நான் அம்மாவின் அடி வயிற்றை மெதுவாக வருடியபடியே, எங்கள் உறவின் நன்மை தீமைகளைப் பற்றிய உரையாடலைத் தொடர்ந்தோம். அம்மாவின் மெல்லிய முனகல்களும், என் கைகளின் அசைவுகளும், அந்தப் பெட்ரூம் காற்றில் கலந்து ஒரு தனித்துவமான சூழலை உருவாக்கின. நீண்ட நேரம் பேசிய பிறகு, எங்கள் உடல்கள் சோர்வில் தளர்ந்தன. அம்மா என்னை இறுக்கமாக அணைத்தபடி, “ராஜா… கொஞ்சம் தூங்கலாம் என்று மெதுவாகச் சொன்னார். நானும் சம்மதித்து, அம்மாவின் மார்பில் தலை சாய்த்தபடி கண்களை மூடினேன். அம்மாவின் உடல் வாசனையும், அவரது இதயத் துடிப்பும் என்னை ஆழ்ந்த தூக்கத்திற்கு இழுத்துச் சென்றன.
மதிய உறக்கம் இனிமையாக இருந்தது. எங்கள் உடல்கள் இன்னும் நெருக்கமாக ஒட்டியிருந்தன. அம்மாவின் புடவை மடிப்புகளுக்குள் என் கை இன்னும் அவரது அடி வயிற்றில் இருந்தது. தாய் மகன் உறவின் ரகசிய ஆசை, அந்தத் தூக்கத்திலும் எங்களைச் சூழ்ந்திருந்தது. நான் கண் விழித்தபோது, அம்மா என் பக்கத்தில் இல்லை. அறை முழுக்க மாலை வெளிச்சம் சாய்ந்து கொண்டிருந்தது. சாயங்காலம் ஆகிவிட்டிருந்தது. அப்போது அம்மாவின் அதிகாரமான, ஆனால் மென்மையான குரல் கேட்டது: “ராஜா… எழும்புடா. சாயங்காலம் ஆச்சு. எலும்பு!”
நான் மெதுவாக எழுந்து, முகம் கழுவிக்கொண்டு ஹாலுக்கு வந்தேன். அங்கு அம்மா புதிய புடவை கட்டியபடி, மிகவும் ஃப்ரெஷ்ஷாக நின்றுகொண்டிருந்தார். அன்று அவர் ஒரு அழகான மஞ்சள் நிற சில்க் புடவை கட்டியிருந்தார். அதன் மெல்லிய துணி அம்மாவின் உடல் வளைவுகளை — குறிப்பாக இடுப்பு, மார்பு மற்றும் வயிற்றின் மென்மையான தோற்றத்தை — அழகாகக் காட்டியது. ஈரக் கூந்தலை சீவி, பூ வைத்து, பொட்டு வைத்து, முழு குடும்பத் தலைவியாக, கண்டிப்பான அம்மாவாக மாறியிருந்தார். காலை மற்றும் மதியத்தின் ரகசிய அம்மாவும், இப்போதைய இந்த கண்டிப்பான அம்மாவும் ஒரே நபர்தான் என்பது எனக்குள் ஒரு தனித்த உணர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.
அம்மா என்னைப் பார்த்ததும் கொஞ்சமாகப் புன்னகைத்தார். அந்தப் புன்னகையில் காலை நினைவுகள் மறைந்திருந்தன. “இங்கே பாரு, காபி ரெடி. குடிச்சுட்டு போய் குளிச்சு, டிரஸ் சேஞ்ச் பண்ணி வா. நாம கோவில் போயிட்டு, அக்கா வீட்டுக்கும் அண்ணா வீட்டுக்கும் போகலாம்,” என்றார் அதிகாரமான குரலில்.
நான் “சரி அம்மா,” என்று காபியை வாங்கிக் குடித்தேன். காபியின் வாசனை அம்மாவின் உடல் வாசனையுடன் கலந்து என்னை மீண்டும் கிளர்ச்சிப்படுத்தியது. காபியை முடித்ததும் நான் குளிக்கப் போனேன்.
