Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[yazhiniram]

-----------
Part 191:
-----------

எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல இருந்த பார்வைக்கு ஆயிரம் அர்த்தம் இருந்துச்சு.

அவர் கிளம்புறதுக்காக ரெடி ஆகிட்டாரு.

கார்த்திக் இப்போ என்னையப் பாத்து லேசாத் திரும்புனாரு.

அவர் முகத்துல சாதாரணமான, ஒரு பொறுப்பான ஆள்  மாதிரி ஒரு எக்ஸ்பிரஷன்.

"பவி..." னு கார்த்திக் ரொம்ப அன்பாக் கூப்பிட்டாரு.

நான் என் கண்ணை ராஜ் மேல இருந்து விலக்கிட்டு, என் புருஷனப் பாத்தேன்.

என் நெஞ்சு இன்னும் படபடனு அடிச்சுக்கிட்டே தான் இருந்துச்சு.

"மறந்துடாத பவி..."

"சார் இவ்ளோ ஆசையாக் கேக்குறாரு..."

"நீ அந்த ஸ்வீட்ட நல்லாப் பிரெஷ்ஷா ரெடி பண்ணு."

"ரெண்டு நாள் கழிச்சு மறக்காம கொண்டு போய் அவருக்குக் குடுத்துடு."

கார்த்திக் ஒவ்வொரு வார்த்தையாச் சொல்லச் சொல்ல, அது என்னை கொடஞ்சு எடுத்துச்சு.

என் புருஷன் அக்கறையா, அவரோட மேனேஜருக்கு ஸ்வீட் செஞ்சு குடுக்கச் சொல்லி எனக்கு ஞாபகப்படுத்துறாரு.

கார்த்திக் சொல்றதக் கேட்டு, ராஜ் முகத்துல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.

அவர் கார்த்திக்கப் பாத்து லேசாத் தலைய ஆட்டுனாரு.

"ஆமா கார்த்திக், எனக்கு ரொம்ப ஆசையா இருக்கு..." னு ராஜ் மறுபடியும் சீண்டுனாரு.

நான் இப்போ கார்த்திக் முகத்தையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.

அவரப் பாக்கப் பாக்க எனக்குள்ள ஒரு ஏமாற்றமும், அதே நேரத்துல ஒரு புதுத் தைரியமும் வந்துச்சு.

இந்த மனுஷன் என்னைய என்னைக்காவது ஒரு பொண்ணா முழுசா ரசிச்சுருக்காரா?

எனக்குள்ள இருக்குற ஆசைய அவர் என்னைக்காவது புரிஞ்சுக்க ட்ரை பண்ணிருக்காரா?

இல்ல.

அவருக்கு எப்பவும் அவர் வேலையும், அவரோட லேப்டாப்பும் தான் உலகம்.

இப்போ கூட, இன்னொரு ஆம்பளை என் புருஷன் முன்னாடியே என்னைய வார்த்தையால வச்சு செஞ்சுட்டு இருக்காரு.

ஆனா கார்த்திக்குக்கு அது கூடப் புரியல.

எனக்குள்ள அப்புடியே ஒரு வித்யாசமான கோபம் கலந்த குறும்பு எட்டிப் பாத்துச்சு.

என் புருஷனோட இந்த அறியாமையப் பாக்கப் பாக்க, எனக்குள்ள ஒரு த்ரில் உருவாச்சு.

நான் இந்த விளையாட்ட இன்னும் கொஞ்சம் அடுத்த கட்டத்துக்குக் கொண்டு போக முடிவு பண்ணேன்.

நான் மெதுவா கார்த்திக் கிட்ட ஒரு ஸ்டெப் முன்னாடி எடுத்து வச்சேன்.

என் சுடிதார் ஷாலைப் பிடிச்சுக்கிட்டே, இன்னசென்ட்டா நடிக்க ஆரம்பிச்சேன்.

நான் கார்த்திக் கண்ண நேராப் பாத்தேன்.

"கார்த்திக்..." னு நான் ரொம்பச் சாஃப்ட்டாக் கூப்பிட்டேன்.

கார்த்திக் என்னையக் கேள்விக்குறியோட பாத்தாரு.

நான் என் வார்த்தைகள ஒவ்வொன்னாப் பொறுக்கி எடுத்துப் பேசுனேன்.

"அது... உங்களோடது கார்த்திக்..."

நான் இந்த வார்த்தையச் சொன்னதும், ராஜோட பார்வை சட்டுனு என் மேல திரும்புச்சு.

