వల్లీ

[venkujkc1984]

7.3 అత్తకి కొత్త చీర - వర్షం అందించిన అవకాశం

సారీ షాపింగ్

నా పుట్టినరోజు రాబోతోంది. ఈ సారి నాకు ఏమీ కావాలని అనిపించడం లేదు. నాకు కావాల్సింది ఒక్కటే — అత్తకు అందమైన చీర కొనివ్వాలని, అది ఆమె నా పుట్టిన రోజునాడు కట్టుకోవాలని.

ఒక రోజు సాయంత్రం అత్త వంటింట్లో ఉండగా నేను వెళ్లి: “అత్తా… నా పుట్టినరోజు వస్తోంది. ఈ సారి నీకు మంచి చీర కొనాలని అనుకున్నాను. నువ్వు వచ్చి ఒక్కసారి ఎంచుకుంటే బాగుంటుంది. ఏది నీకు సూట్ అవుతుందో నాకు తెలీదు”

అత్త మొదట “రవీ… నాకు చీరలు చాలా ఉన్నాయి. కొంటానన్నావు సంతోషం. నాకేమి వద్దు.”

“అయినా అత్తా… ఇది నా పుట్టినరోజు గిఫ్ట్. నువ్వు రాకపోతే నాకు సంతోషం ఉండదు” అని నేను మెల్లిగా ఒప్పించాను.

చివరికి ఆమె సరే అన్నది.

అత్తను పక్క ఊరి బజారులో ఉన్న పెద్ద చీరల షాపుకి తీసుకెళ్లాను. షాపులో అత్త ఒక్కొక్క చీరను తన భుజం మీద వేసుకుని అద్దంలో చూసుకుంటూ ఉంది. నేను పక్కనే నిలబడి ఆమెను చూస్తున్నాను. ఆమె ఎత్తుపల్లాల మీద, నడుము వంపుల మీద ఆ చీర ఎలా ఒదిగిపోతుందో చూస్తుంటే నా కళ్లు అక్కడే స్తంభించిపోయాయి. ఆమెకు నా ఈ భావాలు ఏమాత్రం తెలియవు. ఆమె సహజంగా, చిరునవ్వుతో చీరలు ఎంచుకుంటోంది. 

“ఈ చీరలది కదా అదృష్టం అంటే, అత్త అందాల మీద జారుతున్నాయి” అని నేను మనసులో అనుకుంటున్నాను. నేను తదేకంగా ఆమె వైపు చూడటం ఒక్కసారి ఆమె గమనించింది. అప్పుడు నేను త్వరగా తల తిప్పుకుని, గమనించలేదన్నట్టు నటించాను. 

చివరికి మెరూన్ సిల్క్ సారీ — సన్నని బంగారు జరీ బార్డర్ — అత్తకు నచ్చినది తీసుకున్నాము. 

కానీ నా మనసులో ఒక దాగి ఉన్న ఆశ. 'ఇది కట్టుకుంటే ఎలా ఉంటుందో చూడాలి' అనిపించింది.

"అత్తా, ఇది చూడటానికి బాగుంది కానీ, కట్టుకుని చూస్తేనే దీని అసలు అందం, ఫిట్టింగ్ తెలుస్తుంది. ట్రయల్ రూమ్ లో ఒక్కసారి కట్టుకుని చూపించు ప్లీజ్," అని నేను వేడుకున్నాను.

అత్త కొంచెం ఇబ్బందిగా, "వద్దు రవీ, ఇది చూడగానే నాకు నచ్చింది. ట్రయల్ అవసరం లేదు." అంది.

"ఒక్కసారి మాత్రమే అత్తా. నా పుట్టినరోజు గిఫ్ట్ కదా, నువ్వు కట్టుకుని చూస్తే నాకు చాలా సంతోషంగా ఉంటుంది. ప్లీజ్," అని నేను మళ్లీ పట్టుబట్టాను. నా గొంతులో ఉన్న ఆత్రుతను, కళ్లలో ఉన్న ఆశను ఆమె గమనించింది.

