Romance గీత ~ టీచర్

[Alonewolf1522]

సుమారు ఎనభై మంది హాస్టల్ కుర్రాళ్ళ ముందు, సింధూ కోపంగా భరత్ ను గట్టిగా లెంపకాయ వేసింది.


గందరగోళంగా తల దించుకొని ఎర్రబడిన చెంపను రుద్దుకున్నాడు.

సింధూ: ఎవడిచ్చాడు అవి?

తన తప్పేమి లేకున్నా నిందమొస్తున్నందుకు బాధ పడుతూ చిన్నగా ఊహు అని తల ఊపాడు.

సింధూ: చెప్పు ఎవడిచ్చాడు అని లాబీ మొత్తం ప్రతిధ్వనించేలా అరిచి అడిగింది.

భరత్: నాకు నిజంగా ఏం తెలీదు మేడం. నేను బ్యాగు క్లాసులో పెట్టొస్తాను, అసలు అది నా బ్యాగు కాదు. అచ్చూ నా బ్యాగ్ లాగే ఉంది.

పక్కనే చిన్నబుచ్చుకొని తన స్నేహితుడికి మద్దతు ఇస్తూ, అర్జున్: అవును మేడం మేము బ్యాగు క్లాసులో పెట్టి వస్తాము. 

సింధూ: మరి దానికి రెక్కలున్నాయా టెర్రస్ మీదకి ఎలా ఎక్కింది?
గుంపులో కొందరు హేళనగా నవ్వుకున్నారు. 
గోపాల్: నిన్న రాత్రి భరత్  మీదకి వెళ్లినట్టు రాకేష్ చూసాడంట మేడం.
రాకేష్ కి ఇటు రమ్మని సైగ చేసింది. కాస్త తడబడుతూ వచ్చాడు.
సింధూ: ఏ టైం కి చూసావు?
రాకేష్: 10 తరువాత మేడం. 
సింధూ: అప్పుడు నువ్వెందుకు బయట ఉన్నావు నిద్రపోలేదా.
రాకేష్: అది మేడం, కాసేపు కారిడారులో వాకింగ్ చేద్దామని. గాలి వస్తుంది కదా.
ముక్కుమీద కోపంతో భరత్ వంక చూసింది.
సింధూ: భరత్ రాత్రి టెర్రస్ మీదకి పోయావా?
భరత్: పోయాను…. అన్నాడు ఏడుపు మాటతో.
సింధూ: ఎందుకు?
భరత్: ఫ్రెండ్ కాల్ చేస్తే…. అంటూ తలెత్తాడు. 
మళ్లీ చెంప మీద కొట్టి చేతిలోంచి ఫోను లాక్కుంది.
సింధూ: పది దాటాక ఫోను వాడకూడదు తెలీదా స్టుపిడ్.
భరత్: క్షమించండి మేడం…. 
కన్నులోంచి నీరు జారుతుంటే చెంప తుడుచుకున్నాడు.
భరత్: నాకేమీ తెలీదు మేడం నిజంగా చెప్తున్న అసలు అది నా బ్యాగు కాదు.

గోపాల్: నీ బ్యాగు నువ్వుతప్ప ఇంకెవరూ తీస్తారు. నిన్న రాత్రి పదింటికి పైకి పోయావు, నీ బ్యాగు పైన ఉంది. ఏ పని మీద పోయావు, ఎవరితో మాట్లాడావు.

భరత్: సార్ నేను పైకి పోయినా కానీ బ్యాగు నాదగ్గర లేదు కావాలంటే రాకేష్ అడగండి.
గోపాల్: నిజమా రాకేష్?
రాకేష్: బ్యాగు లేదు.
సింధూ చూసాడు భరత్.
భరత్: నిజం మేడం ఫోను పట్టుకొని పోయాను. బ్యాగు ఎందుకు ఉందో నిజంగా తెలీదు మేడం. ఎవరో ఇదంతా కావాలనే చేస్తున్నారు. 
గోపాల్: తప్పించుకోవాలని చూడకు, హాస్టల్ గోడలు దూకడం, గర్ల్స్ కాంపస్ తొంగి చూడడం ఇవన్నీ లంగ పనులు చేసేది నువ్వు కాదా. 
సింధూ: గోపాల్ అన్నా ఆగు.
గోపాల్ మౌనం అయ్యాడు.
గోపాల్ కళ్ళ ముందు ఉన్న సాక్షుల ఆధారంగా అలా మాట్లాడడంలో తప్పు లేదను సింధూ భావించింది.

