13-06-2026, 01:14 PM
-------------
Part 189:
-------------
"அவரை அந்த அல்வாவ முழுசாச் சாப்பிட விடு!"
கார்த்திக் அப்புடிச் சொன்னதும், எனக்கு தூக்கி வாரி போச்சு.
என் காதுல விழுந்தது நிஜம் தானானு எனக்கு ஒரு நிமிஷம் புரியல.
என் புருஷன் என்ன சொல்றாருனு அவருக்குச் சத்தியமாத் தெரியல.
ஆனா அவர் சொன்ன அந்த வார்த்தை, என்னைய அப்புடியே ஒரு தட்டுல வச்சு ராஜ்க்குப் பரிமாறுற மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் என் பற்களால கீழ் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.
என் மனசுக்குள்ள கார்த்திக் மேல ஒரு பயங்கரமான எரிச்சல் இல்ல, ரொம்ப அதிகப்படியான கோபம் வந்துச்சு.
'இவருக்கு என்ன பைத்தியமா பிடிச்சுருக்கு?'
'எதிர்த்தாப்ல இருக்க ஆளு என்னையத் தான் அல்வானு சொல்லிட்டு இருக்காரு.'
'அது கூடப் புரியாம, அவரை முழுசாச் சாப்பிட விடுனு இவரே பர்மிஷன் குடுக்குறாரே.'
நான் கார்த்திக் மூஞ்சியப் பாத்தேன்.
அவர் முகம் ரொம்ப இன்னசென்ட்டா இருந்துச்சு.
ஒரு நல்ல ஹோஸ்ட்டா, வீட்டுக்கு வந்த கெஸ்ட்டுக்கு ஸ்வீட் குடுக்கணும்ங்குறது மட்டும்தான் அவர் மைண்ட்ல ஓடிக்கிட்டு இருக்கு.
ஆனா அந்த கெஸ்ட், அவர் பொண்டாட்டியோட உடம்பைக் கேட்டுக்கிட்டு இருக்காருனு அவருக்குத் துளி கூடத் தெரியல.
நான் என்னைய நானே மனசுக்குள்ள திட்டிக்கிட்டேன்.
'பவி, நீ ஏன் இந்த ஆளப் போய் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்ட?'
'இவருக்குத் தன் பொண்டாட்டியப் பத்தின எந்த ஒரு அக்கறையும் இல்ல.'
'யாரோ ஒருத்தர் வந்து என்னோட அந்தரங்கத்தைப் பத்தி இப்புடி ஓப்பனாப் பேசுறாரு.'
'ஆனா இவரு அதுக்குச் சப்போர்ட் பண்ணிட்டு இருக்காரு.'
என் புருஷன் முன்னாடியே, என்னைய இப்புடிச் சீண்டுற அந்த ராஜோட தைரியம் என்னைய ரொம்பவே சுண்டி இழுத்துச்சு.
கார்த்திக் சொன்னதைக் கேட்டதும் ராஜ் ரொம்ப ஹேப்பியாகிட்டாரு.
அவர் கண்கள்ல ஒரு கள்ளத்தனமான சந்தோஷம் தெரிஞ்சது.
"கரெக்ட் கார்த்திக்..." னு ராஜ் ரொம்ப மெதுவாச் சொன்னாரு.
"எனக்கும் அத முழுசாச் சாப்பிடணும்னு தான் ஆசை..."
அவர் 'முழுசாச் சாப்பிடணும்'னு சொல்லும்போது, என்னோட தொடைகளுக்கு நடுவுல ஒரு நடுக்கம் வந்துச்சு.
அவர் இந்த வார்த்தையச் சொல்லும்போது, அவரோட பார்வை என் முகத்துல இருந்து லேசாக் கீழ இறங்குச்சு.
நேரா என்னோட நெஞ்சுப் பக்கம் வந்து நின்னுச்சு.
நான் என் கைகளை நெஞ்சுக்குக் குறுக்காக்கிக் கட்டிக்கிட்டேன்.
என்னைக்குமே இல்லாத ஒரு புதுத் தைரியம் இப்போ எனக்குள்ள வந்துச்சு.
நான் அவரை முறைச்சுப் பாத்தேன்.
என் கண்கள்ல ஒரு கோபம் இருந்துச்சு, ஆனா அதுக்குள்ள ஒரு பயமும் ஒளிஞ்சுருந்துச்சு.
"அதுக்கெல்லாம் வாய்ப்பு இல்ல அண்ணா..." னு நான் வேணும்னே அழுத்திச் சொன்னேன்.
"ரேணு அக்கா உங்க டயட்ட பத்தி என்கிட்ட ரொம்பத் தெளிவாச் சொல்லிருக்காங்க... நீங்க ஸ்வீட் சாப்பிடக்கூடாது"னு சொன்னேன்.
நான் வேணும்னே அவரோட பொண்டாட்டி பேர உள்ள கொண்டு வந்தேன்.
"உங்களுக்குச் சீக்கிரமாச் சுகர் வந்துடும்..."
"அதனால இனிமே உங்களுக்கு அல்வாலாம் கிடையாது..."
"நீங்க அந்தத் தேனை மட்டும் கொஞ்சமா டேஸ்ட் பண்ணிக்கோங்க... அதுவே உங்களுக்கு அதிகம்..."
நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் கண்டிப்பாச் சொன்னேன்.
நான் அப்புடிச் சொன்னதும் கார்த்திக் என்னைய ஒரு மாதிரி ஆச்சரியமாப் பாத்தாரு.
'என்ன பவி இப்டிப் பேசுறா?' னு கார்த்திக் முகத்துல ஒரு கொழப்பம்.
"இல்ல பவித்ரா..." னு ராஜ் மெதுவா முனகுனாரு.
அவர் குரல் இப்போ ஹஸ்கியா மாறிடுச்சு.
"எனக்குத் தேன் மட்டும் பத்தாது..."
"நீ குடுக்குற அந்த அல்வாவும் எனக்குக் கண்டிப்பா வேணும்..."
அதை கேட்டதுமே என் காம்புகள் ரெண்டும் ஆட்டோமேட்டிக்கா விறைச்சுப் போச்சு.
"அப்புறம்..." னு அவர் இழுத்தாரு.
"அந்த அல்வா இருக்குற தட்டும் சேர்த்து எனக்கு வேணும்..." னு அவர் ஸ்மூத்தாச் சொன்னாரு.
அவர் இந்த வார்த்தையச் சொன்னதும் எனக்கு அப்புடியே ஒரு நிமிஷம் ஒன்னுமே புரியல.
தட்டா?
அது என்ன புதுசா தட்டு?
நான் கொழப்பத்தோட அவர் முகத்தப் பாத்தேன்.
