[Manmadhaa]

அத்தியாயம் - 13







மனோகர் வீட்டுக்குள் வந்தவுடன் வழக்கமான ப்ரெஷ்ஷாகும் வேலைகளை முடித்தான். ஹாலுக்குள் வர அவனுடைய அம்மா கற்பகம் அவனுக்கு டீ போட்டு கொண்டு வர...அதை வாங்கிக் கொண்டு மனோகர் பேச ஆரம்பித்தான்...




மனோகர் : அம்மா...



கற்பகம் : சொல்லுப்பா....



மனோகர் : இந்த கல்யாணம் நடக்குமானு எனக்கு தெரியல....



கற்பகத்துக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது...எல்லாம் சரியாக சென்று கொண்டிருக்க...இப்போது இது என்ன புதிதாக என்று அதிர்ச்சி அடைந்தாள்...



கற்பகம் : என்ன சொல்ற மனோ...ஏன்...என்னாச்சு....???



மனோகர் : அவ வேற சில விசயங்கள எதிர்பாக்குறா...அது நடக்குமானு எனக்கு தெரில...



காயத்ரி அப்படி என்ன விசயங்களை எதிர்பார்த்திருப்பாள் என்ற கேள்வி கற்பகத்துக்கு உருவானது....வரதட்சனை கூட வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டோம்...இப்போது என்ன நடந்தது என அவள் அறிய ஆவலானாள்...




கற்பகம் : அப்படி என்னப்பா கேட்டா அவ...???



மனோகர் : அதை எப்படி உன்கிட்ட சொல்றதுனு எனக்கு புரிலம்மா....



கற்பகம் மேலும் குழப்பமானாள்...



கற்பகம் : இப்படி பூடகமா பேசாத மனோ....என்னானு தயவு செஞ்சு சொல்லு....



மனோகர் ஒரு முடிவோடுதான் வந்திருந்தான்...இதைப்பற்றி அம்மாவிடம் பேச முடியாமல் இல்லை அவன்...உங்க மருமகள் உங்களையே கேட்கிறாள் என்று தடாலெனக் கூட அவனால் சொல்லிவிட முடியும். ஆனால் இந்த பெண்ணுக்கு பெண்ணுடனான லெஸ்பியன் உறவைப் பற்றி தன் அம்மாவிற்கு தெரியுமா என்பது கூட அவனுக்கு புலப்படவில்லை...அதனால்தான் அவன் குழம்பி போயிருந்தான் இதை எப்படி அம்மாவிடம் ஆரம்பிப்பது என்று....




இருந்தாலும் அதற்கொரு உபாயத்தை கண்டு பிடித்துத்தான் இன்று வீட்டிற்கு வந்திருந்தான்...அதைப் பிரயோகப் படுத்த ஆரம்பித்தான்...




கற்பகம் : கேக்கறேன்ல...??? என்ன கேட்டா அவ ????




மனோகருக்கு "அதுதாம்மா உங்களத்தான் அவ கேக்குறா" என்று சொல்ல வேண்டும் போல் இருந்தது...அவன் டீயைக் குடித்து முடித்து விட்டு... 



மனோகர் : அம்மா இங்கயே இருங்க வரேன்....



என்று சொல்லிவிட்டு அவனுடைய ஆபிஸ் வேலைகளை செய்யும் அறைக்குள் நுழைந்தான்...அங்கு தன் லேப்டாப்புக்கு முன்னால் அமர்ந்தவன்...லேப்டாப்போடு பிரிண்டரை கனெக்ட் செய்து இரண்டு மூன்று பிரிண்ட் அவுட்களை எடுத்தான்....அதை இரண்டாக மடித்து எடுத்துக் கொண்டு மீண்டும் வெளியே வந்தவன்....




மனோகர் : அம்மா....



கற்பகம் : ம்ம்....



மனோகர் : இதைப்படிச்சு முடிங்க...நான் வெளில போய்ட்டு வரேன்....வந்து பேசுவோம்....



