10-06-2026, 02:13 PM
நானும் அப்பாவும் ஆட்டோவில் சென்று அந்த ஸ்கூல் முன்பு இறங்கினோம்
3-4 அடுக்கு மாடி
டேய் மகனே ! நல்ல பெரியா ஸ்கூல்தான் போல இருக்குடா என்றார் அப்பா குரல் தழுதழுக்க (70 வயது ஆயிற்றே இந்த கதையில் கடைசி வரை அவர் குரல் தழுதழுத்தது நடுங்கி கொண்டு தான் பேசும்)
ஆமாப்பா ! எனக்கு இவ்ளோ பெரிய ஸ்கூல்ல அட்மிஷன் கிடைக்குமோ என்னமோன்னு தெரியலியேப்பா என்று கவலையாக சொல்லி கொண்டே அப்பாவின் கையை பிடித்து மெல்ல அவரை ஸ்கூல் காம்பவுண்டுக்குள் நடக்க வைத்து கூட்டி கொண்டு போனேன்
நம்ம சின்ன வயதில் அப்பா கையை பிடித்து கொண்டு நம்ம ஸ்கூலுக்கு போவோம்
இப்போ அதே மாதிரி தான் ! ஆனால் அப்பா தள்ளாடி தள்ளாடி நடந்து வர அவர் விழுந்து விடாமல் பேலன்ஸ் பண்ணி நடக்க நான் அப்பா கையை பிடித்து கொண்டு பத்திரமாக நடத்தி கொண்டு போனேன்
காம்பவுண்டு கடந்ததும் ஒரு பெரிய பிளே கிரவுண்டு ! செம பெருசு !
ஆஹா இதெல்லாம் பார்த்து எத்தனை வருடங்கள் ஆகிறது
எல்லாம் சின்ன வயசில் ஒரிஜினலா ஸ்கூல் படிக்கும் போது பார்த்து அனுபவித்தது
அந்த மைதானத்தை பார்க்கும்போதே எனக்கு மனதுக்கு ரொம்ப ரம்யமாக இருந்தது
அப்படியே பழைய மலரும் நினைவுகள் எல்லாம் வந்து வந்து போனது
தூரத்தில் அட்மின் ஆபிஸ் தெரிந்தது
கிரவுண்டு மற்றும் மரத்தடி கீழே எல்லாம் ஆங்காங்கே பயங்கர மாணவர் கூட்டம்
மாணவர் கூட்டம் என்றால் எல்லாம் என்னை மாதிரி 40 வயது மாணவர் கூட்டம் தான்
இதுல அவங்க அவங்க அப்பா அம்மா 70-80 வயதுகளில் தள்ளாடும் வயதில் தங்கள் 40 வயது பிள்ளைகளை ஸ்கூலில் சேர்க்க வந்து இருந்தார்கள்
நாங்கள் சென்று ஒரு ஆண்ட்டியிடம் விசாரித்தோம் அட்மிஷன் பார்ம் எங்கே வாங்குவது என்று
நானே ஒரு அங்கிள் பாவம் பாவம் அவங்களை ஆண்ட்டி என்று குறிப்பிட்டு விட்டேன் சாரி சாரி
முதல்ல அங்கே அட்மின் ரூம் க்கு வெளியே உக்காந்து இருக்க அந்த மிஸ் கிட்ட உங்க பேரு சொல்லுங்க அவங்க நோட் ல எழுதிக்குவாங்க
அப்புறம் ஆர்டர் பிரகாரம் ஒவ்வொருத்தரா கூப்பிடுவாங்க
ஒரு என்டெரென்ஸ் எக்ஸாம் வைப்பாங்க அதுக்கு ஒரு 200 கட்டணும்
அந்த என்டெர்டென்ஸ் ல பாஸ் ஆகிட்டிங்கன்னா அட்மிஷன் ஈஸியா கிடைச்சுடும் என்றாள் அந்த ஆண்ட்டி (என்னை விட 3-4 வயது மட்டும் தான் அதிகம் ! லேசாய் தலை இப்போ தான் நரை விட ஆரம்பித்து இருந்தது அதனால் அவள் இப்போதைக்கு ஆண்ட்டி தான்)
நானும் அப்பாவும் அட்மின் ஆபிஸ்க்கு மெல்ல நடந்து போனோம்
அங்கே அட்மின் ஆபிஸ் அருகில் ஒரு சின்ன மேடை மாதிரி சின்ன மினி ஓபன் ஆடிட்டோரியம் போல இருந்தது
அதில் நிறைய பேரு அமர்ந்து இருந்தார்கள்
அப்பா இங்கே உக்காந்து இருங்க நான் போய் பேர் குடுத்துட்டு வர்றேன் என்று சொல்லி நான் அந்த அட்மின் மிஸ்ஸை நோக்கி நடந்தேன்
அருகில் சென்றதும் அந்த மிஸ்ஸை பார்த்து நான் அதிர்ந்தேன்
காரணம் என்ன தெரியுமா ?