அல்வா ஓகே, தேன் ஓகே... இது என்ன நடுவுல தட்டு?
எனக்கு அவர் என்ன மீன் பண்றாருனு நிஜமாவே எனக்கு எட்டல.
"தட்டு எதுக்கு?" னு நான் என் புருவத்தச் சுருக்கிக்கிட்டுக் கேட்டேன்.
என் குரல்ல இப்போ நடிப்பு இல்ல, கொழப்பம் தான் இருந்துச்சு.
அவர் கார்த்திக்கப் பாத்துக்கிட்டே எனக்கு எக்ஸ்பிளைன் பண்ண ஆரம்பிச்சாரு.
அவர் பார்வை கார்த்திக் மேல இருந்துச்சு, ஆனா அவர் பேசுன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என்னோட உடம்பப் பத்தித் தான்.
"எனக்குனு ஒரு சாப்பிடுற ஸ்டைல் இருக்கு கார்த்திக்..." னு ராஜ் ரொம்பக் கிளாஸியாச் சொன்னாரு.
"நான் எந்த ஒரு ஸ்வீட்டையும் அப்புடியே அவசர அவசரமா எடுத்து வாயில போட்டுக்க மாட்டேன்..."
"அதப் பொறுமையா ரசிச்சுச் சாப்பிடுறதுல தான் எனக்கு விருப்பம்..."
அவர் இப்டிச் சொல்லும்போதே என் நெஞ்சு படபடனு அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.
"மொதல்ல..." னு அவர் லேசா இழுத்தாரு.
அவர் கண்கள் இப்போ கார்த்திக்கப் பாக்குறத விட்டுட்டு நேரா என் முகத்தப் பாத்துச்சு.
"என் நாக்கோட நுனிய வச்சு..."
அவர் 'நாக்கோட நுனி' னு சொன்ன அந்த செகண்ட், என் தொடைக்கு நடுவுல எதோ சுருக்குனு இழுத்துச்சு.
"அந்த அல்வா மேல இருக்குற ஜீராப் பாகை ரொம்ப மெதுவாத் தொட்டு ருசி பாப்பேன்..."
நான் என் கால்கள லேசா ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.
"அதுக்கப்புறம்..." ராஜ் தொடர்ந்து பேசுனாரு.
"என்னோட விரல்களப் பயன்படுத்தி..."
அவர் இப்போ அவரோட வலது கை விரல்கள லேசாத் தேய்ச்சுக் காட்டுனாரு.
"அந்த அல்வாக்குள்ள விட்டு..."
"ரொம்ப மெதுவா உள்ள நோண்டிச் சாப்பிடுவேன்..." னு அவர் சொன்னாரு.
அவர் 'உள்ள நோண்டிச் சாப்பிடுவேன்'னு சொன்னப்போ, எனக்கு மூச்சே நின்னு போச்சு.
நான் என் கீழ் உதட்ட ரொம்ப இறுக்கமாப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.
என் கன்னம் ரெண்டும் சூடாகித் தகதகனு எரிய ஆரம்பிச்சுது.
"அதுக்கப்புறம் தான் மெயின் பிக்சர் கார்த்திக்..." னு ராஜ் ஒரு சிரிப்போட சொன்னாரு.
கார்த்திக் இப்போ ரொம்ப ஆர்வமா, "என்ன சார் பண்ணுவீங்க?" னு கேட்டாரு.
கார்த்திக் கேக்குறதப் பாக்க எனக்கு அப்புடியே தலையில அடிச்சுக்கலாம் போல இருந்துச்சு.
ராஜ் இப்போ என்னைய அப்புடியே உரிச்சுப் பாக்குற மாதிரி ஒரு பார்வை பாத்தாரு.
"என்கிட்டயே ரொம்ப ஸ்பெஷலான ஒரு ஸ்பூன் வீட்ல இருக்கு கார்த்திக்..."
"அது நீளமான ஸ்பூன்..."
அவர் 'நீளமான ஸ்பூன்'னு சொல்லும்போதே எனக்குள்ள ஒரு நடுக்கம் ஓடிச்சு.
அவர் என்ன ஸ்பூனப் பத்திப் பேசுறாருனு எனக்குப் புரிஞ்சுடுச்சு.
நேத்து ராத்திரி டின்னர் முடிஞ்சதும், அவரோட பேண்ட்டுக்குள்ள நான் பாத்த அந்தப் புடைப்பு என் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு.
அவரோட சுன்னியத்தான் அவர் இப்போ ஸ்பூன்னு கார்த்திக் கிட்டச் சொல்றாரு.
"அந்த ஸ்பூனை எடுத்து..." னு ராஜ் லேசாத் தொண்டையைக் கனைச்சாரு.
"அந்தத் தட்டுக்குள்ள நல்லா உள்ள வரைக்கும் விடுவேன்..." னு அவர் ஹஸ்கியாச் சொன்னாரு.
அவர் 'தட்டுக்குள்ள உள்ள வரைக்கும் விடுவேன்'னு சொன்ன அந்த செகண்ட்...
எனக்கு அப்புடியே கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துச்சு.
இப்போ தான் எனக்குப் புரிஞ்சுது அவர் தட்டுனு எதைச் சொல்றாருனு.
என்னயத்தான் அவர் தட்டுனு சொல்றாரு.
அந்தத் தட்டுக்குள்ள அவரோட ஸ்பூனை உள்ள வரைக்கும் விடுவாராம்.
இந்த வார்த்தைய அவர் என் புருஷன் முன்னாடியே எவ்ளோ ஈஸியாச் சொல்றாரு.
"அல்வாக்குள்ள இருக்குற அந்த இனிப்பான ஜூஸ் எல்லாத்தையும் அந்த ஸ்பூனால ஒன்னாச் சேர்ப்பேன்..."
அவர் தொடர்ந்து என்னைய வதைச்சுக்கிட்டே இருந்தாரு.
"அப்புறம்..." னு அவர் ஒரு சின்ன கேப் விட்டாரு.
அவர் கண்கள் இப்போ ஒரு வெறியோட என்னையப் பாத்துச்சு.
"அதுல கொஞ்சம் சூடான... வீட்லயே காய்ச்சுன நெய்ய அந்த தட்டுக்குள்ள ஊத்துவேன்..."
சூடான நெய்!
அவர் இதச் சொன்னதும் என் மூளை அப்புடியே சுழன்றுச்சு.
அவர் நெய்னு எதை மீன் பண்றாருனு எனக்கு அவ்ளோ கிளியராப் புரிஞ்சுது.
அவரோட கஞ்சியத்தான் அவர் இப்போ சூடான நெய்னு சொல்றாரு.
அதை என்னோட தட்டுக்குள்ள ஊத்துவாராம்.