பாத்ரூமுக்குள் நுழைந்ததும், அம்மா குளித்த பிறகு அங்கு வைத்திருந்த அழுக்கு துணிகள் என் கண்ணில் பட்டன. அம்மாவின் பழைய புடவை, ஜாக்கெட், பாவாடை — எல்லாம் ஒரு மூலையில் இருந்தன. என் மனம் தானாக அந்தப் பக்கம் இழுக்கப்பட்டது. நான் அந்தத் துணிகளை எடுத்து, முதலில் அம்மாவின் ஜாக்கெட்டை முகத்துக்கு நெருக்கினேன். அந்த வியர்வை கலந்த, உடல் வாசனை என் நாசியை நிரப்பியது. நேற்று இரவும், இன்று காலையும் நடந்த அனைத்தும் என் மனதில் ஓடின. என் உடல் உறுப்பு உடனடியாக நிமிர்ந்தது. அடுத்து அம்மாவின் பாவாடையை எடுத்து மோந்தேன். அந்த அடி வயிற்றுப் பகுதியிலிருந்து வந்த மெல்லிய வாசனை, தழும்புகள் நினைவூட்டிய மென்மை — எல்லாம் என்னை பைத்தியமாக்கியது.
நான் கொஞ்ச நேரம் அந்தத் துணிகளை முகத்தில் புதைத்து மோந்தபடி நின்றேன். என் கை தானாக என் உடலில் இறங்கியது. அம்மாவின் வாசனையில் மூழ்கி, சில நிமிடங்கள் அந்த இன்பத்தை அனுபவித்தேன். பிறகு சுயநல உணர்வில் இருந்து மீண்டு, வேகமாகக் குளித்து, டிரஸ் சேஞ்ச் செய்துகொண்டு வெளியே வந்தேன்.
அம்மா ஹாலில் தயாராக நின்றுகொண்டிருந்தார். “வா, போகலாம்,” என்றார்.
நாங்கள் சென்னை குன்றத்தூர் அருகே உள்ள எங்கள் சிறிய கிராமத்து வீட்டிலிருந்து கோவிலுக்கு நடந்தோம். வழியில் அம்மா என்னிடம் சாதாரணமாகப் பேசினார் — வீட்டு வேலைகள், அக்கா அண்ணாவின் குடும்பம் பற்றி. ஆனால் அவரது புடவை மடிப்புகள் அசையும்போதும், வயிற்றின் மென்மையான அசைவும் என் கண்களை இழுத்தன. கோவிலில் சாமி கும்பிட்டபோது, அம்மா கண்களை மூடி பிரார்த்தனை செய்தார். அந்த நேரத்தில் அவரது கொண்டையில் வைத்த பூவும், புடவையின் வளைவும் அழகாகத் தெரிந்தன. நான் உள்ளுக்குள் “இந்த அம்மா எனக்கு மட்டும் தெரிஞ்ச ரகசிய அம்மா” என்று நினைத்தேன்.
கோவிலில் பிரசாதம் வாங்கிய பிறகு, அம்மா அதில் கொடுத்த பூவை தன் கொண்டையில் செருகிக்கொண்டார். அந்தக் காட்சி எனக்கு ரொம்ப இனிமையாக இருந்தது. பிறகு அக்கா வீட்டுக்கு (வேலச்சேரி) போகும் வழியில் ஒரு ஸ்வீட் கடையில் நின்று, அக்கா மற்றும் அண்ணாவுக்கு ஸ்வீட் பாக்ஸ் வாங்கினோம்.
அக்கா வீட்டுக்கு போனதும், அக்கா மற்றும் அக்காவின் கணவர், குழந்தைகள் எல்லோரும் சந்தோஷமாக வரவேற்றனர். அம்மா அங்கு முழு குடும்பத் தலைவியாக மாறினார். அக்காவுடன் சமையல் பற்றியும், குழந்தைகள் படிப்பு பற்றியும் பேசினார். நான் அக்காவின் கணவருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். ஆனால் என் பார்வை அடிக்கடி அம்மாவின் மீது சென்றது. அம்மா என்னை ஒரு பார்வை பார்த்து, மெல்லிய புன்னகை செய்தார். அந்தப் புன்னகையில் காலை பெட்ரூம் நினைவுகள் மறைந்திருந்தன.
சிறிது நேரம் இருந்துவிட்டு, அண்ணா வீட்டுக்கு (கிண்டி, DLF வேலை காரணமாக அங்கு வாடகை வீடு) கிளம்பினோம். அங்கும் ஸ்வீட் கொடுத்தோம். அண்ணா, அண்ணி, அவர்களின் குழந்தைகள் — எல்லோரும் சந்தோஷமாக இருந்தனர். அண்ணா அம்மாவிடம் “அம்மா, வீக் எண்ட்ல வீட்டுக்கு வாங்க. ராஜாவும் வரட்டும்,” என்றான். அம்மா “சரி, வரோம்,” என்றார்.