அவர் கண்கள்ல ஒரு ஆச்சரியம் தெரிஞ்சது.

"அது உங்களுக்கான ஸ்வீட்..."

"நான் நிஜமாவே அதக் கொண்டு போய் அவருக்குக் குடுக்கட்டுமா?"

நான் என் புருஷனப் பாத்து ஓப்பனாவே கேட்டுட்டேன்.

என் குரல் லேசா நடுங்குச்சு.

ஆனா அந்த நடுக்கம் பயத்துல இல்ல, ஒரு கிறக்கத்துல வந்துச்சு.

"அது உங்களுக்குப் பிடிக்கும்ல?"

"உங்களுக்கு அதச் சாப்பிடணும்னு ஆசை இல்லையா கார்த்திக்?"

நான் இப்போ ஸ்வீட்ட பத்திப் பேசலனு எனக்கும் தெரியும், அங்க நிக்கிற ராஜ்க்கும் தெரியும்.

என்னோட உடம்பு, என்னோட அந்தத் தேன்... அது என் புருஷனுக்குச் சொந்தமானது.

அதை நான் இன்னொருத்தருக்குக் குடுக்கப் போறேன்.

அதக் கார்த்திக் எப்டி எடுத்துக்கப் போறாருனு பாக்க எனக்கு அவ்ளோ ஒரு தவிப்பு.

நான் இப்டிக் கேட்டதும், கார்த்திக் முகத்துல சாதாரணமான ஒரு ரியாக்‌ஷன் தான் வந்துச்சு.

அவர் லேசாச் சிரிச்சாரு.

"எனக்குத் தான் ஸ்வீட் ரொம்பப் பிடிக்காதே பவி..." னு கார்த்திக் உண்மையாச் சொன்னாரு.

அவர் சொன்ன அந்த வார்த்தை எனக்குள்ள ஒரு இடி மாதிரி இறங்குச்சு.

'எனக்குத் தான் ஸ்வீட் ரொம்பப் பிடிக்காதே...'

இது எவ்ளோ பெரிய உண்மை.

அவருக்கு என் மேல, என் உடம்பு மேல எந்த ஒரு ஆசையும் இல்ல.

அவருக்கு என்னோட அந்தத் தேன் அல்வா மேல கொஞ்சமும் விருப்பம் இல்ல.

அவரோட இந்த பதில் என்னைய அப்புடியே அசைச்சுப் பாத்துச்சு.

நான் கார்த்திக்கையே உத்துப் பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.

அவர் தொடர்ந்து பேசுனாரு.

"எனக்கு அது மேல அவ்ளோ இன்ட்ரெஸ்ட் இல்லனு உனக்கே தெரியும்ல..."

"நான் எப்பயாவது ரொம்ப ரேராத் தான் ஸ்வீட் சாப்பிடுவேன்..." னு கார்த்திக் சொன்னாரு.

அவர் சொல்றது என்னவோ ஸ்வீட் பத்திதான், அவருக்கு ஸ்வீட் சுத்தமா புடிக்காது.

ஆனா எனக்கு தோணுனது அப்போ, அந்த ரெண்டு நிமிஷக் கடமைக்கு நடக்குற தாம்பத்தியத்தப் பத்தித் தான்.

எனக்கு அப்புடியே கண்ணுல தண்ணி வர்ற மாதிரி இருந்துச்சு.

ஆனா அது சோகத்துல வந்த தண்ணி இல்ல.

ஒரு பயங்கரமான ஏமாற்றத்துல.

என் புருஷனே எனக்கு என்னோட உடம்பு மேல விருப்பம் இல்லனு ஓப்பனாச் சொல்லிட்டாருங்கிற மாதிரி தோன ஆரம்பிச்சது.

அதுவும் இன்னொரு ஆம்பளை முன்னாடி.

"அவர் அவ்ளோ ஆசையாக் கேக்குறாரு பவி..."

கார்த்திக் இப்போ ராஜ பாத்து ஒரு சிரிப்போட சொன்னாரு.

"அவருக்கு அந்த டேஸ்ட் அவ்ளோ புடிச்சுப் போயிருக்கு..."

"நீ மொதல்ல அவருக்குக் கொண்டு போய்க் குடு."

கார்த்திக் எவ்ளோ ஈஸியா என்னைய விட்டுத் தர்றாருனு பாக்க எனக்குப் பிரமிப்பா இருந்துச்சு.

"நீ அவருக்குக் குடுத்துட்டு வா... அப்புறம் நம்ம பாத்துக்கலாம்..." னு கார்த்திக் கூலாச் சொல்லி முடிச்சாரு.

