Romance గీత ~ టీచర్

[Haran000]

Update #58





జువాలజీ పీరియడ్, 
సింధూ క్లాసులోకి వచ్చిందగ్గరనుంచి భరత్ ఉన్న దిక్కు చూడలేక ఇబ్బంది పడిపోతూనే ఉంది. 
ఎలాగోలా పాఠం చెప్పేసింది. 
ఇక బెల్లు మ్రోగుతుంది అనుకుంటుండగా భరత్ చెయ్యెత్తాడు.
భరత్: మేడం ఒక డౌట్?
గంట క్రితం వాళ్ళిద్దరి మధ్యలో జరిగిన సంభాషణ, స్పర్శ వలన మొదలైన తాపం తగ్గుముఖం పడుతుండగా మళ్లీ ఈ డౌట్ అని లోలోపల సతమతపడిపోయింది.
సూటిగా చూసి, సింధూ: అడుగు?
భరత్: ఇప్పుడు ఎవల్యూషన్ లో జీవాలు శారీరక మార్పులు చెందుతాయి, వాడకం తగ్గిన భాగాలు అభివృద్ధి అవ్వడం మానుతాయి కదా. మరి మన లోపల అపెండిక్స్, జ్ఞాన దంతం రావడం, ఇవి ఇన్ని యుగాల తరువాత కూడా రావడం అవసరమా. అపెండిక్స్ useless organ అయినప్పుడు ఎవల్యూషన్ లో ఎందుకు పోలేదు.
సింధూ: అపెండిక్స్ useless organ అనుకోవడం కామన్ గా అందరూ మాట్లాడుకుంటారు, కానీ అపెండిక్స్ లో కూడా బాక్టీరియా నిలువ ఉంటుంది. అపెండిక్స్ పనికిరాకపోవచ్చు కానీ ఆ బాక్టీరియా మన జీర్ణాశయంలో ఏదో ఒక ఉపయోగం ఉంటుంది. 
భరత్: కానీ మేడం tailbone. 200 మిలియన్ సంవత్సరాల నుంచి బైపిడల్ మనిషికి ఇంకా tailbone ఎందుకు పోలేదు.
సింధూ: అద్…
ఇంతలో బెల్లు మ్రోగింది.
సింధూ: సాయంత్రం ఆఫీస్ లో కలువు. లేకుంటే రేపు చెప్తాను.
భరత్ ఓరకంట సింధూని చలాకీగా ఒక చూపు విసరగా తాను హైరానాపోయి బయటికెళ్ళిపోయింది.

~
సాయంత్రం, 
ఐదు యాభైకి, 
డేస్కోలర్స్ ఇంటికి వెళ్ళిపోతూ, హాస్టల్ వాళ్ళు హాస్టల్ కి వెళ్తుంటే, భరత్ మాత్రం డౌట్ సాకుతో ప్రిన్సిపాల్ ఆఫీస్ దిక్కు నడిచాడు.
అందరి నుంచి తప్పించుకొని, ప్రిన్సిపాల్ గదిముందు నిల్చున్నాడు. 
లోపల ఇంకెవరో ఉన్నట్టనిపించి ఆగాడు.
తలుపు తీసుకొని ఇంగ్లీష్ లెక్చరర్ సోమేష్ వచ్చాడు.
భరత్: గుడ్ ఈవెనింగ్ సార్….
సోమేష్: గుడ్ ఈవెనింగ్ భరత్…. ఏమైంది?
భరత్: నొథింగ్ సార్ స్మాల్ డౌట్. 
సోమేష్: హ్మ్…. 
సోమేష్ వెళ్ళిపోయాక, తలుపు బటన్ నొక్కాడు. 
పచ్చ రంగు లైట్ మెరిసింది. 
దాని అర్థం లోపలికి రమ్మని.
తలుపు తీసి లోపలికొచ్చి మూసాడు.
సింధూ: హ్మ్ అడుగు ఏంటి నీ డౌట్?
