వల్లీ

[venkujkc1984]

మధ్యాహ్నం: 
వల్లీ కోణం నుండి


ఆ సంఘటన తర్వాత, రవి ఏమీ మాట్లాడకుండా, తల వంచుకుని నా గది నుంచి వెళ్లిపోయాడు. నేను నా అస్తవ్యస్తమైన పైటను సర్దుకుని, అద్దంలో నా ముఖం వైపు చూసుకున్నాను. నా చెక్కిళ్లు ఇంకా ఎర్రగా ఉన్నాయి, నా ఊపిరి ఇంకా వేగంగానే ఉంది. నా నడుము చుట్టూ, నా పిరుదుల మీద అతని చేతులు ఉంచిన ఆ వెచ్చని స్పర్శ ఇంకా నా చర్మం మీద మిగిలి ఉంది.

మధ్యాహ్నం భోజనం సమయంలో, మేము ఇద్దరం డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర ఎదురెదురుగా కూర్చున్నాము. గదిలో నిశ్శబ్దం ఉంది, కానీ ఆ నిశ్శబ్దంలో ఒక వింతైన టెన్షన్ ఉంది. రవి నాకు అన్నం వడ్డించాడు. అతను నా వైపు చూసిన ప్రతిసారీ, అతని కళ్లలో ఉదయం నన్ను ఎత్తుకున్నప్పుడు ఉన్న అదే తీవ్రత నేను గమనించాను. నేను అతని కళ్లలోకి చూడలేకపోయాను, తల వంచుకుని భోజనం చేశాను.

భోజనం అయ్యాక, "నేను కొంచెం సేపు పడుకుంటాను తీసుకుంటాను," అని చెప్పి నేను నా గదిలోకి వెళ్లి, మంచం మీద పడుకున్నాను.

కళ్లు మూసుకున్నా, ఉదయం జరిగిన ఆ క్షణం నా మనసును వదలలేదు. నేను స్టూల్ మీద ఉండగా, రవి ఎంత వేగంగా, ఎంత దృఢంగా నన్ను పట్టుకున్నాడో నా శరీరం ఇంకా గుర్తుచేసుకుంటోంది. కానీ, అతను నన్ను జాగ్రత్తగా కింద దించిన ఆ తర్వాతి క్షణం... అదే నా మనసును ఎక్కువగా వేధిస్తోంది.

భయంతో, ఊపిరి ఆగినట్లుగా ఉన్న ఆ గందరగోళంలో, నా పైట పూర్తిగా జారిపోయింది. నేను హడావుడిగా దాన్ని సర్దుకుంటున్నప్పుడు, కొన్ని క్షణాల పాటు నా ఎద పొంగులు, ఆ లోతైన చీలిక అతని కళ్ల ముందు పూర్తిగా, అనవసరంగా బహిర్గతమయ్యాయి.

ఆ దృశ్యం చూసినప్పుడు అతని మనసులో ఏం జరిగి ఉంటుంది? అనే ప్రశ్న నన్ను కదిలించింది. "నేను అతని కంటే పెద్దదాన్ని. అయినా సరే, ఒక నవ యువకుడి కళ్లలో నా అందం ఇంతలా కోరిక పెంచగలదా?" అనే ఆలోచన నా మనసులో ఒక తుఫానును రేపింది. 

అతని కళ్లలో నేను చూసింది కేవలం ఆశ్చర్యం కాదు. అదొక తీవ్రమైన, అణచివేయలేని దాహం. నా వక్షోజాల ఆ మెత్తదనాన్ని, ఆ బరువును అతను కేవలం చూడటమే కాకుండా, తన కళ్లతో స్పృశించాడా? అతని గుండె కూడా నాదానిలా గభాలున కొట్టుకుని ఉంటుందా? 

అతను నా వైపు చూసిన ఆ క్షణంలో అతని కళ్లలో కనిపించిన ఆ ఆశ్చర్యం, ఆ దాగి ఉన్న దాహం... అది నన్ను భయపెట్టలేదు. బదులుగా, నాలో ఒక కొత్త ఆనందాన్ని కలిగించింది. నా యవ్వనం ఇంకా పోలేదు. నా అందం, నా శరీరం ఇంకా ఒక మగాడి మనసును, అదీ ఒక యువకుడి మనసును ఇంతలా ప్రభావితం చేయగలదంటే, అది నా సౌందర్యానికి, నా స్త్రీత్వానికి గల నిదర్శనం కదా!
అతను నన్ను కేవలం 'అత్త'గా కాకుండా, ఒక 'స్త్రీ'గా చూశాడు. ఆ గుర్తింపు నాకు ఇచ్చిన సంతృప్తిని మాటల్లో చెప్పలేను.

