06-06-2026, 10:34 PM
(மறுநாள் காலை)
சூரியனின் இளங்கதிர்கள் சென்னையின் பரபரப்பான சாலைகளில் மெதுவாகப் பரவத் தொடங்க, சோமசுந்தரத்தின் அலுவலக அறைக்குள் வெளிச்சம் மெதுவாக ஊடுருவியது. அவர் தனது குளிர் அறை மேசை அருகே அமர்ந்து, நேற்று நடந்த சம்பவங்களை அசைபோட்டுக் கொண்டிருந்தார். கதவு படாரெனத் திறக்க, சத்யா உள்ளே வந்தாள். அவளது முகம் கோபத்தால் சிவந்திருந்தது, கண்களில் ஒருவித உறுதியும், ஆத்திரமும் கலந்திருந்தன. அவள் சோமசுந்தரத்தை ஒரு கணம் முறைத்துப் பார்த்தாள்.
"என்ன சத்யா... காலையிலேயே என்ன ஆச்சு? நேற்றிரவு தூங்கலையா?" சோமசுந்தரம் புன்னகையுடன் கேட்டார், ஆனால் அவரது கண்களில் ஒருவித எச்சரிக்கை மின்னியது.
"நீங்க தூங்கியிருப்பீங்க சார்! ஆனா, நாங்க தூங்கல!" சத்யா குரலை உயர்த்திப் பேசினாள். "நேத்து ராத்திரி லட்சுமி உங்க ரூம்ல ரொம்ப நேரம் இருந்தாங்க. அதுவும் அந்த பழைய ஆபீஸ் ரூம்ல இருந்து வந்த சத்தம்... எனக்குத் தெரியும் சார், அது எலி சத்தம் இல்ல!"
சோமசுந்தரம் அவளது கோபத்தைப் பார்த்து சற்று வியந்தார். "என்ன சத்யா சொல்றே? உன் வாய் ரொம்ப நீளுது."
"என் வாய் நீளல சார்! நீங்க பண்ற காரியம் தான் கேவலமா இருக்கு! லட்சுமி வாழ்க்கைல ரொம்ப கஸ்ஸ்ட்டம் படுறாங்க , அவளுக்கு ஒரு குழந்தை இருக்கு. அவளுக்கு வேலை கொடுத்ததுக்கு இப்படி அவளைப் பயன்படுத்திப்பாங்களா?" "நான் உங்களுக்கு ஒரு விஷயம் சொல்றேன்! இனிமேல் லட்சுமி பக்கத்துல நீங்க வரக் கூடாது! அவளை ஒரு பேச்சுக்கு கூட கூப்பிடக் கூடாது! என் கண்ணு உங்க மேலயே இருக்கும். ஏதாவது தப்பு நடந்ததுன்னு தெரிஞ்சா, நான் சும்மா இருக்க மாட்டேன்! எல்லாருக்கும் தெரிஞ்ச மாதிரி பண்ணிடுவேன்! இந்த வார்னிங் உங்களுக்கு!"
அடடா இவளுக்கு எல்லாம் தெரிந்து விட்டது போலே , எவளோ தூரம் தெரில அவளே சொல்லட்டும்
"என்னடி, ரொம்ப துணிச்சல் வந்துருச்சா உனக்கு?".
அவளோ யோகியாம் நா இத நீ லட்சுமி கிட்ட பேசவேண்டியது தான, மனதில் இத எப்படி அவங்க கிட்ட சீ சீ , சோமசுந்தரத்தின் பதிலை எதிர்பார்க்காமல், கோபமாக அறையில் இருந்து வெளியேறினாள்.
எப்படி ஒரு பெண் இன்னொரு பெண்ணிடம் இதை கேட்க முடியும் அதுவும் என் நாத்தனார்
மனதில் ஆயிரம் குழப்பம் லட்சுமி அக்கா பிடித்திருக்கு அவங்களுக்கு தெரியம நடக்கல, அனா புருஷன் இருக்கும்போது இப்படி செய்யலாமா இது யாருக்குனு தெரிஞ்ச என்ன நடக்கும் நம்ம குடும்ப மானம் போகும் . இந்த ஆளு இப்படியே விட கூடாது கையும் களவும் பிடித்து ரெண்டு பேரையும் வார்ன் பண்ணனும் .
