01-06-2026, 11:39 PM
சுந்தரோட அம்மா நோ மோர்னு ராணி சொல்லவும் சுந்தருக்கு அதிர்ச்சியாக இருந்தது.
“சுந்தரோட அம்மாக்கு என்னாச்சு? ஐ யம் சாரி”, என்றாள் அமுதா.
“ஸீ பாஸ்டு அவே இன் எ ஆக்ஸிடன்ட். இப்ப நான் தான் கேர் டேக்கர். நீங்க தான் அவனுக்கு அம்மாவா இருந்து அவனை பாத்துக்கனும் மேடம். ஹீ ஹேஸ் நோ ஒன். ப்ளீஸ்”, என்றாள் ராணி.
சுந்தருக்கு ராணி இப்படி பேசவும், டக்குனு கண்ணில இருந்து தண்ணி வந்துச்சு. ராணி சுந்தரை சாமாளிக்க அவன் தொடையை தடவினாள்.
சுந்தரின் கண்கள் கலங்க, அமுதாவின் கண்களும் கலங்கின.
பல முறை அமுதா இந்த வேதனையை அனுபவித்திருக்கிறாள். பல முறை ரங்கராஜன் அமுதாவை திட்டிருக்கான். யாருமில்லாத அனாதை உன்னை இன்னும் நான் சகிச்சிட்டு இருக்குறதே என் காலேஜுக்கு உன் phd-தேவைங்கறதுக்காகதான்.
என்னைக்காவது உன்னை மாதிரி அனாதை எவனாச்சும் வந்து உன் கிட்ட அழுவான் அவன்கிட்ட உன் போலி பாசத்த கொட்டு. என் கிட்ட நடிக்காத. நீ எவ்வளவு நாடகம் போட்டாலும் உன் வயித்தில பொறந்த அனாதைய நீ சாகுற வரைக்கும் பாக்க முடியாது. ரங்கராஜனின் குரல் அமுதாவின் பின் மண்டையில் ஒலித்தது.
“நீ கவலை படாதடா சுந்தர். இங்க நான் இருக்கேன் உனக்கு.
என்னை பிரின்ஸிபலா நினைக்காத. ஒரு ஃப்ரெண்ட், இல்ல அம்மா.. இல்ல கேர்ள் ஃப்ரெண்ட், ஒரு அக்கா, உனக்கு எப்படி தோணுதோ அப்படி நினைச்சிக்கோ. நான் இருக்கேன்.
நீ தினமும் என்னை வந்து பாக்கனும், சரியா.”, என்றாள் அமுதா.
அமுதா இப்படி சொல்ல ராணிக்கு உள்ளுக்குள் சந்தோசம் ஏற்பட்டது.
“சாரி ராதிகா மேம், நான் யூசுவலா எந்த பேரண்ட்ஸ்.. இல்ல ஸ்டூடண்டஸ்.. தேவையில்லாம மீட் பண்ண மாட்டேன். சுந்தர் அப்பளை பண்ணும்போது, ஹாஸ்டல் கேட்டிருக்கான், ஆனா இப்ப கேன்சல் பண்ணிருக்கான், அதான் என்ன ரீசன்னு தெரிஞ்சிக்க தான் பாக்கனும்னு சொல்லிருந்தேன்”, என்றாள் அமுதா ராணியிடம்
.
“ஓ அதுவா, எனக்கு ட்ரான்ஸ்ஃபர் கிடைக்கும்னு நினைச்சி நான் தான் அப்படி ஃபில் பண்ணேன், ஆனா ட்ரான்ஸ்ஃபர் ஆகலை அதான்”, என்று மேலும் ஒரு பொய் சொன்னாள் ராணி.
“ஓகே ராதிகா மேம், யூ கேன் லீவ். நான் ஹாஸ்டல் ஃபீஸ் ரீஃபண்ட்க்கு அப்ரூவல் குடுக்குறேன். பட் ஒரு மாசம் ஆகும்.
