்து போயிருந்தாள்.

அவளது அந்த அழுகை என் நெஞ்சையும் அடியோடு பிழிந்தது. "மாமி..." என்று நான் கூப்பிட, அவளது அழுகையின் வேகம் கூடியதே தவிர குறையவில்லை. அவளது கலங்கிய கண்களைப் பார்த்த என் கண்களிலிருந்தும் சில சொட்டு கண்ணீர் உதிர்ந்தது. அந்தப் புனிதமான கோவில் பிரகாரத்தில், எங்களது மௌனக் கண்ணீரே எங்களுக்குள் இருந்த ஆழமான அன்பிற்கு ஆகச்சிறந்த சாட்சியாக மாறியது.