వల్లీ

[venkujkc1984]

7.5 వంటింట్లో జారిన వల్లీ

ఒక రోజు మధ్యాహ్నం, ఉన్నట్టుండి వంటగది నుంచి "అమ్మా!" అని ఒక కేక వినిపించింది. ఆ కేక వినిపించగానే నా గుండె ఒక్కసారిగా ఆగినట్టయింది. ఏమైందోనని పరిగెత్తుకుంటూ లోపలికి వెళ్లాను.

అత్త నేల మీద కూర్చుని, మోకాలి దగ్గర పట్టుకుని నొప్పితో విలవిలలాడుతోంది. "కింద నీళ్లు పడినట్టున్నాయి, జారిపోయాను రవీ. ఇక్కడ నరం పట్టేసింది, నొప్పిగా ఉంది," అని అత్త లేచే ప్రయత్నం చేసింది, కానీ లేవలేకపోయింది.

నేను వెంటనే అత్త దగ్గరకు వెళ్లి, ఒక చేతితో అత్త భుజానికి ఆసరా ఇచ్చాను. అత్త చీర గుడ్డ గుండా నా చేతికి తగిలిన అత్త శరీరపు వెచ్చదనం, నాలో ఒక విద్యుత్ ప్రవాహంలా పాకింది.
మరొక చేతితో నేను అత్త నడుమును పట్టుకున్నాను. బయటకు చూడటానికి అది కేవలం అత్తను లేపడానికి వేసిన సహాయకరమైన స్పర్శ మాత్రమే. కానీ లోపల లోపల, అది నాకు ఒక వింతైన, నిషిద్ధమైన ఆనందాన్ని ఇచ్చింది. నా వేళ్లు అత్త నడుము వంపును తాకిన ఆ క్షణం, నా ఊపిరి ఆగిపోయినట్లయింది. అత్త నడుము ఎంత పల్చగా, ఎంత మృదువుగా ఉందో నా చేతికి స్పష్టంగా అర్థమైంది. అత్త నొప్పిలో విలవిలలాడుతున్నా, నా సెన్సులు మాత్రం ఆ క్షణంలో పూర్తిగా మేలుకున్నాయి. అత్త చీర అడ్డుగా ఉన్నా, ఆ వెనుక ఉన్న అత్త చర్మం  మెత్తదనం, ఆ వెచ్చని స్పర్శ నా నరాలను తాకింది.

అత్త బరువు నా మీద పడినప్పుడు, అత్త శరీరం నా ఛాతీకి దగ్గరగా ఆనుకుంది. అత్తను జాగ్రత్తగా సోఫా దగ్గరకు తీసుకెళ్లి కూర్చోబెట్టాను.

పరిస్థితి ఎలా ఉన్నా, నా మనసులో మాత్రం అత్తను తాకగలిగాననే ఒక  సంతోషం కలిగింది. అదే సమయంలో అత్త నొప్పి చూసి నాకు నిజంగానే జాలేసింది. అలాగే బాధ కూడా కలుగుతోంది.
"అత్తా ఏది చూడనివ్వు" అని నేను  అత్త చీలమండ (Ankle) దగ్గర నా చేయి పెట్టి, మెల్లగా నొక్కాను. "అబ్బా... అక్కడే," అని అత్త ముఖం చిట్లించింది.