కొన్ని క్షణాలు ఆలోచించి, సింధూ: భరత్ తప్పు నీదైతే ఇప్పుడే నిజం ఒప్పుకో, ఎంక్వైరీలు, ఇన్వెస్టిగేషన్స్ అంటే కాలేజ్ పేరు రోడ్డుపాలు అవుతుంది. నీ ఒక్కడి వల్ల వీళ్ళందరూ సఫర్ అవ్వడం మంచిది కాదు.
భరత్: మేడం నాకేం తెలీదు. నేను అసలు బ్యాగు ఇక్కడికి తీసుకురాను. మా క్లాస్ వాళ్ళని అడగండి.
సింధూ అర్జున్ వాళ్ల దిక్కు చూసింది. అందరూ తలో దిక్కు చూస్తూ మౌనంగా ఉన్నారు. అర్జున్ మాత్రమే అవును అని తలాడించాడు.

సింధూ: గోపాల్ CCtv footage చూడు. క్యాంపస్ మొత్తం భరత్ ఎక్కడెక్కడ తిరిగాడో. ఎవరు చేసారో తెలిసే వరకు ఈ విషయం బాయ్స్ హాస్టల్, క్యాంపస్ దాటి బయటకి వెళ్లిందో అందరినీ డిబార్ చేసేస్తాను. భరత్, రాకేష్ ఇద్దరూ మాతో రండి.

సింధూ, గోపాల్, రాకేష్, భరత్ కలిసి మానిటర్ దగ్గరికి వెళ్లారు. గోపాల్ గత ఇరవై నాలుగు గంటల CCTV footage రివైండ్ చేసాడు. 

సాయంత్రం ఐదు గంటలకు భరత్ బ్యాగు లేకుండానే హాస్టల్ గేటు లోపలికి వచ్చాడు.
భరత్: మేడమ నేను బ్యాగు తీసుకురాలేదు చూడండి.
సింధూ: హ్మ్…. గోపాల్ మెట్ల దగ్గర రాత్రి రికార్డ్ అయ్యిందా చూడు.
భరత్ తన గదినుంచి ఫోను నొక్కుతూ బయటకొచ్చి మెట్లెక్కి పైకి పోయాడు.
సింధూ: టెర్రస్ మీద వీడేం చేశాడో చూడు.
గోపాల్: అక్కడ కెమెరా లేదు మేడం.
సింధూ భరత్ ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు.
సింధూ: నిన్న ఎంత మంది పైకి పోయారు చూడు.

గోపాల్ నిన్నటి మెట్ల దగ్గర రికార్డింగ్ చూసాడు. కనకరాజు నాలుగు సార్లు ఎక్కి దిగాడు. చీకటి పడేదాక ఎవ్వరూ పోలేదు. పదింటికి భరత్ మాత్రమే పోయాడు.

సింధూ: మొన్న మొన్నటిది చూడు.
గోపాల్: మొన్న హాలిడేస్ ఏ కదా మేడం. ఎవ్వరూ లేరు. హాస్టల్ క్లోస్ కదా.
సింధూ మళ్లీ భరత్ నే అనుమానంగా చూసింది.
భయపడి, భరత్: మేడం నిజం చెప్తున్న అది మా బ్యాగు కాదు. నా బ్యాగులో కలర్ పెన్సిల్స్ ఉంటాయి ఆ బాక్స్ పాకెట్స్ నేను అస్సలు బయటికి తీయను.
రాకేష్: మేడం కాలేజ్ లాకర్స్ లో భరత్ బ్యాగు ఉందేమో చూడండి. 
రాజేష్ ఇటు తిరిగి భరత్ గల్లా పట్టుకున్నాడు.
రాకేష్: నిజం చెప్పురా.
భరత్ అతడిని నెట్టేశాడు.

