Incest வினோதமான குடும்ப ரகசியங்கள் ( incest - cuckold)

[David2025]

மறுநாள் விவேக் காலையில் கண் விழித்தபோது, அவனது தலை சற்றுப் பாரமாக இருந்தது. நேற்று இரவு நடந்த சம்பவங்கள், வாட்ஸ்அப்பில் வந்த புகைப்படங்கள் மற்றும் ரேகாவுடன் பேசிய விஷயங்கள் என அனைத்தும் அவனது மனதில் நிழலாடின. நேற்றைவிட இன்று   கொஞ்சம் தெளிவாக இருந்தாலும், இன்னும் ஒரு விசித்திரமான குழப்பம் அவனுக்குள் நீடிக்கவே செய்தது.


இருந்தாலும், "சரி... நடந்தது நடந்து போச்சு, இப்போதைக்கு இதைப்பத்தி வேற எதுவும் யோசிச்சு மண்டையைக் கெடுத்துக்கக் கூடாது. முதல்ல நாம நம்ம வேலையைப் பார்ப்போம்" என்று தனக்குள்ளேயே ஒரு கட்டுப்பாட்டைக் கொண்டு வந்தான். உடனடியாகப் படுக்கையை விட்டு எழுந்து, குளியலறைக்குள் நுழைந்து குளித்து, புத்துணர்ச்சியோடு தன் வழக்கமான ஃபார்மல் உடையில் அலுவலகம் செல்லத் தயாரானான்.

அன்று வீட்டில் சித்தியும் விவேக்கும் மட்டும்தான் இருந்தார்கள்; கோபி சித்தப்பாவும் பிள்ளைகளும் வெளியில் சென்றிருந்தனர். விவேக் தயாராகி ஹாலுக்கு வந்ததும், அவனது அயர்ச்சியான முகத்தைப் பார்த்த கவுரி சித்தி, சமையலறைக்குள் சென்று அவனுக்காகச் சுடச்சுட வாசனை பறக்கத் தோசைகளைச் சுட்டு எடுத்து வந்து டைனிங் டேபிளில் வைத்தாள். விவேக்கும் அமைதியாக நாற்காலியில் அமர்ந்து, சித்தி அன்போடு பரிமாறிய தோசைகளைச் சாப்பிடத் தொடங்கினான்.

அப்படிச் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும் போதுதான், அவனுக்குத் தன் மொபைல் போனின் ஞாபகம் வந்தது. நேற்று இரவு வந்த கோபத்திலும் ஆத்திரத்திலும், மொட்டை மாடிக்குச் செல்வதற்கு முன்னால் தன் போனைத் தூக்கி எறிந்ததும், அதன் ஸ்கிரீன் முற்றிலும் உடைந்து ஆஃப் ஆனதும் அவனது நினைவுக்கு வர, "ச்சே...!" என்று தன் நெற்றியைப் பலமாகப் பிடித்துக் கொண்டு வருத்தப்பட்டான்.



அவன் திடீரென அப்படிச் செய்ததைக் கண்ட கவுரி சித்தி பதற்றமடைந்து, "என்னடா விவேக், என்ன ஆச்சு? ஏன் திடீர்னு தலையில அடிச்சுக்கிறே?" என்று கவலையோடு கேட்டாள். விவேக் தோசைத் துண்டை மென்றபடியே, "அது ஒன்னுமில்ல சித்தி... நேத்து வந்த ஆத்திரத்துல என் போனை அப்படியே தூக்கி எறிஞ்சிட்டேன், அதான் அதோட ஸ்கிரீன் எல்லாம் உடைஞ்சு இப்போ ஆஃப் ஆகிக் கிடக்கு" என்று அசடு வழிந்தபடி உண்மையைச் சொன்னான்.

அதைக் கேட்டு கவுரி சித்தி லேசாகத் தலையிலடித்துக் கொண்டாள். "ஏண்டா விவேக், உனக்கு எதுக்குடா இப்படி ஒரு மூர்க்கமான கோபம் வருது? எங்க இருந்துதான் உனக்கு இந்த அளவுக்கு ஆத்திரம் வருதோ தெரியல! சரி... இப்போ ஆபீஸ்க்குப் போறதுக்கு உனக்கு போன் வேணும்ல, வேணும்னா என் போனை நீ எடுத்துட்டுப் போறியா?" என்று கூறி, தன்னிடம் இருந்த ஒரு பழைய பட்டன் போனை அவனிடம் நீட்டினாள்.