"కొంచెం మసాజ్ చేస్తే తగ్గిపోతుంది అత్తా," అని నేను మెల్లగా నొక్కడం మొదలుపెట్టాను. నొప్పి వల్ల అత్త చీరను, లోపల ఉన్న లంగాతో పాటు కొద్దిగా పైకి ఎత్తింది. అత్తకు నొప్పిలో ఇది పెద్దగా పట్టించుకోలేదు కానీ, నా సెన్సులు మాత్రం పూర్తిగా మేలుకున్నాయి. ట్యూబ్ లైట్ కాంతిలో, అత్త మోకాలి దిగువ భాగంలోని అత్త కాళ్ళు తెల్లగా, వాటి వెనుక మెత్తగా స్పాంజిలా మెరుస్తోంది. నా చేతికి తగిలిన ఆ వెచ్చదనం నాలో ఒక విద్యుత్ ప్రవాహంలా పాకింది.
అత్త మోకాలు దిగువ వరకు చీర, లంగా పైకి ఎత్తింది. నేను చొరవగా చేయి పెట్టి మసాజ్ చేయసాగాను. నేను అత్త రెండు కాళ్లను జాగ్రత్తగా ఎత్తి, ఎదురుగా ఉన్న టీపాయ్ మీద పెట్టాను. నేను మోకాళ్ల మీద కూర్చుని నొక్కసాగాను. అత్త సోఫాలో కూర్చుంది. నేను కాలు పడుతున్న కొద్దీ అత్త కొంచెం రిలాక్స్ అవుతూ వుంది.

పాదాల దగ్గర కాసేపు మసాజ్ చేశాను. కాలి వేళ్ల లోపల నా చేతులు పోనిచ్చి రుద్దుతూ వేళ్ల మెటికలు విరుస్తుంటే, అత్త సన్నగా మూలిగి, సగం మూసుకున్న కళ్లతో, "హాయిగా ఉంది" అంది. ఆ మాట విని నాలో ఏదో తెలియని ఉత్సాహం పెరిగింది.

అలాగే నొక్కుతూ, నేను చొరవ చేసి మోకాళ్ల వైపుగా మసాజ్ చేయడం మొదలుపెట్టాను. అక్కడ ముట్టుకోగానే 'ఇక్కడే ఇలా ఉంటే, ఇంకా లోపల ఎలా ఉంటుందా?' అనే ఆలోచనతో ఒక్కసారిగా నా ఒళ్ళు కైపెక్కిపోయింది. 

వెంటనే అత్త చీరను కిందకి లాగేసుకుని, నా చేయిని తోసేసింది. "ఇంక చాల్లే రవి. థాంక్స్," అని అత్త తడబడుతూ లేచే ప్రయత్నం చేసింది. కానీ పూర్తిగా లేవలేకపోతోంది. ఒక అడుగు ముందుకు వేయగానే మళ్ళీ పడబోయింది. పడకుండా ఉండటానికి అత్త నన్ను రెండు చేతులతో గట్టిగా పట్టుకుంది. నా ఛాతీకి, అత్త ఎత్తైన వక్షోజాలు ఒక్క క్షణం గట్టిగా నొక్కుకుపోయాయి. ఆ కొత్త స్పర్శ నన్ను మైమరపింపజేసింది. అత్త తన తలను నా భుజం మీద వాల్చింది. ఆ భంగిమలో అత్త నన్ను పట్టుకోవడం వల్ల కలిగిన అనుభూతి చెప్పలేనిది. నాకు ఏం చేయాలో తోచక, నా చేతులు అత్త వీపు మీద, జాకెట్ మరియు చీర మధ్య ఉన్న సున్నితమైన చర్మం మీద ఉంచి, మెల్లగా నిమిరాను. అత్త ఇంకొంచెం గట్టిగా నన్ను హత్తుకుంది.

అత్త మళ్లీ అడుగు వేయలేకపోవడం చూసి, "అత్తా, ఇవాళ నువ్వు నడవలేవులే కానీ, నేనే హెల్ప్ చేస్తాను," అని అమాంతం రెండు చేతులూ కింద పెట్టి, అత్తను ఎత్తుకున్నాను. అత్త ఆశ్చర్యపోయింది. ఈసారి అత్త ఎలాంటి అభ్యంతరం చెప్పలేదు. అత్తను ఎత్తుకోవడం ఒక అద్భుతమైన అనుభూతిలా అనిపించింది. అత్త చేతులు నా మెడ చుట్టూ చుట్టుకున్నాయి. అత్త ఎడమ స్థనం, లోతైన నాభి నా కళ్లకు స్పష్టంగా కనిపించాయి. గుండ్రంగా, నిండుగా ఉన్న అత్త వక్షోజాలు జాకెట్టులో బిగుసుకుని ఉన్నాయి. 'అత్త అందాలు, ఇంత దగ్గరగా... నేను నన్ను నేను కంట్రోల్ చేసుకోవాలి' అని నా మనసు నన్నే హెచ్చరించింది.