భరత్: నాకేం తెలీదు, నిజం చెప్తున్న. ఎవడో నాలాంటి బ్యాగు పైన వేసాడు. ప్లీస్ నన్ను నమ్మండి.
చికాకుగా సింధూ కాలేజ్ బిల్డింగ్ కి నడిచింది. వీళ్ళు తనవెంట వెళ్లారు.
సెకండ్ ఇయర్ bipc క్లాసుకి పోయి, భరత్ లాకర్ ఓపెన్ చేయమని చెప్పింది.
భరత్ ఫింగర్ ప్రింట్ పెట్టేసి లాకర్ ఓపెన్ చేసాడు. లోపల తన బ్లూ బ్యాగు అలాగే ఉంది, అచ్చూ బిల్డింగ్ మీద దొరికిన బ్యాగు లాగే.
అది చూసి భరత్ కి ధైర్యం వచ్చింది, తన మీద అనుమానం తొలగిపోతుందని.
జిప్పు తీసి లోపల కలర్ పెన్సిల్స్, స్కెచెస్ చూపించాడు.
భరత్: నిజం మేడం నాకేమి తెలీదు, అది ఇంకెవరిదో బ్యాగు. నేను రాత్రి పైకి పోవడం తప్పే క్షమించండి కానీ ఇలాంటి పనులు చెయ్యను మేడం. 
గీత చెప్పింది భరత్ మంచోడని, సింధూ కూడా నమ్మలేదు, కానీ గోపాల్ చెప్పిన సాక్ష్యం తర్కంగా అనిపించి అనుమానించింది.
గోపాల్: మరి ఆ బ్యాగు ఎవరిది?
సింధూ: రాకేష్ నువు పోయి అందరినీ బయటికి రమ్మను. ప్రేయర్ గ్రౌండులో నాకు 140 స్టూడెంట్స్ కనిపించాలి.
రాకేష్: ఒకే మేడం….. అని చెప్పి పరిగెత్తుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.
వీళ్ళు ముగ్గురూ గ్రౌండుకు నడిచారు.
కారిడార్ దాటుతూ, బయటకివచ్చే స్టూడెంట్స్ అందరినీ సింధూ గమనిస్తూ ఉంది, ఎవరైనా అనుమానస్పదంగా ఉన్నారా అని.
గోపాల్: మేడం ముకుంద్ సెకండ్ ఇయర్ mpc, విశాల్ ఫస్ట్ ఇయర్ cec, కౌశల్ సెకండ్ ఇయర్ cec, మన్విత్ సాయి సెకండ్ bipc ఇంటికి వెళ్లి రాలేదు. ఇది నిన్న నైట్ అటెండన్స్.
సింధూ: ఇప్పుడు మళ్లీ తీసుకోండి. 
విద్యార్థులందరూ గుంపుగుంపులుగా హాస్టల్ బిల్డింగ్ ముందు వరుసల్లో నిల్చున్నారు.
గర్ల్స్ హాస్టల్ బిల్డింగ్ సెకండ్ ఫ్లోరు కిటికీ దగ్గర జెడ దువ్వుకుంటూ చూస్తుంది అమూల్య.
అమూల్య: హే ఇటు రావే చూడు బాయ్స్ హాస్టల్, వాళ్ళందరూ బయట నిల్చుంటున్నారు.
సుమలత కూడా కిటికీ దగ్గరకొచ్చి చూసింది. 
అక్కడ బిల్డింగ్ ముందు అబ్బాయిలందడూ నాలుగు వరుసల్లో నిల్చుంటున్నారు.
సుమ: ఆ భరత్ గాడే ఏదో పెంట చేసుంటాడు.
భుజం మీద కొట్టి, అమూల్య: అన్నీ భరత్ ఏ చేస్తాడా ఎప్పడు తన్నే అంటావు.
సుమ: అబచ వాడిని అంటే నీకెంటే నొప్పి?
అమూల్య: తను మంచోడంట మా అక్క చెప్పింది.
సుమ: అవునవును శ్రీరాముడు, చేతిలో వీళ్లు లేదు అంతే.
అమూల్య: అబ్బ ఆపవే ఇంతకీ అసలు ఏమయిందో.
నవ్వుతూ, సుమ: ఎవడైనా పోర్న్ చూస్తూ దొరికిపోయాడేమో.
అమూల్య: ఛీ…. 
సుమ: హహహ….అబ్బో…. అమాయకురాలు.
అమూల్య: సిగరెట్ అలాంటిదేమైనా తెచ్చుకున్నారేమో.
సుమ: అయ్యుండచ్చు.
అక్కడ అందరూ వచ్చాక, 
గోపాల్: ఇవాళ ప్రొద్దున్న వచ్చినవాళ్ళు ఎవరో చేతులెత్తండి
అలా చెప్పగానే ముగ్గురు చేతులెత్తారు.
గోపాల్: విశాల్?
విశాల్: ఎస్ సార్.
గోపాల్: మన్విత్ సాయి
మన్విత్ సాయి: ఎస్ సార్ 
గోపాల్: ముకుంద్?
ఎవరో, “ సార్ ముకుంద్ ఇంకా రాలేదు, “ అని బదులిచ్చారు.
గోపాల్: ఒకే, కౌశల్?
కౌశల్: ప్రెసెంట్ సార్.
సింధూ అందరినీ పరిశీలనగా చూసింది.