அவர் ஸ்வீட் பத்திதான் பேசுறாருங்கிறது அவருக்கு மட்டும்தான் புரியும்.

ஆனா எனக்கும் ராஜுக்கும் நடுவுல வேற ஓடிட்டு இருக்குனு அவருக்கு புரியல.

அவர் சொல்லி முடிச்ச அந்த செகண்ட்...

எனக்குள்ள ஒரு விவரிக்க முடியாத, ஒரு முரட்டுத்தனமான மோகம் வெடிச்சுச்சு.

என் புருஷனே என்னைய இன்னொருத்தருக்குப் பரிமாறிட்டாரு.

அவருக்கு என்னோட அந்த இனிப்பு தேவை இல்லயாம்.

ராஜ் கேட்டாருங்குறதுக்காக, அவரோட ஆசையத் தீர்க்க என்னையப் போய்க் குடுக்கச் சொல்றாரு.

இது அவருக்கு என்னன்னே தெரியாம நடக்குற ஒண்ணுதான், அவர் நல்ல ஹாஸ்பிட்டாலிட்டி கொடுக்க அப்டி சொல்லறாரு.

ஆனா என் மனசுக்குள்ள இது ஒரு அதிகாரப்பூர்வமான சம்மதம் மாதிரிப் பட்டுச்சு.

என் நரம்புகள் எல்லாம் அப்புடியே சுண்டி இழுத்துச்சு.

நான் ரொம்ப மெதுவாத் தலைய ஆட்டுனேன்.

"சரி கார்த்திக்..." னு நான் ஒரு கிறக்கமான குரல்ல சொன்னேன்.

என் பேண்ட்டி இப்போ மொத்தமா நனைஞ்சு போச்சு.

என் தொடைகள் ரெண்டும் அந்த ஜூஸ்ல பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என்னோட சொந்தப் புருஷன் என்னோட புண்டைய இன்னொரு ஆம்பளைக்குத் தாரை வார்த்துக் குடுத்துட்டாருங்கிற மாதிரி ஒரு பீல்.

இந்த நெனப்பே என்னைய அப்புடியே சொர்க்கத்துல மிதக்க வச்சுது.

நான் எந்த ஒரு தப்பும் பண்ணலங்குற ஒரு நிம்மதி எனக்குள்ள வந்துச்சு.

ராஜ் இப்போ இந்த மொத்த உரையாடலையும் கேட்டுக்கிட்டுத் தான் நின்னாரு.

அவர் முகத்துல இப்போ ஒரு முழுமையான, திருப்தியான சிரிப்பு வந்துருச்சு.

அவர் என்னைய ஒரு பார்வையாலயே அடைஞ்ச மாதிரிப் பாத்தாரு.

அவர் நெனச்சத விட இது ரொம்ப சுலபமா முடிஞ்சுருச்சு.

என் புருஷனே என்னைய அவருக்கு ரெடி பண்ணி அனுப்பி வைக்கிறாரு.

ராஜ் மெதுவா நடந்து கார்த்திக் கிட்ட வந்தாரு.

அவர் கார்த்திக்கோட தோள்பட்டையில நட்பா லேசாத் தட்டிக் குடுத்தாரு.

"ரொம்ப தேங்க்ஸ் கார்த்திக்..." னு ராஜ் சொன்னாரு.

அவர் குரல்ல ஒரு நல்ல மனுஷன் தோரணை இருந்தாலும், அதுக்குள்ள ஒரு கள்ளத்தனம் இருந்துச்சு.

அப்புறம் ராஜ் மெதுவாத் திரும்பி என்னைப் பாத்தாரு.

அவர் கண்கள் என்னைய அப்புடியே ஆக்கிரமிச்சுது.

"உன் புருஷன் சொல்றதக் கேளு பவித்ரா..." னு ராஜ் ரொம்ப அழுத்தமாச் சொன்னாரு.

அவர் வார்த்தைகள்ல ஒரு அதிகாரம் இருந்துச்சு.

அது ஒரு சாதாரண அட்வைஸ் இல்ல.

என்னோட புருஷன் என்னைய அவருக்கு ஸ்வீட் செஞ்சு குடுக்க சொல்லிட்டாரு, அதுக்கு நான் எந்த மறுப்பும் சொல்லக் கூடாதுங்குற கட்டளை அது.

"கார்த்திக் சொல்ற மாதிரி, அந்த ஸ்வீட்ட நல்லாப் பிரெஷ்ஷா ரெடி பண்ணு..."