చివరికి ఆమె ఒక నిట్టూర్పు విడిచి, "సరే," అంటూ ఆ చీరను తీసుకుని ట్రయల్ రూమ్ లోకి వెళ్లింది.

కొన్ని నిమిషాల తర్వాత, ట్రయల్ రూమ్ తలుపు నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది. అత్త అందులో నుండి బయటకు వచ్చింది. ఆ మెరూన్ సిల్క్ చీర ఆమె శరీరానికి అచ్చంగా అమరిపోయింది. ఆమె నడుము వంపులు, ఆ చీర పల్లు పడిన తీరు, జాకెట్టు లోపల నుండి బయటకు కనిపిస్తున్న ఆమె చంద్ర వంకల ఆకారం... అన్నీ కలిసి ఒక అద్భుతమైన దృశ్యాన్ని సృష్టించాయి.

నా గొంతులో మాట రాలేదు. నా కళ్లు ఆమె అందం మీద స్తంభించిపోయాయి. నా మనసులోని నియంత్రణ ఒక్క క్షణం సడలిపోయింది. నా నోటి నుండి అజాగ్రత్తగా, నియంత్రణ లేకుండా మాటలు జారిపడ్డాయి:

“అత్తా… నువ్వు చాలా అందంగా ఉన్నావ్…  నడుము సూపర్… పోత పోసిన బంగారు బొమ్మలా ఉన్నావ్… అత్తా… నీ నడుము వంపులు ఎంత సుందరంగా ఉన్నాయో. ఈ చీరలో నీ నాభి ఇంత అందంగా హైలైట్ అవుతోంది...”

ఆ మాటలు వినగానే అత్త ముఖం ఒక్కసారిగా ఎర్రబడింది. ఆమె కళ్లు క్రిందికి వాలాయి.

ఆమె కళ్లలో ఒక క్షణం షాక్, తర్వాత తీవ్రమైన సిగ్గు మరియు గందరగోళం కనిపించాయి. ఆమె ఏమీ మాట్లాడకుండా, వెంటనే ట్రయల్ రూమ్ తలుపును దడేలున మూసేసింది.

లోపల నుండి చీర మార్చుకునే శబ్దాలు, ఆమె వేగవంతమైన శ్వాస శబ్దాలు నాకు వినిపించాయి. నేను బయట నిలబడి, నా గుండె వేగంగా కొట్టుకోవడం వింటూ, నేను చేసిన తప్పును, ఆమెపై చూపిన అతిని గుర్తుచేసుకుంటూ నిలబడ్డాను.

కొద్దిసేపటికి ఆమె తన పాత చీరలోనే బయటకు వచ్చింది. ఆమె ముఖం ఇంకా కొంచెం ఎర్రగానే ఉంది, కళ్లు నేల వైపే చూస్తున్నాయి. షాపులోని వాతావరణం ఒక్కసారిగా భారీగా, నిశ్శబ్దంగా మారిపోయింది. మేము ఇద్దరం ఒకరినొకరు చూసుకోలేకపోయాము. ఆమె నోటి నుండి కూడా మాట రాలేదు. 

చీరను బిల్లు చేసి ఆటోలో మేము ఇంటికి తిరిగి వస్తున్నాము.

షాపులో జరిగిన ఆ ట్రయల్ రూమ్ సీన్ నా మనసులో మళ్లీ మళ్లీ తిరుగుతోంది. అత్త నాభి హైలైట్ అవుతున్నట్టు నేను అనుకోకుండా చెప్పిన మాటలు, ఆమె ముఖం ఎర్రబడి తలుపు మూసుకున్న తీరు — అన్నీ నన్ను ఇంకా ఆకర్షిస్తున్నాయి. కానీ నాకు ఒక్కసారిగా తప్పు అనే భావన కలిగింది.

ఇంటికి చేరుకునే దగ్గరకు వచ్చేసరికి నేను మెల్లగా అన్నాను, "అత్తా... ఆ ట్రయల్ రూమ్ దగ్గర నేను మాట్లాడినది తప్పు. నన్ను క్షమించు. నా నోటి నుండి అలా జారిపడింది, నిన్ను బాధపెట్టడం నా ఉద్దేశం కాదు. ప్లీజ్ నన్ను అర్థం చేసుకో." 