மறுபடியும் ரெண்டு மீட் பண்ணட்டும் அப்பறோம் இருக்கு கச்சேரி .
மதியம் 2 மணிக்கு
கதவு மெல்லத் தட்டப்பட்டது.
"உள்ளே வா," சோமசுந்தரத்தின் குரல் கனமாக ஒலித்தது.
லட்சுமி உள்ளே வந்தாள். அவளது முகம் வெளிறிப் போயிருந்தது, கண்களில் நேற்று இருந்த பயமும், காமமும் மாறி, ஒருவித கலக்கமும், குற்ற உணர்ச்சியும் படர்ந்திருந்தன. அவள் தலைகுனிந்து நின்றாள். சத்யா அவளிடம் வந்து எச்சரித்த வார்த்தைகள் அவளது காதுகளில் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தன.
"வாங்கம்மா லட்சுமி... காலையிலேயே என்ன ஆச்சு?" சோமசுந்தரம் அவளது முகத்தை உற்று நோக்கினார்.
"சார்... நான் உங்ககிட்ட மன்னிப்பு கேட்க வந்தேன்," லட்சுமி குரல் நடுங்க முணுமுணுத்தாள். "நேத்து ராத்திரி நடந்ததை... நீங்க தயவுசெஞ்சு மறந்துடுங்க சார். நான்... நான் ரொம்ப பயந்துட்டேன். என் புருஷன் தெரிஞ்சா....."
இது ஊருக்கு தெரியணும் அவசியம் இல்ல நாலு சேவிற்கு தெரிஞ்ச போதும் .
சோமசுந்தரம் மெதுவாகச் சிரித்தார். "மறக்கணுமா? உன்னோட உடம்பு அதை மறக்குமா லட்சுமி? அவர் நாற்காலியில் இருந்து எழுந்து அவளை நெருங்கினார். அவளது கன்னத்தைத் தடவினார். "என்னடி, என் மேல ஒரு பயம் வந்துருச்சா? இல்ல,.
லட்சுமி கண்கள் கலங்கி, அவளது உடலில் ஒருவித நடுக்கம் பரவியது. "சார்... அது... தப்பு சார். சத்யா மேடம் கூட தெரிஞ்ச , அவகிட்ட நான் சொல்லமாட்டேன் நீ எப்படி ? ..."
உன்ன பத்தி நல்ல விசாரிச்சேன் , உன் புருஷன் உன்னைப் பார்த்தானா? உனக்கு அவன் என்ன சுகம் கொடுத்தான்? அவன் ஒரு குடிபோதையில் இருக்கும்போது, உன்னோட புண்டை என்ன பசிக்குதுன்னு அவனுக்குத் தெரியுமா? ஒரு நாள் முழுக்க உழைச்சு, ராத்திரி வீட்டுக்குப் போனா, அவன் குடிச்சுட்டு படுத்திருப்பான். உன் உடம்பு ஏங்குறது அவனுக்கு எப்படித் தெரியும்?" சோமசுந்தரம் அவளது கண்களை உற்றுப் பார்த்தார். அவரது குரலில் ஒருவித மயக்கமும், அதே சமயம் அழுத்தமும் இருந்தது.
"உன் உடம்பும், மனசும் எதை ஏங்குதுன்னு எனக்குத் தெரியும் லட்சுமி. உன் புண்டையோட பசியை இந்த சோமசுந்தரனோட சுன்னி தான் தீர்க்கும். நேத்து ராத்திரி நடந்த கொஞ்சம் யோசி என்ன உனக்கு தேவை பாரு, உன் உடும்பு அந்த பால் வாசம் இன்னும் மரக்கல என்ன உனக்கு அதைவிட அதிகமா இருக்கும் . அவள் காம உணர்வை தூண்டினேன் ஆனா, அந்த வலிக்கு அப்புறம் ஒரு சுகம் வந்திச்சே, அதை நீ மறுக்க முடியுமா? உன் புருஷன் உனக்குக் கொடுக்காததை, நான் உனக்குக் கொடுப்பேன். அன்பையும், காமத்தையும், உன்னோட புண்டைக்குத் தேவையான சுகத்தையும் நான் கொடுப்பேன்."
