Incest உதிரத்தின் விதை

[Anwar654321]

அதே நாள், அங்கே காலேஜ் முடிஞ்ச கையோடு ஹரி மகியிடத்தில் ஓடினான்.
 
“ஏன் இவளோ அவசரமா ஓடி வர?”, என்றாள் மகி.
 
“இல்ல மகி இன்னைக்கு எல்லா புக்ஸ்சும் வாங்கனும். ப்ளீஸ் என் கூட வாயேன்”, என்றான் ஹரி.
 
“மார்னிங்கே சுதா மேம் சொன்னாங்க.. சரி வா”, என்று மகி ஹரிக்கு உதவினாள்.
 
மகி ஹரியை காலேஜ் புக்ஸ் எல்லாம் ஒரே இடத்தில் கிடைக்கும் கடைக்கு அழைத்துச் சென்றாள்.
 
ஹரி லிஸ்டை மகியிடம் கொடுத்தான்.
 
மகி ஒவ்வொரு புக்காக எடுத்துக் கொடுக்க அதை வாங்கிக் கொண்டே அவள் பின்னால் நடந்தான்.
 
“ஏன் மகி? இந்த சுதா மேடம் எப்பவுமே இப்படித்தானா? ஸ்ட்ரிக்ட்டா?”,  என்று கேட்டான் ஹரி.
 
“சுதா மேம் ரொம்ப டிஸிப்பிளின், எப்போதும் வேலை வேலை வேலை, அது மட்டும்தான் அவங்களுக்கு தெரியும்.
 
அவங்க பாசமா இருக்க ஒரே ஆள் நான் தான். ஏன்னா நான் என் குடும்பத்தை நம்பி இல்லாம நானே வேலை செஞ்சி நானே படிக்கிறேன்.
ரெண்டாவது என் குடும்பத்தில எனக்காக பண்றதுக்கு யாருமே இல்லை.
என்னை வீட்டில தங்கிக்கோ பொண்ணு மாதிரி பாத்துக்கறேன்னு தான் சுதா மேம் சொன்னாங்க, ஆனா நான் தான் என் சொந்த கால்ல தான் நிப்பேன்னு வேலைக்கு போயிட்டே படிக்கிறேன்னு சொன்னேன்.
 
அதுக்கு அவங்க, நானும் அப்படித்தான், உன்னை பாக்கும் போது சின்ன வயசுல என்னை பாத்த மாதிரியே இருக்கு, நீ என் வீட்ல மட்டும் வேலை செய், எல்லாமே நான் பாத்துகறேன், அப்படின்னு சொன்னாங்க.
அப்பறம் எனக்கு அட்மினிஸ்ட்ரேஷன் இயற்கையாவே வருதுன்னு சொல்லி, என் டேலண்ட்டை வேஸ்ட் பண்ண வேணாம்னு இன்ஸ்டிட்யூட்ட பாத்துகுறதுக்கும் ட்ரைன் பண்ணாங்க. இப்ப சுதா மேம் இல்லன்னா நான் தான் அங்க எல்லாமே.
 
உனக்கு ஒன்னு தெரியுமா? நீ வந்ததில இருந்து நீ தான் வெசல்ஸ் எல்லாம் வாஷ் பண்றன்னு இன்னைக்கு அவங்க கிட்ட சொன்னேன்.
அதுக்கு அவங்க ரொம்ப ஃபீல் பண்ணாங்க.. உடனே அந்த வாஷிங்க்கு வர ஆண்ட்டிய ஃபோன் பண்ணி, ஏன் சொல்லாம இத்தனை நாள் வேலைக்கு வராம இருக்கன்னு திட்டு திட்டுனு திட்டிட்டாங்க தெரியுமா?
 
என்னோட ஒபீனியன், அவங்களுக்கு உன் மேல ஒரு சாஃப்ட் கார்னர் இருக்கு.”, என்றாள் மகி.
 