నేను అత్తను బెడ్ రూమ్ లోకి తీసుకెళ్లి, మెత్తటి పరుపు మీద జాగ్రత్తగా పడుకోబెట్టాను. ఓవల్ షేపులో ఉన్న అత్త నాభి తిరిగి గుండ్రంగా మారింది. అత్త మెల్లగా నిట్టూర్చింది, అత్త కళ్లలో ఉపశమనం కనిపిస్తోంది.

"నువ్వు ఇక్కడ రెస్ట్ తీసుకో. నీకు కావలసినవన్నీ నేనే తీసుకు వస్తాను," అని చెప్పి నేను బయటకు వచ్చేశాను.

సాయంత్రం డోర్ బెల్ మోగితే, నేను వెళ్లి తలుపు తీశాను. మావయ్య అలసటగా నిలబడి ఉన్నాడు. "ఏంటి రవీ, వల్లీ కి ఎలా ఉంది? కాలు నొప్పి తగ్గిందా?" అని అడిగాడు.
ఆ ప్రశ్న వినగానే నా గుండె గభాలున కొట్టుకుంది. మధ్యాహ్నం జరిగిన సంఘటనలు, అత్త శరీరం నా చేతుల మధ్య ఉన్న ఆ వెచ్చని స్పర్శ, అన్నీ ఒక్కసారిగా నా మనసులో మెదిలాయి. "తగ్గుతోంది మావయ్య. కొంచెం రెస్ట్ తీసుకుంటున్నాది" అని సమాధానమిచ్చాను.

మావయ్య లోపలికి వచ్చి, నేరుగా అత్త గది తలుపు దగ్గరకు వెళ్లారు. "వల్లీ, ఎలా ఉంది వల్లీ ఇప్పుడు, నేను చాలా కంగారు పడ్డాను. నువ్వు ఇవాళ వంట చెయ్యొద్దు. రెస్ట్ తీస్కో. డిన్నర్ సంగతి నేను చూసుకుంటాను" అని మావయ్య అన్నట్లు లీలగా వినిపిస్తోంది. లోపలి నుంచి అత్త, "సరే," అని మెల్లగా సమాధానమిచ్చింది.

మావయ్య నన్ను వంటగదిలోకి పిలిచాడు. "రవీ, డిన్నర్ కి నువ్వు నాకు కొంచెం హెల్ప్ చేయగలవా?" అని అడిగారు.

"తప్పకుండా మావయ్య," అని నేను వెంటనే పనిలో పడిపోయాను.

నేను ప్లేట్లు సర్దుతుండగా, మావయ్య నా వైపు చూసి, "నువ్వు ఇవాళ అత్తని జాగ్రత్తగా చూసుకున్నావట కదా, ఇందాకా వల్లీ చెప్పింది. నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంది రవి" అన్నాడు.

డిన్నర్ టైమ్‌కి, నేనే ప్లేట్లో అన్నం, కూరలు జాగ్రత్తగా కలిపి, అత్త గదిలోకి తీసుకెళ్లాను. మావయ్య కూడా వెంటే వచ్చి, అత్త పక్కన కూర్చున్నారు.

"అత్తా, ఇదిగో" అని నేను అత్త పక్కన కూర్చుని, మెల్లగా అన్నం తినిపించడానికి ప్రయత్నించాను. అత్త కళ్లు నా వైపు చూసి, తర్వాత మావయ్య వైపు చూడగా, మావయ్య "పర్వాలేదు రవీ, నువ్వు పెట్టు ఇవాళ" అని అన్నాడు. నేను అత్త వైపు చూడగా ఆమె కూడా కళ్ల తోనే సరే అంది. 
నేను జాగ్రత్తగా, మెల్లగా అత్తకు అన్నం తినిపించాను. ప్రతి ముద్ద పెట్టేటప్పుడు, నా వేళ్లు అత్త పెదవులకు, చుబుకానికి తాకుతున్నాయి లేదు నేనే తాకిస్తున్నానేమో. మావయ్య పక్కనే కూర్చుని చూస్తున్నా, ప్రతిసారీ నా చేయి అత్త పెదవులను తాకినప్పుడల్లా, నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. భోజనం అయ్యాక, నేను నీళ్లు, టవల్ తీసుకుని అత్త పెదవులను, చేతులను మెల్లగా తుడిచాను.