సింధూ: ఎవరైనా సిగరెట్ అలవాటు చేసుకున్నారా?
అందరూ తలలు అడ్డంగా ఊపారు.
బ్యాగు ఎత్తి చూపించింది.
సింధూ: ఈ బ్యాగు సెకండ్ ఇయర్ bipc భరత్ కి ఉంది. ఇలాంటిది ఇంకోటి ఎవరికి ఉంది?
మూడో వరుస ఆఖరిలో ఒక స్టూడెంట్ పక్కకి వచ్చి, “ మేడం సేమ్ బ్యాగు ముకుంద్ కి ఉంది,” అని అరిచి చెప్పాడు.
సింధూకి ఒళ్లు మండిపోయింది. ముకుంద్ బ్యాగులో సిగరెట్, గంజాయి పొడి పెట్టుకున్నాడు. ఇంకా హాస్టల్ కి తిరిగి రాలేదు. 
సింధూ: గోపాల్ అన్న…. ముకుంద్ పేరెంట్స్ ఫోన్ నంబర్ తీసుకొని కాలేజ్ ఆఫీస్ రూములో కలువు.
గోపాల్: సరే మేడం.
సింధూ: ఒకే స్టూడెంట్స్ డిస్పెర్స్. రెడీ అయ్యి కాలేజ్ కి రండి. లెట్ అయ్యింది, ఇవాళ ఫస్ట్ పీరియడ్ సండేకి షిఫ్ట్ చేస్తాను.
“ఒకే మేడం.”
సింధూ బ్యాగు పట్టుకొని కోపంగా వెళ్లిపోయింది.
అందరూ ఇక కాలేజ్ కి తయారవ్వడానికి గదుల్లోకి వెళ్లారు.
భరత్ ని మాత్రం సింధూ పట్టించుకొకుండా వెళ్ళిపోయింది. తన మీద తప్పుడు ఆరోపణ పడడంతో భయంగా కుమిలిపోయాడు.  కానీ తాను తప్పుచేయలేదని తేలిపోయింది, ఊరట చెంది గదిలోకెళ్లాడు.
ఫోను తీసి గీతకి కలిపాడు. 
భరత్: హలో మిస్…
గీత: గుడ్ మార్నింగ్ కుక్కపిల్ల ఏంటి ప్రొద్దున్నే చేసావు?
భరత్: మీ అక్క కొట్టింది నన్ను. అందరి ముందు. వాడెవడో బ్యాగు పైన పడేసి పోతే నన్ను అనుకొని నా ఇజ్జత్ మొత్తం తీసింది.
గీత: ఎందుకురా… నువు తప్పు చెయ్యవు కదా అక్కకి కూడా చెప్పిన.
ఏడుపు ఉక్కపెడుతూ, భరత్: ఊ….నన్ను రెండు సార్లు కొట్టింది. 
గీత: ఒరేయ్ ఏడుస్తున్నావా…
భరత్: ఊ… భయమేసింది గంజాయి ఆకులు ఉన్నాయి ఆ బ్యాగులో. 
గీత: గంజాయి ఆ?
భరత్: అవును. ప్లీస్ గీత మేడం కి చెప్పవా నేను ఇంకోసారి గర్ల్స్ హాస్టల్ కూడా చూడను. చెంప వాచేలా పీకింది.
గీత: సరే సరే చెప్తాను, నువు ఏడవకు చిన్నపిల్లాడిలా పిచ్చోడా. పొరపాటు జరిగింది కదా. 
భరత్: ఊ…. కానీ భయమేసింది. 
గీత: ఏం కాదు కాలేజీకి పో, అక్కతో నేను చెప్తాను సరేనా.
భరత్: ఊ… 
గీత: ఉమ్మ… ఎవడు మనం కలిశాక నీకు బోలెడు ముద్దులు ఇస్తాను సరేనా.
భరత్: ఊ సరే…
గీత: బై…
-—
—-
కాలేజ్ బెల్లు మోగినాక, 
సింధూ ఆఫీస్ రూములో బ్యాగు టేబుల్ మీద పెట్టి కోపంగా కూర్చుంది.
గోపాల్ అడ్మిషన్ పుస్తకం పట్టుకొచ్చాడు. 
అందులో ముకుంద్ తండ్రి ఫోను నంబర్ చూసి కాల్ కలిపి సింధూకి ఇచ్చాడు.
మూడు రింగులకు అటు వైపు ఫోను ఎత్తాడు ముకుంద్ తండ్రి.
సింధూ: హలో రాజు గారు
అటునుంచి, “ హలో ఎవరు?”, అని మగ గొంతు.
సింధూ: నేను మీ ముకుంద్ కాలేజ్ ప్రిన్సిపాల్ మాట్లాడుతున్న. రాజు గారేనా మాట్లాడేది?
“నేను ముకుంద్ బాబాయిని మేడం”
సింధూ: ముకుంద్ ఇంకా హాస్టల్ కి రాలేదు, హాలిడేస్ అయిపోయాయి.
ఫోనులో ఆడవాళ్ళ ఏడుపులు పెడబొబ్బలు వినిపించాయి. సింధూ అనుమానపోయింది.
“మేడమ్ ముకుంద్ చనిపోయాడు,” అని అన్నాడు అతడు.
గోపాల్ సింధూ ఇద్దరూ అవాకయ్యారు.
సింధూ: చనిపోయాడా ఎప్పడు?
“బావిలో దూకి సూసైడ్ చేసుకున్నాడు. ఇవాళ ప్రొద్దున్నే బావిలో మృతదేహం దొరికింది మేడం. ఏదైనా ఉంటే తరువాత మేమే ఫోను చేస్తాము.” అని చెప్పి కాల్ కట్ చేసాడు.