"அந்த நெய்ய ஊத்தி நல்லா மிக்ஸ் பண்ணுவேன்..."
"அப்புறம் அந்த அல்வாவ எந்த ஒரு மிச்சமும் இல்லாம..."
"முழுசாச் சாப்பிட்டு முடிப்பேன்..." னு ராஜ் திருப்தியாச் சொல்லி முடிச்சாரு.
அவர் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ஒரு சாப்பாட்டுப் பிரியர் ஒரு அல்வாவ பத்திப் பேசுற மாதிரி தான் வெளிய கேட்டுச்சு.
கார்த்திக் முகத்துல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.
"அப்பா... நீங்க சொல்றதக் கேக்கும்போதே எனக்கே சாப்பிடணும் போல ஆசையா இருக்கு சார்..." னு கார்த்திக் இன்னசென்ட்டாச் சொன்னாரு.
என் புருஷன் சொன்னதைக் கேட்டு எனக்கு அப்புடியே நெஞ்சு வலிக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.
ஆனா எனக்குத் தெரியும் ராஜ் என்ன சொன்னாருனு.
அவர் நாக்கு... அவர் விரல்கள்... அவரோட அந்த ஸ்பூன்... அப்புறம் அந்தச் சூடான நெய்...
எல்லாமே என்னோட உடம்ப அவர் என்ன பண்ண போறேன் பாருங்கிற அர்த்ததோட தான் சொன்னாருன்னு.
என்னைய எப்டி அனுபவிப்பார்னு அப்பட்டமா என் புருஷன் முன்னாடியே ஒரு ஸ்கிரிப்ட் மாதிரிச் சொல்லிட்டாரு.
என் உடம்பு இப்போ என்னோட கண்ட்ரோல்லயே இல்ல.
என் சுடிதார் பேண்ட்டுக்குள்ள என்னோட ஜூஸ் அப்புடியே லீக் ஆகித் தொடை வழியா லேசா எறங்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.
என் பேண்ட்டி இப்போ முழுசா நனைஞ்சு போயிருந்துச்சு.
என் முழங்கால் ரெண்டும் நடுங்குறத என்னால நிறுத்தவே முடியல.
என் புண்டை இதழ்கள் லேசாத் தொறந்து, அவரோட அந்த ஸ்பூனுக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருக்குற மாதிரி ஒரு கிறக்கம் எனக்குள்ள வந்துச்சு.
இந்த மனுஷன் என் புருஷன் முன்னாடியே என்னைய வார்த்தையாலயே ஓத்து முடிச்சுட்டாரு.
நான் அப்புடியே மூச்சு விடக் கஷ்டப்பட்டுக்கிட்டு நின்னேன்.
------------
Part 190
------------
நான் அப்புடியே மூச்சு விடக் கஷ்டப்பட்டுக்கிட்டு நின்னேன்.
என் உடம்புக்குள்ள இருக்கிற நரம்புகள் எல்லாம் ஒன்னாச் சேர்ந்து சுண்டி இழுத்துச்சு.
ராஜ் இப்போ என்னைய வார்த்தையாலயே ஓத்து முடிச்ச மாதிரி ஒரு ஃபீல் எனக்குள்ள ஓடுச்சு.
என் புருஷன் முன்னாடியே, அவர் என்னைய எப்டி அனுபவிப்பார்னு ஒரு ஸ்கிரிப்ட் மாதிரித் தெளிவாச் சொல்லிட்டாரு.
அவர் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என் மூளைக்குள்ள ஒரு படமா ஓட ஆரம்பிச்சுது.
அவரோட நாக்கு...
அவரோட விரல்கள்...
அவரோட அந்த ஸ்பூன்...
அப்புறம் அந்த நெய்.
இதெல்லாம் நெனைக்கும்போதே என் உடம்பு என் கண்ட்ரோல்லயே இல்லாமப் போயிடுச்சு.
என் தொடைகளுக்கு நடுவுல இப்போ ஒரு மழை பேஞ்ச மாதிரி ஒரே ஈரம்.
என் சுடிதார் பேண்ட்டுக்குள்ள என்னோட ஜூஸ் அப்புடியே லீக் ஆகித் தொடை வழியா எறங்குற மாதிரி ஒரு உணர்வு.
என் பேண்ட்டி இப்போ மொத்தமா நனைஞ்சு, என்னோட சதையோட பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
என் முழங்கால் ரெண்டும் சத்து இல்லாம நடுங்குச்சு.
நான் நிக்கிற எடத்துலயே பேலன்ஸ் இல்லாம லேசாத் தள்ளாடுனேன்.
ஆனா கார்த்திக்... என் புருஷன்.
அவர் மூஞ்சிய நான் ஒரு செகண்ட் திரும்பிப் பாத்தேன்.
அவர் முகத்துல ஒரு கொழப்பம் கூட இல்ல.
ராஜ் ஏதோ ஒரு சூப்பரான ஃபுட் ரிவ்யூ குடுக்குற மாதிரி அவர் ரொம்ப ரசிச்சுக் கேட்டுக்கிட்டு இருந்தாரு.
அவர் முகம் ரொம்ப வெள்ளந்தியா இருந்துச்சு.
"நிஜமாவே அந்த ஸ்வீட் அந்த அளவுக்கு டேஸ்ட்டா இருக்குமா சார்?" னு கார்த்திக் ரொம்ப ஆர்வமாக் கேட்டாரு.
அவர் கேட்ட தொனியப் பாத்து எனக்கு அப்புடியே தலையில அடிச்சுக்கலாம் போல இருந்துச்சு.
என் புருஷனுக்கு நிஜமாவே கொஞ்சமாவது உலக அறிவு இருக்கானு எனக்குச் சந்தேகம் வந்துருச்சு.
அவர் இந்த கேள்வியக் கேட்டதும், ராஜ் முகத்துல ஒரு புன்னகை வந்துச்சு.
ராஜ் இப்போ கார்த்திக்குக்குப் பதில் சொல்ல வாயத் தொறந்தாரு.
ஆனா அவரோட கண்கள் கார்த்திக்கப் பாக்கல.
அவர் பார்வை நேரா என் கண்ணுக்குள்ள தான் ஊடுருவிச்சு.
"இந்த உலகத்துலயே அது தான் கார்த்திக் பெஸ்ட் டேஸ்ட்..." னு ராஜ் ரொம்ப நிதானமாச் சொன்னாரு.
அவர் குரல்ல ஒரு விதமான ஈர்ப்பு இருந்துச்சு.
அவர் என்னைய உத்துப் பாத்துக்கிட்டே ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் உச்சரிச்சாரு.
"நீ தான் அந்த அல்வாக்குச் சொந்தக்காரன்..."
"ஆனா நீ அதச் சரியாச் சாப்பிட்டு ரசிக்கிறதே இல்ல போல..."