எட்டு மணிக்கு அண்ணா வீட்டிலிருந்து கிளம்பினோம். வீடு திரும்பும் வழியில் ஒரு ஹோட்டலில் டின்னர் சாப்பிட்டோம். அம்மா எனக்கு பிடித்த ஐட்டங்களை ஆர்டர் செய்தார். சாப்பிடும்போது அம்மாவின் கால்கள் என் காலை லேசாகத் தொட்டன. அந்தத் தொடுதல் எனக்குள் மீண்டும் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. நான் அம்மாவைப் பார்த்தேன். அவர் கண்களில் ஒரு ரகசிய ஆசை மின்னியது.
ஒன்பது மணிக்கு வீடு வந்து சேர்ந்தோம். வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும், அம்மா கதவைச் சாத்தினார். வெளியுலக கண்டிப்பான அம்மா மீண்டும் உள்ளே வந்த ரகசிய அம்மாவாக மாறத் தயாரானார். நான் அம்மாவைப் பார்த்தேன். அம்மா என்னைப் பார்த்து மெல்லிய குரலில், “ராஜா… இன்னிக்கு நல்லா இருந்துச்சு. ஆனா இப்போ…?” என்று கேட்டார்.
நான் அம்மாவை நெருங்கி, “அம்மா… உங்களை இன்னும் நெருக்கமா பார்க்கணும்,” என்றேன்.
அன்றைய நாளின் முழு நிகழ்வுகளும் — காலை பாத்ரூம் தருணம், மதிய உறக்கம், கோவில், உறவினர் வீடுகள், மற்றும் இப்போது வீட்டுக்குத் திரும்பிய இந்த நிமிடம் — எல்லாம் எங்களுக்குள் இருந்த இரட்டை வாழ்க்கையை நினைவூட்டின. வெளியில் சாதாரண குடும்பம். உள்ளே தாய் மகன் உறவின் ஆழமான, தடை செய்யப்பட்ட ஆசை.
அம்மா புடவையை சரி செய்தபடி, “முதல்ல கொஞ்சம் தண்ணி குடி. பிறகு…” என்று மெதுவாகச் சொன்னார். அந்த “பிறகு” வார்த்தையில் இருந்த ஆசை என்னை உற்சாகப்படுத்தியது.
இப்படியே எங்கள் தினசரி வாழ்க்கை தொடர்ந்தது. கிராமத்து அமைதியான இரவில், எங்கள் ரகசிய உறவு இன்னும் ஆழமாக வேரூன்றிக் கொண்டிருந்தது.
தொடரும்....
மதிய உறக்கம் இனிமையாக இருந்தது. எங்கள் உடல்கள் இன்னும் நெருக்கமாக ஒட்டியிருந்தன. அம்மாவின் புடவை மடிப்புகளுக்குள் என் கை இன்னும் அவரது அடி வயிற்றில் இருந்தது. தாய் மகன் உறவின் ரகசிய ஆசை, அந்தத் தூக்கத்திலும் எங்களைச் சூழ்ந்திருந்தது. நான் கண் விழித்தபோது, அம்மா என் பக்கத்தில் இல்லை. அறை முழுக்க மாலை வெளிச்சம் சாய்ந்து கொண்டிருந்தது. சாயங்காலம் ஆகிவிட்டிருந்தது. அப்போது அம்மாவின் அதிகாரமான, ஆனால் மென்மையான குரல் கேட்டது: “ராஜா… எழும்புடா. சாயங்காலம் ஆச்சு. எலும்பு!”
நான் மெதுவாக எழுந்து, முகம் கழுவிக்கொண்டு ஹாலுக்கு வந்தேன். அங்கு அம்மா புதிய புடவை கட்டியபடி, மிகவும் ஃப்ரெஷ்ஷாக நின்றுகொண்டிருந்தார். அன்று அவர் ஒரு அழகான மஞ்சள் நிற சில்க் புடவை கட்டியிருந்தார். அதன் மெல்லிய துணி அம்மாவின் உடல் வளைவுகளை — குறிப்பாக இடுப்பு, மார்பு மற்றும் வயிற்றின் மென்மையான தோற்றத்தை — அழகாகக் காட்டியது. ஈரக் கூந்தலை சீவி, பூ வைத்து, பொட்டு வைத்து, முழு குடும்பத் தலைவியாக, கண்டிப்பான அம்மாவாக மாறியிருந்தார். காலை மற்றும் மதியத்தின் ரகசிய அம்மாவும், இப்போதைய இந்த கண்டிப்பான அம்மாவும் ஒரே நபர்தான் என்பது எனக்குள் ஒரு தனித்த உணர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது.