అత్త నా మాటలు విని కొంచెం ఆలోచించినట్టు ఉంది. అత్త నా వైపు తిరిగి చూసింది. ఆమె కళ్లలో కోపం లేదు, కేవలం ఒక లోతైన గందరగోళం మరియు నిశ్శబ్దమైన అంగీకారం మాత్రమే కనిపించింది. ఆమెకు నా ఉద్దేశం అర్థమైనట్టు కనిపించింది. ఆమె ముఖం మీద ఒక సూక్ష్మమైన అవగాహన కనిపించింది, కానీ ఏమీ మాట్లాడలేదు. 

నేను మళ్లీ “అత్తా… ప్లీజ్, నువ్వు అలా ఉండకు. నేను…” అని వేడుకుంటుండగానే ఆకాశం నల్లటి మేఘాలతో ఒక్కసారిగా కమ్ముకుపోయింది. గాలి వీచడం మొదలై, ఒక పెద్ద వర్షపు చుక్క వల్లి చెక్కిలి మీద పడింది. 

అత్త "వర్షం మొదలైంది రవి, త్వరగా లోపలికి వెళ్దాం," అంటూ త్వరగా ఇంటి వైపు అడుగులు వేసింది. నేను ఏమీ మాట్లాడలేక, ఆమె వెనుకే నడిచాను. ఇంటి లోపలికి చేరుకునేటప్పటికి మేము కొంచెం తడిసిపోయాము. సాయంత్రం మావయ్య ఇంకా ఇంటికి రాలేదు.

అత్త షాపింగ్ చీర కవర్ సోఫాలో ఉంచి “అయ్యో… టెర్రస్ మీద బట్టలు ఆరేసాను, వర్షంలో తడుస్తాయి.” అని అనుకుంటూ త్వరత్వరగా టెర్రస్ మీదకి పరుగెత్తింది. నేను ఒక పెద్ద టవల్ తీసుకుని వెంటనే వెళ్లాను.

అక్కడ అత్త దండెం మీద ఉన్న బట్టలను ఒక్కొక్కటిగా తీస్తోంది. ఆమె చేతులు నెమ్మదిగా పైకి ఎత్తి, వేళ్ళు దండెం మీద జారుతూ బట్టలను తీసేటప్పుడు ఆ భంగిమలో ఆమె నడుము వంపులు ఇంకా లోతుగా, మరింత కనిపించేలా మారాయి. ఆమె చేతులు ఎత్తుకు వెళ్ళినప్పుడు, ఆమె ఎత్తులు ఇంకా ఎక్కువగా లేచి, జాకెట్టు లోపల నుండి ఒత్తుకుపోయినట్టు కనిపిస్తున్నాయి. వర్షపు నీళ్ళు ఆమె ఎత్తిన చేతుల మీదుగా, భుజాల మీదుగా, ఎదల మధ్య నుండి నెమ్మదిగా కిందకు పారుతూ... ఆమె శరీరం మరింత స్పష్టంగా, మరింత సున్నితంగా బయటపడింది.

నేను ఆ దృశ్యం చూసి షాక్ అయ్యాను. అత్త ఇంత అందంగా, ఇంత సెక్సీగా తడిసి ఉంటే… నా శరీరం వేడెక్కింది. నియంత్రించుకోవడం కష్టమైంది. ఆమెకు నా ఈ భావాలు తెలియవు. నాకు ఆమె తడిసిపోతుందని అనిపించి, వెంటనే చేతిలో ఉన్న టవల్ తీసుకుని పరుగెత్తుకుంటూ ఆమె వైపు వచ్చాను.

“అత్తా...! ఇదిగో” అని అంటూ ఆమె దగ్గరకు వచ్చి, టవల్‌ని ఆమె తల మీద వేశాను. నా శరీరం ఆమెను కప్పేస్తూ, వర్షం నుండి ఆమెను కాపాడేలా నిలబడ్డాను. ఆమె చేతుల్లో బట్టలు పట్టుకుని ఉంది. మేము రెండు మెట్లు కిందకు వచ్చి, మెట్ల వైపు ఉన్న చిన్న రూఫ్ కవర్ ఉన్న వర్షం పడని స్థలం దగ్గరకు వెళ్ళాము.

