09-06-2026, 10:44 PM
எபிசோட் – வீடு திரும்பும் பயணம் & புதிய வேட்கையின் மெல்லிய தொடக்க
அருண் காலை 4 மணிக்கு எழுந்தான். அவன் உடம்பில் நேற்று இரவின் மென்மையான தொடுகைகளின் சூடு இன்னும் தங்கியிருந்தது. அவன் ஜீதாவின் கன்னத்தை மெதுவாக வருடினான். பிறகு மீனாவை மெதுவாக எழுப்பினான். இருவரும் தூக்கம் கலங்கிய முகத்துடன் எழுந்தார்கள். ஜீதாவின் பெரிய முலைகள் நைட்டியின் வழியே மெல்லியதாகத் தெரிந்தன. மீனாவின் சின்ன எலுமிச்சை முலைகள் இன்னும் சிவந்திருந்தன.
பிறகு அவர்கள் வீட்டுக்கு திரும்பினார்கள். 9 மணிக்கு வீட்டை நெருங்கியபோது முதலில் மீனாவை அவள் வீட்டில் இறக்கினார்கள்.
அருண் தன் வீட்டுக்கு வந்தான். உள்ளே நுழைந்ததும் அக்கா லாவண்யா படுக்கையில் சாய்ந்து, குழந்தைக்கு பால் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தாள். அவள் சேலை ஒரு பக்கம் தூக்கி, பெரிய, கனமான, பால் நிறைந்த முலை வெளியே வந்திருந்தது. முலை முழுக்க நீல நரம்புகள், முலைக்காம்பு ஈரமாக, பால் சொட்டிக்கொண்டிருந்தது.
அம்மாவும் அக்காவும் அருணைப் பார்த்து கேட்டார்கள்.
அம்மா: “அருண்... கோவில் எப்படி இருந்துச்சு?”
லாவண்யா: “ஆமா டா... எப்படி இருந்துச்சு?”
அருண் மனசுக்குள் நேற்று இரவின் மென்மையான, ஆழமான தொடுகைகளை நினைத்தபடி, “நல்லா இருந்துச்சு...” என்றான். அவன் கண்கள் லாவண்யாவின் பால் முலையில் இருந்து அகல முடியவில்லை.
ஜீதா 11 மணிக்கு டியூட்டிக்கு போனாள். மாலை நேரத்தில் அவள் கணவர் மற்றும் பையன் வீட்டுக்கு வந்தார்கள்.
மாலையில் லாவண்யா ஜீதாவுக்கு செய்தி அனுப்பினாள்.
லாவண்யா: “ஹாய் அக்கா நீங்க எப்போ ஃப்ரீ நான் வீட்டுக்கு வரேன்”
ஜீதா: “7:30க்கு வா”
லாவண்யா 7 மணிக்கு ஜீதா வீட்டுக்கு வந்தாள். அவள் கணவர் மற்றும் பையனைப் பார்த்து கொஞ்சம் பேசினாள்.
7:30க்கு அருணுக்கு செய்தி அனுப்பினாள்.
ஜீதா: “டேய் அருண் உன் அக்கா இப்போ வரேன் என்று சொன்னாள் என் வீட்டுக்கு”
அருண்: “அப்படியா டி நல்லது அவளை பொறுமையா தயார் பண்ணு”
ஜீதா: “ட்ரை பண்றேன் டா”
லாவண்யா தன் அம்மாவிடம் சொல்லிவிட்டு ஜீதா வீட்டுக்கு வந்தாள்.
லாவண்யாவின் கணவர் அவளைப் பார்த்து “மா லாவண்யா குழந்தை எப்படி இருக்கு?” என்று கேட்டார்.
லாவண்யா: “நல்லா இருக்கான் மாமா நீங்க எப்போ வந்தீங்க எத்தனை நாள் லீவ்”
ஜீதாவின் கணவர்: “நாளைக்கு கிளம்பிடுவேன் மா பையனை விடலாம் என்று வந்தேன் நாளைக்கு டியூட்டி இருக்கு”
லாவண்யா: “சரி மாமா அக்கா எங்கே” என்று கேட்டாள். அவர் “அவள் சமையலறையில் இருக்கா பார்” என்று சொல்லி மாடிக்கு கிளம்பினார்.
லாவண்யா சமையலறைக்கு போனாள். அக்காவைப் பார்த்தாள்.