அவன் அம்மாவின் கைகளில் அந்த பிரிண்ட் அவுட்களை கொடுத்துவிட்டு மனோகர் வெளியே சென்றுவிட்டான்...



 
தன்னுடைய மகன் வெளியே சென்றதும் அவன் கொடுத்த அந்த மடிக்கப்பட்ட பிரிண்ட் அவுட் பேப்பரை விரித்துப் பார்த்தாள்....தோழியின் உறவு என்று தலைப்பிடப்பட்டிருந்தது...அதற்கு மேல் அதைப்படிக்கும் முன்னரே அதன் இரண்டாம் பேப்பரை கற்பகம் திருப்பி பார்த்தாள்...அவள் கண்கள் அதிர்ச்சியில் விரிந்தன...அதில் இரண்டு பெண்கள் அரைநிர்வாணமாக ஒருவரை ஒருவர் இதழோடு இதழ் சேர்த்து கட்டியணைத்தபடி....ஒருவர் மற்றொருவரின் முலைகளைப் பற்றி பிசைந்து கொண்டிருந்த படம் அதில் இருந்தது....




அதிர்ச்சி அடைந்த கற்பகம் அதற்கு மேல் அதைப்படிக்கவில்லை...மூடி வைத்துவிட்டு அருகே இருந்த நாற்காலியில் அமர்ந்தாள்....ஊரில் இருக்கம்போது அரசல் புரசலாக சில விசயங்களை அக்கம் பக்கத்து வீட்டாருடன் உள்ள தொடர்பில் கற்பகம் கேள்விப்பட்டிருக்கிறாள்...இதை ஏன் தன் மகன் தன்னிடம் கொடுத்து படிக்க சொன்னான் என்று அவளுக்குள் கேள்வி எழுந்தது....இதற்கும் காயத்ரிக்கும் என்ன சம்பந்தம்...??? கற்பகத்துக்கு மெல்ல மெல்ல புரிய ஆரம்பித்தது...




அப்படியென்றால் காயத்ரி இப்படிப்பட்ட விருப்பம் உள்ள பெண்ணா ???? அப்படியென்றால் காயத்ரி எதற்காக இந்த திருமணத்துக்கு சம்மதிக்க வேண்டும்...??? இல்லை குடும்ப சூழ்நிலையால் அப்போது சம்மதம் சொல்லிவிட்டு, இப்போது மனொகரிடம் திருமணத்தை நிறுத்த சொல்கிறாளா ???? என்பது போன்ற பல கேள்விகளை அவள் தனக்கு தானே கேட்டுக் கொண்டிருந்தாள்....அவளால் ஒரு முடிவுக்கு வரமுடியவில்லை....தன் மகன் மனோகர் மட்டுமே இதற்கான பதிலைக் கூற முடியும் என்பதை உணர்ந்த அவள்....அவன் வரும் வரை காத்திருந்தாள்...




தன் அம்மாவிடம் பிரிண்ட் அவுட்டை கொடுத்து படிக்க சொல்லிவிட்டு வெளியே வந்த மனோகர் ஒரு அமைதியான ஆள்நடமாட்டம் குறைந்த தெருவில் தம்மை பற்ற வைத்துக் கொண்டு நடந்து கொண்டே யோசித்தான்...




இந்நேரம் அம்மா அதைப் படித்திருப்பாளா...??? அதைக் கொண்டு அம்மா புரிந்து கொண்டிருப்பாளா..??? இல்லை புரியாமல் அதிர்ச்சி அடைந்திருப்பாளா...??? அவளுக்கு இதைப்பற்றி சுத்தமாக தெரியாதென்றால் நான் எப்படி அதை விளக்குவேன்...??? என்று பல்வேறு கேள்விகளோடு நடந்தான்....அரை மணி நேரத்துக்குப் பின் மனோகர் வீட்டுக்கு வந்தான்....