அம்மா என்னைப் பார்த்ததும் கொஞ்சமாகப் புன்னகைத்தார். அந்தப் புன்னகையில் காலை நினைவுகள் மறைந்திருந்தன. “இங்கே பாரு, காபி ரெடி. குடிச்சுட்டு போய் குளிச்சு, டிரஸ் சேஞ்ச் பண்ணி வா. நாம கோவில் போயிட்டு, அக்கா வீட்டுக்கும் அண்ணா வீட்டுக்கும் போகலாம்,” என்றார் அதிகாரமான குரலில்.
நான் “சரி அம்மா,” என்று காபியை வாங்கிக் குடித்தேன். காபியின் வாசனை அம்மாவின் உடல் வாசனையுடன் கலந்து என்னை மீண்டும் கிளர்ச்சிப்படுத்தியது. காபியை முடித்ததும் நான் குளிக்கப் போனேன்.
பாத்ரூமுக்குள் நுழைந்ததும், அம்மா குளித்த பிறகு அங்கு வைத்திருந்த அழுக்கு துணிகள் என் கண்ணில் பட்டன. அம்மாவின் பழைய புடவை, ஜாக்கெட், பாவாடை — எல்லாம் ஒரு மூலையில் இருந்தன. என் மனம் தானாக அந்தப் பக்கம் இழுக்கப்பட்டது. நான் அந்தத் துணிகளை எடுத்து, முதலில் அம்மாவின் ஜாக்கெட்டை முகத்துக்கு நெருக்கினேன். அந்த வியர்வை கலந்த, உடல் வாசனை என் நாசியை நிரப்பியது. நேற்று இரவும், இன்று காலையும் நடந்த அனைத்தும் என் மனதில் ஓடின. என் உடல் உறுப்பு உடனடியாக நிமிர்ந்தது. அடுத்து அம்மாவின் பாவாடையை எடுத்து மோந்தேன். அந்த அடி வயிற்றுப் பகுதியிலிருந்து வந்த மெல்லிய வாசனை, தழும்புகள் நினைவூட்டிய மென்மை — எல்லாம் என்னை பைத்தியமாக்கியது.
நான் கொஞ்ச நேரம் அந்தத் துணிகளை முகத்தில் புதைத்து மோந்தபடி நின்றேன். என் கை தானாக என் உடலில் இறங்கியது. அம்மாவின் வாசனையில் மூழ்கி, சில நிமிடங்கள் அந்த இன்பத்தை அனுபவித்தேன். பிறகு சுயநல உணர்வில் இருந்து மீண்டு, வேகமாகக் குளித்து, டிரஸ் சேஞ்ச் செய்துகொண்டு வெளியே வந்தேன்.
அம்மா ஹாலில் தயாராக நின்றுகொண்டிருந்தார். “வா, போகலாம்,” என்றார்.
நாங்கள் சென்னை குன்றத்தூர் அருகே உள்ள எங்கள் சிறிய கிராமத்து வீட்டிலிருந்து கோவிலுக்கு நடந்தோம். வழியில் அம்மா என்னிடம் சாதாரணமாகப் பேசினார் — வீட்டு வேலைகள், அக்கா அண்ணாவின் குடும்பம் பற்றி. ஆனால் அவரது புடவை மடிப்புகள் அசையும்போதும், வயிற்றின் மென்மையான அசைவும் என் கண்களை இழுத்தன. கோவிலில் சாமி கும்பிட்டபோது, அம்மா கண்களை மூடி பிரார்த்தனை செய்தார். அந்த நேரத்தில் அவரது கொண்டையில் வைத்த பூவும், புடவையின் வளைவும் அழகாகத் தெரிந்தன. நான் உள்ளுக்குள் “இந்த அம்மா எனக்கு மட்டும் தெரிஞ்ச ரகசிய அம்மா” என்று நினைத்தேன்.