ஜீதா: “என்ன டி லாவண்யா நாளுக்கு நாள் அழகு கூடிட்டே போகுது”
லாவண்யா: “அய்யோ நீங்க வேற அக்கா ரொம்ப கஷ்டம் கா குழந்தை பிறந்த பிறகு முலையெல்லாம் ரொம்ப கனமா ஆகிடுச்சு பால் கட்டிக்குச்சு டி”
ஜீதா: “ஆமா டி பின்ன மாடு சினை ஆனா அதோட மாடியைப் பார்த்து இருக்கியா அப்படித்தான் நம்பலுக்கு”
லாவண்யா: “அக்கா அந்த இயற்கை வழி பத்தி சொன்னீங்களே என்ன அக்கா இப்போல்லாம் இரவுல ரொம்ப பால் கட்டிக்குது முடியல செம்ம வலியா இருக்கு”
ஜீதா: (சிரித்தபடி) “ஹே அதெல்லாம் இந்தக் காலத்து பெண்களுக்கு சரிப்பட்டு வராது டி இரண்டு வழி இருக்கு”
லாவண்யா: “இப்போ பசு மாடுக்கு எப்படி பண்ணுவாங்க தெரியுமா ஒண்ணு அதோட குட்டி பால் குடிக்கலனா நல்ல மொரட்டு ஆம்பளையை கூப்பிட்டு மாடியில இருந்து பால் கறப்பாங்கடி நெக்ஸ்ட் அதுவும் இல்லனா வேற மாட்டை கூட்டிட்டு வந்து பால் குடிக்க வைப்பாங்கடி”
ஜீதா: “என்ன கா சொல்ல வரீங்க” என்று கேட்டாள்.
லாவண்யா: “அப்போ அது மாதிரி தான் மனுஷங்களுக்கும் ஆகுமா” என்று கேட்டாள்.
ஜீதா: “ஆமா டி” என்று சொன்னாள்.
லாவண்யா: (ஷாக் ஆகி) “நீங்க எப்படி அக்கா பண்ணீங்க” என்று கேட்டாள்.
ஜீதா மெதுவாக சிரித்தாள். அவள் லாவண்யாவின் பால் முலையை மென்மையாக பார்த்தாள். அந்த பெரிய, கனமான முலையில் பால் சொட்டிக்கொண்டிருந்தது. ஜீதாவின் மனசில் ஒரு மெல்லிய ஆசை எழுந்தது — அந்த பாலை ருசிக்க வேண்டும் என்று.
எபிசோட் – தாய்மை உணர்வுகளின் மெல்லிய வேட்கை
ஜீதா மெதுவாக லாவண்யாவைப் பார்த்து சொன்னாள்.
ஜீதா: “அம்மா டி... என் ஹஸ்பண்ட் வேற வேற டிஸ்ட்ரிக்ட்ல டியூட்டி. அதனால வேற வழி இல்ல. வேற ஒருத்தனை வச்சித்தான் பால் எடுக்கணும்.”
லாவண்யா: (ஷாக் ஆகி) “எப்படி அக்கா... வெளியே தெரிஞ்சா என்ன ஆகும்?”
ஜீதா: “அதுக்கு தான் டி... தெரிஞ்சவங்கல... அதுவும் சின்ன பசங்க... இன்னும் சேஃப். நாம சொல்றதை செய்வாங்க. ப்ராப்ளம் இல்ல.”
லாவண்யா: “நீங்க எப்படி அக்கா... உங்க பண்ணீங்க... சொல்லுங்க... யாரை வச்சு பண்ணீங்க?”
ஜீதா: (ஒரு பொய் கதை சொல்ல ஆரம்பித்தாள்) “என் பக்கத்து வீட்டு பையன் டி... ஸ்கூல் படிக்குறான். அவனோட நான் நல்லா பழகுவோம். எனக்கு ஒரு நாள் பால் கட்டிக்குச்சு. அப்போதான் என் பாட்டி கிட்ட கேட்டேன். அவ தான் இந்த ஐடியா சொன்னாங்க. சரினு அவனை கூப்பிட்டேன். ‘டேய்... உனக்கு மட்டும் பால் கறக்க தெரியுமா?’னு கேட்டேன். அவன் ‘நாங்களும் மாடு வச்சிருக்கோம் அக்கா... டெய்லி கறப்போம்’னு சொன்னான்.”
ஜீதா:அதனால அவன் கிட்ட கொஞ்சம் அக்கா கு பால் கட்டிக்குச்சி கறக்கணும்னு கேட்டேன். அவன் சின்ன பையன்... அதை ஒண்ணும் சொல்லாம சரினு சொல்லிட்டான். அப்படியே கறக்கணும்னு சொன்னேன். அவன் ‘அக்கா மாடு மாதிரி மண்டி போடுங்க... அப்போதான் கறக்க முடியும்’னு சொல்லிட்டான். அப்புறம் கறந்தான் டி.”