லட்சுமிக்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை. அவரது வார்த்தைகள் அவளது மனதை ஒருவிதமாகத் தொட்டன. அவளது கணவன், ஒரு குடிகாரன், அவளுக்கு உடல்ரீதியாகவும், மனரீதியாகவும் எந்த ஆதரவையும் கொடுத்ததில்லை. சோமசுந்தரத்தின் குரலில் ஒருவித அதிகாரம் இருந்தாலும், ஒருவித அரவணைப்பும் கலந்திருந்தது. அவளது புண்டையில் மீண்டும் ஒருவித ஈரம் பரவுவதை உணர்ந்தாள்.
"நீ என் பொண்டாட்டி மாதிரி லட்சுமி. என் பேச்சைக் கேளு. உன்னோட வாழ்க்கை இனிமே நல்லா இருக்கும்," அவர் அவளது கைகளை மெதுவாகப் பற்றினார். "இன்னைக்கு சாயங்காலம் வா. இன்னும் பேசலாம். இன்னும் நிறைய இருக்கு உனக்குக் கொடுக்க. அதை நான் கொடுப்பேன்."
லட்சுமி தலைகுனிந்து நின்றாள், அவளது மனம் குழம்பியிருந்தது. அவளது புருஷன் பற்றிய வார்த்தைகளும், சோமசுந்தரம் கொடுத்த சுகமும் அவளை ஒருவித மயக்கத்திற்குள் தள்ளியிருந்தன. அவள் மெதுவாகத் தலையசைத்தாள். "சரிங்க சார்..."
லட்சுமி அவசரமாகத் தலையசைத்துவிட்டு, அறையில் இருந்து வெளியேறினாள்.
சூரியனின் இளங்கதிர்கள் சென்னையின் பரபரப்பான சாலைகளில் மெதுவாகப் பரவத் தொடங்க, சோமசுந்தரத்தின் அலுவலக அறைக்குள் வெளிச்சம் மெதுவாக ஊடுருவியது. அவர் தனது குளிர் அறை மேசை அருகே அமர்ந்து, நேற்று நடந்த சம்பவங்களை அசைபோட்டுக் கொண்டிருந்தார். கதவு படாரெனத் திறக்க, சத்யா உள்ளே வந்தாள். அவளது முகம் கோபத்தால் சிவந்திருந்தது, கண்களில் ஒருவித உறுதியும், ஆத்திரமும் கலந்திருந்தன. அவள் சோமசுந்தரத்தை ஒரு கணம் முறைத்துப் பார்த்தாள்.
"என்ன சத்யா... காலையிலேயே என்ன ஆச்சு? நேற்றிரவு தூங்கலையா?" சோமசுந்தரம் புன்னகையுடன் கேட்டார், ஆனால் அவரது கண்களில் ஒருவித எச்சரிக்கை மின்னியது.
"நீங்க தூங்கியிருப்பீங்க சார்! ஆனா, நாங்க தூங்கல!" சத்யா குரலை உயர்த்திப் பேசினாள். "நேத்து ராத்திரி லட்சுமி உங்க ரூம்ல ரொம்ப நேரம் இருந்தாங்க. அதுவும் அந்த பழைய ஆபீஸ் ரூம்ல இருந்து வந்த சத்தம்... எனக்குத் தெரியும் சார், அது எலி சத்தம் இல்ல!"
சோமசுந்தரம் அவளது கோபத்தைப் பார்த்து சற்று வியந்தார். "என்ன சத்யா சொல்றே? உன் வாய் ரொம்ப நீளுது."