எப்படியோ உங்களை பாத்தது நல்லதா போச்சு, சுந்தரை இனி நான் பாத்துக்கறேன். நீங்க கவலை படாதிங்க. டேக் மை நம்பர், எப்ப வேணா கால் பண்ணுங்க.. பட் காலேஜ் அவர்ஸ்ல மட்டும்”, என்றாள் அமுதா.
சுந்தரை காலேஜில் விட்டுவிட்டு ராணி கவலையாக வீட்டுக்கு வந்தாள்.
ராணிக்கு மனசே ஆறவில்லை, அய்யோ அந்த சின்ன புள்ள, அம்மா செத்துட்டா, யாரும் இல்லாத பையன்னு அவன் முன்னாடியே சொல்லிட்டோமேன்னு கவலையா இருந்தா.
ராணியின் ஃபோன் சினுங்கியது. திலகா கால் பண்ணினாள்.
ராணி:- ஹலோ.
திலகா:- என்னடி, ரெண்டு ரிங்ல எடுத்திட்ட?
ராணி:- நல்ல வேளை நீ கூப்ட.
திலகா:- சொல்லு.
ராணி:- எனக்கு ஒரு ஆளை பத்தி தெரியனும்
திலகா:- யாரு?
ராணி:- நம்ம ******* காலேஜ் இருக்குல? அதோட மேனேஜ்மென்ட், பிரின்சிபல், etc. etc.
திலகா:- ம்ம்.. இரு கூப்பிடுறேன்.
ராணி:- சீக்கிரம். அப்பறம் நான் கேட்டேன்னு வெளில தெரிய வேணாம்.
திலகா ராணியோட போலிஸ் ஃப்ரெண்ட். நல்ல கனெக்ஷன்ஸ். ரொம்ப க்ளோஸ் ராணிக்கு, நிறைய சைடு பிசினஸ். ஒரு காலத்தில ராணியோட செக்ஸ் பாட்னரும் கூட. திலகா, ராணியோட மாமியார் வழியில தூரத்து சொந்தமும் கூட.
திலகா போலிஸ் தான், வெளியே ரொம்ப கம்பீரம், ஆனா ராணி கிட்ட நக்கி.. சப்புறதுன்னா, என்ன வேணா குடுப்பா. ராணி உடம்பு மேல அவ்வளவு காமம் அவளுக்கு. சுருக்கமா சொல்லனும்னா ராணியோட புண்டைக்கும் சூத்து ஓட்டைக்கும் அடிமை திலகா.
இப்ப திலகா வேற ஊருக்கு மாத்தலாகி 8 வருஷமாச்சு. எப்பவாச்சும் ஊருக்கு வந்தா ரெண்டு நாள் ராணி வீட்டிலேயே தங்கி கும்மாளம் அடித்துவிட்டு போவாள். கடைசியா திலகா ராணியோட ஆட்டம் போட்டு 7 வருஷம் ஆச்சு.
மீண்டும் ராணியின் ஃபோன் அடித்தது.
ராணி:- ஹலோ
ஒருவர்:- மேடம், திலகா மேடம் உங்க நம்பர் குடுத்தாங்க, என் பேரு சிவா.
ராணி: சொல்லுங்க
சிவா:- நான் ஒரு ப்ரைவேட் டிடக்டிவ். உங்களுக்கு ஏதோ ஹெல்ப் வேணும்னு கேட்டிருந்திங்களாம், யூ கேன் டாக் டு மீ, திலகா மேடம் உங்க பேர் வெளில வராம பாத்துக்க சொல்லிருக்காங்க.
ராணி:- ஓகே, ஃபோன்ல வேண்டாமே.. நீங்க எங்க இருந்து பேசுறீங்க?
சிவா:- நான் பாபி காம்ளக்ஸ் ல தான் ஆஃபீஸ், அங்க இருந்து தான் பேசுறேன்
ராணி:- நம்ம ஒரு ஹாஃப் அவர்ல, உங்க காம்ப்ளக்ஸ் ல இருக்க, காஃபி ஷாப்ல மீட் பண்ணலாமா?