அவர் என்னையப் பாத்துச் சொல்லும்போதே எனக்கு உடம்பெல்லாம் சூடாகிடுச்சு.

நான் என் கண்ணை விலக்காம அவரே பாத்துக்கிட்டு நின்னேன்.

என் உதடுகள் லேசாத் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்துச்சு.

ராஜ் இப்போ மெயின் டோர் பக்கம் திரும்பி நடக்க ஆரம்பிச்சாரு.

கார்த்திக் அவருக்குப் பின்னாடியே போய் வழி அனுப்பப் போனாரு.

ராஜ் வாசப்படியத் தாண்டி வெளிய நின்னாரு.

அவர் லேசாத் திரும்பி என்னைப் பாத்தாரு.

கார்த்திக் இப்போ கொஞ்சம் தள்ளி நின்னுக்கிட்டு இருந்தாரு.

ராஜ் என்னைப் பாத்து ரொம்ப ஹஸ்கியா, ஒரு கிசுகிசுப்பான குரல்ல சொன்னாரு.

"நான் அந்த அல்வாக்காக ரொம்ப ஆசையா வெயிட் பண்ணிட்டு இருப்பேன்..."

அவர் இந்த வார்த்தையச் சொல்லும்போதே என் உசுரு அப்புடியே உருகுற மாதிரி இருந்துச்சு.

அவர் கண்கள் என்னோட கண்ண நேராப் பாத்துச்சு.

அவர் அப்புடியே என்னைப் பாத்து ஒரு செகண்ட் லேசாக் கண்ணடிச்சாரு.

அந்தக் கண் சிமிட்டல்...

அதுல ஆயிரம் மோகம், ஆயிரம் ஆசை ஒளிஞ்சு இருந்துச்சு.

நான் அப்புடியே உறைஞ்சு போய் நின்னேன்.

ராஜ் கார்த்திக்கப் பாத்து ஒரு ஸ்மைல் பண்ணிட்டு மெதுவா நடந்து போயிட்டாரு.

கார்த்திக் கதவச் சாத்திட்டு உள்ள வந்தாரு.

கதவு சாத்துன 'க்ளிக்' சத்தம் கேட்டதும், நான் அப்புடியே நின்ன எடத்துலயே நின்னேன்.

கார்த்திக் இப்போ என்னையப் பாத்து மெதுவா நடந்து வந்தாரு.

அவர் முகத்துல இப்போ ஒரு வித்யாசமான கொழப்பம் தெரிஞ்சது.

இவ்ளோ நேரம் கேஷுவலா, சிரிச்சுப் பேசிட்டு இருந்த என் புருஷன், இப்போ புருவத்தச் சுருக்கிக்கிட்டு நின்றாரு.

"பவி..." னு அவர் கூப்பிட்டாரு.

நான் என் போதைய மறைச்சுக்கிட்டு "சொல்லுங்க கார்த்திக்..." னு சொன்னேன்.

"ராஜ்க்கு என்ன ஆச்சு பவி?" னு அவர் ரொம்பக் குழப்பமாக் கேட்டாரு.

"ஏன் இவ்ளோ தூரம் அந்த ஸ்வீட்ட பத்தியே பேசிட்டு இருக்காரு?"

"எனக்கு என்னமோ இது வினோதமா இருக்கு பவி..."

"ஒரு ஸ்வீட்க்காக ஒரு மனுஷன் இப்டிப் பேசுவாரா?" னு கார்த்திக் இன்னசென்ட்டா கேட்டாரு.

"எனக்கு ஒன்னுமே புரியல பவி..." னு கார்த்திக் சொல்லிட்டுத் தலையச் சொறிஞ்சாரு.

என் புருஷன் இப்டிக் கேக்குறதப் பாக்க எனக்குள்ள ஒரு பக்கம் சிரிப்பு முட்டிக்கிட்டு வந்துச்சு.

அவர் இப்போ கொஞ்சம் கொஞ்சமா யோசிக்க ஆரம்பிச்சுட்டாரு.

நான் என் முகத்தை நார்மலா வச்சுக்க ட்ரை பண்ணேன்.

நான் என் வாய்ஸ்ல எந்த ஒரு மாற்றமும் வராத மாதிரிப் பேச ஆரம்பிச்சேன்.

"அது... அது வந்து கார்த்திக்..."

"அவருக்கு அந்த டேஸ்ட் ரொம்பப் பிடிச்சுருச்சு போல..."

நான் வார்த்தைகளத் தேடித் தேடிச் சொன்னேன்.