భరత్: మేడం అసలు ప్రొద్దున ఎందుకు అలా చేసారు. క్షమించండి మేడం మిమ్మల్ని కొట్టి ఉండకూడదు. నాకెందుకో గిల్టీగా ఉంది.
సింధూ లేచి నిల్చుని వచ్చి కుడిచేయ్ పట్టుకొని భరత్ ని కౌగిట్లోకి లాక్కుంది. హత్తుకోగానే ఆమె వెచ్చని కౌగిలికి మళ్లీ అంతా మర్చిపోయాడు.
గడ్డం ముద్దు పెట్టింది.
సింధూ: ఇప్పుడు చెప్పు గిల్టిగా ఉందా?
“ఊహు…,” అంటూ ఆమె మెడ ముద్దు పెట్టాడు.
సింధూ: పట్టుకోరా నన్ను పర్లేదు.
భరత్: అది కాదు మేడం ఎందుకు ఇలా? ప్లీస్ చెప్పండి.
చిన్నగా నిట్టూర్చింది. భరత్ ని కూర్చోపెట్టింది.
సింధూ: ఒక్క మాటలో చెప్పాలంటే నీతో టైం స్పెండ్ చెయ్యాలి అనుకుంటున్నారా.
భరత్: ఎలా?
సింధూ: ఈపాటికి నీకు అర్థం అయ్యిందేమో అనుకున్నాను.
భరత్: చెప్పండి మేడం, నాకు వేరే ఆలోచనలు వస్తున్నాయి. పొరపాటు పడుతున్నానేమో అనిపించింది.
చిరునవ్వు చేస్తూ, సింధూ: నువ్వేం ఊహించుకున్నావో అర్థం అయ్యిందిలే. 
వొంగి భరత్ ముక్కు ముద్దు చేసింది.
సింధూ: గీత నాతో చెప్పింది, గౌతమ్ బావ లేనప్పుడు, నువు ట్యూషన్ కి వచ్చేవాడివని, తనకు ఒక ఫ్రెండ్ లాంటివాడువని. గౌతమ్ బావ లేని టైంలో గీత ఒంటరిగా ఉండేది. మనం మామూలుగా మాట్లాడుకోవడానికి ఒక మనిషి పక్కన ఉండాలి కదా. 
భరత్: ఊ..
సింధూ: మా ఆయన శివ నాతో వారంలో ఒక్కరోజు మాత్రమే ఉంటున్నాడు. లేనప్పుడు బాబుతో ఉంటున్నా కానీ ఏదో లోన్లీ ఫీలింగ్ ఉంటుంది.  మెంటల్గా కాదు, ఫిజికల్గా. అర్థమైందా?
పైకి ఆమె నెమలి కన్నులు చూస్తూ, “ హా,” అన్నాడు.
సింధూ: శివ చనిపోతాడు.
భరత్ నమ్మలేకపోయాడు.
భరత్: వాట్ మేడం?
కన్నుల్లో బాధ ఉన్నా పెదవుల్లో చిన్న నవ్వు చేసింది.
సింధూ: అవును. శివకి బ్రెయిన్ ట్యూమర్ ఉంది. అదేంటో తెలీదు. చనిపోతాడు. మనిషి ఆరోగ్యంగా ఉండట్లేదు. మేము ప్రేమించుకున్నాం. నేనంటే పడి చచ్చిపోతాడు మీ శివ సార్. ఆయన చనిపోతే, ఒక్కసారిగా ఒంటరైపోతానేమో అని ఇప్పుడు వారంలో ఆరు రోజులు హైదరాబాదులో ఉంటూ, ఒకరోజు అలా వచ్చి పోతున్నాడు. చనిపోతే నాకు ఇలా ఒక్కదాన్ని బాబుతో ఉండడం అలవాటవుతుంది కదా.
భరత్ నోట మాట రాలేదు. మౌనంగా వింటున్నాడు.
సింధూ మెల్లిగా కుర్చీలో ఉన్న భరత్ కుడి తొడ మీద కూర్చుంది.