సింధూ గోపాల్ ఇద్దరూ విన్న వార్తకు ఏం మాట్లాడాలి తెలీక చాలా సేపు మౌనంగా కూర్చున్నారు. 
తరువాత గోపాల్ నోరు తెరిచాడు.
గోపాల్: మేడం ఇప్పుడు ఏం చేసేది? బ్యాగు కంప్లైంట్ ఇవ్వడమా?
కంగారులో చిరాకు పడింది.
సింధూ: సెక్యూరిటీ అధికారి కి ఇన్ఫర్మేషన్ పోతే, news అవుద్ది గోపాల్ అన్న. ఇన్స్టిట్యూట్ కి పేరు పోతుంది.
గోపాల్: మరి ఆ గంజాయి ముకుంద్ బ్యాగులోకి ఎలా వచ్చినట్టు. దొంగ ఎవరు ఇక్కడ. పాపం భరత్ మీద అనుమానపడ్డాము. వాడిని అలా కొట్టేసారు. ఏడుస్తున్నాడేమో. నేనే తొందర పడ్డాను మేడం.
సింధూ: ఇట్స్ ఒకే. అనుమానం వచ్చింది, ఎవ్వరినీ నమ్మలేము కదా. బ్యాగు ఇలాగే తీసుకెళ్ళి స్ట్రాంగ్ లాకర్ పెట్టు. ఇప్పుడే శివకి చెప్పొద్దు. శివకి చెప్తాను ఆయన ఏదైనా కనుక్కుంటారు.
గోపాల్: సరే మేడం.
గోపాల్ బ్యాగు పట్టుకొని వెళ్లి కాలేజ్ అండర్గ్రౌండ్ ఛాంబర్ లోపల లాకర్ లో పెట్టేసి తాళం వేసాడు. 
అక్కడ అది ఉన్న విషయం శివ, సింధూ, ఛాంబర్ కట్టినవాళ్ళకి, మరియు, ఇరవై నాలుగు గంటలు ఇక్కడే హాస్టల్ లో ఉండే గోపాల్ కి మాత్రమే తెలుసు.
సింధూ క్లాస్ ఆడియో కమ్యూనికేటర్ ద్వారా bipc సెకండ్ ఇయర్ క్లాసుకి కనెక్ట్ చేసింది.
సింధూ: send భరత్ కుమార్ to ఆఫీస్.
ఎదురుచూస్తున్న కూర్చుంది.
ఇంతలో తలుపు బయట వచ్చి ఆగాడు భరత్.
భరత్: మేడం లోపలికి రావొచ్చా?
సింధూ: కమ్ 
తలుపు తెరచి లోపలికొచ్చి తలుపు మూసి ముందుకు నడిచి తల దించుకొని నిలబడ్డాడు.
 సింధూ: ఏంటి కొట్టినా అని మీ గీత టీచర్ కి కంప్లైంట్ చేస్తావా? ఈ కాలేజ్ దానిదా నాదా.
మౌనంగా తల ఆడించాడు.
సింధూ: గీత చేతిలో దెబ్బ తినలేదేమో నువు.
భరత్: ఊహు… అని కన్ను తుడుచుకున్నాడు.
సింధూ: ఏంటి ఏడ్చావా కొట్టినందుకు.
తల నిలువుగా ఊపాడు.
సింధూ: ఇటు చూసి చెప్పు.
తలెత్తి, ఊ అని మళ్లీ దించుకున్నాడు. 
సింధూ నవ్వుకొని లేచి దగ్గరికెళ్లి అతడి భుజాలు పట్టుకుంది. 
సింధూ: గీత చెప్పింది కూడా నువు మంచోడివి అని కానీ నువు కొన్ని కంత్రి వేషాలు వేషావు గుర్తుందా.
భరత్: క్షమించండి మేడం. అందరి ముందు అలా కొడతారు అనుకోలేదు.
ఏడుపు మొహం చేతికి నలుపులున్నాడు.
సింధూ: నేనే సారీ చెప్తున్న. నిన్ను కొట్టినందుకు సారీ. 
భరత్: ఊహు వొద్దు మేడం తప్పు నాదే పైకి ఎక్కాను.
మళ్లీ ఏడుపొచ్చింది కుర్రాడికి.
సింధూ: అరె మళ్లీ ఏడుస్తున్నావా… ఇట్స్ ఒకే… సారీ..
భరత్: ఊహు వొద్దు మేడం మీరు సారీ చెప్పకండి.
సింధూ అతడి చేతులు పట్టుకొని బుజ్జగింపుగా కౌగిట్లో లాక్కుంది. 
భరత్ ఒక్క క్షణం ఆశ్చర్యపోయాడు. అతడి వ్యథ ఇట్టే వాలిపోయింది. సింధూ కౌగిలి వేడి అతడి మగ మనసుని చుట్టేసింది.
సింధూ: నిన్నలా అందరి ముందు కొట్టినందుకు ఎలా అనిపించిందో ఏంటో. తప్పు చేయలేదు కదా. 
భరత్ బిగుసుకుపోయున్నాడు. సింధూ వెచ్చదనం తన మనసును ఖ్యాలిని స్థంభింపచేసాయి.
ఇంకాస్త ఆమె గుండెను అతడి ఛాతికి ఇమిడించింది. 