கவுரி சித்தி நீட்டிய அந்தப் பட்டன் போனை விவேக் உற்றுப் பார்த்தான். அவனுக்கு இன்று அலுவலகத்தில் சில முக்கியமான வெளிநாட்டு கிளிஎண்ட் மீட்டிங்குகள் இருந்தன, அதற்காக அவன் தன் போனில் வீடியோ கால் அட்டெண்ட் செய்ய வேண்டிய கட்டாயம் இருந்தது. எனவே அந்தப் பழைய பட்டன் போனை வைத்துக் கொண்டு அவனால் அலுவலக வேலைகள் எதையும் செய்ய முடியாது என்பதை உணர்ந்தான்.

"வேண்டாம் சித்தி... இந்தப் போனை வச்சுக்கிட்டு என்னால ஆபீஸ் மீட்டிங் எதுவும் பார்க்க முடியாது. பரவாயில்லை, நான் இன்னைக்கு ஒரு நாள் எப்படியாவது லேப்டாப்பை வச்சே மேனேஜ் பண்ணிக்குறேன்" என்று கூறி அவளது அன்பான அழைப்பை மறுத்தான். போன் இல்லாமல் இன்று ஆபீஸில் எப்படிச் சமாளிக்கப் போகிறோம் என்ற கவலை அவனுக்குள் லேசாக எட்டிப்பார்த்தது.

அவர்கள் இருவரும் பேசிக்கொண்டே சாப்பிடத் தொடர்ந்த போது, வீட்டின் வாசலில் காலிங் பெல் சத்தம் 'டிங் டாங்' என்று பலமாகக் கேட்டது. "யாராக இருக்கும் இந்த நேரத்தில்?" என்று யோசித்தபடி சோபாவிலிருந்து எழுந்த கவுரி சித்தி, கதவைத் திறந்து வெளியே சென்று பார்த்தாள். அங்கே ஒரு கொரியர் டெலிவரி பையன் கையில் ஒரு பெரிய பாக்ஸோடு நின்று கொண்டிருந்தான்.

அந்தக் கொரியர் பையன் கவுரி சித்தியைப் பார்த்ததும், "மேடம்... இந்த வீட்ல விவேக்னு யாரு இருக்கா? அவருக்கு ஒரு பார்சல் வந்திருக்கு" என்று  

. "ஆமா தம்பி... குடு, அவன் என் பையன்தான், உள்ளதான் இருக்கான்" என்று சொல்லி, கவுரி சித்தி அந்தப் பாக்ஸை அவனிடம் இருந்து கையெழுத்துப் போட்டுக் வாங்கிக் கொண்டாள்.

[b] [/b]

பார்சலை வாங்கிக்கொண்டு சமையலறைக்குள் வந்த கவுரி சித்தி, "என்ன விவேக்... போன் உடைஞ்சு போச்சுன்னு கவலைப்பட்டே, அதுக்குள்ள இங்க ஏதோ ஆன்லைன்ல புதுசா ஆர்டர் பண்ணியிருக்க போல? என்னன்னு எனக்கும் காட்டேன்" என்று  புன்னகையுடன் அந்தப் பாக்ஸை அவனது தோசைத் தட்டின் அருகில் நீட்டினாள்.

விவேக் அதை ஆச்சரியத்துடன் பார்த்து, "ஐயோ சித்தி! நிஜமாவே நான் ஒண்ணுமே ஆர்டர் பண்ணலையே சித்தி. நேத்து ராத்திரிதான் போன் உடைஞ்சது, அதுக்குள்ள நான் எப்படி ஆர்டர் பண்ண முடியும்?" என்று குழப்பத்துடன் கூறினான். "நீ ஆர்டர் பண்ணலன்னா அப்புறம் இது எப்படிடா உன் பேருக்கு வரும்?" என்று கவுரி சித்தி கேட்க, விவேக் அந்தப் பாக்ஸை தன் கைகளில் வாங்கிக் கொண்டான்.

அவன் அந்தப் பாக்ஸைச் சுற்றிப் பார்த்தபோது, அதன் மேல் அவனது பெயர் மற்றும் சித்தி வீட்டு முகவரி  , மிகத் தெளிவாக அச்சிடப்பட்டிருந்தது. "ஆமா சித்தி... என் பேருதான் போட்டிருக்கு, ஆனா நான் எதுவும் வாங்கலையே" என்ற  ஆர்வத்துடன், தன் கைகளால் அந்தப் பாக்ஸை மெதுவாகப் பிரித்துப் பார்க்கத் தொடங்கினான்.