சிவா:- ஓகே மேடம்.
ராணி போனை வைத்துவிட்டு கட கடன்னு கிளம்பினாள்.
ராணி காரை எடுத்துக் கொண்டு காஃபி ஷாப் சென்றாள்.
காரை நிறுத்திவிட்டு உள்ளே செல்ல, அங்கே காஃபி ஷாப்பில் யாருமே இல்லை, வெளியே “க்ளோஸ்டு”, என்று போர்டு இருந்தது.
ராணி யோசித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, ஒரு பெண் வந்தாள், கதவை திறந்து, “ராணி மேடம்?”, என்றாள்.
“யெஸ்”, என்றாள் ராணி.
“சிவா சார், நீங்க வருவீங்கன்னு இப்பதான் சொல்லிட்டு போனார், ப்ளீஸ் கம்”, என்று அந்த பெண் கதவை திறந்து உள்ளே அழைக்க, ராணி உள்ளே சென்றாள். ராணி ஒரு டேபிளில் சேரை நகர்த்தி போட்டு அமர்ந்தாள்.
பில்லிங்கில் நின்றிருந்த பெண் ராணியை பார்த்துவிட்டு ஃபோன் செய்தாள்.
ரெண்டு நிமிஷத்தில் ஒரு ஆள் உள்ளே வந்தான்.
நேரா ராணியிடம் வந்து ஒரு கார்டை கொடுத்தான்.
“மேடம், நான் தான் சிவா”, என்றான்.
“ஓஹ்!! ப்ளீஸ் சிட்”, என்றாள் ராணி பவ்யமாக.
“மேடம், இந்த காஃபி ஷாப் என்னது தான், பயப்பட வேண்டாம்”, என்றான் சிவா.
“ப்ளீஸ், ஒரு ஜூஸ் கொண்டு வாங்க”, என்றாள் அந்த பக்கத்தில் நின்றிருந்த வெய்ட்டர் பெண்ணிடம் ராணி.
அவள் அங்கிருந்து நகர, ராணி சிவாகிட்ட கேட்டாள், “திலகா என்ன சொன்னா?”
“மேடம் நீங்க அந்த காலேஜ் மேனேஜ்மென்ட் சம்பந்தமா விசாரிக்க சொன்னதா சொன்னாங்க, அந்த காலேஜ் நம்ம ஊர்தானே.. அந்த காலேஜ் பத்தி ஏற்கவனவே எனக்கு கொஞ்சம் தெரியும், இருந்தாலும் நீங்க என்ன வேணும்னு கரெக்டா சொன்னீங்கன்னா, நான் ஒர்க் பண்ண வசதியா இருக்கும்”, என்றான் சிவா.
“எனக்கு, அந்த பிரின்சிபல், மற்றும் அவங்க பார்ட்னர், அதாவது ஹஸ்பெண்ட், ச்சில்ரன், வேற அஃபேர்ஸ், பத்தி தெரியனும்.”, என்றாள் ராணி.
“ம்ம்!! ஓகே, மத்தபடி, எதும் அவங்க வீடு, இல்ல காலேஜ் சிசிடிவி ஃபூட்டேஜ், ஆக்ஸெஸ், கால் ட்ரேஸிங், ரெக்கார்டிங் அந்த மாதிரி?”, என்றான் சிவா.
“அதெல்லாம் பண்ணுவீங்களா?!? ஐ மீன், அதெல்லாம் இப்ப வேணாம், அங்க யாரு என்னனு முதல்ல தெரியனும்”, என்றாள் ராணி.
“அதெல்லாம் யார் கேட்டாலும் பண்ண மாட்டோம், திலகா மேடம் சொன்னாங்க, நீ என்ன கேட்டாலும் செஞ்சி குடுக்க சொல்லி, அதான் கேட்டேன்.. ஓகே மேடம் கிவ் மீ 1 or 2 டேய்ஸ்”, என்றான் சிவா.