லாவண்யா: (கேட்டதும் உடனே கூதி நமித்து) “அக்கா... எனக்கு நைட் ஃபுல் ஆ பால் கட்டிட்டு வலிக்குது கா... பம்ப் ல கொஞ்சம் தான் வருது.”
ஜீதா: “ஆமா டி... நீயும் நேச்சர் மெத்தட் ட்ரை பண்ணு.”
லாவண்யா: “எனக்கு யாரும் தெரியாது அக்கா.”
ஜீதா: “அப்போ வேற என்ன டி பண்ணுறது? இப்போ எனக்கும் யாரும் தெரியாது... இந்த ஏரியால எனக்கு தெரிஞ்ச பையன்... உன் தம்பி அருண் தான் டி.”
லாவண்யா: “எனக்கு தான் அக்கா... வேற யாரும் தெரியாது.”
ஜீதா: “உனக்கு ஓகேனா... நீ அருண் கிட்ட கேளு. உன் தம்பி தானே... டெய்லி வீட்டுல வந்து விட்டுடுவான்... பால் எடுத்துடுவான்.”
லாவண்யா: (உடனே) “அக்கா... அவனைப் போய் எப்படி அக்கா... சின்ன பையன்.”
ஜீதா: “ஆமா டி... அதான் சேஃப். யார்கிட்டயும் சொல்ல மாட்டான். உன்னை தொந்தரவு பண்ண மாட்டான்.”
லாவண்யா: “அக்கா... அவனுக்கு பால் கறக்க தெரியுமா... தெரியாது ஆ?”
ஜீதா: (யோசித்தபடி, அவன் அவள் முலையை எப்படி பிழிந்தான் என்பதை நினைத்து) “சும்மா கேட்டுப் பாரு டி... இல்ல இங்க வா... நான் சொல்லித் தரேன்.”
லாவண்யா: “சரி அக்கா... பார்க்குறேன்” என்று சொல்லிவிட்டு வீட்டுக்கு போனாள்.
இரவு 7 மணி. ஜீதா அருணுக்கு மெசேஜ் அனுப்பினாள். விஷயத்தை சொன்னாள்.
அருண் காலை 4 மணிக்கு எழுந்தான். அவன் உடம்பில் நேற்று இரவின் மென்மையான தொடுகைகளின் சூடு இன்னும் தங்கியிருந்தது. அவன் ஜீதாவின் கன்னத்தை மெதுவாக வருடினான். பிறகு மீனாவை மெதுவாக எழுப்பினான். இருவரும் தூக்கம் கலங்கிய முகத்துடன் எழுந்தார்கள். ஜீதாவின் பெரிய முலைகள் நைட்டியின் வழியே மெல்லியதாகத் தெரிந்தன. மீனாவின் சின்ன எலுமிச்சை முலைகள் இன்னும் சிவந்திருந்தன.
பிறகு அவர்கள் வீட்டுக்கு திரும்பினார்கள். 9 மணிக்கு வீட்டை நெருங்கியபோது முதலில் மீனாவை அவள் வீட்டில் இறக்கினார்கள்.
அருண் தன் வீட்டுக்கு வந்தான். உள்ளே நுழைந்ததும் அக்கா லாவண்யா படுக்கையில் சாய்ந்து, குழந்தைக்கு பால் கொடுத்துக்கொண்டிருந்தாள். அவள் சேலை ஒரு பக்கம் தூக்கி, பெரிய, கனமான, பால் நிறைந்த முலை வெளியே வந்திருந்தது. முலை முழுக்க நீல நரம்புகள், முலைக்காம்பு ஈரமாக, பால் சொட்டிக்கொண்டிருந்தது.
அம்மாவும் அக்காவும் அருணைப் பார்த்து கேட்டார்கள்.
அம்மா: “அருண்... கோவில் எப்படி இருந்துச்சு?”
லாவண்யா: “ஆமா டா... எப்படி இருந்துச்சு?”
அருண் மனசுக்குள் நேற்று இரவின் மென்மையான, ஆழமான தொடுகைகளை நினைத்தபடி, “நல்லா இருந்துச்சு...” என்றான். அவன் கண்கள் லாவண்யாவின் பால் முலையில் இருந்து அகல முடியவில்லை.
ஜீதா 11 மணிக்கு டியூட்டிக்கு போனாள். மாலை நேரத்தில் அவள் கணவர் மற்றும் பையன் வீட்டுக்கு வந்தார்கள்.