“அப்போ, நீ அன்னைக்கு, இனி நீதான் இந்த வீட்ல எல்லா எடுபுடி வேலையும் செய்யனும்.. நான் சமைக்க மட்டும் தான் வந்திருக்கேன்னு சொன்ன?” என்று கேட்டான் ஹரி.
 
“ஹாஹா.. அது சும்மா சொன்னேன்.. ஒரு ஜாலிக்கு, உன்னை சீண்டி பாக்கலாம்னு சொன்னேன். சாரிடா..
 
சரி, இன்னைக்கு சுதா மேம் ஏதோ டாக்டர் அப்பாய்ன்மென்ட் இருக்குன்னு சொன்னாங்க, வா சீக்கிரம் போலாம்”, என்றபடி பைக்கில் ஏறினாள் மகி.
 
பேசிக் கொண்டே இருவரும் இன்ஸ்டிட்யூட் வந்தடைந்தனர்.
 
“அவங்க உன் கூட பேசலன்னு கவலை படாத, சனி ஞாயிறு வீட்ல தான இருப்பாங்க, அப்ப நல்ல பேர் எடுக்க பாரு. இன்னைக்கு முடிஞ்சா நானும் அவங்க கிட்ட சொல்றேன்.”, என்றாள் மகி.
 
ஹரி மகியை பார்த்து சிரித்தான், ஏதோ சொல்லப் போனான், ஆனால் இன்ஸ்ட்டியூட் உள்ள இருந்து ஜன்னல் வழியாக சுதா பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள்.
 
ஒன்னும் சொல்லாமல் மகியை இறக்கி விட்டு ஹரி வீட்டுக்கு சென்றான்.
 
நேற்றை போலவே இரவு சுதா வந்தாள்.
 
உடை மாற்றினாள். ஹரி சுதாவிடம் புஸ்தகங்களை ஸ்கூல் பையன் மாதிரி காட்டினான்.
 
டேபிள் மேல் பரப்பி வைத்துவிட்டு தரையில் முட்டி போட்டு ஒவ்வொன்றாக லிஸ்டை பார்த்து புக்கை தொட்டு காட்டினான்.
 
சுதா நின்றவாறே பார்த்தாள். சுதாவின் பெரும் உடம்பும், முலையும் அவன் கண்களில் படவில்லை.. சலனமில்லாத அவளின் ஒரு பக்கம் தூக்கிய புருவமும், கூர்மையான கண்கள் மட்டுமே தெரிந்தன.
 
இங்கே, சுந்தர் வீட்டுக்கு சென்று அமுதா நினைப்பிலேயே இருந்தான்.

ராணியும் வீட்டில் இல்லை.

குறைந்த பட்சம் நடந்ததை ராணியிடமாவது சொல்லலாம், அதுக்கும் வழியில்லாமல் தனிமையில் இருந்தான்.

சுந்தர் இதுவரை யாரையும் புணர்ந்தது இல்லை, ஏன் அரை அம்மணமாக கூட யாரையும் பார்த்தது கிடையாது.

அமுதா எவ்வளவு பாசமா பேசினாலும் சுந்தர் அவள் முலைகளையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.

இது அமுதா கவனித்திருப்பாள் என்பதும் அவனுக்கு தெரியும் ஆனால் சுந்தரால் முடிந்தவரை கண்ட்ரோல் செய்து பார்த்தான்.

நேரே பாத்ரூம் சென்று அமுதாவையும் ராணியை நினைத்து கையடித்தான்.

அப்படியே அந்த நினைப்பிலேயே வந்து அம்மணமாய் படுத்து உறங்கினான்.

சுந்தர் மறு நாள் காலை வேக வேகமாக கிளம்பி காலேஜ் சென்றான்.

எப்படா லஞ்ச்சு வரும் காத்திருந்தான்.

லஞ்ச் நேரம் வர ஓட்டமும் நடையுமாக அமுதாவின் ரூமிற்கு ஓடினான்.

வழக்கம் போல ரெண்டு தட்டு தட்டினான் கதவில்.