నేను టవల్ ఆమెకు అందించి, “అత్తా, ఇది తీసుకో... బాగా తడిసిపోయావు” అని అన్నాను. ఆమె చేతుల్లో ఉన్న బట్టలను తీసుకోవడానికి సహాయం చేస్తూ, నా వేళ్ళు ఆమె తడిసిన చేతులను అనుకోకుండా తాకాయి. బట్టలు తీసేటప్పుడు నా చేయి ఆమె చేతుల మీదుగా జారి, ఆమె తడిసిన చర్మాన్ని తాకింది. బుట్టలో బట్టలు పెట్టేటప్పుడు నా శరీరం ఆమెకు చాలా దగ్గరగా వచ్చింది. నా చేయి ఆమె చేయి నుండి బట్టలు తీసుకుంటూ ఆమె చేతులను, చిన్నగా ఆమె నడుము దగ్గరకు కూడా తగిలాయి. ఆ అనుకోని స్పర్శలు నా శరీరంలో వేడిని కలిగించాయి.

నేను అన్ని బట్టలు బుట్టలో పెట్టి, ఆమె వైపు చూశాను. అత్త టవల్ తో తన జుట్టు తుడుచుకుంటూ ఉంది. ఆమె చేతులు పైకి ఎత్తినప్పుడు, తడిసిన చీర ఆమె ఎద ఎత్తులను గట్టిగా అతుక్కొని గుండ్రంగా, దృఢంగా దోర జామపండులా జాకెట్టు గుండా స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి. ఆమె నడుము వంగి, లోతైన నాభి నీటితో మెరుస్తూ బయటపడింది. నీళ్ళు ఆమె జుట్టు నుండి జారి, ఆమె మెడ మీదుగా, జోడు కొండల మధ్య నుండి నెమ్మదిగా కిందకు పారుతున్నాయి. ఆమె నడుము కొద్దిగా వంగి, లోతైన నాభి నీటితో మెరుస్తూ, ఆమె శరీర సౌందర్యం మరింత స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాది.

నేను ఆ దృశ్యం చూస్తూ ఉండగా...

ఆమె “థాంక్స్ రవి... నువ్వు లేకపోతే ఇంకా ఇబ్బంది పడేదాన్ని” అని చెప్పి, బుట్టను తీసుకుని మెట్లు దిగడం మొదలుపెట్టింది.
ఆమె బుట్ట పట్టుకుని మెట్లు దిగుతూ ఉండగా, వర్షపు నీళ్ళతో మెట్లు జారుడుగా ఉన్నాయి. ఆమె ఒక్క అడుగు ముందుకు వేస్తూ ఉండగా, ఆమె అడుగు జారిపోయి, శరీరం తూలి ముందుకు వంగి పడిపోబోతోంది. నాకు అర్థమై, వెంటనే ఆమె వెనుక నుండి దూకి పట్టుకున్నాను.

నా చేతులు ఆమె నడుము చుట్టూ చుట్టుకుని, నా అరచేతులు ఆమె కడుపు మీద గట్టిగా, బలంగా ఉంచాను. ఆమె వెనుక భాగం పూర్తిగా నా ఛాతీకి, నా ముందు భాగానికి అంటుకుంది. అత్త పిరుదులు నా నడుముకు, నా శరీరం దిగువ భాగానికి గట్టిగా, పూర్తిగా ఒత్తుకున్నాయి. తడిసిన చీర రెండు శరీరాల మధ్య ఉన్నా, ఆమె శరీరపు మృదువైన వేడి, ఆమె వక్షోజాల ఒత్తు, నాభి లోతు, వెనకెత్తుల ఆకారం అన్నీ నాకు పిచ్చెక్కించేస్తున్నాయి.