క్రమేపీ భరత్ కుడి చేత ఆమె నడుము అటు చుట్టేసి పట్టుకున్నాడు.
అతడి చెంప పట్టుకొని కళ్ళలో కళ్లు పెట్టి చూడసాగింది. భరత్ కూడా సింధూ చెప్పాలనుకున్నది వినడానికి సిద్ధంగా ఉన్నాడు.
సింధూ: భరత్….. నాలాంటి అందమైన ఆడదాని మీద నీకు కోరిక ఉందా?
భరత్: ఏం అడుగుతున్నారు మేడం?
సింధూ: చెడుగా అనుకోకు, నీతో ఓపెన్గా ఉండాలనిపిస్తుంది. నువ్వెలా అనుకున్నా సరే, నా సిగ్గు విడిచి అడుగుతున్నారా, అప్పుడప్పుడు నన్నిలా కూర్చోపెట్టుకోరా, ముద్దు పెట్టుకో.
భరత్ నోట సహజమైన అనుమానంతో కూడిన ప్రశ్న వచ్చింది.
భరత్: మేడం తప్పుంటే క్షమించండి. శివ గారి దగ్గర మీకు దక్కట్లేదా.
సింధూ: ఊహు అలా కాదు, నీకెలా చెప్పాలో అర్థం కావడం లేదురా. 
భరత్: నమ్మలేకపోతున్నా మేడం, ఏదో కల అనిపిస్తుంది. దేవకన్యలాంటి మీరు నాతో ఇలా కూర్చోవడం.
అతడు ముఖాన్ని మెడలోకి తీసుకుంది. మత్తుగా ఆమె మృదువైన మెడను ఇష్టంగా ముద్దు చేసాడు.
సింధూ: మ్…. 
నడుము పిసికి ముద్దులు పెడుతూ ఉన్నాడు.
సింధూ: అహ్…. కొన్ని కొన్ని నాకు శివ దగ్గర దొరకట్లేదురా. శివ నన్ను నెత్తిమీద పెట్టుకుంటాడు. అది నాకు నచ్చదు. తనకి చెప్పలేకపోతున్న. 
భరత్ ముద్దు ఆపి ఆమె చెంప స్పృశిస్తూ సూటిగా చూసాడు.
సింధూ: నన్ను తప్పుగా అనుకోవద్దు. నిన్ను కలిశాక నీకు చెప్పుకోవాలనిపించింది.
చెంప దెబ్బ కొట్టాడు.
సింధూ: అచ్.. అని చిన్నగా మంటకి అరిచింది.
భరత్: కాసేపు నోరు మూసుకో.
సింధూ: ఊ…
ఆమె మెడలో మొహం పాతి వాసన పీలుస్తూ ముద్దాడసాగాడు.
పరవశంగా కళ్లు మూతలు పడుతూ సింధూ రెండుచేతులూ అతడి భుజాలు చుట్టేసి, తల నిమురుతూ ఉంది.
భరత్: ఉమ్… ఉమ్…. మేడం అనను.
సింధూ: ఉ…..ఇక్కడ మాత్రమే.
ఎడమ చేత ఆమె కుడి చెంపని కొట్టాడు.
అంగీకారంగా చూపు కిందకి దించుకుని ఉండిపోయింది.
ఆమె చెంపలు ముద్దులు ఇచ్చాడు.

భరత్: ఉమ్ ఉమ్మ…. నాకు అర్థం అయ్యింది. 
సింధూ: ఊ…
భరత్: శివ సార్ చనిపోతే….నాతో…?
ప్రశ్న అడగడానికి మొహమాటపడుతూ ఆపేశాడు.
సింధూ చూసి అతడి గడ్డం పట్టుకొని పైకి ఎత్తించి ముక్కుకు ముక్కు రాసింది.
హస్కీగా, సింధూ: నీ ఇష్టం వచ్చింది చేసుకో. చెప్పింది చేస్తాను….
ఆ మాట తన నోట అనర్థంగా జారిందేమోనని భావించి చూపుదించుకుంది.