“கம்மின்”, என்ற ஒற்றை ஒலி.

சுந்தரின் முகம் மலர உள்ளே சென்றான்.

அமுதா பச்சை காட்டன் சேலையில் கவர்ச்சியாக சாப்பாடு வைத்துவிட்டு டேபிள் பக்கத்தில் இருந்த சோஃபாவில் ஏதோ படித்துக் கொண்டிருந்தாள்.

“சுந்தர், ஒரு நிமிஷம் இங்க பக்கத்தில் வந்து உக்காரு, இதை கம்ப்ளீட் பண்ணிட்டு வரேன்”, என்று சொல்லிவிட்டு மும்முரமாக ஏதோ நோட் பண்ணி வைத்துக் கொண்டிருந்தாள்.

சுந்தர் அமுதா பக்கத்தில் வந்து அமர்ந்தான்.

அமுதாவின் பெர்ஃப்யூம் வாசனை சுந்தரை கிறங்கடித்தது.

அமுதா வேலை செய்து கொண்டே கேட்டாள், “சுந்தர் நீ ஸ்கூல்ஸ்ல எப்படி? டிசிப்ளினான பையனா?”

“ஆமா.. ரொம்ப டிசிப்பிளின் தான். செல்ஃப் கன்ட்ரோல் ஜாஸ்தி ஆனா.”, என்றான் சுந்தர்.

“ஆனா?”, என்றாள் அமுதா

“உங்களை பாத்தா தான்.. கொஞ்சம் மிஸ் ஆகுது கன்ட்ரோல்”, என்றான் சுந்தர்.

“பாத்தாலே தெரியுது”, என்றாள் சிரித்துக் கொண்டே.

அமுதா அமர்ந்திருந்த விதமே சுந்தரை டிஸ்டர்ப் செய்து கொண்டிருந்தது, அதை அவள் கவனித்தாள்.

“என்ன தெரியுது?”, என்றான் சுந்தர்.

அமுதா பதில் சொல்லாமல் தன் பல்லுவை இழுத்து விட்டு வெளியே தெரிந்த முலையை மூடினாள்.

“இப்ப தெரியுதா?”, என்றாள் அமுதா.

“ம்ம்!! என்ன பண்ண மேம், என் வயசு அப்படி”, என்றான் சுந்தர் தைரியமாக.

“நான் உன் பிரின்ஸிபல். ஞாபகம் இருக்கா?”, என்றாள் அமுதா செல்லமாக.

“இந்த ரூம்குள்ள எனக்கு, மம்மி, கேர்ப்ரெண்ட், அக்கா, எதுவேணாலும். ஞாபகம் இருக்கா?”, என்றான் சுந்தர்.

“சரி, சரி.. ஒத்துக்கறேன்.. அப்பறம் எனக்கும் நீ அப்படித்தான்”, என்றாள் அமுதா சிரித்துக் கொண்டே.

இருவரும் அமர்ந்து சாப்பிட்டனர்.

சாப்பிட்டுக் கொண்டே பேசிக் கொண்டிருந்தனர்.

“சுந்தர், நீ நேத்து எனக்கு ஊட்டி விட்டியே? நான் வாழ்கையில் அதை யாராச்சும் எனக்கு பண்ணுவாங்கன்னு சொப்ணத்திலும் கண்டில்லா சாரே.”

“அப்பறம் நீ போன பிறகு ரொம்ப நேரம் அதையே நினைச்சிட்டு இருந்தேன். என்ன உனக்கும் எனக்கும் ஒரு 8 வருசம் வித்தியாசம் இருக்குமா? ஆனா எனக்கு பதினாறு வயசு மாதிரி ஆகிட்டேன்”

“ஓப்பனா சொல்லனுமின்னா, எனக்கு கல்யாணம் ஆகிருக்கலைன்னா, நான் உன்னை.. ம்ம், சரி.. விடு, ஏன் நீ ஒன்னுமே பேச மாட்டேங்கற?”