அந்தப் பாக்ஸிற்குள் இருந்த பொருளைப் பார்த்ததும் விவேக்கின் கண்கள் அப்படியே விரிந்தன. உள்ளே பளபளவென மின்னிக் கொண்டு, புத்தம் புதிய லேட்டஸ்ட் மாடல் ஐபோன் ஒன்று பெட்டிக்குள் கச்சிதமாக வைக்கப்பட்டிருந்தது. அதன் அழகும், பிரம்மாண்டமும் பார்க்கவே அத்தனை ரசிக்கும்படி இருந்தது; அதன் விலை எப்படியும்  ஒரு லட்ச ரூபாய்க்கும் மேல் இருக்கும் என்பது அவனுக்கு நன்றாகத் தெரிந்தது.

அதைப் பார்த்த கவுரி சித்தி  . "என்னடா விவேக் இது! இவ்வளவு பெரிய விலை உயர்ந்த போன் வந்திருக்கு, ஆனா நீ என்னடான்னா நான் ஆர்டர் பண்ணலைன்னு சாதிக்குறே? உனக்கு யாராச்சும் கிப்ட் அனுப்பியிருக்காங்களா?" என்று ஆர்வத்துடன் கேட்டாள். "அதான் சித்தி எனக்கும் ஒரே சந்தேகமா இருக்கு" என்று சொன்ன விவேக், அந்தப் பெட்டிக்குள்ளே இருந்த ஒரு சிறிய கிரீட்டிங் கார்டைக் கவனித்தான்.

அந்தச் சிறிய  கிரீட்டிங் கார்டை எடுத்து விவேக் திறந்து பார்த்தான். அதில், "From your love, Rekha" என்று ஆங்கிலத்தில் அழகாக, கையெழுத்தில் எழுதப்பட்டிருந்தது. அதைப் பார்த்ததும் அவனுக்குப் புரிந்தது, நேற்றிரவு இவன் போன் உடைந்த விஷயத்தை உணர்ந்து, ரேகா தான் இதை அவசர அவசரமாகக் கொரியர் மூலம் அவனுக்கு அனுப்பி வைத்திருக்கிறாள் என்பது.

 

"சித்தி... இது நான் ஆர்டர் பண்ணல, ரேகாதான் எனக்காக அங்கே இருந்து  இந்த புது போனை அனுப்பி வச்சிருக்கா சித்தி" என்று முகம் முழுக்க ஒரு மெல்லிய வெட்கத்துடன் விவேக் கூறினான். அதைக் கேட்ட கவுரி சித்திக்குச் சொல்ல முடியாத சந்தோஷம் ஏற்பட்டது, அவளது முகம் அப்படியே பூரிப்பால் மலர்ந்தது.

கவுரி சித்தி விவேக்கின் தோளைச் செல்லமாகத் தட்டி, "பார்த்தியாடா விவேக்! அந்தப் பொண்ணு உன் மேல எவ்வளவு பைத்தியமா, உருகி உருகிக் காதலிச்சு வச்சிருக்கான்னு இப்போதாச்சும் புரியுதா? உன் போன் உடைஞ்சது தெரிஞ்ச அடுத்த நிமிஷமே, உன் வேலை கெட்டுப் போகக் கூடாதுன்னு மனசு கேட்காம இவ்வளவு விலை உயர்ந்த போனை உடனே அனுப்பி வச்சிருக்கா பாரு!" என்று நெகிழ்ச்சியோடு கூறினாள்.

"இப்படிப்பட்ட ஒரு தங்கமான குணமுள்ள பொண்ணு, உன் மேல இவ்வளவு பாசம் வச்சிருக்க ஒரு தேவதை யாருக்கும் வரம் கொடுத்தா கூடக் கிடைக்க மாட்டாடா விவேக். அவளை மட்டும் எக்காரணத்தைக் கொண்டும் உன் கோபத்தாலோ, கொள்கையாலோ துளைச்சிராதேடா, ஜாக்கிரதையாப் பார்த்துக்கோ!" என்று கவுரி சித்தி அவனுக்குப் பாசத்தோடு அறிவுரை கூறினாள்.