அவர் இந்த வார்த்தையச் சொன்னதும் என் நெஞ்சு படபடனு அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.
"நீ அதச் சாப்பிடாம அப்புடியே வச்சுருக்க..."
"அட்லீஸ்ட் என்னையாவது அத மொத்தமாச் சாப்பிட்டு ரசிக்க விடு கார்த்திக்..." னு ராஜ் சொன்னாரு.
இந்த வார்த்தைகள் என் மூளைக்குள்ள ஒரு இடி மாதிரி இறங்குச்சு.
என் புருஷன் என்னோட உடம்புக்குச் சொந்தக்காரர் தான்.
ஆனா அவர் என்னைய என்னைக்காவது ஒரு பொண்ணா மதிச்சுத் தொட்டுருக்காரா?
என் அழகை அவர் என்னைக்காவது ரசிச்சுருக்காரா?
ராஜ் சொன்னது நூறு சதவீதம் உண்மை.
கார்த்திக் என் உடம்பச் சொந்தம் கொண்டாடுறாரு, ஆனா அவர் அதத் தொட்டு ரசிக்கிறதே இல்ல.
ஆனா இங்க இன்னொரு ஆம்பளை, என் புருஷன் முன்னாடியே என்னைய ரசிக்கப் பர்மிஷன் கேக்குறாரு.
அவரோட அந்த அதிகாரமான பேச்சு என்னைய ஏதோ பண்ணுச்சு.
கார்த்திக் இப்போ ரொம்பச் சந்தோஷமாத் தலையாட்டுனாரு.
"கண்டிப்பா சார், நீங்க அத முழுசாச் சாப்பிடுங்க..." னு கார்த்திக் கேஷுவலாச் சொன்னாரு.
என் புருஷனே என்னைய அவருக்குப் பரிமாறிட்டு இருக்காரு.
அவர் அறியாமலே எனக்கு அவர் பச்சைக் கொடி காட்டுறாரு.
அவர் பேசுன அந்த விதம், அவரோட அந்தத் தைரியம்...
அது என்னையப் பயமுறுத்துறதுக்கு பதிலா, எனக்குள்ள ஒரு புதுத் திமிரைக் குடுத்துச்சு.
ஆனா ராஜோட பேச்சை கேக்க கேக்க...
என் மனசுக்குள்ள இருந்த திருட்டுத்தனமான, குறும்புக்காரி முழிச்சுக்கிட்டா.
என் புருஷனோட இந்த முட்டாள்தனமும், ராஜோட அந்தத் திறமையான பேச்சும் என்னைய ரொம்பவே தூண்டி விட்டுருச்சு.
இந்த மனுஷன் என்னைய இவ்ளோ தூரம் வதைக்கிறாரே, நான் ஏன் சும்மா இருக்கணும்னு எனக்குத் தோணுச்சு.
நான் இப்போ இந்த விளையாட்ட விளையாட முடிவு பண்ணேன்.
நான் மெதுவா என் நெஞ்ச நிமிர்த்திக்கிட்டேன்.
என் முகம் இப்போ ஒரு புதுப் பொலிவோட மாறிடுச்சு.
நான் ராஜ நேராப் பாத்தேன்.
என் உதட்டுல என்னைய அறியாமலே ஒரு கியூட்டான, திருட்டுத்தனமான சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.
நான் அவரைப் பாத்து லேசா ஒரு கண் சிமிட்டினேன்.
"உங்களுக்கு வேற என்ன வேணும்... அண்ணா?" னு நான் ரொம்பக் குறும்பாக் கேட்டேன்.
நான் இப்டிப் போல்டா, ஒரு சிரிப்போட கேட்டதப் பாத்து ராஜ் ஒரு செகண்ட் ஆச்சரியப்பட்டாரு.
அவர் நான் இப்டித் திருப்பிக் கேப்பேன்னு எதிர்பார்க்கல.
அவர் கண்கள்ல இப்போ ஒரு ரசனையான மின்னல் தெரிஞ்சது.
அவர் லேசாத் தொண்டைக்குள்ளயே ஒரு சிரிப்புச் சிரிச்சாரு.
"இப்போதைக்கு இது போதும்..." னு ராஜ் சொன்னாரு.
அவர் கண்கள் என் முலைகள்ல இருந்து தொடை வரைக்கும் ஒரு தடவ ஸ்கேன் பண்ணுச்சு.
"ஆனா அந்த அல்வா என்னைத் தேடி நேரா என் பிளாட்டுக்கு வரும்போது..."
"அப்போ பாத்துக்கலாம்..." னு அவர் ரொம்ப ஸ்டைலாச் சொன்னாரு.
அவர் அப்புடிச் சொன்னதும் நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒருத்தர ஒருத்தர் பாத்துக்கிட்டோம்.
எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல ஒரு சீக்ரெட்டான, குறும்புத்தனமான சிரிப்புப் பரிமாறப்பட்டுச்சு.
என் புருஷன் எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல நிக்குறாரு.
அவருக்கு எதுவுமே தெரியாது.
ஆனா எனக்கும் ராஜ்க்கும் நடுவுல இப்போ ஒரு பெரிய அக்ரிமென்ட் சைன் ஆகிடுச்சு.
நான் ரெண்டு நாள்ல அவரோட பிளாட்டுக்குத் தேடிப் போகப் போறேன்.
அங்க அவர் எனக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருப்பாரு.
அவரோட ஸ்பூனும், அவரோட நெய்யும் எனக்காகத் தயாரா இருக்கும்.
நான் அந்த நெனப்புலயே ரொம்ப மெதுவா என் கீழ் உதட்டப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.
என் கண்கள் அவரோட கண்களோட அப்புடியே லாக் ஆகி நின்னுச்சு.
அவர் முகத்துல இருந்த அந்த ஜென்டில்மேன் சிரிப்பு இப்போ வேற மாதிரியான சிரிப்பா மாறிடுச்சு.
என் சுடிதார் பேண்ட்டுக்குள்ள அந்த ஈரம் இன்னும் குறையவே இல்ல.
என் தொடைகள் ரெண்டும் ஒன்னோடு ஒன்னு பிசுபிசுனு உரசிக் கிட்டே இருந்துச்சு.
Part 189:
-------------
"அவரை அந்த அல்வாவ முழுசாச் சாப்பிட விடு!"
கார்த்திக் அப்புடிச் சொன்னதும், எனக்கு தூக்கி வாரி போச்சு.
என் காதுல விழுந்தது நிஜம் தானானு எனக்கு ஒரு நிமிஷம் புரியல.
என் புருஷன் என்ன சொல்றாருனு அவருக்குச் சத்தியமாத் தெரியல.