భరత్ తనువు ఆమె గుండెలకు తాగగానే చిరు చిలిపి చెక్కిలి ఆమెలో పులకింత పుట్టించింది. 
సింధూ: వొంగు 6 ఫీట్ ఉన్నావా?
భరత్: ఊ…. అని చిన్నగా బదులిస్తూ కొద్దిగా వొంగాడు. 
ఆమె కురుల చాటు మెడలోకి అతడి మొహం పాతుకుంది. మెడ సుగంధం శ్వాసలో కలవగానే కైపెక్కిపోయాడు.
సింధూ అతడి తల వెనక నిమిరింది.
సింధూ: అర్జున్ నీ రూమ్మేట్ కదా, తనతో బాగా చదువుకో. జరిగిందాని గురించి ఆలోచించి డల్ అవ్వకు.
భరత్: హ్….. అని శ్వాస వెక్కిలి చేసాడు ఆమె సుగంధం ఆస్వాదించడం వలన.


అతడి వెచ్చని ఊపిరి ఆమె చల్లని మెడ చర్మంలో చిరుగాలి పుట్టించింది.
భరత్ తన చెంపకు రాసుకుంటున్న ఆమె మెడ కోమలత్వానికి లొంగిపోయి ముక్కు మెడవంకలో రాసాడు. 
సింధూ అతడి స్పర్శకి పరవశించింది. తల వెనక గారాబంగా నిమిరింది. 
భరత్: అందంగా ఉంటారు, యు స్మెల్ సో నైస్ మేడం.
సింధూ: ఉ….
వీపులో చేతులు జత చేసింది. ఆమె పాలపరువాల మెత్తదనం గుండెకి తగిలి కైపుగా చేతులు అన్యమస్కంగా నడుము వెనక జోడించాడు.
సింధూ: చెప్పింది ఎక్కిందా బుర్రకి.
భరత్: మ్…. అని మత్తుగా పెదవిని ఆమె మెడ పక్కల్లో మీటాడు.
అతడి తల నిమురుతూ ఇంకాస్త ఆమె మెడలోకి నొక్కేసుకుంది.
భరత్ పెదవులు మెడకి గుచ్చేసాడు. మైకంగా నడుము పక్కల్లో పట్టు బిగించాడు. 
సింధూ స్థిరత్వం బలహీనపడసాగింది. ఆమె మనసు వెలితిని భరత్ లో కనుగొనాలనే తపన మొదలైంది.
భరత్ తనున్నది గీతతో కాదు, మరో వ్యక్తి, సింధూ అని మరచిపోయి, నడుము పట్టుకొని మెడలో మత్తుగా ముద్దు పెట్టాడు.
ఒక్కసారిగా సింధూ అతడి తల పట్టుకొని లాగి నెట్టేసింది.
మైకం నుంచి తేరుకొని గందరగోళంగా ఉంది ఇద్దరికీ.
సింధూ: ఏం చేస్తున్నావ్…. 
టక్కున నేల చూసాడు.
చిరుకోపంగా చెంప మీద కొట్టింది కాస్త మెల్లిగా.
సింధూ: పో క్లాసుకి.
భరత్: ఒకే మేడమ్.
తలుపు దిక్కు తిరిగి వెళ్లిపోతుంటే, సింధూ మరోసారి అతడి చెయ్యి పట్టుకొని లాగి హత్తుకుంది.