నా పెదవులు కొంచెం విచ్చుకుని, నోటి నుండి ఒక చిన్న, అణచివేయబడిన నిట్టూర్పు వచ్చింది. నాకు నిద్ర పట్టలేదు. 
"ఇదంతా కేవలం ఒక భ్రమ కావచ్చు. కానీ ఆ క్షణంలో అతని కళ్లలో నేను చూసిన నిజం మాత్రం అదే" అని నేను నన్ను నేను సమధానపరుచుకున్నాను. కానీ లోపల లోపల, నా శరీరం ఇంకా ఆ తాపంతో వణుకుతూనే ఉంది. ఆ యువకుడి చూపు నాలోని నిద్రపోతున్న స్త్రీత్వాన్ని మెల్లగా తట్టిలేపింది.

ఈ ఆలోచనల మధ్యే మధ్యాహ్నం, సాయంత్రం ఎలా గడిచిపోయాయో నాకు తెలియలేదు. నా మనసు మొత్తం ఉదయం జరిగిన ఆ ఒక్క క్షణం చుట్టూనే తిరుగుతోంది. 

డిన్నర్ సమయం వచ్చింది. మేము ఇద్దరం డైనింగ్ టేబుల్ దగ్గర ఎదురెదురుగా కూర్చున్నాం. గదిలో నిశ్శబ్దం ఉన్నా, ఆ నిశ్శబ్దంలో ఒక వింతైన, చెప్పలేని టెన్షన్ నిండి ఉంది. నేను రవిని గమనిస్తూనే ఉన్నాను. ముఖ్యంగా అతని కళ్లను. 

రవి నా వైపు చూసిన ప్రతిసారీ, నా మనసు ఒకే ప్రశ్న వేసుకునేది: "అతను నన్ను కేవలం 'అత్త'గా చూస్తున్నాడా, లేక నాలోని 'స్త్రీ'ని చూస్తున్నాడా?"

ఉదయం నా పైట జారినప్పుడు రవి కళ్లలో కనిపించిన ఆ దాహం, ఆ ఆశ్చర్యం... అది ఇప్పుడు కూడా అతని చూపులో దాగుందా? రవి నాకు అన్నం వడ్డించినప్పుడు, లేదా నేను తినడం చూస్తున్నప్పుడు, అతని చూపు నా ముఖం మీద, నా మెడ మీద, నా వక్షోజాల మీద ఆగుతున్నట్లు నాకు అనిపించింది. ఆ చూపులో ఉన్న గౌరవం వెనుక, ఒక యువకుడి ఆకర్షణ దాగి ఉందని నా మనసు చెబుతోంది. నేను సిగ్గుతో తల వంచుకుని తిన్నాను, కానీ నా గుండె చప్పుడు మాత్రం ఆగలేదు. ప్రతిసారీ అతను నా వైపు చూసినప్పుడల్లా, నా శరీరం లోపల ఏదో చలనం కలుగుతున్నట్లు అనిపిస్తోంది.

భోజనం ముగిసింది. 

"గుడ్ నైట్ అత్తా" అని అతను మృదువైన గొంతుతో అన్నాడు. ఆ గొంతులో ఉన్న ఆ మార్దవం నాలో మళ్లీ ఆ వేడిని రేపింది. 

"గుడ్ నైట్ రవీ" అని నేను సమాధానమిచ్చాను. 

అతను లేచి నడుచుకుంటూ తన గది వైపు వెళ్లిపోయాడు. అతను వెళ్లిపోయాక ఒక రకమైన ఊపిరి పీల్చుకున్నట్లు అనిపించింది. 

ఇంతలో టీవీ లో వాతావరణ వార్త వచ్చింది. 

బంగాళాఖాతంలో మధ్యాహ్నం అల్పపీడనం ఏర్పడింది. అది ఈ రాత్రి మరింత బలపడి వాయుగుండంగా మారనుంది. ఇది మరింత ఉధృతమై రానున్న రోజుల్లో తుఫానుగా మారనుంది.