"చాలా థాంక్స్ రవీ, మధ్యాహ్నం నుంచి నన్ను బాగా చూసుకుంటున్నావు," అని అత్త అంది. 
నేను అత్త దగ్గరకు వంగి, "థాంక్స్ ఎందుకత్తా, నేను పరాయి వాడిని కాదు కదా..." అంటూ మాట్లాడుతున్నాను. ఇంత దగ్గర నుంచి చూస్తుంటే, అత్త ముఖం ఇంకా అందంగా కనిపిస్తోంది. తడితో ఎర్రగా మెరుస్తున్న అత్త పెదవులను చూసి, నాకు ఆపుకోలేని ఆకర్షణ కలిగింది. నా పెదవులు వణకడం తెలుస్తోంది. ఇంకాసేపు అక్కడే ఉంటే ఏం ఇబ్బంది వస్తుందో, అన్న భయంతో, "ఏమీ ఆలోచించకుండా ఇక పడుకుని రెస్ట్ తీసుకో అత్తా," అని చెప్పి వెనుదిరిగాను. 

"గుడ్ నైట్ రవీ" అని అత్త మృదువైన గొంతు వినిపించింది.

నా గదిలోకి వచ్చి తలుపు వేసుకున్నాక, నా శ్వాస పెరిగింది. రోజంతా జరిగిన ప్రతి స్పర్శ, ప్రతి చూపు, మరియు మావయ్య ముందు నటించాల్సి వచ్చిన ఆ సందర్భం... అన్నీ కలిసి నన్ను ఒక వింతైన, అదుపులేని మత్తులోకి నెట్టేశాయి. నేను మంచం మీద పడుకుని, కళ్లు మూసుకున్నాను. కానీ అత్త ముఖం, అత్త పెదవుల స్పర్శ, అత్త నాభి... అవన్నీ నా మనసును వదిలిపెట్టలేదు. తర్వాత, యథాప్రకారం నా లోకంలోకి జారుకున్నాను. ఆ శృంగార దేవత నా వొళ్ళంతా ఆక్రమించినట్టు అనిపించింది. మెత్తటి వక్షోజాలు నా గుండెల్లోకి నొక్కుతున్నట్లు, నా చేయి అత్త తొడల మధ్య పెట్టినట్లు ఊహించుకుంటూ, నా కోరికను తీర్చుకున్నాను.


మరుసటి రోజు ఉదయం

తెల్లవారి లేవగానే నాకు వచ్చిన మొట్టమొదటి ఆలోచన – అత్త. ఈ మధ్య పొద్దున లేచినప్పటి నుంచి పడుకునే వరకు,  అత్త మాత్రమే మనసులో మెదులుతోంది. ఇక  చివరికి కళ్లలో అయితే సరేసరి. టైం చూస్తే 9 అయింది. మావయ్య ఆఫీసుకు బయలుదేరిపోయుంటాడు. 
'అత్త ఇంకా లేచిందో లేదో. నిన్నటి నొప్పి ఇంకా తగ్గింది లేదో.’ అనుకుని అత్త గది లోనికి వెళ్లాను.
నెమ్మదిగా గదిలోకి అడుగుపెట్టాను. అత్త ఇంకా నిద్రలోనే ఉంది, దుప్పటి పూర్తిగా కప్పుకుని అటువైపు తిరిగి పడుకుంది. 'సరేలే, ఇప్పుడు లేపడం ఎందుకు?' అనుకుంటూ వెనక్కి తిరుగుతుండగా, అత్త కొంచెం కదిలింది. లేస్తోంది. అత్తకు మెలకువ వచ్చేసింది.
కళ్లు తెరిచి చూడగానే ఎదురుగా నేను. "హాయ్ అత్తా, గుడ్ మార్నింగ్," అని నేను మామూలుగా అన్నాను. అత్త "హా" అని బద్ధకంగా ఒళ్ళు విరుచుకోవడానికి చేతులు పైకి ఎత్తింది.
కరెక్ట్ గా దుప్పటి భుజాల మీంచి కిందకి జారింది. దానితో పాటు అత్త చీర కూడా కొంచెం జరిగింది. అంతే! నా కళ్లు జిగేల్ అనేటట్లు ఎదురుగా అత్త వక్షోజాలు ప్రత్యక్షమయ్యాయి. అన్నీ మర్చిపోయి అటు వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాను.

