Incest கடவுள் தந்த பல மலர்கள்.

[monor]

“குங்குமம் வச்சா, ஓக்கப்பட்டவள்ன்னு அர்த்தம். அதுக்கு மேல திரு நீரை வச்சிருந்தா, அவளுக்கு பிடித்தமானவனால் ஓக்கப்பட்டு அவள் பாதுகாப்பில் இருக்கிறாள் என்று அர்த்தம்.”

“ஓஹோ,….சில பொண்ணுங்க வெறும் திரு நீரை மட்டும் வச்சுக்கறாங்களே? அதுக்கு என்ன அர்த்தம்?”

“ஒரு ஆணின் பாதுகாப்பில் நலமுடன் இருக்கிறேன். இன்னும் கன்னி கழியவில்லை என்று அர்த்தம். திரு நீருக்கு கீழே, சின்னதா ஸ்டிக்கர் பொட்டு வச்சிருந்தாங்கன்னா, வயசுக்கு வந்து இன்னும், கன்னி கழிந்து கல்யாணம் ஆகாதவள்,… ஓக்கப்படாதவள்ன்னு அர்த்தம்.”

“அடேயப்பா,… இதுல இவ்ளோ அர்த்தம் இருக்கா?”


“ஆமாம்,… சரி,…போலாம்ண்ணா. குழந்தைக்கு சாயந்திரம்தான் பால் கொடுத்தேன். இருந்தும், என்னவோ தெரியல எனக்கு பால் கட்டினாப்ல மாரெல்லாம் கொஞ்சம் விண்ணுன்னுதான் இருக்கு.” என்று என்னைப் பார்த்து வெக்கத்தில் சிரித்தாள்.

“ஆமாம். புடவையை இறக்கி கட்றதுக்காக நீ உன் மாராப்பை விலக்கி நீ காமிக்கறப்பவே நான் கவனிச்சேன். பால் நல்லா சீக்கிரத்துல ஊறிடுதுன்னு நினைக்கிறேன்”

“ம்,… நல்லாதான் தங்கச்சிய கவனிக்கறீங்க!!” என்று சொல்லி என் தலையில் செல்லமாக ஒரு கொட்டு வைத்தாள்.

அந்த நேரம் பார்த்து, அவளுக்கு அவள் தோழியிடம் இருந்து போன் வர, என்னிடம் இருந்து விலகிச் சென்று அவளோடு பேசினாள்.

“என்னடி அமுதா? எங்கே இருக்கே?”

“அண்ணனோட கோயில்ல இருக்கேன்டி.”

“என்னடி விஷேசம்.”

“அன்ணி போனதுக்கப்புறம் அண்ணன் என் மேல ஆசை வச்சு ஒரே ஏக்கமா இருக்கார். இன்னைக்கு என்னை லவ் பண்றதா அவர் வாயாலேயே சொல்லிட்டார். அதனால,…”

“அதனால,…என்னடி சொல்டி. சஸ்பென்ஸ் வைக்காத.’

“அதனால, இன்னைக்கு ஃபர்ஸ்ட் நைட் வச்சு, அவர் ஆசையை தீத்து வைக்கலாம்ன்னு நினைக்கிறேன்.”

“ நல்ல விஷயம்தான்டி. ஆனா, உடனே ஃபர்ஸ்ட் நைட்டுக்கு ஒத்துக்காதே. இந்த மாதிரி கெட்ட நினைப்போட தங்கச்சியோட பழகறதெல்லாம் தப்பு. அது இதுன்னு சொல்லி,…காய வச்சு நல்லா ஏங்க வைடி. நல்லா காஞ்சு போய் அவர் உன்னை நினைச்சு ஏங்கட்டும். வெறி ஏறட்டும். கடைசியா அவர் கேட்டதை தாராளமா கொடு. அப்பதான் வெறி வந்து பொலி காளை மாதிரி உன் மேல ஏறுவார். அப்பதான் உங்க உறவு தித்திப்பா இனிக்கும்டி.”

“என்னடி சொல்றே,…பாவம்டி அண்ணன். இத்தனை நாளா நான் அவரை ஏங்க வச்சது போதாதா? இன்னுமா ஏங்க வைக்கணும்? நான் பிகு பண்ண பண்ண சரிதான் போடின்னு அவர் விலகிப் போய்ட்டாருண்ணா, வெண்ணெய் திரண்டு வர்ற நேரத்துல பானை உடைஞ்ச கணக்கா ஆய்டுமேடி!”

“அப்படி எல்லாம் போய்டமாட்டார். நீ சொல்றதை எல்லாம் வச்சுப் பாத்தா உன் அண்ணன் உன் மேல வெறியாதான் இருக்காருன்னு தெரியுது. உங்க அண்ணனை கொஞ்சம் விட்டுப் புடிடீ.”

“சரிடி. நான் போனை வச்சிடட்டா.”

“சரிடி,… நாம பேசிகிட்டது அவருக்கு தெரியாம பாத்துக்கோ.”

“சரிடி.”

போன் பேசி விட்டு வந்தவளிடம், “யாரு போன்ல?” என்று கேட்டேன்.

“என் ஃப்ரண்ட் சுமதிதான்.”

“என்ன விஷயம்?”

“ சும்மாதான் போன் பண்ணினா.”