ஆனா அவர் சொன்ன அந்த வார்த்தை, என்னைய அப்புடியே ஒரு தட்டுல வச்சு ராஜ்க்குப் பரிமாறுற மாதிரி இருந்துச்சு.
நான் என் பற்களால கீழ் உதட்டைக் கடிச்சுக்கிட்டேன்.
என் மனசுக்குள்ள கார்த்திக் மேல ஒரு பயங்கரமான எரிச்சல் இல்ல, ரொம்ப அதிகப்படியான கோபம் வந்துச்சு.
'இவருக்கு என்ன பைத்தியமா பிடிச்சுருக்கு?'
'எதிர்த்தாப்ல இருக்க ஆளு என்னையத் தான் அல்வானு சொல்லிட்டு இருக்காரு.'
'அது கூடப் புரியாம, அவரை முழுசாச் சாப்பிட விடுனு இவரே பர்மிஷன் குடுக்குறாரே.'
நான் கார்த்திக் மூஞ்சியப் பாத்தேன்.
அவர் முகம் ரொம்ப இன்னசென்ட்டா இருந்துச்சு.
ஒரு நல்ல ஹோஸ்ட்டா, வீட்டுக்கு வந்த கெஸ்ட்டுக்கு ஸ்வீட் குடுக்கணும்ங்குறது மட்டும்தான் அவர் மைண்ட்ல ஓடிக்கிட்டு இருக்கு.
ஆனா அந்த கெஸ்ட், அவர் பொண்டாட்டியோட உடம்பைக் கேட்டுக்கிட்டு இருக்காருனு அவருக்குத் துளி கூடத் தெரியல.
நான் என்னைய நானே மனசுக்குள்ள திட்டிக்கிட்டேன்.
'பவி, நீ ஏன் இந்த ஆளப் போய் கல்யாணம் பண்ணிக்கிட்ட?'
'இவருக்குத் தன் பொண்டாட்டியப் பத்தின எந்த ஒரு அக்கறையும் இல்ல.'
'யாரோ ஒருத்தர் வந்து என்னோட அந்தரங்கத்தைப் பத்தி இப்புடி ஓப்பனாப் பேசுறாரு.'
'ஆனா இவரு அதுக்குச் சப்போர்ட் பண்ணிட்டு இருக்காரு.'
என் புருஷன் முன்னாடியே, என்னைய இப்புடிச் சீண்டுற அந்த ராஜோட தைரியம் என்னைய ரொம்பவே சுண்டி இழுத்துச்சு.
கார்த்திக் சொன்னதைக் கேட்டதும் ராஜ் ரொம்ப ஹேப்பியாகிட்டாரு.
அவர் கண்கள்ல ஒரு கள்ளத்தனமான சந்தோஷம் தெரிஞ்சது.
"கரெக்ட் கார்த்திக்..." னு ராஜ் ரொம்ப மெதுவாச் சொன்னாரு.
"எனக்கும் அத முழுசாச் சாப்பிடணும்னு தான் ஆசை..."
அவர் 'முழுசாச் சாப்பிடணும்'னு சொல்லும்போது, என்னோட தொடைகளுக்கு நடுவுல ஒரு நடுக்கம் வந்துச்சு.
அவர் இந்த வார்த்தையச் சொல்லும்போது, அவரோட பார்வை என் முகத்துல இருந்து லேசாக் கீழ இறங்குச்சு.
நேரா என்னோட நெஞ்சுப் பக்கம் வந்து நின்னுச்சு.
நான் என் கைகளை நெஞ்சுக்குக் குறுக்காக்கிக் கட்டிக்கிட்டேன்.
என்னைக்குமே இல்லாத ஒரு புதுத் தைரியம் இப்போ எனக்குள்ள வந்துச்சு.
நான் அவரை முறைச்சுப் பாத்தேன்.
என் கண்கள்ல ஒரு கோபம் இருந்துச்சு, ஆனா அதுக்குள்ள ஒரு பயமும் ஒளிஞ்சுருந்துச்சு.
"அதுக்கெல்லாம் வாய்ப்பு இல்ல அண்ணா..." னு நான் வேணும்னே அழுத்திச் சொன்னேன்.
"ரேணு அக்கா உங்க டயட்ட பத்தி என்கிட்ட ரொம்பத் தெளிவாச் சொல்லிருக்காங்க... நீங்க ஸ்வீட் சாப்பிடக்கூடாது"னு சொன்னேன்.
நான் வேணும்னே அவரோட பொண்டாட்டி பேர உள்ள கொண்டு வந்தேன்.
"உங்களுக்குச் சீக்கிரமாச் சுகர் வந்துடும்..."
"அதனால இனிமே உங்களுக்கு அல்வாலாம் கிடையாது..."
"நீங்க அந்தத் தேனை மட்டும் கொஞ்சமா டேஸ்ட் பண்ணிக்கோங்க... அதுவே உங்களுக்கு அதிகம்..."
நான் ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் கண்டிப்பாச் சொன்னேன்.
நான் அப்புடிச் சொன்னதும் கார்த்திக் என்னைய ஒரு மாதிரி ஆச்சரியமாப் பாத்தாரு.
'என்ன பவி இப்டிப் பேசுறா?' னு கார்த்திக் முகத்துல ஒரு கொழப்பம்.
"இல்ல பவித்ரா..." னு ராஜ் மெதுவா முனகுனாரு.
அவர் குரல் இப்போ ஹஸ்கியா மாறிடுச்சு.
"எனக்குத் தேன் மட்டும் பத்தாது..."
"நீ குடுக்குற அந்த அல்வாவும் எனக்குக் கண்டிப்பா வேணும்..."
அதை கேட்டதுமே என் காம்புகள் ரெண்டும் ஆட்டோமேட்டிக்கா விறைச்சுப் போச்சு.
"அப்புறம்..." னு அவர் இழுத்தாரு.
"அந்த அல்வா இருக்குற தட்டும் சேர்த்து எனக்கு வேணும்..." னு அவர் ஸ்மூத்தாச் சொன்னாரு.
அவர் இந்த வார்த்தையச் சொன்னதும் எனக்கு அப்புடியே ஒரு நிமிஷம் ஒன்னுமே புரியல.
தட்டா?
அது என்ன புதுசா தட்டு?
நான் கொழப்பத்தோட அவர் முகத்தப் பாத்தேன்.
அல்வா ஓகே, தேன் ஓகே... இது என்ன நடுவுல தட்டு?
எனக்கு அவர் என்ன மீன் பண்றாருனு நிஜமாவே எனக்கு எட்டல.
"தட்டு எதுக்கு?" னு நான் என் புருவத்தச் சுருக்கிக்கிட்டுக் கேட்டேன்.