ఆ భంగిమలో ఆమె గట్టిగా నా చేతుల్లో ఉంది. నా ఒక చేయి ఆమె నాభి మీదుగా గట్టిగా పట్టుకుని, మరొకటి కొద్దిగా పైకి జరిగి ఆమె ఎద పొంగుల దిగువకు వెళ్ళినట్టు అనిపించింది. ఆమె శరీరం నా శరీరంతో పూర్తిగా అతుక్కుపోయి, ఆమె శ్వాస ఆగిపోయినట్టు ఒక్క క్షణం ఆ భంగిమలోనే ఉండిపోయింది. ఆమె ఒక్కసారిగా “అహ్!” అని గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకుంది, ఆమె శరీరం నా చేతుల్లో కొద్దిగా వణికింది. ఆమెకు నా ఈ భావాలు తెలియవు, కానీ ఆ క్షణం ఈ అనుకోని స్పర్శ నాలో తీవ్ర కోరికను రగిలిస్తోంది.
అత్త ఒక్క క్షణం నా చేతుల్లో ఉండి, తనను తాను నియంత్రించుకుని తిన్నగా నిలబడింది. నేను ఆమెను వదిలేసేలోపు ఆమె తిరిగి నా వైపు చూసి, మృదువైన గొంతుతో “రవి... చాలా థాంక్స్... నువ్వు లేకపోతే పడిపోయేదాన్ని.” అని చెప్పింది. ఆమె మాటల్లో కృతజ్ఞత కలిసి ఉంది.

ఆమె బట్టలు మళ్ళీ తీసుకుని, నెమ్మదిగా మెట్లు దిగడం మొదలుపెట్టింది. నేను ఆమె వెనుక నుండి అనుసరించాను. ఆమె వెనుక భాగం నా కళ్ల ముందు వయ్యారంగా అటూ ఇటూ ఊగుతూ ఉంది. తడిసిన చీర ఆమె వెనుక భాగాన్ని, వెనకెత్తులను, తొడలను గట్టిగా అంటుకుని, ఆమె శరీర సౌష్టవాన్ని స్పష్టంగా చూపిస్తూ, చీర మడతలు జరుగుతూ... నా దృష్టి ఆమె వెనుక భాగం మీద నుండి తప్పించుకోలేకపోతోంది.

ఇంట్లోకి వచ్చిన తర్వాత అత్త, “నేను చీర మార్చుకుని వచ్చి టీ పెడతాను” అని చెప్పింది. ఆ మాట వినగానే నాకు ఒక అవకాశం దొరికినట్టు అనిపించింది. నా గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది.

“అత్తా…” అని నేను మృదువుగా పిలిచి, “ఇందాక కొన్న ఆ కొత్త చీర… ఒక్కసారి వేసుకొని చూపించవా. ప్లీజ్ అత్తా. అది నీకు ఎంత సూట్ అవుతుందో చూద్దాం. నువ్వు ఇప్పుడు ఎలాగూ మార్చుకోవాలి కాబట్టి, ఈ కొత్తది ఒక్కసారి ట్రయ్ చేయి. నా కోసం. షాపు లో సరిగా కుదరలేదు కదా..” అని ఆత్రుత, ఆశతో అడిగాను. 

అత్త “రవీ… షాపులో ఏమి కుదరలేదు ఇంకా. నేను వేరే చీర కట్టుకుంటాలే. ఈ కొత్త చీరను నీ బర్త్ డే కి వేసుకుంటాను.” అని చెప్పింది. కానీ నేను “అత్తా, ప్లీజ్... అప్పుడు కట్టుకుందువుగానిలే. ఇప్పుడు ఒక్కసారి కట్టుకో, నీకు ఇష్టం లేకపోతే వద్దు, కానీ నువ్వు ఆ చీరలో ఎలా ఉంటావో ఒక్కసారి చూడాలని ఉంది. ప్లీజ్ అత్తా…” అని మళ్లీ మళ్లీ వేడుకున్నాను. నా గొంతు దాదాపు వణుకుతోంది.
చివరికి అత్త నెమ్మదిగా ఒప్పుకుంది. “సరే… ఒక్కసారి వేసుకొని చూపిస్తాను. కానీ ఎక్కువసేపు కాదు. నువ్వు ఇక్కడే ఉండు” అని చెప్పి, బెడ్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లింది. 