“இப்ப..இந்த ரூம்குள்ள மட்டும்தான், நான் ஒரு தனி ஆளா, சுதந்திரமான ஆளா ஃபீல் பண்றேன் தெரியுமா..”

“என்னடா ஒன்னுமே பேசமாட்டேங்குற? நான் ஓவர் அட்வான்டேஜ் எடுத்துகுறேனா?”

அமுதா பேசிக் கொண்டிருக்கும்போதே அவள் செல்போன் அடித்தது.

அமுதா எடுத்து பார்த்தாள்.

ரங்கராஜன் அழைத்தான்.

அமுதாவின் முகம் வாடியது.

அவள் முகம் வியர்த்தது.

“சுந்தர், சாரிடா. என் ஹஸ்பண்டு தான். நான் பேசிட்டு வரேன், நீ சாப்பிட்டு கிளம்பு”, சொல்லிவிட்டு பதிலுக்கு எதிர்பார்க்காமல் அமுதா ஃபோனை தூக்கிக் கொண்டு வெளியே சென்றாள்.

சுந்தர் சாப்பிட்டு விட்டு சென்றான்.

அமுதா ஒரு மணி நேரம் கழித்து அழுகாத குறையாக வந்தாள்.

சுந்தர் சாப்பிட்டுவிட்டு அத்தனையும் கழுவி சுத்தமாக அடுக்கிவிட்டு சென்றிருந்தான்.

பேருக்கு கூட அவள் புருஷன் டம்ளரை கூட கழுவியது கிடையாது.

அமுதாவின் முகம் லேசாக மலர்ந்தது.

ஆனால் அவள் பேசிய எதுக்குமே சுந்தர் பதில் சொல்லவில்லயே என்று அவள் மனசு பத பதத்தது.

ஒரு வேளை அவன் தப்பா எடுத்துக் கொண்டிருந்தால்?

ஒரு சமயம் ராதிகாவிடம் தப்பாக தன்னை பற்றி சொல்லிவிட்டாள்.

அமுதாவுக்கு லேசாக பதட்டம் வந்தது.

தன் மேசையில் வந்து அமர்ந்தாள்.

மேலே ஒரு பேப்பரில் ஏதோ எழுதி அதன் மேல் பேப்பர் வெய்ட் வைக்கப்பட்டிருந்தது.

அமுதா அதை எடுத்து படித்தாள்.

கோபம் வந்த முகத்திலும்
குழந்தை போல அழகு
உன் மனசின் மென்மை தான்
என் முழு உலகு.

உன் நெஞ்சில் சாய்ந்த நொடி
உலகம் நின்று போனதடி
சத்தமாக துடித்த இதயம்
உன் மூச்சோடு சேர்ந்ததடி.

விரல்கள் என்னை தொட்டதும்
மின்சாரம் தாக்கியது
தனிமையான இரவும்
சொர்க்கமாய் மாறியது.
 
பேப்பருக்கு பின்னால் திருப்பினாள்.
 
‘மீன் குழம்பு சூப்பர், இன்னும் கொஞ்ச நேரம் இருந்திருப்பேன் நேர்ல சொல்ல, ஆனா லேட் ஆயிருச்சி க்ளாசுக்கு.’
 
நாளைக்கு சிக்கன். என் சாய்ஸ்.
 
என்று எழுதியிருந்தது.
 
அதை வாசித்த பின் அமுதாவின் முகம் நெடு நேரம் மலர்ந்தே இருந்தது.
 
மறுநாள் எப்ப வரும்னு அமுதாவும், வீட்டிலே சுந்தரின் நினைவாக இருந்தாள்.
 
சுந்தர் அன்றைக்கும் அமுதாவை நினைத்து கையடித்துவிட்டு அப்படியே அம்மணமாக படுத்து உறங்கினான்.
 
சுந்தர் காலை கண் விழித்து சென்று பல் தேச்சி, பாத்ரூம் போய் விட்டு குளித்தான்.
 