“மேடம் ஜூஸ்”, என்று அந்த பெண் வந்து வைத்துவிட்டு போனாள்.
“இதுக்கு என்ன சார்ஜ் பண்ணுவீங்க?”, என்றாள் ராணி ஜூசை குடித்தவாறே.
“ஜஸ்ட் 120 ருபீஸ்”, என்றான் சிவா மெனுவை பார்த்து.
“ஹாஹா.. நான் ஜூசை கேக்கல.. நான் கேட்ட டீட்டெய்ல்ஸ்க்கு கேட்டேன்”, என்றாள் ராணி கண்னை சிமிட்டிக் கொண்டே.
“அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம் மேடம், நீங்க கேட்டது ரொம்ப சிம்பிள் திங், ப்ளஸ் நீங்க திலகா மேடமோட ஃப்ரெண்ட், என் ஒய்ஃப் ரூபியும் திலகா மேடமும் ரொம்ப ஃப்ரெண்ட்ஸ், நீங்க கூட கேள்வி பட்டிருப்பீங்க”, என்றான் சிவா.
“ஓஹ்ஹ்!! ரூபி..”, ராணி லேசாக சிரித்தாள்.
சிவா வின் ஃபோன் அடித்தது, சிவா அதை சைலென்ட் செய்தான்.
ராணி ஜூசை குடித்துவிட்டு பில் கேட்டாள்.
“நோ மேடம், இட்ஸ் மை ப்ளஷர்.”, என்றான் சிவா.
ராணி ஒரு வித நிம்மதியோடு வெளி வந்து காரில் ஏறி சென்றாள்.
ராணி நினைத்து பார்த்தாள்.
திலகா சொல்லியிருக்கிறாள்.
ரூபி திலகாவிடம் ஹோட்டல் அறையில் ரெய்டில் சிக்கியவள்.
ரூபியின் புருஷன் சிவா, ஒரு கக்ஓல்ட். ஒரு முறை ஒரு காலேஜ் பையனை ரூபியோடு ஓக்க விட்டு சிவா கையடித்துக் கொண்டிருக்கும்போது கையும் களவுமாக போலீஸில் மாட்டினான்.
திலகா ப்ராத்தல் கேஸ்ல உள்ள தள்ளுவேன்னு சொல்ல, அப்பதான் முதன்முறையா திலகா கக்கோல்ட் பத்தி தெரிஞ்சிக்கிட்டா.
சிவா, தான் ஒரு ப்ரோக்கர் இல்ல என்பதையும், அவனுக்கு தன் மனைவி மற்றவர்களுடன் சந்தோஷமாக இருப்பதை பார்த்து சுய இன்பம் அடைவது புடிக்கும் என்றும், இது அவளுடைய விருப்பத்துடன் தான் நடக்கிறது என்றும் எடுத்து சொல்லி, அவள் சிவாவை விட சின்ன பசங்களைத்தான் விரும்புவா என்பதையும் திலகாவுக்கு புரியவைத்தான்.
திலகாவுக்கு பொம்பளைங்கன்னாதான் ரொம்ப புடிக்கும். அந்த வீக்னெஸை கண்டுபுடிச்ச சிவா, அவன் மனைவி ரூபியை திலகவுக்கு விட்டுக் கொடுத்து அந்த கேஸ்ல இருந்து தப்பிச்சான்.
ரூபியின் புண்டை திலகாவிற்கு ரொம்ப பிடித்துவிட அவனை ஒன்னும் செய்யாமல் விட்டுவிட்டான்.
ஆம்பளையா இருந்தா என்னா பொம்பளயா இருந்தா என்ன, தன் மனைவி மற்றவருடன் சந்தோசமா இருக்குறத பாத்தா போதும்னு சிவாவும் ஒத்துகிட்டான்.
இந்த கதையெல்லாம் திலகா சொன்னது ராணிக்கு ஞாபகம் வந்தது.