என் குரல்ல இப்போ நடிப்பு இல்ல, கொழப்பம் தான் இருந்துச்சு.
அவர் கார்த்திக்கப் பாத்துக்கிட்டே எனக்கு எக்ஸ்பிளைன் பண்ண ஆரம்பிச்சாரு.
அவர் பார்வை கார்த்திக் மேல இருந்துச்சு, ஆனா அவர் பேசுன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என்னோட உடம்பப் பத்தித் தான்.
"எனக்குனு ஒரு சாப்பிடுற ஸ்டைல் இருக்கு கார்த்திக்..." னு ராஜ் ரொம்பக் கிளாஸியாச் சொன்னாரு.
"நான் எந்த ஒரு ஸ்வீட்டையும் அப்புடியே அவசர அவசரமா எடுத்து வாயில போட்டுக்க மாட்டேன்..."
"அதப் பொறுமையா ரசிச்சுச் சாப்பிடுறதுல தான் எனக்கு விருப்பம்..."
அவர் இப்டிச் சொல்லும்போதே என் நெஞ்சு படபடனு அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.
"மொதல்ல..." னு அவர் லேசா இழுத்தாரு.
அவர் கண்கள் இப்போ கார்த்திக்கப் பாக்குறத விட்டுட்டு நேரா என் முகத்தப் பாத்துச்சு.
"என் நாக்கோட நுனிய வச்சு..."
அவர் 'நாக்கோட நுனி' னு சொன்ன அந்த செகண்ட், என் தொடைக்கு நடுவுல எதோ சுருக்குனு இழுத்துச்சு.
"அந்த அல்வா மேல இருக்குற ஜீராப் பாகை ரொம்ப மெதுவாத் தொட்டு ருசி பாப்பேன்..."
நான் என் கால்கள லேசா ஒன்னோடு ஒன்னு உரசிக் கிட்டேன்.
"அதுக்கப்புறம்..." ராஜ் தொடர்ந்து பேசுனாரு.
"என்னோட விரல்களப் பயன்படுத்தி..."
அவர் இப்போ அவரோட வலது கை விரல்கள லேசாத் தேய்ச்சுக் காட்டுனாரு.
"அந்த அல்வாக்குள்ள விட்டு..."
"ரொம்ப மெதுவா உள்ள நோண்டிச் சாப்பிடுவேன்..." னு அவர் சொன்னாரு.
அவர் 'உள்ள நோண்டிச் சாப்பிடுவேன்'னு சொன்னப்போ, எனக்கு மூச்சே நின்னு போச்சு.
நான் என் கீழ் உதட்ட ரொம்ப இறுக்கமாப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.
என் கன்னம் ரெண்டும் சூடாகித் தகதகனு எரிய ஆரம்பிச்சுது.
"அதுக்கப்புறம் தான் மெயின் பிக்சர் கார்த்திக்..." னு ராஜ் ஒரு சிரிப்போட சொன்னாரு.
கார்த்திக் இப்போ ரொம்ப ஆர்வமா, "என்ன சார் பண்ணுவீங்க?" னு கேட்டாரு.
கார்த்திக் கேக்குறதப் பாக்க எனக்கு அப்புடியே தலையில அடிச்சுக்கலாம் போல இருந்துச்சு.
ராஜ் இப்போ என்னைய அப்புடியே உரிச்சுப் பாக்குற மாதிரி ஒரு பார்வை பாத்தாரு.
"என்கிட்டயே ரொம்ப ஸ்பெஷலான ஒரு ஸ்பூன் வீட்ல இருக்கு கார்த்திக்..."
"அது நீளமான ஸ்பூன்..."
அவர் 'நீளமான ஸ்பூன்'னு சொல்லும்போதே எனக்குள்ள ஒரு நடுக்கம் ஓடிச்சு.
அவர் என்ன ஸ்பூனப் பத்திப் பேசுறாருனு எனக்குப் புரிஞ்சுடுச்சு.
நேத்து ராத்திரி டின்னர் முடிஞ்சதும், அவரோட பேண்ட்டுக்குள்ள நான் பாத்த அந்தப் புடைப்பு என் ஞாபகத்துக்கு வந்துச்சு.
அவரோட சுன்னியத்தான் அவர் இப்போ ஸ்பூன்னு கார்த்திக் கிட்டச் சொல்றாரு.
"அந்த ஸ்பூனை எடுத்து..." னு ராஜ் லேசாத் தொண்டையைக் கனைச்சாரு.
"அந்தத் தட்டுக்குள்ள நல்லா உள்ள வரைக்கும் விடுவேன்..." னு அவர் ஹஸ்கியாச் சொன்னாரு.
அவர் 'தட்டுக்குள்ள உள்ள வரைக்கும் விடுவேன்'னு சொன்ன அந்த செகண்ட்...
எனக்கு அப்புடியே கரண்ட் அடிச்ச மாதிரி உடம்பெல்லாம் சிலிர்த்துச்சு.
இப்போ தான் எனக்குப் புரிஞ்சுது அவர் தட்டுனு எதைச் சொல்றாருனு.
என்னயத்தான் அவர் தட்டுனு சொல்றாரு.
அந்தத் தட்டுக்குள்ள அவரோட ஸ்பூனை உள்ள வரைக்கும் விடுவாராம்.
இந்த வார்த்தைய அவர் என் புருஷன் முன்னாடியே எவ்ளோ ஈஸியாச் சொல்றாரு.
"அல்வாக்குள்ள இருக்குற அந்த இனிப்பான ஜூஸ் எல்லாத்தையும் அந்த ஸ்பூனால ஒன்னாச் சேர்ப்பேன்..."
அவர் தொடர்ந்து என்னைய வதைச்சுக்கிட்டே இருந்தாரு.
"அப்புறம்..." னு அவர் ஒரு சின்ன கேப் விட்டாரு.
அவர் கண்கள் இப்போ ஒரு வெறியோட என்னையப் பாத்துச்சு.
"அதுல கொஞ்சம் சூடான... வீட்லயே காய்ச்சுன நெய்ய அந்த தட்டுக்குள்ள ஊத்துவேன்..."
சூடான நெய்!
அவர் இதச் சொன்னதும் என் மூளை அப்புடியே சுழன்றுச்சு.
அவர் நெய்னு எதை மீன் பண்றாருனு எனக்கு அவ்ளோ கிளியராப் புரிஞ்சுது.
அவரோட கஞ்சியத்தான் அவர் இப்போ சூடான நெய்னு சொல்றாரு.
அதை என்னோட தட்டுக்குள்ள ஊத்துவாராம்.
"அந்த நெய்ய ஊத்தி நல்லா மிக்ஸ் பண்ணுவேன்..."
"அப்புறம் அந்த அல்வாவ எந்த ஒரு மிச்சமும் இல்லாம..."