ஆனந்தமாய் குளித்துவிட்டு டவலை எடுக்கும்போது தான் கவனித்தான், ஹேங்கரில் ஒரு பேண்ட்டி தொங்கியது.
 
ராத்திரி அந்த மாதிரி பேண்ட்டி எதும் அவன் கண்ணில் படவில்லை, வீட்டிலோ யாரும் இல்லை.
 
சுந்தரின் நெஞ்சம் பட படத்தது.
 
தலையை துவட்டிவிட்டு வந்து உடை மாற்றினான்.
 
அப்போதுதான் கவனித்தான், அவன் மெத்தைக்கு அருகே ஒரு கப்பில் காஃபி இருந்தது. ஆனால் ஆறிப்போய் ஆடை விழுந்து இருந்தது.
 
சுந்தர் வேகமாக கீழே போனான்.
 
பேப்பர் படித்துக் கொண்டு காஃபி குடித்துக் கொண்டிருந்தாள் ராணி.
 
ராணி நைட் ட்ர்ஸ்சில் இருந்தாள்.
 
ராணி உள்ளே ப்ரா அணியவில்லை என்பது அவள் முலைக் காம்புகள் குத்திக் காட்டியதிலிர்ந்து தெரிஞ்சது.
 
“வாடா கண்ணா, குட் மார்னிங்.. நல்லா தூங்கினயா?”, என்றாள் ராணி

“குட் மார்னிங் ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.

“என்னடா கண்ணா இந்த ட்ர்ஸ்லயா போற?”, என்றாள் ராணி.
 
“நான் காஃபி கொண்டு வந்தேன் நீ நல்லா தூங்கிட்டு இருந்த, அதான் எழுப்பலை”, என்று தொடர்ந்தாள் ராணி.
 
சுந்தர் அம்மணமாக தூங்கிக் கொண்டிருந்ததும்.. ராணி அதை நிச்சயம் பார்த்திருப்பாள் என்பதும் அவனுக்கு புரிந்தது.
 
“நான் உனக்கு நல்ல டீ ஷர்ட்ஸ் வாங்கிட்டு வந்திருக்கேன், இதுல ஒன்னை போட்டுட்டு போடா கண்ணா”, என்றாள் ராணி.
 
சுந்தர் பதிலேதும் சொல்லாமல், அதில் ஒன்றை எடுத்து அணிந்தான்.
 
சுந்தர் அவள் கண் முன்னேயே ஷர்ட்டை கலட்டி அவள் கொடுத்த டீஷர்ட்டை மாத்தினான், முழுக்க நினைஞ்சதுக்கு அப்பறம் முக்காடு எதுக்கு.
 
ராணி அவன் உடம்பை பார்த்து கமெண்ட் செய்தாள், “நல்ல பாடிடா கண்ணா உனக்கு. உன்னை கட்டிக்கப்போறவ குடுத்து வச்சவ.”
 
சுந்தர் மனதில் ஹேங்கரில் தொங்கிய பேண்ட்டியை சுற்றியே இருந்தது.
 
சுந்தர், “தேங்க்ஸ் ஆண்ட்டி”, என்று சொல்லி கிளம்பினான்.
 
வழக்கம்போல சுந்தர் லன்ச்சுக்கு போனான்.
 
அமுதா இன்று வெள்ளை கலர் சாரி அதில் ரோஸ் பூ போட்ட டிசைனில் சாரி உடுத்தியிருந்தாள்.
 
லேசான ரோஸ் கலர் ஜாக்கட். கொஞ்சம் ட்ரான்ஸ்பரன்ட். உள்ளே அதே நிறத்தில் ப்ரா. ரோஸுக்குள் ரோஸ் கலராக அது மட்டும் டபுள் கோட் பெயிண்ட் அடித்தாற் போல் அப்பட்டமாக தெரிஞ்சது.
 