ஆனா ராணி இப்போது தான் அந்த சிவாவை சந்தித்திருக்கிறாள்.
ராணி நினைவுகளை அசை போட்டுக் கொண்டே வீடு வந்து சேர்ந்தாள்.
சிவாவின் நம்பரை சேவ் செய்தாள். ‘சிவா டிடக்டிவ் கக்’ என்று சேவ் செய்தாள்.
ராணி கொஞ்சம் அசந்து தூங்கிப் போனாள்.
விழித்துப் பார்க்க, காலேஜ் முடியும் நேரம்.
அவசர அவசரமாக கிளம்பி காலேஜ் சென்றாள்.
ராணி ஜிலு ஜிலுனு காலேஜ் வாசலில் காரை நிறுத்தி இறங்கி சுந்தருக்காக காத்திருந்தாள்.
காலேஜ் பசங்க அத்தனையும் ராணியின் உடலை கண் கொண்டு காமத்தை பொழிய, அதுல சில பசங்க பச்சையா அவளை விமர்சிக்கவும் செய்தார்கள்.
ராணிக்கு இது சகஜம்தான், தினமும் சந்திக்க கூடிய விஷயம் ஆனால் சின்ன சின்ன பசங்க தன்னை ரசிப்பது அவளுக்கு ரொம்ப பிடித்தது, ஏன் கீழே அவளுக்கு நமச்சல் எடுக்க வைத்தது என்று கூட சொல்லலாம்.
ராணியும் தன் பங்கிற்கு தன் உடலை ரசிக்க விட்டு ஆண் பிள்ளைகளை ரசித்துக் கொண்டிருக்க, அவள் தோளில் ஒரு கை தட்டியது.
ராணி முடியை பறக்கவிட்டு திரும்ப சுந்தர் நின்று கொண்டிருந்தான்.
சுந்தரை பார்த்ததும் ராணியின் முகம் சுருங்கியது.
“கண்ணா, ஆர் யூ அல்ரைட்? ஐயம் சாரிடா”, என்றாள் ராணி.
“ஐயம் ஆல்ரைட் ஆண்ட்டி”, என்று சொல்லிவிட்டு காரில் ஏறி அமர்ந்தான்.
ராணி காரை எடுக்க இருவரும் நிசப்தமாக வந்தனர்.
பேசிக் கொள்ளவே இல்லை.
வீடு வந்து இருவரும் உள்ளே போக.
“ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.
ராணி திரும்பி அவனை பார்த்தாள்.
“நான் அம்மாகிட்ட பேசினேன் லன்ச்ல.”, என்றான் சுந்தர்.
ராணி முகத்தில் சற்றும் சலனமோ பதட்டமோ இல்லை. பதிலேதும் சொல்லாமல் அவனையே பார்த்திருந்தாள்.
“நீங்க எது செஞ்சாலும் யோசிக்காம பண்ண மாட்டிங்க, அப்படின்னு சொன்னாங்க, நான் எதிர்பார்த்த மாதிரி அவங்களுக்கு கோபம் வரல, பதிலா, ராணியே இப்படி சொல்லிருக்கான்னா, அதுக்கு நியாயமான காரணம் இருக்கும் ஸோ நீ ஆண்ட்டி சொல்றதை கேளுன்னு சொன்னாங்க”, என்றான் சிவா.
ராணியின் கண்கள் கலங்கியது. சுந்தரை இழுத்து கட்டியணைத்தாள்.
கட்டியணைத்தபடியே நெடு நேரம் இருந்தாள்.
“நீயும் என்னை நம்புறியாடா கண்ணா?”, என்றாள் ராணி கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டே.
“யெஸ் ஆண்ட்டி, நான் நீங்க ஏன் அப்படி சொன்னீங்கன்னு கூட கேக்க போறதில்லை”, என்றான் சுந்தர் கட்டிபிடித்துக் கொண்டே.
