అమ్మమ్మ కథలు - బామ్మ - మట్టిలో మాణిక్యం

[k3vv3]

బామ్మ - ప్రకృతి పాఠం


బామ్మ కథలు - 5
రచన: వసుంధర రాణి మునిపల్లె 


ఆ రోజు రాత్రి వర్షం వెలిసి ఆకాశం ప్రశాంతంగా ఉంది. విశ్వ తన చేతుల మీద ఉన్న ఎర్రటి పొక్కులను చూసుకుంటూ దిగులుగా కూర్చున్నాడు. అమెరికాలో ఎన్ని మందులు వాడినా ఆ చర్మ వ్యాధి తగ్గలేదు.


చింటూ విశ్వ దగ్గరకు వచ్చి, "ఏంట్రా విశ్వా, ఇంకా ఆ పొక్కుల గురించే ఆలోచిస్తున్నావా? మన బామ్మ ఇచ్చిన పసరు మందు పనిచేస్తుంది చూడు, రేపటికి సగం తగ్గిపోతాయి" అన్నాడు.


విశ్వ నవ్వి, "అవును చింటూ! బామ్మ నిన్న పొద్దున్నే మనల్ని అడవిలోకి తీసుకువెళ్లి ఆ మందు మొక్కను ఎలా గుర్తుపట్టిందో, ఆ దట్టమైన చెట్ల మధ్య మనం దారి తప్పినప్పుడు మనల్ని ఎలా కాపాడిందో అసలు నమ్మలేకపోతున్నాను. బామ్మా, అడవిలో చెట్లు పైకి పెరిగి ఆకాశం కూడా సరిగ్గా కనిపించదు కదా, మరి నువ్వు దారి ఎలా కనిపెట్టావో మళ్ళీ ఒకసారి చెప్పవా?" అని అడిగాడు.


బామ్మ ఇద్దరినీ దగ్గరకు తీసుకొని కథ మొదలుపెట్టింది.


"వినండి పిల్లలూ... నిన్న పొద్దున్నే మనం వెళ్ళిన అడవి చాలా దట్టమైనది. చెట్లు ఆకాశాన్ని కప్పేసి గొడుగులా ఉంటాయి. అక్కడ మనకు దిక్కులు సరిగ్గా తెలియవు. అందుకే నేను అప్పుడు నేల వైపు, చెట్ల వైపు చూశాను. మొదట నేను గమనించింది గాలి వాటు. అడవిలో గాలి వీచే దిశను బట్టి ఊరు ఎటుందో అంచనా వేయొచ్చు. అలాగే చెట్ల కాండాల మీద నాచు (Moss) ఎటువైపు ఉందో చూశాను. ఎండ తగలని వైపు నాచు మెత్తగా, పచ్చగా పెరుగుతుంది. పొద్దున్నే వచ్చే వెలుతురులో అది స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది, దాన్ని బట్టి ఏది ఉత్తరమో, ఏది దక్షిణమో నేను గుర్తుపట్టాను."


"కానీ మనం ఇంకా లోపలికి వెళ్ళాం కదా బామ్మా? అప్పుడు నువ్వు ఏమన్నావు?" అని అడిగాడు విశ్వ.


"అవునురా! అప్పుడు నేను మన కాలి కింద ఉన్న నీటి చమ్మను గమనించాను. అడవిలో చిన్న చిన్న నీటి పాయలు ఉంటాయి. అవి ఎప్పుడూ ఎత్తు నుంచి పల్లం వైపు ప్రవహిస్తాయి. ఆ నీటి పాయలు అన్నీ కలిసి చివరకు ఊరి దగ్గర ఉన్న పెద్ద వాగులో కలుస్తాయి. అందుకే నేను ఆ చిన్న నీటి ప్రవాహాన్ని అనుసరిస్తూ నడవమని చెప్పాను. నీరు ఎక్కడికి వెళ్తుందో, దారి అక్కడికే ఉంటుంది."


"అంతేనా బామ్మా? ఇంకా ఏమైనా టెక్నిక్స్ ఉన్నాయా?" అని అడిగాడు చింటూ.


"ఉన్నాయిరా! అడవిలో జంతువుల కాలిజాడలు ఉంటాయి. జంతువులు నీళ్లు తాగడానికి గుంపులుగా వెళ్తుంటాయి. ఆ అడుగుజాడలు ఒక దారిలా ఏర్పడతాయి. ఆ దారిని పట్టుకుని వెళ్తే మనం బయట పడతామని నాకు తెలుసు. అలా వెళ్తున్నప్పుడే మనకు కావలసిన ఆ మందు మొక్క కనిపించింది. దాని ఆకులు ప్రత్యేకమైన వాసన వస్తాయి. ఆ వాసనను బట్టి దాన్ని గుర్తుపట్టాను."


విశ్వ తన చేతుల మీద పొక్కులు అప్పుడే మానిపోవడం చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు. "బామ్మా, నేను ఈ మొక్క ఫోటో తీసుకుంటాను. మా కాలేజ్లో జరిగే సైన్స్ ఎగ్జిబిషన్ లో ఈ మొక్క గురించి, నువ్వు చెప్పిన ఈ అడవి పాఠాల గురించి అందరికీ చెప్తాను. మా సైన్స్ టీచర్ కూడా నువ్వు చెప్పిన ఈ నాచు, నీటి ప్రవాహం టెక్నిక్స్ వింటే షాక్ అవుతారు!" అని ఉత్సాహంగా అన్నాడు.


బామ్మ నవ్వుతూ, "అలాగే చేయి నాన్న! కానీ ఒకటి గుర్తుంచుకో... ప్రకృతిని గౌరవించే వాడిని ప్రకృతి ఎప్పుడూ చేయి విడవదు. భయం ఉన్న చోట తెలివితేటలు పనిచేయవు, అందుకే ధైర్యంగా ఉండటం నేర్చుకోవాలి" అంటూ విశ్వ నుదుటి మీద చెయ్యి వేసి నిమిరింది.


విశ్వ ఆ మందు మొక్క వాసనను మనసులో గుర్తుపెట్టుకుంటూ, అమెరికా వెళ్ళాక తన స్నేహితులకు ఈ అడవి విశేషాలు ఎప్పుడు చెబుదామా అన్న ఆత్రుతతో కళ్లు మూసుకున్నాడు. ఆ రాత్రి అడవి తల్లి చల్లని గాలి, బామ్మ కిటికీ గుండా వాళ్లను జోకొడుతున్నట్లుగా వీచింది.
      
***