வழக்கம்போல ஒரு பக்க முலை தரிசனம். இன்று ப்ராவின் கோடுகள் பளிச்சுனு காட்ட பாதி முலை கிட்ட தட்ட அப்பட்டமாக தெரிந்தது.
 
சுந்தர் தன் கண்களை கீழே இறக்கினான், அமுதாவின் இடுப்பு, வழக்கம்போல லோஹிப். வெண்ணை குழி தொப்புளை காட்டிக் கொண்டிருந்தாள்.. உட்கார்ந்திருக்கும் போது அழகான மடிப்பு விழுந்த இடுப்பு, அந்த தொப்புளை மடக்கி அவனை பார்த்து கண்ணடிப்பது போல இருந்தது.
 
இன்னும் கொஞ்சம் கீழே பார்வையை இறக்கினான், சாரியின் ஃப்லீட் விலகி ஒரு பக்க தொடையை தூக்கி இன்னோரு கால் மேல் போட்டிருந்தாள்.. ஒரு பக்க தொடை தூக்கியபடி…. லேசாக குண்டி அமைப்பு தெரிஞ்சது.. சுந்தர் லேசாக பெருமூச்சு விட்டான்.
 
“மிஸ்டர், என் கண்கள்.. இங்க இருக்கு”, என்றாள் அமுதா கிண்டலாக.
 
“குட் மார்னிங் மேம்”, என்று சல்யூட் அடிப்பது போல் நின்றான் சுந்தர்.
 
அமுதா கல கலவென சிரித்தாள்.
 
“இப்போ லஞ்ச் டைம்.”, என்றாள் சிரித்தபடி.
 
“உங்களை பாத்தாலே நேரமெல்லாம் மறந்துடு”, என்று சொல்லிவாறே சோஃபாவில் அமர்ந்தான்.
 
“அது சரி. சார் என்ன இன்னைக்கு ஸ்மார்ட்டா இருக்கீங்க? புது டீ ஷர்ட்டா?”, என்றாள் அமுதா.
 
சுந்தர் ஆமா என்பது போல தலையாட்டினான்.
 
“உன் மார்பு நல்லா விரிஞ்சி அகலமா இந்த டீஷர்ட்ல காட்டுது.”, என்றாள் அமுதா.
 
“நல்ல உடம்புடா உனக்கு, உன்னை கட்டிக்கப்போறவ குடுத்துவச்சவ”, என்றாள் அமுதா.
 
காலையில் ராணி சொன்னது சுந்தர் கண்ணில் வந்து மறைந்தது.
 
“எப்படி சொல்றீங்க?”, என்றான் சுந்தர்.
 
“நெஞ்சு இவ்ளோ பெருசா இருந்தா?!! அப்போ!!!..”, என்றாள் அமுதா.
 
“அப்போ!!??”, என்றான் சுந்தர்.
 
“அப்போ மனசும் பெருசாதானே இருக்கும்”, என்றாள் அமுதா.
 
“சரி வாங்க பசிக்குது”, என்று சாப்பிட அமர்ந்தான் சுந்தர்.
 
“இன்னைக்கு நீயே எடுத்துவச்சு சாப்பிடு, நான் உன்னை பாத்துட்டு இருக்கேன்”, என்று அவன் எதிரில் சென்று அமர்ந்து கொண்டாள் அமுதா.
 
சுந்தர் சாதம் பிசைந்து விட்டு சிக்கன் ஃப்ரைக்குள் ஸ்பூனை விட்டு தேடிட்டே இருந்தான்.
 
“என்னடா தேடுற”, என்றாள் அமுதா.
 
“இல்ல, ஒரு லெக் பீஸ் கூட இல்லயே அதான் தேடுறேன்”, என்றான் சுந்தர்.
 
“நான் தான் போடலை.”, என்றாள் அமுதா.
 
“ஏன்?”, என்றான் சுந்தர்.
 
“உனக்கு ‘செஸ்ட்டு’ தான புடிக்கும்.. அதான் செஸ்ட்டா போட்டு சமைச்சேன்”, என்றாள் அமுதா.
 