"ரேணு அக்கா வேற அவருக்கு வீட்ல ஸ்வீட் குடுக்குறது இல்ல போல..."

"அவருக்குச் சுகர் வந்துடும்னு ரொம்பக் கண்ட்ரோல் பண்றாங்க..."

"அதான் நம்ம வீட்ல ஸ்வீட்ட பாத்ததும் இப்டி ஆசையாப் பேசுறாருனு நெனைக்கிறேன்..." னு நான் சாதாரணமாச் சொல்லிச் சமாளிச்சேன்.

நான் அப்புடிச் சொன்னதும் கார்த்திக் கொஞ்சம் யோசிச்சாரு.

அவர் முகத்துல இருந்த கொழப்பம் லேசாத் தளர்ந்துச்சு.

அவர் லேசாத் தலைய ஆட்டுனாரு.

"ம்ம்ம்... இருக்கலாம் பவி..."

"வயசான காலத்துல எதப் பாத்தாலும் ஆச வரத் தான் செய்யும்..."

"ஆனா அவர் பேசுன விதம் கொஞ்சம் ஓவராத் தான் இருந்துச்சு..."

"அதுவும் உன்கிட்ட இப்டி ஸ்வீட் கேட்டு நிக்குறது பாக்கப் பாவமா இருக்கு..." னு கார்த்திக் சொன்னாரு.

அவர் 'பாவமா இருக்கு'னு சொன்னதும் எனக்கு அப்புடியே எக்குத்தப்பா ஏதோ ஆச்சு.

எனக்கு என் புருஷனப் பாக்கப் பாக்க ஆச்சரியமா இருந்துச்சு.

"எப்படியோ போகுது..."

"அவர் நம்ம கெஸ்ட், அதுவும் என்னோட பழைய மேனேஜர்..."

"நீ அந்த ஸ்வீட்ட நல்லா ரெடி பண்ணி அவருக்குக் குடுத்துடு பவி..."

"அவர் உன் ஸ்வீட் மேல ரொம்பவே பைத்தியமா இருக்காரு போல..." னு கார்த்திக் அக்கறையாச் சொல்லிட்டு, அவரோட ரூம் பக்கம் திரும்பினாரு.

"சரி கார்த்திக்..." னு நான் லேசாச் சொன்னேன்.

கார்த்திக் அவரோட லேப்டாப்ப பாக்கக் கெஸ்ட் ரூம்க்குள்ள போயிட்டாரு.

அவர் உள்ள போனதும், ஹால்ல மறுபடியும் ஒரு தனிமை வந்துச்சு.

ஆனா என் உடம்புல அந்தத் தனிமை இல்ல.

"உன் ஸ்வீட் மேல பைத்தியமா இருக்காரு"...

என் புருஷன் சொன்ன இந்த வார்த்தை என் காதுக்குள்ள மறுபடியும் மறுபடியும் கேட்டுக்கிட்டே இருந்துச்சு.

நான் அப்புடியே அந்தச் சென்டர் டேபிள் மேல லேசாச் சாஞ்சுக்கிட்டேன்.

என் முழங்கால் ரெண்டும் சத்து இல்லாமப் பின்னிக்குச்சு.

என்னால நிக்கக் கூட முடில.

என் உடம்பு இப்போ என்னோட கண்ட்ரோல்லயே இல்ல.

என் நரம்புகள் எல்லாம் ஒரு மாதிரிப் பிடிச்சு இழுக்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.

என் தொடைக்கு நடுவுல எக்கச்சக்கமான ஈரம்.

நான் போட்டுருக்கற பேண்ட்டி இப்போ ஒரு மழைல நனைஞ்ச மாதிரி அவ்ளோ பிசுபிசுனு இருந்துச்சு.

அந்த ஜூஸ் லேசா என் தொடை வழியா எறங்குறத என்னால நல்லா ஃபீல் பண்ண முடிஞ்சுது.

நான் அப்புடியே அந்தச் சென்டர் டேபிள் மேல லேசாச் சாஞ்சுக்கிட்டேன்.

என் மூளை பூரா இப்போ ராஜ் கடைசியா அடிச்ச அந்தக் கண்ணடி தான் ஓடிக்கிட்டு இருந்துச்சு.

என் புருஷன் என்னையத் தூக்கி அவர் கையில குடுத்துட்டாரு.

என் உதட்டுல ஒரு கிறக்கமான, திருட்டுத்தனமான சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.

நான் அப்புடியே ஒரு போதையில மிதக்குற மாதிரி என் கைகளால என் முகத்த மூடிக்கிட்டேன்.