నా చూపు గమనించి, అత్త వెంటనే, పైట కొంగు ఎక్కడ ఉందో చూసుకుని సర్దుకునేలోపు, నేను కాసేపు తలతిప్పలేకపోయాను. చివరికి హడావిడిగా పైట సర్దుకుని, నా వైపు చూసింది. అప్పుడు నేను నా చూపును మరల్చుకున్నాను.

ఈ ఇబ్బంది నుంచి తప్పించుకోవడానికి, "అత్తా, నీ కాలు నొప్పి ఎలా ఉంది?" అని అడిగాను. "ఆ, బాగా తగ్గింది రవీ. నిన్నటి నుంచి బాగా చూసుకున్నావు కదా నువ్వు..." అంది.
ఆ మాటకి నా ఒంట్లో జివ్వు మంది. "ఏది చూడనీ అత్తా" అని దగ్గరకి వెళ్ళాను. అత్త దుప్పటి పక్కకి తీసింది. అస్తవ్యస్తంగా ఉన్న చీరలో అత్త చాలా సెక్సీగా ఉంది. "ఏది లేచి నడువు, చూద్దాం," అని చుట్టూ పట్టుకుని మంచం మీద నుంచి లేపాను.
తడబడుతూ లేచి నిలబడింది. ఆ తడబడటంలో నా చేయి అత్త నడుము మీద నుంచి, సహజంగా అత్త నాభి మీదకి జారింది. దానికే నా మగతనం ఉవ్వెత్తున లేచింది. అత్తను మొత్తంగా కౌగిలించుకుని హత్తుకోవాలని ఆవేశం వచ్చింది గాని, తమాయించుకుని మళ్లీ చేతిని నడుము మీదకి జరిపాను.

తను ఎలా ఉందో అని వంగి  చూసుకుని, మళ్లీ పైకి లేచింది. అప్పుడు నేను, "అత్తా, తగ్గిందా?" అంటూ, చూపుని అత్త ఎద పైకి మరల్చాను.

"తగ్గింది లే. నన్ను బాగా చూసుకున్నందుకు థాంక్స్," అని అత్త నా చేతి నుంచి విడిపించుకుని, చీర సవరించుకుని అక్కడి నుంచి వెళ్లిపోయింది.

అత్త వెళ్లిపోయిన వైపే చూస్తూ నిలబడిపోయాను. “కవ్వించే అత్త అందాలను తనివి తీరా అందుకునే రోజు వస్తుందా?” అని నా మనసులో అనుకుంటూ, అత్త వెళ్లిపోయిన దిశ వైపే చూస్తూ నిలబడిపోయాను.

మరుసటి రోజు
మరుసటి రోజు ఉదయం, అత్త చాలా హుషారుగా, ప్రశాంతంగా కనిపించింది. అత్త గెస్ట్ రూమ్ లోని ఎత్తైన చెక్క అల్మారా దగ్గర నిలబడి, పై షెల్ఫ్ లో ఉన్న పండుగ నాటి చీరల పెట్టెను దింపడానికి ప్రయత్నిస్తోంది. 