“எனக்கு செஸ்ட்டு தான் புடிக்கும்னு உங்களுக்கு யார் சொன்னா?”, என்றான் சுந்தர்.
 
“நீ தான் பொழுதன்னைக்கும் அதை தானே பாக்குற”, என்றாள் அமுதா தன் பள்ளுவை இழுத்துவிட்டுக் கொண்டே.
 
“ம்ம்!!! இல்ல இப்பலாம், கோழி செஸ்ட்டு எனக்கு புடிக்க மாட்டேங்குது”, என்றான் சுந்தர் சாப்பிட்டுக் கொண்டே.
 
“ஏன்?”, என்றாள் அமுதா சாதாரணமாக.
 
“இந்த உலகத்தின் பெஸ்டு செஸ்ட்டை பாத்ததுல இருந்து வேற எந்த செஸ்ட்டு மேலையும் இன்ட்ரெஸ்ட் இல்லை”, என்றான் சுந்தர் அமுதாவின் முலையை பார்த்து.
 
அமுதாவுக்கு உள்ளே கூசியது
 
“ம்ம்!! நான் நல்லா உன் கிட்ட மாட்டிகிட்டேன்”, என்றாள் அமுதா.
 
“ஏன்?”, என்றான் சுந்தர்.
 
“நீ என்ன சொன்னாலும் எனக்கு புடிச்சிருக்கே, கோவமே வரமாட்டேங்குது”, என்றாள் அமுதா.
 
“உனக்கு புடிச்சதெல்லாம் செய்யனும்னு தோணுது, உன்ன பக்கத்திலேயே வச்சுக்கனும்னு தோணுது.”, என்று தொடர்ந்தாள்.
 
“அதுக்கு உங்க ஹஸ்பெண்டு ஒத்துக்குவாறா?”, என்றான் சுந்தர்.
 
“நீ மட்டும் என்னை புடிச்சிருக்குன்னு சொன்னேனா, நான் அவனை கொன்னுட்டு கூட வந்துருவேன். எப்படி நான் உன்னை பாத்த நொடில இருந்து இப்படி ஆனேன்னு எனக்கு தெரியலை”, என்றாள் அமுதா.
 
“உண்மையாவா சொல்றீங்க? உங்க ஹஸ்பன்ட் பத்தி சொல்லுங்க?”, என்றான் சுந்தர்.
 
“நல்ல நேரத்தில் அவனை பத்தி வேணாம். அது சரி, நீ நேத்து எழுதின கவிதை.. அது முதல்ல கவிதைதானா..? இல்லை எதோ எழுதனும்னு எழுதினாயா?”, என்றாள் அமுதா.
 
“கவிதையா?? அப்படிலாம் இல்ல.. சொல்லனும்னு தோனுச்சி அதை சொன்னேன். புடிக்கலையா?”, என்றான் சுந்தர்.
 
“புடிக்குது.. ஆனா புரியலை”, என்றாள் அமுதா.
 
சுந்தர் சாப்பிட்டுவிட்டு எழுந்தான்.
 
“என்ன புரியலை”, என்றான் கையை துடைத்துக் கொண்டே.
 
அமுதா சாப்பிட அமர்ந்தாள்.
 
சுந்தர் சாதம் போட்டான்.
 
“இரவு சொர்க்கமாய் மாறிச்சின்னு சொல்லிருந்தியே அதான் புரியலை”, என்றாள் அமுதா.
 
“சாப்பிட்டு முடிங்க சொல்றேன்”, என்றான் சுந்தர்.
 
“சும்மா சொல்லு நான் கேட்டுட்டே சாப்பிடுறேன்”, என்றாள் அமுதா.
 
சுந்தர் அமுதாவின் பின்னால் போய் நின்றான்.
 
குனிந்து காதருகில் சொன்னான்.
 
“ராத்திரி முழுக்க கனவில் நீங்கதான். முழு ராத்திரியும். அதான் அப்படி சொன்னேன்”, என்றான் சுந்தர்.
 