"என் வாய் நீளல சார்! நீங்க பண்ற காரியம் தான் கேவலமா இருக்கு! லட்சுமி வாழ்க்கைல ரொம்ப கஸ்ஸ்ட்டம் படுறாங்க , அவளுக்கு ஒரு குழந்தை இருக்கு. அவளுக்கு வேலை கொடுத்ததுக்கு இப்படி அவளைப் பயன்படுத்திப்பாங்களா?" "நான் உங்களுக்கு ஒரு விஷயம் சொல்றேன்! இனிமேல் லட்சுமி பக்கத்துல நீங்க வரக் கூடாது! அவளை ஒரு பேச்சுக்கு கூட கூப்பிடக் கூடாது! என் கண்ணு உங்க மேலயே இருக்கும். ஏதாவது தப்பு நடந்ததுன்னு தெரிஞ்சா, நான் சும்மா இருக்க மாட்டேன்! எல்லாருக்கும் தெரிஞ்ச மாதிரி பண்ணிடுவேன்! இந்த வார்னிங் உங்களுக்கு!"
அடடா இவளுக்கு எல்லாம் தெரிந்து விட்டது போலே , எவளோ தூரம் தெரில அவளே சொல்லட்டும்
"என்னடி, ரொம்ப துணிச்சல் வந்துருச்சா உனக்கு?".
அவளோ யோகியாம் நா இத நீ லட்சுமி கிட்ட பேசவேண்டியது தான, மனதில் இத எப்படி அவங்க கிட்ட சீ சீ , சோமசுந்தரத்தின் பதிலை எதிர்பார்க்காமல், கோபமாக அறையில் இருந்து வெளியேறினாள்.
எப்படி ஒரு பெண் இன்னொரு பெண்ணிடம் இதை கேட்க முடியும் அதுவும் என் நாத்தனார்
மனதில் ஆயிரம் குழப்பம் லட்சுமி அக்கா பிடித்திருக்கு அவங்களுக்கு தெரியம நடக்கல, அனா புருஷன் இருக்கும்போது இப்படி செய்யலாமா இது யாருக்குனு தெரிஞ்ச என்ன நடக்கும் நம்ம குடும்ப மானம் போகும் . இந்த ஆளு இப்படியே விட கூடாது கையும் களவும் பிடித்து ரெண்டு பேரையும் வார்ன் பண்ணனும் .
மறுபடியும் ரெண்டு மீட் பண்ணட்டும் அப்பறோம் இருக்கு கச்சேரி .
மதியம் 2 மணிக்கு
கதவு மெல்லத் தட்டப்பட்டது.
"உள்ளே வா," சோமசுந்தரத்தின் குரல் கனமாக ஒலித்தது.
லட்சுமி உள்ளே வந்தாள். அவளது முகம் வெளிறிப் போயிருந்தது, கண்களில் நேற்று இருந்த பயமும், காமமும் மாறி, ஒருவித கலக்கமும், குற்ற உணர்ச்சியும் படர்ந்திருந்தன. அவள் தலைகுனிந்து நின்றாள். சத்யா அவளிடம் வந்து எச்சரித்த வார்த்தைகள் அவளது காதுகளில் ஒலித்துக் கொண்டிருந்தன.
"வாங்கம்மா லட்சுமி... காலையிலேயே என்ன ஆச்சு?" சோமசுந்தரம் அவளது முகத்தை உற்று நோக்கினார்.
"சார்... நான் உங்ககிட்ட மன்னிப்பு கேட்க வந்தேன்," லட்சுமி குரல் நடுங்க முணுமுணுத்தாள். "நேத்து ராத்திரி நடந்ததை... நீங்க தயவுசெஞ்சு மறந்துடுங்க சார். நான்... நான் ரொம்ப பயந்துட்டேன். என் புருஷன் தெரிஞ்சா....."
இது ஊருக்கு தெரியணும் அவசியம் இல்ல நாலு சேவிற்கு தெரிஞ்ச போதும் .
சோமசுந்தரம் மெதுவாகச் சிரித்தார். "மறக்கணுமா? உன்னோட உடம்பு அதை மறக்குமா லட்சுமி? அவர் நாற்காலியில் இருந்து எழுந்து அவளை நெருங்கினார். அவளது கன்னத்தைத் தடவினார். "என்னடி, என் மேல ஒரு பயம் வந்துருச்சா? இல்ல,.