வீட்டுக்குள் நுழைந்தவுடன் கற்பகமும் மனோகரும் வெவ்வேறு திசையை நோக்கி பார்த்தபடி இருந்தார்கள்....இருவருக்கும் எதை எப்படி ஆரம்பிப்பது என்ற தயக்கம்....கடைசியில் கற்பகமே ஆரம்பித்தாள்....





கற்பகம் : அந்தப் பொண்ணுக்கு கல்யாணத்துல இஷ்டம் இல்லையா...???



தன் அம்மாவுக்கு இன்னும் முழுதாகப் புரியவில்லை என்பதை உணர்ந்தான்...



மனோகர் : இல்லம்மா....அவளுக்கு கல்யாணத்துல இஷ்டம்தான்...



கற்பகம் : அப்றம் என்ன இது ??? எதுக்காக இதை என்கிட்ட கொடுத்து படிக்க சொன்ன....???



மனோகர் : _________.....



மனோகர் அமைதியாக இருந்தான்...



கற்பகம் : சொல்லு மனோ...??? 



மீண்டும் அவன் அமைதியாகவே இருக்க....



கற்பகம் : அந்த பொண்ணுக்கு இந்த மாதிரி விருப்பம் இருக்கா...??? 



மனோகர் : ம்ம்...



கற்பகம் அமைதியானாள். ரொம்ப நாள் கழித்து தன்னுடைய மகனுக்கு கல்யாணம் நடக்க இருந்த சந்தோசத்தில் இருந்தவள்...இப்போது இப்படியொரு விசயம் தெரியவர திக்கிட்டுப் போனாள்....மகன் இதனால் கல்யாணத்தை வேண்டாம் என்று சொல்கிறான் எனப் புரிந்துகொண்டு...சற்றே சோகத்துடன் பேச ஆரம்பித்தாள்....



கற்பகம் : உனக்கு எல்லாம் சரியா அமைஞ்சு வந்துடுச்சுனு நெனைச்சேன்....இப்படியொரு விசயம் வந்து உனக்கு பிடிக்காம போயிடுச்சே.....ம்ம்.....சரி விடுப்பா....இனி ஆக வேண்டியத பாப்போம்....



அம்மாவிற்கு இன்னும் புரியவில்லை என்பதை உணர்ந்த மனோகர் பேச ஆரம்பித்தான்....



மனோகர் : அம்மா....எனக்கு பிடிக்காம இல்ல....



தன் மகனின் பதிலை கேட்ட கற்பகம் மேலும் குழம்பினாள்....



கற்பகம் : இப்படி விருப்பம் இருக்கற பொண்ண உனக்கு கட்டிக்க விருப்பமா....???? 



மனோகர் : ம்ம்....



கற்பகம் இது எப்படி எனப்புரியாமல் மேலும் தொடர்ந்தாள்...



கற்பகம் : எனக்கு புரியலப்பா....உனக்கு பிடிக்காம இல்லனு சொல்ற...அப்றம் ஏன் கல்யாணம் நடக்குமான்னு தெரிலனு சொன்ன....???



இங்கே இப்போது இதைப் போட்டுடைக்காமல் வேறு வழி இல்லை என்று நினைத்த மனோகர்....



மனோகர் : அவ உங்க மேல ஆசை வச்சிருக்காமா.....



கற்பகத்தால் தன் காதுகளை நம்ப முடியவில்லை....தன் மகன் சொன்ன இந்த விசயத்திற்கு எப்படி ரியாக்ட் செய்வதென்று கூட அவளுக்குப் புரியவில்லை....



அங்கே தாயும் மகனும் இரண்டு நிமிடம் அமைதியாகிப் போனார்கள்...



எப்படியோ விஷயத்தைப் போட்டுடைத்த நிம்மதியில் மனோகர் மேலும் தொடர்ந்தான்...



மனோகர் : இந்த விசயத்துக்கு நீங்க ஓகே சொன்னாதான் கல்யாணம் நடக்கும்னு அவ சொன்னாம்மா....அதுதான் நான் அப்டி சொன்னேன்....