ఇద్దరి తనువులు ఢీకొన్నాక ఇద్దరిలో ఒక మైకం చుట్టేసింది.
సింధూ అతడి మొహం పట్టుకొని కళ్ళలో కళ్లు పెట్టి సూటిగా మోహంగా చూసింది.
భరత్ అమాయకంగా ఉండిపోయాడు.
సింధూ: నన్ను కొడతావా?
కళ్లు పెద్దచేసి ఆశ్చర్యం నింపుకున్నాడు.
భరత్: ఏంటి మేడం.
సింధూ: నన్ను కొట్టు. చెల్లుకి చెల్లు అవుతుంది.
భరత్: లేదు ఏం చెప్తున్నారు, నేను మిమ్మల్ని కొట్టడం ఏంటి.
అతడి రెండు గరుకైన అరచేతుల్లో ఆమె మోము అమర్చి మృదువైన చెంపలు రాసింది.
సింధూ: కొట్టు పర్లేదు.
భరత్: నో సారీ మేడం.
చేతులు పిసికింది.
సింధూ: పర్లేదు అంటున్నా కదా ప్లీస్ కొట్టు.
భరత్ కి బుర్రకెక్కలేదు. 
భరత్: మేడం ఏంటి మీరు అనేది.
మరోసారి భరత్ ని కౌగిట్లో లాక్కుని అతడు గడ్డం కింద ముద్దు పెట్టింది.
సింధూ: ప్లీస్ నామీద కోపం ఉంటే కొట్టు. పర్లేదు. ఇక్కడ కెమెరాలు లేవు.
భరత్: వద్దు…. అని వెనక్కి అడుగువేసాడు.
సింధూ ముందుకు అడుగువేసి భుజాలు పట్టుకుంది.
సింధూ: ప్లీస్ రా కొట్టు.
భరత్: ఎందుకు మేడం?
సింధూ: నేను కొట్టిన కదా. ఏం కాదు కొట్టు. ఇప్పుడు కాదంటే నీకు ఛాన్స్ ఇవ్వను మరి.
భరత్: సీరియస్ గా?
ఇంకోసారి చెంప మీద కొట్టేసింది.
భరత్ కి చెంప మండి మెల్లిగా సింధూని తిరిగి చెంప మీద కొట్టాడు.
సింధూ: ఊహు గట్టిగా.
ఈసారి కుడి చెంప ఈడ్చి చెల్లుమనిపించాడు.
ఆఫీస్ గదిలో రీసౌండ్ వచ్చింది. 
సింధూ మంటకి చెంప రుద్దుకుంది.