“சரி,… ஒரு நல்ல ஓட்டலா பாத்து டிபன் சாப்டுட்டு வீட்டுக்கு போலாமா?”



அமுதா சரி என்று சொன்னதும், வெளியிலேயே ஒரு நல்ல ஓட்டலுக்குப் போய் பிடித்த டிபனை திருப்தியாக சாப்பிட்டு விட்டு வீட்டுக்கு வந்தோம்.

வீட்டுக்கு வந்து, இருவரும் சேர்ந்து எங்கள் பெட் ரூமை மலர்த் தோரணங்களால் அலங்கரித்து, பெட்டுக்கு புது பெட் ஷீட் போட்டு, புது தலையணை உரை போட்டு, பெட் பூராவும் வண்ண வண்ண மலர்களைத் தூவி வைத்தோம்.

ஏஸியை மிதமான குளிரில் வைத்தோம். ரூமின் ஒரு ஓரத்தில் இருந்த டீபாயில் பல வகையான பழங்கள் நிறைந்த தட்டுகளையும், இனிப்புகள் நிறைந்த தட்டுகளையும் வைத்தோம். ரூம் எங்கும் ரூம் ஸ்பிரே அடித்தோம். கொழுத்தி வைக்கப்பட்ட ஊதுபத்தியிலிருந்து வந்த நறுமணம் அந்த அறை எங்கும் சூழ்ந்திருந்தது.

மாலை மணி 6 ஆனதும், ஆசைப்பட்ட அண்ணனிடம் இடுப்பை தூக்கிக் கொடுத்து குத்து வாங்கத் தயார் என்பது போல பூஜை ரூமில் இருந்த குத்து விளக்கை ஏற்றி வைத்து, வீட்டில் இருந்த எல்லா விளக்குகளின் ஸ்விட்சுகளையும் ஆன் செய்தாள்.

நான் குளித்து விட்டு பட்டு வேஷ்டி, பட்டு சட்டை அணிந்து அந்த ரூமில் உட்கார்ந்திருக்க, வீட்டில் இருக்கும் மற்ற வேலைகளை முடித்து விட்டு, வேறு ஒரு அறையில் அமுதா அலங்காரம் செய்து முடிக்க மணி 7 ஆனது.

அந்த நேரம் பார்த்து குழந்தை அழுதது. பசிக்குதான் குழந்தை அழுகிறது என்பதை புரிந்து கொண்ட அமுதா, குழந்தைக்கு பால் கொடுத்து தொட்டிலில் போட்டு தாலாட்ட, குழந்தை தூங்கி விட்டது

அந்த நேரம் பார்த்து, திடீரென்று கரண்ட் கட் ஆனதால், சுற்றிலும் இருந்த வீடுகளிலும், தெரு விளக்குகளும் எரியவில்லை. சுற்றிலும் இருட்டாகி, தூரத்தில் வானத்தில் பளீர், பளீர் என்று மின்னல் அடித்து இடி இடிக்க ஆரம்பித்தது.

எங்கள் வீட்டைத் தவிர சுற்றிலும் ஒரு அரை கிலோ மீட்டர் சுற்றளவுக்கு வெளிச்சமே தெரியவில்லை. கும்மிருட்டாக இருந்தது.

நல்ல வேளையாக எங்கள் வீட்டில் யூபிஎஸ் இருந்ததால், அதிலிருந்து கரண்ட் வந்து கொண்டிருந்தது.

அப்போதுதான் ஞாபகம் வந்தவளாக, “அண்ணா, மொட்டை மாடியிலே துணி துவைச்சு காயப் போட்டது, பாத்திரங்களை கழுவி காய வச்சதும் மறந்தே போச்சு. போய் எடுத்துட்டு வந்திடறேன்.

“அமுதா, இரு. நானும் உன் கூட வர்றேன். இந்த இருட்டுல நீ தனியா போக வேணாம். முதல்ல வீட்ல இருக்கிற வேலை எல்லாத்தையும் செஞ்சு முடி. நான் அதுக்குள்ள இருக்கிற ஜன்னல் கதவை எல்லாம் நல்லா சாத்திட்டு மெயின் டோர லாக் பண்ணிட்டு, வந்திடறேன். மழை அதிகமா வர்றதுக்குள்ள ரெண்டு பேரும் போய் எல்லாத்தையும் எடுத்துகிட்டு வந்துடுவோம்.” என்று சொல்ல, அமுதா முதல் மாடி ஏறி மொட்டை மாடிக்கு போனாள்.

நான் வீட்டின் ஜன்னல் கதவுகளை மழைச் சாரல் வராதபடிக்கு சாத்தி விட்டு மெயின் டோரையும் சாத்தி விட்டு படி ஏறி மொட்டை மாடிக்கு போனேன்.

காயப் போட்டிருந்த துணிகளை எடுத்து வந்து வீட்டில் போட்டு விட்டு, மீண்டும் மொட்டை மாடிக்கு போனேன்.

தூறலாக ஆரம்பித்த மழை கொஞ்சம் அதிகமாக பெய்யத் துவங்கி இருந்தது.

மிதமான சாரல் மழையில் நனைந்தபடியே அங்கே ஓரமாக வைக்கப்பட்டிருந்த பாத்திரங்களை நானும் அமுதாவும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக கீழ் வீட்டுக்கு எடுத்து வந்தோம்.