மாலையில் லாவண்யா ஜீதாவுக்கு செய்தி அனுப்பினாள்.
லாவண்யா: “ஹாய் அக்கா நீங்க எப்போ ஃப்ரீ நான் வீட்டுக்கு வரேன்”
ஜீதா: “7:30க்கு வா”
லாவண்யா 7 மணிக்கு ஜீதா வீட்டுக்கு வந்தாள். அவள் கணவர் மற்றும் பையனைப் பார்த்து கொஞ்சம் பேசினாள்.
7:30க்கு அருணுக்கு செய்தி அனுப்பினாள்.
ஜீதா: “டேய் அருண் உன் அக்கா இப்போ வரேன் என்று சொன்னாள் என் வீட்டுக்கு”
அருண்: “அப்படியா டி நல்லது அவளை பொறுமையா தயார் பண்ணு”
ஜீதா: “ட்ரை பண்றேன் டா”
லாவண்யா தன் அம்மாவிடம் சொல்லிவிட்டு ஜீதா வீட்டுக்கு வந்தாள்.
லாவண்யாவின் கணவர் அவளைப் பார்த்து “மா லாவண்யா குழந்தை எப்படி இருக்கு?” என்று கேட்டார்.
லாவண்யா: “நல்லா இருக்கான் மாமா நீங்க எப்போ வந்தீங்க எத்தனை நாள் லீவ்”
ஜீதாவின் கணவர்: “நாளைக்கு கிளம்பிடுவேன் மா பையனை விடலாம் என்று வந்தேன் நாளைக்கு டியூட்டி இருக்கு”
லாவண்யா: “சரி மாமா அக்கா எங்கே” என்று கேட்டாள். அவர் “அவள் சமையலறையில் இருக்கா பார்” என்று சொல்லி மாடிக்கு கிளம்பினார்.
லாவண்யா சமையலறைக்கு போனாள். அக்காவைப் பார்த்தாள்.
ஜீதா: “என்ன டி லாவண்யா நாளுக்கு நாள் அழகு கூடிட்டே போகுது”
லாவண்யா: “அய்யோ நீங்க வேற அக்கா ரொம்ப கஷ்டம் கா குழந்தை பிறந்த பிறகு முலையெல்லாம் ரொம்ப கனமா ஆகிடுச்சு பால் கட்டிக்குச்சு டி”
ஜீதா: “ஆமா டி பின்ன மாடு சினை ஆனா அதோட மாடியைப் பார்த்து இருக்கியா அப்படித்தான் நம்பலுக்கு”
லாவண்யா: “அக்கா அந்த இயற்கை வழி பத்தி சொன்னீங்களே என்ன அக்கா இப்போல்லாம் இரவுல ரொம்ப பால் கட்டிக்குது முடியல செம்ம வலியா இருக்கு”
ஜீதா: (சிரித்தபடி) “ஹே அதெல்லாம் இந்தக் காலத்து பெண்களுக்கு சரிப்பட்டு வராது டி இரண்டு வழி இருக்கு”
லாவண்யா: “இப்போ பசு மாடுக்கு எப்படி பண்ணுவாங்க தெரியுமா ஒண்ணு அதோட குட்டி பால் குடிக்கலனா நல்ல மொரட்டு ஆம்பளையை கூப்பிட்டு மாடியில இருந்து பால் கறப்பாங்கடி நெக்ஸ்ட் அதுவும் இல்லனா வேற மாட்டை கூட்டிட்டு வந்து பால் குடிக்க வைப்பாங்கடி”
ஜீதா: “என்ன கா சொல்ல வரீங்க” என்று கேட்டாள்.
லாவண்யா: “அப்போ அது மாதிரி தான் மனுஷங்களுக்கும் ஆகுமா” என்று கேட்டாள்.
ஜீதா: “ஆமா டி” என்று சொன்னாள்.
லாவண்யா: (ஷாக் ஆகி) “நீங்க எப்படி அக்கா பண்ணீங்க” என்று கேட்டாள்.
ஜீதா மெதுவாக சிரித்தாள். அவள் லாவண்யாவின் பால் முலையை மென்மையாக பார்த்தாள். அந்த பெரிய, கனமான முலையில் பால் சொட்டிக்கொண்டிருந்தது. ஜீதாவின் மனசில் ஒரு மெல்லிய ஆசை எழுந்தது — அந்த பாலை ருசிக்க வேண்டும் என்று.