“ம்ம்!! சூப்பர். என்ன கனவு?”, என்றாள் அமுதா காஸுவலாக.
 
“ம்ம்!! சாப்பாடு தான். எனக்கு சாப்பாடு போட்டிங்க. கனவுலையும். அதுவும் ஸ்பெஷல் சாப்பாடு. என் வாழ்கையில் கிடைக்காத சாப்பாடு, எப்பாவும் கிடைக்க போகாத சாப்பாடு”, என்றான் சுந்தர்.
 
“என்ன சொல்றடா? அதென்னடா அப்படி பட்ட சாப்பாடு? சொல்லு நான் போடுறேன்”, என்றாள் அமுதா.
 
“அது வெரும் சாப்பாடு இல்ல.. அமுதம்.. அமுதாவால கூட முடியாது”, என்றான் சுந்தர்.
 
“அதான் என்னன்னு சொல்லு,.. சொன்னதான தெரியும்”, அமுதா சாப்பிட்டு முடித்து கை துடைத்துக் கொண்டே கேட்டாள்.
 
“க்ளாசுக்கு டைம் ஆச்சு”, என்றான் சுந்தர்.
 
“சொல்லிட்டு போங்க சார். கேட்டா பிரின்ஸிபல் மேடம் கூப்பிட்டாங்கன்னு சொல்லுங்க, யாரும் ஒன்னும் சொல்ல மாட்டாங்க”, என்றாள் அமுதா.
 
சுந்தர் ஒரு பேப்பரை எடுத்து எழுதினான்.
 
அமுதா சாப்பிட்டுக் கொண்டே அவன் எழுதுவதை பார்த்தாள்.
 
அவன் சென்றதும்.. சாப்பாட்டு கையோடு வந்து அதை எடுத்து பார்த்தாள்.
 
மடியில் தலை வைத்து
மார்பில் பால் குடிக்கும் சுகம்
எந்த குழந்தைக்கும் வாழ்கையில்
கேட்காமல் கிடைக்கும் முதல் உணவு

ஆனா எனக்கு அது
கேட்டாலும் கிடைக்காத அபூர்வ
விருந்து, கனவுல எனக்கு
ஊட்டிய பாலுக்கு நன்றி.
 
அதை படித்துவிட்டு அமுதா அமைதியாக நெடு நேரம் அமர்ந்திருந்தாள்.
சுந்தரின் கனவை பற்றி நினைத்துப் பார்த்தாள்.
 
தானும் ஒரு குழந்தையை பெற்றவள் தான், பால் குடுக்க வகையில்லாமல் அந்த குழந்தையை இழந்தவள் தான்.
 
அதை நினைத்து பல நாள் துவண்டவள் தான். ஆனால் அது தாயோட ஏக்கம்.
 
இன்று ஒரு குழந்தையின் ஏக்கம் எப்படி இருக்கும் என்பதை உணர்ந்தாள்.
 
இப்போது அமுதா தாயுள்ளம் நிறைந்திருந்தாள்.
 
கொஞ்சம் சிந்தனை அகன்று சகஜ நிலைக்கு வந்தாள்.
 
கையில் இருந்த பேப்பரை திருப்பி பார்த்தாள்.
 
‘சுடிதாரும் லெக்கின்ஸும்’
 
நாளைக்கு சாப்பாடு என் சாய்ஸ் இல்லன்னு தெரியும், அட்லீஸ்ட் ட்ரெஸ் என் சாய்ஸ்?
 
ப்ளீஸ்!??!?!
 
எனக்கு செஸ்ட்டு மட்டுமில்ல, தொடையும் புடிக்கும். – என்று எழுதியிருந்தது பின் பக்கத்தில்.
 
அமுதாவின் உதடுகள் விரிந்து பற்கள் பளிச்சின.

செக்ஸி இடியட் என்றாள் அமுதா பல்லை கடித்துக் கொண்டு.

தொடரும். (5)

Arummai thodarungal namba