ఆ రోజు నేను ఎక్కువ మాట్లాడలేదు, కానీ నా కళ్లు మాత్రం అత్త మీదే స్థిరంగా ఉన్నాయి. ఒక వైపు "అత్త" అనే గౌరవం, మరో వైపు అత్త పట్ల నా మనసులో ఈ తెలియని మోహం... ఈ రెండూ నా మనసులో యుద్ధం చేస్తున్నాయి. "ఇలా చూడటం వల్ల నేను అత్తకు అపకారం చేస్తున్నానా?" అనే ఆలోచన నా లోపలి నుండి తొలిచేస్తోంది. కానీ ఇది నా చేతిలో లేని విషయం. అత్తను అత్త లా కాకుండా ఒక సంపూర్ణ స్త్రీ గా చూస్తున్నాను. ఆ అందమైన ముఖారవిందాన్ని ఎప్పుడు అనిపిస్తే అప్పుడు ముద్దు పెట్టుకోవాలనిపిస్తోంది.  అత్త  మెత్తటి శరీరాన్ని గట్టిగా హత్తుకోవాలనిపిస్తోంది. అందం అంటే మా అత్తకి సాటి ఎవరూ రారు. ఇప్పుడు, "ఈ భంగిమలో ఆ జాకెట్ కూడా లేకుండా ఉంటే ఎలా ఉంటుందో" అనే ఆలోచన రాగానే, నా రక్తపోటు ఒక్కసారిగా పెరిగిపోయినట్లయింది.

సరిగ్గా అదే సమయంలో, అత్త బుక్ షెల్ఫ్ దగ్గర ఏదో వెతుక్కుంటోంది. పై అరలో ఉన్న పుస్తకాలు అందుకోవడానికి, ఒక చిన్న స్టూల్ మీద నిలబడి, కాలి బొటనవేళ్లపై లేచి చేతులు పైకి చాచి కష్టపడుతోంది. హాల్‌లో కూర్చున్న నాకు అత్త సైడ్ వ్యూ స్పష్టంగా కనిపిస్తోంది. బొటనవేళ్ల మీద నిలబడి స్ట్రెచ్ అవ్వడం వల్ల, అత్త చీర కుచ్చిళ్లు కొంచెం కిందకి జరిగి, అత్త లోతైన నాభి, పల్చటి నడుము గోచరించాయి. విశాలమైన కటి భాగం తెలిసేలా ఆ చీర అత్త శరీరానికి అతుక్కుని ఉంది. లతలాగా మెలికలు తిరిగిన ఆ నడుము, జాకెట్‌లో కలిసిపోయింది. పైట అడ్డు లేని ఆ జాకెట్ సైడ్ వ్యూ అందమే వేరు. చేతులు పైకి ఎత్తడం వల్ల జాకెట్ స్ట్రెచ్ అయ్యి, గుండ్రని వక్షోజాలకు అతుక్కుని అద్భుతంగా కనిపిస్తోంది. చంకలో చేరిన చిరు చెమట, ఆ ప్రదేశాన్ని తడిగా, మెరుస్తూ కనిపించేలా చేస్తోంది. మాటిమాటికీ ముఖం మీద పడుతున్న ముంగురులను అత్త అటూ ఇటూ తోసుకుంటోంది. చాలా న్యాచురల్‌గా, సింపుల్‌గా, బ్యూటిఫుల్‌గా ఆ క్షణంలో అత్త రూపం నాకు అనిపించింది. ఇప్పటికే ఆ ఆలోచనల్లో ఉన్న నా ప్రెషర్, ఈ దృశ్యం చూస్తుంటే ఇంకా పెరిగిపోతోంది. పాపం, చాలా సేపటి నుంచి కష్టపడుతోంది. నేను గమనించకుండా ఉండలేకపోయాను. వెళ్లి సహాయం చేయాలనిపించింది.