கற்பகம் தன் மகனை ஏறிட்டுப் பார்த்தாள்....தன் மகன் ஒன்றும் குழந்தை இல்லை என்பது அவளுக்கு தெரியும்...படுக்கையில் அவன் தன்னை அடக்கி ஆண்டவன் என்பதை அவள் மறக்கவில்லை...நிச்சயம் இதற்கு பிணையாக இவன் ஏதோ கேட்டிருப்பான் என்று அவளுக்கு புரிந்தது...அந்த சந்தேகப் பார்வையோடு தன் மகனை அவள் ஒரு பார்வை பார்த்தாள்....


தன் தாய் தன்னை எந்த எண்ணத்தில் பார்க்கிறாள் என்பதை உடனே புரிந்து கொண்டான் மனோகர். அவளை படுக்கையில் போட்டு தன் ஆண்மையை அவளுக்குள் இறக்கி அவளை முழுதாக ஆண்டு அனுபவித்தவன்...அவளோடு ஓருயிராக உடலாக இணைத்தவன். அவள் என்ன நினைக்கிறாள் என்பதை புரியாதவனல்ல....அடுத்து அவன் செய்த விசயம்தான் புதியது...




  சட்டென தன் தாய் கற்பகத்தின் காலில் விழுந்து அவள் காலைப் பிடித்துக் கொண்டான். 




மனோகர் : அம்மா....என்னை மன்னிச்சுடும்மா....நீ இல்லாம என்னால இருக்க முடியாது....இப்பவே ரொம்ப வேதனைல தான் இருக்கேன் இத்தனை நாளும்...நீ சொன்னேனு தான் நான் கல்யாணுத்துக்கு சம்மதிச்சேன்....கடவுளா பாத்து என்னைப் புருஞ்சுக்கற ஒரு பொண்ண என் கண்ணுல காட்டுனாரு....ஒன்னே ஒன்னு அவளுக்கு என்னை மாதிரியே வேறு ஒரு விருப்பம் உள்ளவ....அதுக்கு நான் சம்மதிச்சேன்....அதனால என்னோட உணர்வுகளுக்கு அவளும் சம்மதிச்சா....இப்போ அவ கேக்குறது உன்னோட சம்பந்தப்பட்ட இந்த ஒரு உறவு.....இதுக்கு நீ சம்மதிச்சா இங்க நம்ம எல்லாருக்கும் எல்லாமே கெடைக்கும்மா....உன் கைல தான் எல்லாமே இருக்கு....நீ இல்லாம என்னால இருக்க முடியாதும்மா.....




என்று கூறி மனோகர் தன் தாயின் கால்களைப் பற்றி அழுதான்....




கற்பகம் நிலை குலைந்தாள்....அவன் கேட்கும் சம்மதத்தை விட...அவன் தன் கால்களில் விழுந்து கெஞ்சுவது அவளைப் புரட்டிப் போட்டது....தன்னை அடிமை போல படுக்கையில் போட்டு அடக்கி ஆண்டவன்...இன்று தனக்காகவே...தன்னிடமே தன் தாய் வேண்டும் என்று மகன் தன் காலில் விழுந்து அழுவது அவளை என்னவோ செய்தது....தன் மகன் தன் மீது தடுக்கமுடியாத அளவு...எவ்வளவு ஆசை வைத்திருக்கிறான் என்பதை கற்பகம் உணர்ந்தாள்.....தன் முரட்டு ஆண்மகன் இப்படி தன் காலில் இருப்பது அவளுக்கே பிடிக்கவில்லை....





அவளால் இப்போது தன் மகனுக்கு என்ன பதில் சொல்வதென்றே தெரியவில்லை....ஒன்றுமே சொல்லாமல் அங்கிருந்து நகர்ந்து தன்னுடைய அறைக்குள் சென்று விட்டாள்....








தொடரும்.....