వల్లీ బెడ్‌రూమ్‌లోకి వెళ్లి తలుపు మూసుకుంది. గదిలో నిశ్శబ్దం ఉన్నా, ఆమె చెవుల్లో మాత్రం రవి మాటలు, తన గుండె చప్పుడు మాత్రమే వినిపిస్తోంది. తడిసిన చీర, బ్లౌజ్, పెట్టికోట్ ను తీసేస్తుంటే, టెర్రస్ మీద వర్షంలో రవి చేతులు తన నడుమును గట్టిగా పట్టుకున్న ఆ క్షణం మళ్లీ మళ్లీ ఆమె కళ్ల ముందు కదులుతోంది.  
"ఛీ... ఇదేంటి నా పరిస్థితి?" అని ఆమె మనసులోనే తనను తాను ప్రశ్నించుకుంది. 

రవి పుట్టినరోజు కోసం కొన్న ఈ కొత్త చీరను చేతిలోకి తీసుకున్నప్పుడు, ఆమెకు ఒక వింతైన సంకోచం కలిగింది. "అతను నన్ను ఈ చీరలో చూడాలని ఎందుకు ఇంత పట్టుబట్టాడు?" అనే సందేహం ఆమెను వేధించింది. 

తడిసిన చీరను పైట కుచ్చిళ్ళతో సహా తీసేసి, జాకెట్టు, లంగాలో తడిసిన శరీరాన్ని టవల్‌తో తుడుస్తోంది. 

ఆమె అద్దం ముందు నిలబడి తన శరీరాన్ని పరిశీలించుకుంటోంది. ముప్పై ఆరేళ్ల వయసులో, తన శరీరం ఇంకా ఆకర్షణీయంగా, బిగువుగానే ఉందని ఆమెకు లోపల లోపల తెలుస్తోంది. రవి చెప్పిన మాటలు — “నడుము సూపర్… నాభి హైలైట్ అవుతోంది… పోత పోసిన బొమ్మలా ఉన్నావ్” — నిజమేనా? తన నడుము వంపు, లోతైన నాభి నిజంగానే అతన్ని అంతగా ఆకర్షిస్తున్నాయా? ఈ ఆలోచన రాగానే ఆమె చెక్కిళ్ళు మళ్లీ వేడెక్కాయి. అపరాధ భావన ఒక వైపు లాగుతుంటే, స్త్రీ అనే తనలోని కోణం మరో వైపు తలెత్తుతోంది. ఆమె గుండె దడదడలాడింది.

ఆమె నెమ్మదిగా తడిసిన బ్లౌజ్ హుక్స్ విప్పింది. బ్లౌజ్ జారి కింద పడినప్పుడు, అద్దంలో కనిపించిన తన ప్రతిబింబం చూసి ఆమెకు లోపల ఒక వింత గర్వాన్ని కలిగించాయి. ముప్పై ఆరేళ్లు అయినా, ఆమె ఎద పొంగులు ఇంకా గుండ్రంగా, దృఢంగా, జారకుండా బిగువుగా ఉన్నాయి. వి మాటలు గుర్తుకు వచ్చాయి. “నువ్వు చాలా అందంగా ఉన్నావ్…” అని అతను అన్నప్పుడు ఆమె శరీరం ఎలా స్పందించిందో ఆమెకు ఇప్పుడు అర్థమవుతోంది. "నిజమేనా? నా ఈ అందం రవిని ఆకర్షిస్తోందా?" అని ఆమె మనసులో అనుకుంది.  ఆమె చేతులు నెమ్మదిగా తన వక్షోజాల మీద తిరిగాయి, బిగువును స్పృశించాయి. ఆ స్పర్శలోనే రవి చేతులు తనను తాకిన ఆ వేడి గుర్తుకువచ్చి, ఆమె శరీరంలో ఒక చిన్న కంపనం పుట్టింది. 