ఇద్దరూ మౌనంగా ఒకరినొకరు చూసుకున్నారు. 
సింధూ చెంపని ఎడమ చేత రుద్దుకుంటుంది.
భరత్ తలుపు దిక్కు చూసాడు. ఎవరూ లేరు.
సింధూ: నేను చెప్పకుండా తలుపు ఎవ్వరూ తియ్యరు.
ఎడమ చేత సింధూ చేతిని తప్పించి లాగి ఇంకో దెబ్బ సరిచాడు.
సింధూ చెంప ఎర్రబడింది. 
సింధూ: ఆఆ…. అని చేత్తో రుద్దుకుంటూ వెనక్కి అడుగు వేసింది.
భరత్ ని సూటిగా చూడలేక కిందకి మొహం వాల్చుకుంది. 
భరత్: చెయ్ అడ్డు తియ్యండి మేడమ్ ఇంకోటి ఉంది.
సింధూ తియ్యలేదు. మంటగా ఉన్న చెంపని అరచేత దాచేస్తూ ఉంది.
ఆమె గవధ పట్టుకొని మొహం పైకి ఎత్తించి ఎడమ చేత కుడి చెంప లెంపకాయ పీకితే నోట ఉమ్ము బయటికి చిల్లింది.
చెంపలకు రెండు చేతులు అడ్డు పెట్టేసుకుంది.
భరత్ ఆమె చేతులు తప్పించి తన చేతుల్లో ఆమె మొహం పట్టుకొని చెంపలు అభిమానంగా నిమిరాడు.
భరత్: ఎందుకు కొట్టమన్నారు మేడం.
సింధూ: నన్ను కొడితే నీకెలా ఉంది?
భరత్: మేడం మీ మొహం చెంప దెబ్బలు కాదు ముద్దులు చేసుకోవాలి.
సింధూ: చేసుకో.
కొట్టిన ఎడమ చెంప ఎర్రని వాత మీద వెచ్చని ముద్దు పెట్టాడు.
సింధూ: నేను పిలిచినప్పుడు రావాలి వస్తావా?
భరత్: దేనికి మేడం?
చిన్నగా చెంప దెబ్బ వేసింది.
కానీ భరత్ చేయి చాచి గట్టిగా సట్టుమని పీకాడు.
మంట ఓర్చుకుంటూ, నవ్వింది.
సింధూ: నీ ఫోన్ నంబర్ చెప్పు.
తన ఫోను తీసి డయలర్ ఓపెంచేసంది.
భరత్: 9966…..46
పేరు ఏమని save చేసుకోవాలా అని ఆగింది.
భరత్: భరత్ వద్దు మేడమ్ బిట్టు అని save చేస్కోండి.
bittu అని టైప్ చేసి సేవ్ చేసింది.
ఫోను పక్కన పెట్టేసి భరత్ మొహం పట్టుకొని లిప్స్టిక్ లేని పచ్చి స్ట్రాబెర్రీ పెదాలతో భరత్ చెంపలు ముద్దు చేసింది.
సింధూ: ఉమ్మ ఉమ్మ….ఏదో ఒక విధంగా మనం ఇక్కడ కలవాలి సరేనా. నేను చెప్పినట్టు విను.
భరత్: వినను….. అన్నాడు పొగరుగా.
చేతులు పట్టుకుంది.
సింధూ: ప్లీస్….ఆఫీస్ బయట నువు నేను చెప్పినట్టు వింటే, ఇక్కడ నువు చెప్పినట్టు నేను వింటాను.
భరత్: నిజంగా?
సింధూ: ఊ…
భరత్: నా ఒక్కడితోనేనా లేక ఇంకెవరైనా ఉన్నారా?
అనుమానంగా అడిగాడు.
సింధూ కోపం వచ్చి మళ్లీ కొట్టింది.
సింధూ: నువ్వొక్కడివేరా.
కోపంగా చూసాడు.
భరత్: చేతులు ముడుచుకో….
సింధూ చేతులు ముడుచుకుంది.
ఛడేలుమని కొట్టాడు.
కొట్టిన ఎడమ చెంప రుద్దుతూ ఆమె కింది పెదవిని స్పృశించాడు.
భరత్: ఇదంతా నమ్మబుద్ధి కావడం లేదు మేడం. కానీ నచ్చింది.
సింధూ: చాలు పో… నాకు ఫస్ట్ ఇయర్ క్లాస్ టైం అవుతుంది. ఎవ్వరికీ చెప్పకు.
భరత్: అస్సలు చెప్పను. మళ్లీ ఎప్పడు రావాలో ఫోనులో చెప్పండి.
సింధూ: ఒకే.
భరత్ ఇక ఏమీ జరగనట్టు గట్టిగా ఊపిరి పీల్చుకొని మాములుగా బయటికి వెళ్ళాడు.
సింధూ తన కుర్చీలో కూలపడి ఎర్రగా మండిపోతున్న చెంపలను పెదవి కొరుక్కుంటూ సిగ్గుతో రుద్దుకుంటూ, గీత చేసిన తప్పులో తీపిని తాను కూడా రుచి చేసింది. 
భరత్ మాత్రం సింధూ ఇలా ఎందుకు చేయమని చెప్పిందా అని ఆలోచిస్తూ క్లాసులోకెళ్లాడు.
అది ఏంటి అంటే, భరత్ గీతకి ఇవ్వలేనిది, సింధూ శివ దగ్గర పొందలేనిది.
.
.
.
To be continued……….
update keka sir