ரேகாவின் இந்தச் சிறிய,   பொறுப்பான அன்பான செயலைக் கண்டதும் விவேக்கின் நெஞ்சுக்குள் இருந்த ஒட்டுமொத்தக் குழப்பங்களும், பாரங்களும் ஒரு நொடியில் பறந்து போயின. நேற்று அவளது குடும்பத்தினர் மேல் இருந்த அந்த வக்கிரக் கோபங்கள் எல்லாம் மறைந்து, அவனது மனம் அவளது தீராத காதலின் நினைவுகளால் முழுமையாக நிறைந்து வழிந்தது. அந்தப் புதிய ஐபோனைத் தன் கைகளில் ஏந்தியபடி, ரேகாவை எண்ணி அவனது இதழ்களில் ஒரு மெல்லிய புன்னகை அரும்பியது.

நாட்கள் இன்னும் மிக வேகமாக உருண்டோடத் தொடங்கின. ரேகா ஆசையோடு அனுப்பி வைத்த அந்தப் புத்தம் புதிய ஐபோன் வழியாக விவேக் அவளுடன் மணிக்கணக்காகப் பேசித் தன் காதலை வளர்க்கத் தொடங்கினான். அவர்கள் இருவரும் ஒருமுறை பேச ஆரம்பித்தால் நேரம் காலம் தெரியாமல், எதற்கும் நிற்காமல் விடிய விடியத் தங்களுக்குள் இருக்கும் தீராத அன்பையும் ரகசியங்களையும் பகிர்ந்து கொண்டு, ஜாலியாகக் கொஞ்சிப் பேசி மகிழ்ந்தார்கள்.

விவேக்கின் குடும்பத்தினர் கன்னியாகுமரியில் இருக்கும் அந்தப் பெரிய பண்ணை வீட்டிற்குச் சென்று இன்றோடு சரியாக இருபது நாட்கள் கடந்துவிட்டன. இன்னும் வெறும் பத்தே பத்து நாட்கள் மட்டும் அங்கே அவர்கள் கழித்துவிட்டுச் சென்னை திரும்பினால் போதும், அதன் பிறகு தனக்கும் ரேகாவிற்கும்  முறையில் திருமணம் நடக்கப்போகிறது என்ற எண்ணமே அவனுக்குள் குதூகலத்தை ஏற்படுத்தியது.

அந்தப் பணக்கார பங்களாவிற்குள் தன் அம்மாவும் தங்கையும் எந்தக் கோலத்தில் இருக்கிறார்கள் என்ற எந்தவொரு ரகசியமும் அறியாமல், விவேக் அந்தத் திருமண நினைப்பில் மட்டுமே சந்தோஷமாக மிதந்துகொண்டிருந்தான். அவனது  மூளை முழுக்க ரேகாவின் நினைவுகளும், சொர்க்கமான எதிர்காலக் கனவுகளும் மட்டுமே அலைமோத,  

 ஆனால், அன்று அவனது ஒட்டுமொத்த நினைப்புகளையும் நொறுக்கித் தவிடுபொடி ஆக்குவது போல் ஒரு அதிர்ச்சிகரமான சம்பவம் அரங்கேறியது. ரேகாவின் மேல் வச்சிருந்த தீராத காதலும் கல்யாண கனவும் ஒரு நொடியில் காற்றில் பறந்து போகும் அளவுக்கு அவனது மூளையை உலுக்கியது அந்த நிகழ்வு. அந்தப் பயங்கரமான சம்பவத்திற்குப் பிறகு, "இந்தக் கல்யாணம் நமக்கு உண்மையாலுமே வேணுமா? இல்லை இதோட எல்லாவற்றையும் நிறுத்திட்டு ஓடிடலாமா?" என்று விவேக் தன் வாழ்க்கையிலேயே முதன்முறையாகக் கடுமையான முடிவெடுக்கும் அளவுக்கு யோசிக்கத் துணிந்துவிட்டான்.

அப்படி அவனது வாழ்க்கையையே தலைகீழாக மாற்றிப் போட்ட, அவனது கொள்கைச் சிங்கத்தின் முகத்திரையைக் கிழித்தெறிந்த அந்த விசித்திரமான சம்பவம் என்னவென்று பார்க்கலாம் 

வழக்கம்போல எப்போவும் போல, அன்று ஆபீசில் லஞ்ச் டைம் வந்ததும் விவேக் ரேகாவுக்குப் போன் செய்தான். தன் புதிய ஐபோனை எடுத்து அவளது நம்பரை அழுத்திவிட்டு, அவளது கொஞ்சும் குரலைக் கேட்பதற்காக ஆவலோடு காத்து நின்றான்.