ఆ తర్వాత ఆమె దృష్టి తన నాభి వైపు మళ్లింది. మధ్యలో లోతుగా, అందంగా ఉన్న నాభి... చీరలో అది ఎలా మెరిసిందో రవి గమనించాడు. "నా బొడ్డు నిజంగానే అతన్ని అంతగా ఆకర్షించిందా?" అని ఆమె అనుకుంటూ, టవల్‌తో నాభి చుట్టూ ఉన్న చిన్న చిన్న నీటి బొట్లను తుడిచింది. ఆ ప్రతి స్పర్శతో పాటు, రవి "నీ నడుము వంపులు ఎంత సుందరంగా ఉన్నాయో" అన్న మాటలు ఆమె మనసులో ప్రతిధ్వనించాయి. అపరాధ భావన ఒక వైపు లాగుతుంటే, తన అందం పట్ల ఉన్న ఈ కొత్త గర్వం, ఈ స్త్రీత్వం మరో వైపు తలెత్తుతోంది. 

చివరగా, ఆమె తడిసిన లంగా బొందును విప్పేసింది. అది కిందకు జారగానే, అద్దంలో ఆమె కాళ్లు, తొడలు కనిపించాయి. సంవత్సరాల తరబడి ఇంటి పనులు చేసుకున్నా, ఆమె తొడలు ఇంకా బలంగా, ఆకర్షణీయమైన ఆకారంలో ఉన్నాయి. ఆమె తొడల మధ్య ఉన్న ఆమె స్త్రీత్వం యొక్క సహజ సౌందర్యాన్ని, లోతును చూసి ఆమెకు లోపల ఒక వింతైన ఆత్మవిశ్వాసం కలిగింది. "నేను ఇంకా అందంగానే ఉన్నాను..." అనే ఆలోచన ఆమె మనసులో మెదిలింది. టవల్‌తో తొడలను తుడుచుకుంటున్నప్పుడు, ఆమె శరీరం మొత్తం ఒక వింతైన ఉల్లాసంతో, వేడితో నిండిపోయింది. 

ఈ గందరగోళ ఆలోచనల మధ్యే, ఆమె కొత్తగా తెచ్చిన మెరూన్ పట్టు చీరను, దానికి సరిపోయే కొత్త జాకెట్టును మరియు లంగాను చేతిలోకి తీసుకుంది. ఆమె చేతులు కొద్దిగా వణుకుతున్నాయి.
"ఇది అతను నా కోసం కొన్నాడు.  పుట్టినరోజు గిఫ్ట్ అని చెప్పాడు, కానీ... అయినా... ఈ చీర కట్టుకుంటుంటే నాకు ఒక అపరాధ భావన, భయం కలుగుతోంది." అని ఆమె మనసు కుమిలిపోయింది.

ఆమె నెమ్మదిగా, కానీ అసహనంతో, లంగాను నడుముకు కట్టుకుంది. కొత్త జాకెట్టు వేసుకుంటూ హుక్స్ వేసుకున్నప్పుడు, ఆమె శ్వాస కొంచెం వేగంగా మారింది, కానీ అది ఉత్సాహం వల్ల కాదు, ఈ పరిస్థితి పట్ల ఉన్న ఆందోళన వల్ల. చీరను నడుము చుట్టూ చుట్టుకుంటూ, పైటను జాగ్రత్తగా సరిచేసుకుంది. జుట్టులో మల్లెపూలు పెట్టుకుని, మంగళసూత్రాన్ని సరిచేసుకుంది.

ఆ కొత్త చీర ఆమె శరీరాన్ని ఎంతో అందంగా, సహజంగా కప్పింది. ఆమె నడుము భాగం కొంచెం కనిపించేలా, ఆమె శరీరం మరింత సుందరంగా, మోహనంగా కనిపించింది. ఆమె ఛాతీపై చీర ఎలా పడిందో, ఆమె నడుము పై ఎలా వంగిందో – అన్నీ ఒక సహజమైన అందాన్ని ఇచ్చాయి. 