సింధూ వాలిపోయిన ముఖం చూసి అర్థమైంది సంకోచంగా ఉందని. 
భరత్ ఆమె వెనక నడుము నుంచి చేతిని వీపుతడుముతూ పైకొచ్చి జుట్టు లాగాడు, ఇద్దరి చూపులు మరోసారి కలిసాయి.
ఆమె అందమైన కన్నుల్లో కింకారకృతం చూడలేక కాస్త ఆమె పెదవులు అతడు పెదవుల ముందుకు నెట్టుకున్నాడు.
వేడి శ్వాసలో శ్వాస జోడిస్తూ, భరత్: మీకు చెప్పే వయసు లేదు కానీ, మనస్పూర్తిగా అయితేనే మేడం. ఎటువంటి ఇబ్బంది ఉన్నా వద్దు. బలవంతంగా చేయడం నాకస్సలు నచ్చదు.
సింధూ కుడి చేత భరత్ చెంపని మీటుతూ, ముక్కు ముద్దు పెట్టింది.
సింధూ: నువు మొన్న మా ఊరుకి వచ్చావు కదా, చూసాను.
భరత్: అవునా.
సింధూ: చూసాను… 
సింధూ సూటిగా అతడి కన్నుల్లోకి చూస్తుంటే ఆమె చెప్పేది స్పష్టపడింది.
మొహం తిప్పేసుకున్నాడు.
సింధూ: నువు గీత తప్పుచేస్తున్నారని నేను అనట్లేదు, కానీ….
భరత్: ఊ…
సింధూ: ఇటు చూడు..
మెడ తిప్పి ఆమె పెదవులు చూసాడు.
సింధూ తన మొహం వొంచింది. 
అంగుళం దూరంలో ఆమె పెదవుల శ్వాస అతడిలో కోరిక రెట్టింపుచేసింది.
సింధూ: ఈ విషయం ఎవ్వరికీ తెలీదు.
భరత్ ఆమె మొహం ఎడమ చేత పట్టుకొని బొటన వేలితో పోరాడినా స్ట్రాబెర్రీ పెదవులను కోరగా మీటాడు.
అతడి స్పర్శకి తరించిపోతూ కళ్లు మూసుకుంది.
భరత్: శివ సార్ మీద నాకు చాలా రెస్పెక్ట్ ఉంది మేడం, మీతో ఇలా….
చెప్తుంటే భరత్ చెంప మీద చిరుకోపంగా తట్టింది.
సింధూ: శివ సార్ ని మర్చిపో. నేను సింధూ, మేడం కూడా కాదు, జస్ట్ సింధూ. 
బాహులోకి ఒత్తేసుకొని అతడి ఛాతీ ఆమె గుండెలకు నొక్కేసాడు.
రొమ్ము బిరుసెక్కి గట్టిగా హత్తుకుంది. 
ఆమె కుడి తోడని ఇటు లాగి రెండు కాళ్ళు చుట్టేసుకున్నాడు. అతడి ఒళ్ళో హత్తుకొని మొహం ఆమె మెడలోకి పాతేసుకుంది.
కసిగా బంగారు మెడను ముద్దు పెట్టాడు.
సింధు: అహ్….. అని సణుగుతూ అతడి తల బిగించింది.
ఆమె చీర అంచులు వెనక్కి లాగుతూ లోపలికి చేతులు పోనిచ్చి కోమలమైన పట్టు పిరుదులను పట్టుకున్నాడు. ఎడమ చేత పిసికాడు.
సింధూ: ఆహ్…. 
భరత్: గీత మిస్ కి ఇచ్చినట్లు నీకు గౌరవం ఇవ్వను సింధూ నేను. 
సింధూ: ఏ….? అని ఊరించింది.
పిర్రమీద థప్ అని చరిచాడు.
మంట మొత్తెల్లో తళుక్కుమని, “ ఆష్….,” అని పల్లు కొరుక్కుంది.
సింధూ: నువు మంచోడివి అని చెప్పింది గీత.