தொடரும் 2
3-4 அடுக்கு மாடி
டேய் மகனே ! நல்ல பெரியா ஸ்கூல்தான் போல இருக்குடா என்றார் அப்பா குரல் தழுதழுக்க (70 வயது ஆயிற்றே இந்த கதையில் கடைசி வரை அவர் குரல் தழுதழுத்தது நடுங்கி கொண்டு தான் பேசும்)
ஆமாப்பா ! எனக்கு இவ்ளோ பெரிய ஸ்கூல்ல அட்மிஷன் கிடைக்குமோ என்னமோன்னு தெரியலியேப்பா என்று கவலையாக சொல்லி கொண்டே அப்பாவின் கையை பிடித்து மெல்ல அவரை ஸ்கூல் காம்பவுண்டுக்குள் நடக்க வைத்து கூட்டி கொண்டு போனேன்
நம்ம சின்ன வயதில் அப்பா கையை பிடித்து கொண்டு நம்ம ஸ்கூலுக்கு போவோம்
இப்போ அதே மாதிரி தான் ! ஆனால் அப்பா தள்ளாடி தள்ளாடி நடந்து வர அவர் விழுந்து விடாமல் பேலன்ஸ் பண்ணி நடக்க நான் அப்பா கையை பிடித்து கொண்டு பத்திரமாக நடத்தி கொண்டு போனேன்
காம்பவுண்டு கடந்ததும் ஒரு பெரிய பிளே கிரவுண்டு ! செம பெருசு !
ஆஹா இதெல்லாம் பார்த்து எத்தனை வருடங்கள் ஆகிறது
எல்லாம் சின்ன வயசில் ஒரிஜினலா ஸ்கூல் படிக்கும் போது பார்த்து அனுபவித்தது
அந்த மைதானத்தை பார்க்கும்போதே எனக்கு மனதுக்கு ரொம்ப ரம்யமாக இருந்தது
அப்படியே பழைய மலரும் நினைவுகள் எல்லாம் வந்து வந்து போனது
தூரத்தில் அட்மின் ஆபிஸ் தெரிந்தது
கிரவுண்டு மற்றும் மரத்தடி கீழே எல்லாம் ஆங்காங்கே பயங்கர மாணவர் கூட்டம்
மாணவர் கூட்டம் என்றால் எல்லாம் என்னை மாதிரி 40 வயது மாணவர் கூட்டம் தான்
இதுல அவங்க அவங்க அப்பா அம்மா 70-80 வயதுகளில் தள்ளாடும் வயதில் தங்கள் 40 வயது பிள்ளைகளை ஸ்கூலில் சேர்க்க வந்து இருந்தார்கள்
நாங்கள் சென்று ஒரு ஆண்ட்டியிடம் விசாரித்தோம் அட்மிஷன் பார்ம் எங்கே வாங்குவது என்று
நானே ஒரு அங்கிள் பாவம் பாவம் அவங்களை ஆண்ட்டி என்று குறிப்பிட்டு விட்டேன் சாரி சாரி
முதல்ல அங்கே அட்மின் ரூம் க்கு வெளியே உக்காந்து இருக்க அந்த மிஸ் கிட்ட உங்க பேரு சொல்லுங்க அவங்க நோட் ல எழுதிக்குவாங்க
அப்புறம் ஆர்டர் பிரகாரம் ஒவ்வொருத்தரா கூப்பிடுவாங்க
ஒரு என்டெரென்ஸ் எக்ஸாம் வைப்பாங்க அதுக்கு ஒரு 200 கட்டணும்
அந்த என்டெர்டென்ஸ் ல பாஸ் ஆகிட்டிங்கன்னா அட்மிஷன் ஈஸியா கிடைச்சுடும் என்றாள் அந்த ஆண்ட்டி (என்னை விட 3-4 வயது மட்டும் தான் அதிகம் ! லேசாய் தலை இப்போ தான் நரை விட ஆரம்பித்து இருந்தது அதனால் அவள் இப்போதைக்கு ஆண்ட்டி தான்)
நானும் அப்பாவும் அட்மின் ஆபிஸ்க்கு மெல்ல நடந்து போனோம்
அங்கே அட்மின் ஆபிஸ் அருகில் ஒரு சின்ன மேடை மாதிரி சின்ன மினி ஓபன் ஆடிட்டோரியம் போல இருந்தது
அதில் நிறைய பேரு அமர்ந்து இருந்தார்கள்
அப்பா இங்கே உக்காந்து இருங்க நான் போய் பேர் குடுத்துட்டு வர்றேன் என்று சொல்லி நான் அந்த அட்மின் மிஸ்ஸை நோக்கி நடந்தேன்
அருகில் சென்றதும் அந்த மிஸ்ஸை பார்த்து நான் அதிர்ந்தேன்
காரணம் என்ன தெரியுமா ?
தொடரும் 2


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)