మరొకపక్క హాలులో సోఫాలో కూర్చుని, నేను ఆమె కోసం ఆత్రుతగా ఎదురుచూస్తున్నాను. ఇంటిలో నిశ్శబ్దం ఆవరించి ఉన్నా, నా చెవుల్లో మాత్రం నా గుండె వేగవంతమైన చప్పుడు మాత్రమే ప్రతిధ్వనిస్తోంది. బయట వర్షం కురుస్తున్న శబ్దం, గోడ గడియారం టిక్-టిక్ మనే శబ్దం... ఇవన్నీ నా ఆత్రుతను మరింత పెంచుతున్నాయి. నా శరీరం మొత్తం ఒక వింతైన ఉద్వేగంతో, మంటలా వేడితో నిండిపోయింది.

నా మనసు వెనుకకు వెళ్లి, రోజంతా జరిగిన ప్రతి క్షణాన్ని స్లో మోషన్‌లో మళ్లీ మళ్లీ చూస్తోంది. ట్రయల్ రూమ్‌లో ఆమె ముఖం ఎర్రబడి తలుపు మూసుకున్న దృశ్యం... టెర్రస్ మీద వర్షంలో ఆమె తడిసిన చీర శరీరానికి అతుక్కుపోయినప్పుడు కనిపించిన ఆ లోతైన నాభి... మెట్ల మీద జారిపడినప్పుడు నా చేతులకు తగిలిన ఆమె శరీరపు మృదువైన వెచ్చదనం... ఈ జ్ఞాపకాలు నా రక్తంలో విద్యుత్ ప్రవాహంలా పాకుతున్నాయి.

"ఆమె నిజంగానే బయటకు వస్తుందా? లేదా కోపంగా తలుపు తీయకుండా ఉంటుందా?" అనే సందేహం నా మనసులో ఒక వైపు ఉన్నా, మరో వైపు "ఆ కొత్త మెరూన్ చీరలో ఆమె ఎంత అద్భుతంగా, మోహనంగా ఉంటుంది" అనే ఊహ నన్ను పిచ్చివాడిని చేస్తోంది. ఇది తప్పు అని, ఆమె నా అత్త అని నాకు బాగా తెలుసు. కానీ, ఆ  ఆనందం, ట్రయల్ రూమ్ దగ్గర ఆమె కళ్లలో కనిపించిన ఆ చిన్న సిగ్గు మరియు గందరగోళం నా లోపల దాగి ఉన్న కోరికను మరింత రెచ్చగొట్టాయి.

"ఆమె బయటకు వచ్చినప్పుడు నన్ను ఎలా చూస్తుంది? కోపంగానా? లేదా?"

ఈ ఆలోచనలతో నా ఊపిరి మరింత భారీగా, వేగంగా మారింది. నా కళ్లు అజాగ్రత్తగా బెడ్ రూమ్ తలుపు వైపే స్థిరంగా చూస్తున్నాయి. ఆ తలుపు తెరుచుకుని, ఆ మెరూన్ చీరలో ఆమె బయటకు వచ్చే క్షణం కోసం నా ప్రాణం ఆత్రుతగా ఎదురుచూస్తోంది.

తలుపు తీయడానికి ముందు, ఆమె ఒక్కసారి అద్దంలో తన కళ్లలోకి చూసుకుంది. ఆ కళ్లలో ఇప్పుడు కేవలం ఒక గృహిణి మాత్రమే కాదు, తన అందం గురించి తెలిసి, దాని ప్రభావాన్ని పరీక్షించడానికి, ఆ నిషిద్ధ ఆకర్షణను ఎదుర్కోవడానికి సిద్ధపడుతున్న ఒక స్త్రీ ప్రతిబింబం కనిపించింది. కానీ ఆ స్త్రీ కళ్లలో భయం, అపరాధం, ఆందోళన కూడా స్పష్టంగా కనిపించాయి. ఆమెకు ఈ పరిణామాలు నచ్చడం లేదు. రవి ఇలా మారిపోవడం, తన మీద అతని ఆకర్షణ పెరగడం, తను కూడా ఇలా స్పందించడం — అన్నీ ఆమెకు గందరగోళం కలిగిస్తున్నాయి. ఆమె ఒక్కసారి గుండెను చేతితో అదుముకుని, లోపలి గందరగోళాన్ని అణచుకుని తలుపు తెరిచింది.

ఆమె బయటకు వచ్చింది.