భరత్: గీతకి మంచోడిని నీకు కాదు…. అంటూ మరో దెబ్బ వేసాడు.
అతడి ఒడిలో ఊగిపోతూ, ఆఆ…..,” అని అరిచింది.
చిలిపిగా నవ్వి పెదవి కొరుక్కుంటూ కళ్ళలోకి చూసింది.
భరత్ ఇక తలెత్తి పెదవులకు పెదవులు చేరువ చేసాడు.
సింధూ అతడి కోరిక తీర్చాలని ఆమెలో తాపం బయటికి వదులుతూ ముద్దుపెట్టబోతే, వేలు అడ్డు పెట్టి ఆపాడు.
ఆశ్చర్యపోయింది. ఒక మగాడు ఇంత అందం ముద్దుపెట్టబోతే ఆపాడేంటి. 
భరత్ సరాసరి సింధూ పొగరును సవాలు చేసాడు.
చేతు అడ్డు లాగి ముద్దు ఇవ్వబోతే, చలాకీగా నవ్వుతూ ఆమె మొహాన్ని పక్కకి నెట్టాడు.
ఆగిపోయింది. భరత్ కి లొంగిపోయింది.
భరత్: దానికింకా టైం ఉంది. ఇవాళ్టికి ఇది చాలు. 
సింధూ: ప్లీస్….
ఆమె చెంపలు వేళ్ళతో నొక్కి ఆపాడు.
మరోసారి చెంప ముద్దిచ్చాడు.

భరత్: చెంపలు కొరికేస్తాను మళ్లీ కలిసినప్పుడు. వెళ్తాను…. ఎవరికైనా అనుమానం వస్తుంది. 
అంతే సింధూ లేచి నిల్చుంది. 
భరత్ ఓపిక ఆమెను ఆశ్చర్యపరిచింది. ఒక కుర్రాడు సిగ్గువిడిచి చెప్పినా ముద్దు అవకాశం పొగరుగా వద్దంటే అది భరత్ ముందు ఆమెను బలహీనం చేసింది. 
భరత్ సింధూని కావాలనే లెక్కచేయకుండా మాట చెప్పకుండా వదిలి వెళ్ళిపోయాడు.
-
-

రాత్రి, 
room no. 77, బ్యాడ్మింటన్ వాల్పేపర్ ఉన్న ఫోనులో 9100……29 నంబర్ నుంచి మెసేజ్ వచ్చింది.
“భరత్ నేను, అర్జున్ పడుకున్నాడా?” 
స్టడీ టేబుల్, భరత్ కూర్చుని చదువుకుంటు నోట్స్ రాసుకుంటున్నాడు.
బెడ్డు మీద దుప్పటి కప్పుకుని చూస్తున్న అర్జున్: ఎంట్రో ఇవాళ నైట్ అవుట్ చేసేలాగా ఉన్నావు? సింధూ మేడం డౌట్ చెప్పిందా? చదువుకోమని మోటివేషన్ క్లాస్ పీకిందా….
భరత్: అదేం లేదు, పెండింగ్ నోట్స్.
అర్జున్: నోట్స్ ఎవరిది?
భరత్: ఇంకెవరిది నీదే.
అర్జున్: చోర్ నాయాల ఎప్పడు కొట్టేశావ్?
భరత్: క్లాసులో.
అర్జున్: సరే సరే రాసుకో.
అర్జున్ ఇక కళ్లు మూసుకున్నాడు, గడియారం నిమిషాల ముల్లు ఒక రౌండ్ కొట్టింది.
భరత్ పుస్తకం పక్కన పెట్టేసి ఫోను చూస్తే మెసేజ్ ఉంది. వెంటనే బెడ్డుకి ముసుకు కప్పుకుని రిప్లై కొట్టాడు.
భరత్: మేడం సారీ నేను ఫోను చూసుకోలేదు.
ఫోను చూస్తూ ఉన్నాడు ఎంతకీ రిప్లై రాలేదు. కళ్లు మూతలు పడిపోయాయి.
.
.
.
.