నేను లేచి అత్త దగ్గరకు వెళ్లాను. "ఏంటి అత్తా, ఏం వెతుకుతున్నావు? నేను హెల్ప్ చేయనా?" అని అడిగాను. అత్త తన పైటను కొంచెం పక్కకి లాక్కుంది. కానీ నా అదృష్టవశాత్తు, ఆ పైట అత్త వక్షోజాల మధ్య ఇరుక్కుపోయి, పెద్దగా కదలలేదు.
అత్త నా వైపు చూసి, "ఇదుగో, ఈ షెల్ఫ్ పైన కొన్ని పుస్తకాలు ఉండిపోయాయి. వీటిని తీసి సర్దడానికి ప్రయత్నిస్తున్నాను," అంది.

"ఓహ్, అత్తా? నిన్ననే కదా కాలు బెణికినది ఇప్పుడు ఇది అవసరమా. నేను ఉండగా, నీకెందుకు ఇంత కష్టం? నన్ను అడక్కపోయావా?" అని నేను చెయ్యి పైకి పెట్టి, పైన ఉన్న రెండు పుస్తకాలు సులభంగా తీసి అత్త చేతికి ఇచ్చాను.
నేను అంత తేలిగ్గా తీయడం చూసి, అత్త మెచ్చుకోలుగా నవ్వి, "అవునులే, నువ్వు ఉన్నావుగా, పెద్ద మొగాడివి," అంది.

అత్త నోట ఆ మాట వినడం నాకు చాలా బాగా అనిపించింది, గర్వంగా కూడా అనిపించింది. "అయినా అత్తా, నాకు ఇలాంటి పనులు చెప్పు." అని నేను కొంచెం సీరియస్‌గా అన్నాను.
"అది కాదు రవీ, పనులు చేసుకోవడం అలవాటైపోయింది. చిన్నపిల్లాడివి, నీకు ఎలా చెప్పను చెప్పు?" అంది ప్రేమగా.

"అదే చెప్పేది. నేనేమీ చిన్న పిల్లాడిని కాదు. నేను నిన్ను కూడా ఎత్తగలను చూడు," అని నేను రెండు చేతులూ అత్త చుట్టూ వేసి, అత్తను స్టూల్ మీద నుంచి దించడానికి ప్రయత్నించాను. నా చేతులు సరిగ్గా అత్త పిరుదుల కింద పెట్టి, ఒడిసి పట్టుకున్నాను.
"చూడు అత్తా..." అని నేను అత్తను ఎత్తేశాను.

ఆ మత్తులో ఎంత బరువు అయినా మోయగలనన్నట్లు నాకు అనిపించింది. అయినా అత్త అంత బరువుగా ఏమీ లేదు. ఈ రెండేళ్లుగా నేను చేసిన ఎక్సర్సైజులు ఇందుకు ఉపయోగపడ్డందుకు నాకు చాలా సంతోషంగా అనిపించింది.

నేను అత్తను వెనుక నుంచి హత్తుకోవడం వల్ల, ముందు నుంచి అత్త నాభి భాగం నా ముఖానికి దగ్గరగా వచ్చింది. ముఖానికి తగలకుండా కొంచెం దూరంగా పట్టుకోవాలని నేను ప్రయత్నిస్తున్నాను, కానీ అత్త కదులుతుండటం వల్ల, ఆ నాభి భాగం వచ్చి నా ముఖానికి గట్టిగా హత్తుకుంది. నాకు పిచ్చెక్కినట్లు అయిపోయింది. రాత్రి కలలో కన్నా వెయ్యి రెట్లు ఎక్కువ కైపెక్కిపోయాను. నేను అలాగే అత్తను ఎత్తుకుని, గిరగిర తిప్పేశాను, అత్త నాభిని క్లోజ్-అప్‌లో ఆస్వాదిస్తూ.

పైనేమో అత్త ఒకటే నవ్వుతూ, "చాలు రవీ, దించు," అంటోంది. అత్త పిరుదులు నా చేతుల మీద రెస్ట్ అవుతుంటే, అవి ఎంత మెత్తగా ఉన్నాయో నాకు స్పష్టంగా అర్థమైంది.
"మరి ఇప్పుడు ఒప్పుకుంటావా?" అని నేను పంతంగా అడిగాను.