லட்சுமி கண்கள் கலங்கி, அவளது உடலில் ஒருவித நடுக்கம் பரவியது. "சார்... அது... தப்பு சார். சத்யா மேடம் கூட தெரிஞ்ச , அவகிட்ட நான் சொல்லமாட்டேன் நீ எப்படி ? ..."
உன்ன பத்தி நல்ல விசாரிச்சேன் , உன் புருஷன் உன்னைப் பார்த்தானா? உனக்கு அவன் என்ன சுகம் கொடுத்தான்? அவன் ஒரு குடிபோதையில் இருக்கும்போது, உன்னோட புண்டை என்ன பசிக்குதுன்னு அவனுக்குத் தெரியுமா? ஒரு நாள் முழுக்க உழைச்சு, ராத்திரி வீட்டுக்குப் போனா, அவன் குடிச்சுட்டு படுத்திருப்பான். உன் உடம்பு ஏங்குறது அவனுக்கு எப்படித் தெரியும்?" சோமசுந்தரம் அவளது கண்களை உற்றுப் பார்த்தார். அவரது குரலில் ஒருவித மயக்கமும், அதே சமயம் அழுத்தமும் இருந்தது.
"உன் உடம்பும், மனசும் எதை ஏங்குதுன்னு எனக்குத் தெரியும் லட்சுமி. உன் புண்டையோட பசியை இந்த சோமசுந்தரனோட சுன்னி தான் தீர்க்கும். நேத்து ராத்திரி நடந்த கொஞ்சம் யோசி என்ன உனக்கு தேவை பாரு, உன் உடும்பு அந்த பால் வாசம் இன்னும் மரக்கல என்ன உனக்கு அதைவிட அதிகமா இருக்கும் . அவள் காம உணர்வை தூண்டினேன் ஆனா, அந்த வலிக்கு அப்புறம் ஒரு சுகம் வந்திச்சே, அதை நீ மறுக்க முடியுமா? உன் புருஷன் உனக்குக் கொடுக்காததை, நான் உனக்குக் கொடுப்பேன். அன்பையும், காமத்தையும், உன்னோட புண்டைக்குத் தேவையான சுகத்தையும் நான் கொடுப்பேன்."
லட்சுமிக்கு என்ன சொல்வதென்று தெரியவில்லை. அவரது வார்த்தைகள் அவளது மனதை ஒருவிதமாகத் தொட்டன. அவளது கணவன், ஒரு குடிகாரன், அவளுக்கு உடல்ரீதியாகவும், மனரீதியாகவும் எந்த ஆதரவையும் கொடுத்ததில்லை. சோமசுந்தரத்தின் குரலில் ஒருவித அதிகாரம் இருந்தாலும், ஒருவித அரவணைப்பும் கலந்திருந்தது. அவளது புண்டையில் மீண்டும் ஒருவித ஈரம் பரவுவதை உணர்ந்தாள்.
"நீ என் பொண்டாட்டி மாதிரி லட்சுமி. என் பேச்சைக் கேளு. உன்னோட வாழ்க்கை இனிமே நல்லா இருக்கும்," அவர் அவளது கைகளை மெதுவாகப் பற்றினார். "இன்னைக்கு சாயங்காலம் வா. இன்னும் பேசலாம். இன்னும் நிறைய இருக்கு உனக்குக் கொடுக்க. அதை நான் கொடுப்பேன்."
லட்சுமி தலைகுனிந்து நின்றாள், அவளது மனம் குழம்பியிருந்தது. அவளது புருஷன் பற்றிய வார்த்தைகளும், சோமசுந்தரம் கொடுத்த சுகமும் அவளை ஒருவித மயக்கத்திற்குள் தள்ளியிருந்தன. அவள் மெதுவாகத் தலையசைத்தாள். "சரிங்க சார்..."
லட்சுமி அவசரமாகத் தலையசைத்துவிட்டு, அறையில் இருந்து வெளியேறினாள்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)