"முழுசாச் சாப்பிட்டு முடிப்பேன்..." னு ராஜ் திருப்தியாச் சொல்லி முடிச்சாரு.
அவர் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் ஒரு சாப்பாட்டுப் பிரியர் ஒரு அல்வாவ பத்திப் பேசுற மாதிரி தான் வெளிய கேட்டுச்சு.
கார்த்திக் முகத்துல ஒரு சிரிப்பு வந்துச்சு.
"அப்பா... நீங்க சொல்றதக் கேக்கும்போதே எனக்கே சாப்பிடணும் போல ஆசையா இருக்கு சார்..." னு கார்த்திக் இன்னசென்ட்டாச் சொன்னாரு.
என் புருஷன் சொன்னதைக் கேட்டு எனக்கு அப்புடியே நெஞ்சு வலிக்குற மாதிரி இருந்துச்சு.
ஆனா எனக்குத் தெரியும் ராஜ் என்ன சொன்னாருனு.
அவர் நாக்கு... அவர் விரல்கள்... அவரோட அந்த ஸ்பூன்... அப்புறம் அந்தச் சூடான நெய்...
எல்லாமே என்னோட உடம்ப அவர் என்ன பண்ண போறேன் பாருங்கிற அர்த்ததோட தான் சொன்னாருன்னு.
என்னைய எப்டி அனுபவிப்பார்னு அப்பட்டமா என் புருஷன் முன்னாடியே ஒரு ஸ்கிரிப்ட் மாதிரிச் சொல்லிட்டாரு.
என் உடம்பு இப்போ என்னோட கண்ட்ரோல்லயே இல்ல.
என் சுடிதார் பேண்ட்டுக்குள்ள என்னோட ஜூஸ் அப்புடியே லீக் ஆகித் தொடை வழியா லேசா எறங்குற மாதிரி ஒரு ஃபீல்.
என் பேண்ட்டி இப்போ முழுசா நனைஞ்சு போயிருந்துச்சு.
என் முழங்கால் ரெண்டும் நடுங்குறத என்னால நிறுத்தவே முடியல.
என் புண்டை இதழ்கள் லேசாத் தொறந்து, அவரோட அந்த ஸ்பூனுக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருக்குற மாதிரி ஒரு கிறக்கம் எனக்குள்ள வந்துச்சு.
இந்த மனுஷன் என் புருஷன் முன்னாடியே என்னைய வார்த்தையாலயே ஓத்து முடிச்சுட்டாரு.
நான் அப்புடியே மூச்சு விடக் கஷ்டப்பட்டுக்கிட்டு நின்னேன்.
------------
Part 190
------------
நான் அப்புடியே மூச்சு விடக் கஷ்டப்பட்டுக்கிட்டு நின்னேன்.
என் உடம்புக்குள்ள இருக்கிற நரம்புகள் எல்லாம் ஒன்னாச் சேர்ந்து சுண்டி இழுத்துச்சு.
ராஜ் இப்போ என்னைய வார்த்தையாலயே ஓத்து முடிச்ச மாதிரி ஒரு ஃபீல் எனக்குள்ள ஓடுச்சு.
என் புருஷன் முன்னாடியே, அவர் என்னைய எப்டி அனுபவிப்பார்னு ஒரு ஸ்கிரிப்ட் மாதிரித் தெளிவாச் சொல்லிட்டாரு.
அவர் சொன்ன ஒவ்வொரு வார்த்தையும் என் மூளைக்குள்ள ஒரு படமா ஓட ஆரம்பிச்சுது.
அவரோட நாக்கு...
அவரோட விரல்கள்...
அவரோட அந்த ஸ்பூன்...
அப்புறம் அந்த நெய்.
இதெல்லாம் நெனைக்கும்போதே என் உடம்பு என் கண்ட்ரோல்லயே இல்லாமப் போயிடுச்சு.
என் தொடைகளுக்கு நடுவுல இப்போ ஒரு மழை பேஞ்ச மாதிரி ஒரே ஈரம்.
என் சுடிதார் பேண்ட்டுக்குள்ள என்னோட ஜூஸ் அப்புடியே லீக் ஆகித் தொடை வழியா எறங்குற மாதிரி ஒரு உணர்வு.
என் பேண்ட்டி இப்போ மொத்தமா நனைஞ்சு, என்னோட சதையோட பிசுபிசுனு ஒட்டிக்கிட்டு இருந்துச்சு.
என் முழங்கால் ரெண்டும் சத்து இல்லாம நடுங்குச்சு.
நான் நிக்கிற எடத்துலயே பேலன்ஸ் இல்லாம லேசாத் தள்ளாடுனேன்.
ஆனா கார்த்திக்... என் புருஷன்.
அவர் மூஞ்சிய நான் ஒரு செகண்ட் திரும்பிப் பாத்தேன்.
அவர் முகத்துல ஒரு கொழப்பம் கூட இல்ல.
ராஜ் ஏதோ ஒரு சூப்பரான ஃபுட் ரிவ்யூ குடுக்குற மாதிரி அவர் ரொம்ப ரசிச்சுக் கேட்டுக்கிட்டு இருந்தாரு.
அவர் முகம் ரொம்ப வெள்ளந்தியா இருந்துச்சு.
"நிஜமாவே அந்த ஸ்வீட் அந்த அளவுக்கு டேஸ்ட்டா இருக்குமா சார்?" னு கார்த்திக் ரொம்ப ஆர்வமாக் கேட்டாரு.
அவர் கேட்ட தொனியப் பாத்து எனக்கு அப்புடியே தலையில அடிச்சுக்கலாம் போல இருந்துச்சு.
என் புருஷனுக்கு நிஜமாவே கொஞ்சமாவது உலக அறிவு இருக்கானு எனக்குச் சந்தேகம் வந்துருச்சு.
அவர் இந்த கேள்வியக் கேட்டதும், ராஜ் முகத்துல ஒரு புன்னகை வந்துச்சு.
ராஜ் இப்போ கார்த்திக்குக்குப் பதில் சொல்ல வாயத் தொறந்தாரு.
ஆனா அவரோட கண்கள் கார்த்திக்கப் பாக்கல.
அவர் பார்வை நேரா என் கண்ணுக்குள்ள தான் ஊடுருவிச்சு.
"இந்த உலகத்துலயே அது தான் கார்த்திக் பெஸ்ட் டேஸ்ட்..." னு ராஜ் ரொம்ப நிதானமாச் சொன்னாரு.
அவர் குரல்ல ஒரு விதமான ஈர்ப்பு இருந்துச்சு.
அவர் என்னைய உத்துப் பாத்துக்கிட்டே ஒவ்வொரு வார்த்தையையும் உச்சரிச்சாரு.