கோவிலில் பிரசாதம் வாங்கிய பிறகு, அம்மா அதில் கொடுத்த பூவை தன் கொண்டையில் செருகிக்கொண்டார். அந்தக் காட்சி எனக்கு ரொம்ப இனிமையாக இருந்தது. பிறகு அக்கா வீட்டுக்கு (வேலச்சேரி) போகும் வழியில் ஒரு ஸ்வீட் கடையில் நின்று, அக்கா மற்றும் அண்ணாவுக்கு ஸ்வீட் பாக்ஸ் வாங்கினோம்.
அக்கா வீட்டுக்கு போனதும், அக்கா மற்றும் அக்காவின் கணவர், குழந்தைகள் எல்லோரும் சந்தோஷமாக வரவேற்றனர். அம்மா அங்கு முழு குடும்பத் தலைவியாக மாறினார். அக்காவுடன் சமையல் பற்றியும், குழந்தைகள் படிப்பு பற்றியும் பேசினார். நான் அக்காவின் கணவருடன் பேசிக்கொண்டிருந்தேன். ஆனால் என் பார்வை அடிக்கடி அம்மாவின் மீது சென்றது. அம்மா என்னை ஒரு பார்வை பார்த்து, மெல்லிய புன்னகை செய்தார். அந்தப் புன்னகையில் காலை பெட்ரூம் நினைவுகள் மறைந்திருந்தன.
சிறிது நேரம் இருந்துவிட்டு, அண்ணா வீட்டுக்கு (கிண்டி, DLF வேலை காரணமாக அங்கு வாடகை வீடு) கிளம்பினோம். அங்கும் ஸ்வீட் கொடுத்தோம். அண்ணா, அண்ணி, அவர்களின் குழந்தைகள் — எல்லோரும் சந்தோஷமாக இருந்தனர். அண்ணா அம்மாவிடம் “அம்மா, வீக் எண்ட்ல வீட்டுக்கு வாங்க. ராஜாவும் வரட்டும்,” என்றான். அம்மா “சரி, வரோம்,” என்றார்.
எட்டு மணிக்கு அண்ணா வீட்டிலிருந்து கிளம்பினோம். வீடு திரும்பும் வழியில் ஒரு ஹோட்டலில் டின்னர் சாப்பிட்டோம். அம்மா எனக்கு பிடித்த ஐட்டங்களை ஆர்டர் செய்தார். சாப்பிடும்போது அம்மாவின் கால்கள் என் காலை லேசாகத் தொட்டன. அந்தத் தொடுதல் எனக்குள் மீண்டும் கிளர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது. நான் அம்மாவைப் பார்த்தேன். அவர் கண்களில் ஒரு ரகசிய ஆசை மின்னியது.
ஒன்பது மணிக்கு வீடு வந்து சேர்ந்தோம். வீட்டுக்குள் நுழைந்ததும், அம்மா கதவைச் சாத்தினார். வெளியுலக கண்டிப்பான அம்மா மீண்டும் உள்ளே வந்த ரகசிய அம்மாவாக மாறத் தயாரானார். நான் அம்மாவைப் பார்த்தேன். அம்மா என்னைப் பார்த்து மெல்லிய குரலில், “ராஜா… இன்னிக்கு நல்லா இருந்துச்சு. ஆனா இப்போ…?” என்று கேட்டார்.
நான் அம்மாவை நெருங்கி, “அம்மா… உங்களை இன்னும் நெருக்கமா பார்க்கணும்,” என்றேன்.
அன்றைய நாளின் முழு நிகழ்வுகளும் — காலை பாத்ரூம் தருணம், மதிய உறக்கம், கோவில், உறவினர் வீடுகள், மற்றும் இப்போது வீட்டுக்குத் திரும்பிய இந்த நிமிடம் — எல்லாம் எங்களுக்குள் இருந்த இரட்டை வாழ்க்கையை நினைவூட்டின. வெளியில் சாதாரண குடும்பம். உள்ளே தாய் மகன் உறவின் ஆழமான, தடை செய்யப்பட்ட ஆசை.
அம்மா புடவையை சரி செய்தபடி, “முதல்ல கொஞ்சம் தண்ணி குடி. பிறகு…” என்று மெதுவாகச் சொன்னார். அந்த “பிறகு” வார்த்தையில் இருந்த ஆசை என்னை உற்சாகப்படுத்தியது.
இப்படியே எங்கள் தினசரி வாழ்க்கை தொடர்ந்தது. கிராமத்து அமைதியான இரவில், எங்கள் ரகசிய உறவு இன்னும் ஆழமாக வேரூன்றிக் கொண்டிருந்தது.
தொடரும்....


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)