"ఆ, సర్లే... ఎత్తావుగా, పెద్ద మగాడివి, ఒప్పుకున్నాలే" అంది అత్త. నేను విజయగర్వంతో పట్టు సడలించి, అత్తను కిందకి దించడం మొదలుపెట్టాను. చేతులు సడలించేసరికి, అవి సరిగ్గా అత్త పిరుదుల మీదకి వచ్చాయి. నేను అక్కడ ఇంకా గట్టిగా నొక్కాను. ఎప్పుడూ నన్ను కవ్వించేవి, ఇప్పుడు నా చేతికి చిక్కాయి. చేతులు అక్కడే ఉంచి, ఇంకొంచెం కిందకి దించాను.
నాభి మీద తగులుతూ ఉన్న నా ముఖం, ఒక్కసారిగా ఉక్కిరిబిక్కిరి అయిపోయింది! అత్త వక్షోజాల మధ్యగా నా ముఖం ప్రయాణం సాగించింది. ఆ ఉన్నతమైన వక్షోజాలు నా ఛాతీకి గట్టిగా అదుముకుపోయాయి. జాకెట్ పైభాగంలో ఆచ్ఛాదన లేని స్తన భాగం నా చర్మానికి తగలడం కొసమెరుపు.

"ఒక్క క్షణం పాటు అయినా ఇది చాలు, ఈ జీవితానికి," అనిపించింది నాకు. ఇప్పటివరకు నేను ఎప్పుడూ అనుభవించని స్పర్శ అది. చెప్పనలవి కానిది.

అత్త వక్షోజాలు ఇంకా మెత్తగా నా గుండెలకు తగులుతూనే ఉన్నాయి.

నేను కొంచెం వెనక్కి జరిగి నిలబడ్డాను. అత్త అస్తవ్యస్తమైన పైటను తీసుకుని, అందంగా గుండెల మీదకి సర్దుకుంది. నా సాయం అయిపోయినట్లు, ఏమీ మాట్లాడకుండా నేను వెనక్కి వచ్చేశాను.
తనలో కలగజేసే రియాక్షన్ అత్తకు తెలుసో లేదో నాకు అర్థం కాలేదు. నాకు మాత్రం నేను ఏ స్థితిలో ఉన్నా, ప్రతిదీ శృంగారంగానే కనిపిస్తోంది.  "నా స్పర్శ వల్ల తనలో ఏమన్నా స్పందన కలుగుతోందా? లేక ఇదంతా నా ఉడుకు రక్తం పడేతపనేనా?” అని రకరకాలుగా నా ఆలోచనలు సాగాయి. నాలో ఆశ, భయం, కోరిక, ఆత్మనియంత్రణ – అన్నీ కలగలిసి ఒక సంఘర్షణను సృష్టిస్తున్నాయి.

ఈ రకంగా పగలంతా అత్తనే చూస్తూ, రాత్రంతా అత్తనే ఊహించుకుంటూ రోజులు కష్టంగా గడుపుతున్నాను. ఎందుకో ఒక రోజు మాత్రం, నేను ఇక్కడే ఉంటే ప్రతి రోజూ ఇలా కష్టంగా గడుస్తుందని, అత్తని కేవలం చూస్తూ తట్టుకోలేకపోతున్నానని, ఇక్కడి నుండి వెళ్లిపోతే బాగుంటుందేమో అనిపించింది. కానీ, అత్తని చూడకుండా ఉండగలనా? అనే ప్రశ్న మరొక వైపు నన్ను వేధిస్తోంది. ఇలా కొన్ని రోజుల నుంచి, ఉదయం నుంచి రాత్రి వరకు అత్త తప్ప మరో ధ్యాస లేకుండా నా రోజులు గడుస్తున్నాయి. 

మరి కొన్ని రోజుల్లో నా పుట్టిన రోజు వస్తోంది. చూడాలి ఈ సారి ఎలా జరుగుతుందో.