"நீ தான் அந்த அல்வாக்குச் சொந்தக்காரன்..."
"ஆனா நீ அதச் சரியாச் சாப்பிட்டு ரசிக்கிறதே இல்ல போல..."
அவர் இந்த வார்த்தையச் சொன்னதும் என் நெஞ்சு படபடனு அடிக்க ஆரம்பிச்சுது.
"நீ அதச் சாப்பிடாம அப்புடியே வச்சுருக்க..."
"அட்லீஸ்ட் என்னையாவது அத மொத்தமாச் சாப்பிட்டு ரசிக்க விடு கார்த்திக்..." னு ராஜ் சொன்னாரு.
இந்த வார்த்தைகள் என் மூளைக்குள்ள ஒரு இடி மாதிரி இறங்குச்சு.
என் புருஷன் என்னோட உடம்புக்குச் சொந்தக்காரர் தான்.
ஆனா அவர் என்னைய என்னைக்காவது ஒரு பொண்ணா மதிச்சுத் தொட்டுருக்காரா?
என் அழகை அவர் என்னைக்காவது ரசிச்சுருக்காரா?
ராஜ் சொன்னது நூறு சதவீதம் உண்மை.
கார்த்திக் என் உடம்பச் சொந்தம் கொண்டாடுறாரு, ஆனா அவர் அதத் தொட்டு ரசிக்கிறதே இல்ல.
ஆனா இங்க இன்னொரு ஆம்பளை, என் புருஷன் முன்னாடியே என்னைய ரசிக்கப் பர்மிஷன் கேக்குறாரு.
அவரோட அந்த அதிகாரமான பேச்சு என்னைய ஏதோ பண்ணுச்சு.
கார்த்திக் இப்போ ரொம்பச் சந்தோஷமாத் தலையாட்டுனாரு.
"கண்டிப்பா சார், நீங்க அத முழுசாச் சாப்பிடுங்க..." னு கார்த்திக் கேஷுவலாச் சொன்னாரு.
என் புருஷனே என்னைய அவருக்குப் பரிமாறிட்டு இருக்காரு.
அவர் அறியாமலே எனக்கு அவர் பச்சைக் கொடி காட்டுறாரு.
அவர் பேசுன அந்த விதம், அவரோட அந்தத் தைரியம்...
அது என்னையப் பயமுறுத்துறதுக்கு பதிலா, எனக்குள்ள ஒரு புதுத் திமிரைக் குடுத்துச்சு.
ஆனா ராஜோட பேச்சை கேக்க கேக்க...
என் மனசுக்குள்ள இருந்த திருட்டுத்தனமான, குறும்புக்காரி முழிச்சுக்கிட்டா.
என் புருஷனோட இந்த முட்டாள்தனமும், ராஜோட அந்தத் திறமையான பேச்சும் என்னைய ரொம்பவே தூண்டி விட்டுருச்சு.
இந்த மனுஷன் என்னைய இவ்ளோ தூரம் வதைக்கிறாரே, நான் ஏன் சும்மா இருக்கணும்னு எனக்குத் தோணுச்சு.
நான் இப்போ இந்த விளையாட்ட விளையாட முடிவு பண்ணேன்.
நான் மெதுவா என் நெஞ்ச நிமிர்த்திக்கிட்டேன்.
என் முகம் இப்போ ஒரு புதுப் பொலிவோட மாறிடுச்சு.
நான் ராஜ நேராப் பாத்தேன்.
என் உதட்டுல என்னைய அறியாமலே ஒரு கியூட்டான, திருட்டுத்தனமான சிரிப்பு வந்து ஒட்டிக்கிச்சு.
நான் அவரைப் பாத்து லேசா ஒரு கண் சிமிட்டினேன்.
"உங்களுக்கு வேற என்ன வேணும்... அண்ணா?" னு நான் ரொம்பக் குறும்பாக் கேட்டேன்.
நான் இப்டிப் போல்டா, ஒரு சிரிப்போட கேட்டதப் பாத்து ராஜ் ஒரு செகண்ட் ஆச்சரியப்பட்டாரு.
அவர் நான் இப்டித் திருப்பிக் கேப்பேன்னு எதிர்பார்க்கல.
அவர் கண்கள்ல இப்போ ஒரு ரசனையான மின்னல் தெரிஞ்சது.
அவர் லேசாத் தொண்டைக்குள்ளயே ஒரு சிரிப்புச் சிரிச்சாரு.
"இப்போதைக்கு இது போதும்..." னு ராஜ் சொன்னாரு.
அவர் கண்கள் என் முலைகள்ல இருந்து தொடை வரைக்கும் ஒரு தடவ ஸ்கேன் பண்ணுச்சு.
"ஆனா அந்த அல்வா என்னைத் தேடி நேரா என் பிளாட்டுக்கு வரும்போது..."
"அப்போ பாத்துக்கலாம்..." னு அவர் ரொம்ப ஸ்டைலாச் சொன்னாரு.
அவர் அப்புடிச் சொன்னதும் நாங்க ரெண்டு பேரும் ஒருத்தர ஒருத்தர் பாத்துக்கிட்டோம்.
எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல ஒரு சீக்ரெட்டான, குறும்புத்தனமான சிரிப்புப் பரிமாறப்பட்டுச்சு.
என் புருஷன் எங்க ரெண்டு பேருக்கும் நடுவுல நிக்குறாரு.
அவருக்கு எதுவுமே தெரியாது.
ஆனா எனக்கும் ராஜ்க்கும் நடுவுல இப்போ ஒரு பெரிய அக்ரிமென்ட் சைன் ஆகிடுச்சு.
நான் ரெண்டு நாள்ல அவரோட பிளாட்டுக்குத் தேடிப் போகப் போறேன்.
அங்க அவர் எனக்காகக் காத்துக்கிட்டு இருப்பாரு.
அவரோட ஸ்பூனும், அவரோட நெய்யும் எனக்காகத் தயாரா இருக்கும்.
நான் அந்த நெனப்புலயே ரொம்ப மெதுவா என் கீழ் உதட்டப் பற்களால கடிச்சுக்கிட்டேன்.
என் கண்கள் அவரோட கண்களோட அப்புடியே லாக் ஆகி நின்னுச்சு.
அவர் முகத்துல இருந்த அந்த ஜென்டில்மேன் சிரிப்பு இப்போ வேற மாதிரியான சிரிப்பா மாறிடுச்சு.
என் சுடிதார் பேண்ட்டுக்குள்ள அந்த ஈரம் இன்னும் குறையவே இல்ல.
என் தொடைகள் ரெண்டும் ஒன்னோடு ஒன்னு பிசுபிசுனு உரசிக் கிட்டே இருந்துச்சு.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)