"ரிங்.... ரிங்... ரிங்.... ரிங்... ரிங்.... ரிங்... ரிங்.... ரிங்..." என போன் நீண்ட நேரம் அடித்துக்கொண்டே இருந்தது. எப்போதும் முதல் இரண்டு பெல்லிலேயே எடுத்துவிடும் ரேகா, இன்று இவ்வளவு நேரம் ஆகியும் போனை எடுக்காதது விவேக்கிற்குள் ஒரு சின்ன புதிரை ஏற்படுத்தியது.

மிகவும் தாமதமாக, ரொம்ப நேரம் கழித்துத்தான் மறுமுனையில் போன் எடுக்கப்பட்டது. ஆனால் எடுத்த உடனே அவளது வழக்கமான கலகலப்பான "ஹாய் ஸ்விட்டி !" என்ற குரல் வரவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, "ஹலோ... ஆஅ... சொல்... சொல்லுங்க..." என்று மூச்சிரைக்கும் குரலில், வார்த்தைகள் தட்டுத் தடுமாறி வெளிவந்தன.

அவள் பேசும்போதே பின்னால் ஏதோ ஒரு விசித்திரமான, மர்மமான சலசலப்புச் சத்தம் கேட்பதை அவனது கூர்மையான  மூளை லேசாகக் கவனித்தது. விவேக் சற்றே குழப்பத்துடன், "என்ன ரேகா, ஏன் இவ்வளவு நேரம் போன் எடுக்கல? என்ன பண்றே அங்கே?" என்று கேட்டான்.

 

அதற்கு ரேகா பதில் சொல்ல முற்பட்டபோது, அவளது மூச்சுக்காற்றின் வேகம் இன்னும் அதிகரித்தது. "ஆஆ... 'டேய் இருடா நாயே '... ஆஅ..." என்று போனில் யாரிடமோ சொல்வது போன்ற சத்தம் பலமாகக் கேட்டது.

அவள் 'டேய் இருடா நாயே ' என்று ஒருமையில் பேசியதைக் கேட்டதும் விவேக்கிற்கு முகம் சட்டென மாற, "என்ன ரேகா... மரியாதை எல்லாம் குறையுது? யாரைப் பார்த்து அப்படிச் சொல்றே?" என்று சற்றே அதட்டலாகக் கேட்டான்.

மறுமுனையில் ரேகா நிலைமை புரியாமல் திணறுவது போல, "ஐயோ... உன்னை இல்ல விவேக்... ஆஅ... இங்க..." என்று சொல்லி முடிப்பதற்குள், அவளால் மேலே பேச முடியாமல், "கோஹ்... கோஹ்..." என்று பயங்கரமாகத் தொண்டை அடைப்பது போல் இருமினாள்.  

விவேக் பதற்றத்தின் உச்சத்துக்கே சென்று, "ரேகா... ரேகா... என்னாச்சு உனக்கு? ஹலோ... கேக்குதா நான் பேசுறது?" என்று போனை இன்னும் காதோடு இறுக்கமாகப் பற்றிக்கொண்டு கத்தினான்.

 

ஆனால், ரேகாவிடமிருந்து எந்தப் பதிலும் வரவில்லை. அதற்குப் பதிலாக, போனின் மறுமுனையில் இருந்து, "ஹலோ... சொல்லுங்க மச்சான் !" என்று ரேகாவின் அண்ணன் தினேஷின் கம்பீரமான குரல் திடீரெனக் கேட்டது.

தினேஷின் குரலைக் கேட்டதும் விவேக் சற்று நிம்மதியடைந்தாலும், குழப்பம் தீரவில்லை. "ஆ... தினேஷ், ரேகா எங்கே போனா? அவளுக்கு என்னாச்சு? ஏன் திடீர்னு அப்படி இருமுறா?" என்று அவசரமாகக் கேட்டான்.

தினேஷ் மறுமுனையில் ஒரு  , கள்ளச் சிரிப்புடன், "மச்சான்... பாவம் அவ பழம் சாப்பிட்டா, அது அவ தொண்டையில ஆழமா சிக்கிக்கிச்சு. அதான் மூச்சு முட்டி அப்படி இருமிட்டு இருக்கா," என்று மிகவும் தளர்வான, அதே சமயம் ஒரு குறும்புத்தனமான தொனியில் விளக்கினான்.

விவேக் அதைக் கேட்டு நிஜமாகவே பயந்து போய், "ஐயோ! அப்படியா... அப்போ உடனே அவளுக்குக் கொஞ்சம் தண்ணி மொண்டு குடுங்க தினேஷ்! அப்படியே விட்டா ஆபத்தாச்சே!" என்று உண்மையான பாசத்தோடும் பதற்றத்தோடும் கத்தினான்.

.