எபிசோட் – தாய்மை உணர்வுகளின் மெல்லிய வேட்கை
ஜீதா மெதுவாக லாவண்யாவைப் பார்த்து சொன்னாள்.
ஜீதா: “அம்மா டி... என் ஹஸ்பண்ட் வேற வேற டிஸ்ட்ரிக்ட்ல டியூட்டி. அதனால வேற வழி இல்ல. வேற ஒருத்தனை வச்சித்தான் பால் எடுக்கணும்.”
லாவண்யா: (ஷாக் ஆகி) “எப்படி அக்கா... வெளியே தெரிஞ்சா என்ன ஆகும்?”
ஜீதா: “அதுக்கு தான் டி... தெரிஞ்சவங்கல... அதுவும் சின்ன பசங்க... இன்னும் சேஃப். நாம சொல்றதை செய்வாங்க. ப்ராப்ளம் இல்ல.”
லாவண்யா: “நீங்க எப்படி அக்கா... உங்க பண்ணீங்க... சொல்லுங்க... யாரை வச்சு பண்ணீங்க?”
ஜீதா: (ஒரு பொய் கதை சொல்ல ஆரம்பித்தாள்) “என் பக்கத்து வீட்டு பையன் டி... ஸ்கூல் படிக்குறான். அவனோட நான் நல்லா பழகுவோம். எனக்கு ஒரு நாள் பால் கட்டிக்குச்சு. அப்போதான் என் பாட்டி கிட்ட கேட்டேன். அவ தான் இந்த ஐடியா சொன்னாங்க. சரினு அவனை கூப்பிட்டேன். ‘டேய்... உனக்கு மட்டும் பால் கறக்க தெரியுமா?’னு கேட்டேன். அவன் ‘நாங்களும் மாடு வச்சிருக்கோம் அக்கா... டெய்லி கறப்போம்’னு சொன்னான்.”
ஜீதா:அதனால அவன் கிட்ட கொஞ்சம் அக்கா கு பால் கட்டிக்குச்சி கறக்கணும்னு கேட்டேன். அவன் சின்ன பையன்... அதை ஒண்ணும் சொல்லாம சரினு சொல்லிட்டான். அப்படியே கறக்கணும்னு சொன்னேன். அவன் ‘அக்கா மாடு மாதிரி மண்டி போடுங்க... அப்போதான் கறக்க முடியும்’னு சொல்லிட்டான். அப்புறம் கறந்தான் டி.”
லாவண்யா: (கேட்டதும் உடனே கூதி நமித்து) “அக்கா... எனக்கு நைட் ஃபுல் ஆ பால் கட்டிட்டு வலிக்குது கா... பம்ப் ல கொஞ்சம் தான் வருது.”
ஜீதா: “ஆமா டி... நீயும் நேச்சர் மெத்தட் ட்ரை பண்ணு.”
லாவண்யா: “எனக்கு யாரும் தெரியாது அக்கா.”
ஜீதா: “அப்போ வேற என்ன டி பண்ணுறது? இப்போ எனக்கும் யாரும் தெரியாது... இந்த ஏரியால எனக்கு தெரிஞ்ச பையன்... உன் தம்பி அருண் தான் டி.”
லாவண்யா: “எனக்கு தான் அக்கா... வேற யாரும் தெரியாது.”
ஜீதா: “உனக்கு ஓகேனா... நீ அருண் கிட்ட கேளு. உன் தம்பி தானே... டெய்லி வீட்டுல வந்து விட்டுடுவான்... பால் எடுத்துடுவான்.”
லாவண்யா: (உடனே) “அக்கா... அவனைப் போய் எப்படி அக்கா... சின்ன பையன்.”
ஜீதா: “ஆமா டி... அதான் சேஃப். யார்கிட்டயும் சொல்ல மாட்டான். உன்னை தொந்தரவு பண்ண மாட்டான்.”
லாவண்யா: “அக்கா... அவனுக்கு பால் கறக்க தெரியுமா... தெரியாது ஆ?”
ஜீதா: (யோசித்தபடி, அவன் அவள் முலையை எப்படி பிழிந்தான் என்பதை நினைத்து) “சும்மா கேட்டுப் பாரு டி... இல்ல இங்க வா... நான் சொல்லித் தரேன்.”
லாவண்யா: “சரி அக்கா... பார்க்குறேன்” என்று சொல்லிவிட்டு வீட்டுக்கு போனாள்.
இரவு 7 மணி. ஜீதா அருணுக்கு மெசேஜ் அனுப்பினாள். விஷயத்தை சொன்னாள்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)