ராணி ஒரு பெரு மூச்சு விட்டாள். இறுக கட்டியிருந்த அணைப்பை தளர்த்தினாள்.
ராணிக்கு லேசாக சுந்தரின் சுண்ணி அவள் மேல் முட்டியிருப்பதை உணர்ந்தாள்.
அவளது உதடுகள் லேசாக புன் முறுவல் பூக்கத் தொடங்க, ராணியின் ஃபோன் அடித்தது.
ராணி சட்டுனு விலகி ஃபோனை எடுத்தாள்.
சிவா:- மேடம், ஹாய்.
ராணி:- சொல்லுங்க ஷிவா.
சிவா:- மேடம் யுவர் ரிப்போர்ட் இஸ் ரெடி.
ராணி:- இவளோ சீக்கிரமா? ஐ யம் இம்ப்ரெஸ்டு.
சிவா:- இப்போ நீங்க மார்னிங் வந்த காஃபி ஷாப்புக்கு வர முடியுமா மேம்?
ராணி:- ஓ! சூர். இன் டென் மினிட்ஸ் நான் அங்க இருப்பேன்.
ஃபோனை துண்டித்துவிட்டு ராணி சுந்தரை பார்த்தாள்.
“கண்ணா, ஐயம் கோய்ங் அவுட். நீயும் வரியா? திரும்பி வரும்போது டின்னர் வெளியே சாப்பிட்டு வரலாம்”, என்றாள்
“ஓகே ஆண்ட்டி, ஒரு 5 மினிட்ஸ், ரெஃப்ரெஷ் பண்ணிட்டு வரேன்”, என்று சொல்லிவிட்டு மாடியேறினான் சுந்தர்.
ராணி திலகாக்கு கால் பண்ணினாள்.
திலகா:- ஹலோ!! சொல்லுடி.
ராணி:- ஹேய். உன் ஆளு அதுக்குள்ள வேலை முடிச்சிட்டான்டி.
திலகா:- ஆளா?? யாருடி?
ராணி:- அதான்டி அந்த கக் பையன் சிவா ?
திலகா:- அவனா? ஏய் அவனை கக்னு சொல்லத.. அவனை அப்படி ஆக்கினதே ரூபிதான். அவன் பாவம்டி ஆனா ஸ்மார்ட். அதான் உன்னை கனெக்ட் பண்ணேன். என்ன பொண்டாட்டிய செய்ய முடியாம மத்த பொம்பளைங்களை பதம் பாப்பான். கண்டிப்பா உன்னை பாத்தா ஜொல்லு விடுவான். வேணுமா?
ராணி:- சீச்சி.. எனக்கு அதுல இன்ட்ரெஸ்ட் இல்லன்னு உனக்கு தெரியாதா. அப்படியே பண்ணினா அது இனி கன்னி பையனாதான் இருக்கனும்.
திலகா:- இந்த மாற்றத்தை நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. எனக்கு அல்லோடு தானே? என்னாலே உன்னை விட முடியாதுடி. சரி சரி, நான் ஒரு என்கொய்ரிக்கு போய்ட்டு இருக்கேன். அப்பறம் பேசுறேன்.
காலை துண்டித்தாள் திலகா.
சுந்தர் ரெடியாகி வந்தான்.
ஒரு ஒயிட் காட்டன் டீ ஷர்ட்டும் டெனிம் ஷார்ட்சும் போட்டிருந்தான்.
அவனது கட்டு மஸ்தான உடம்பை ஒரு நொடி நிதானமாக பார்த்துவிட்டு ராணி கேட்டாள், “கார் ஓட்டுவியாட கண்ணா?”
“ம்ம்!”, என்றான்.
ராணி சாவியை ஹாலில் நின்றவாறே மாடிப்படியில் நின்றிருந்த சுந்தரை நோக்கி வீசினாள்.
சாவி சுந்தரின் முகத்தை நோக்கி பறந்து வர, தலையை லேசாக சாய்த்து கையை ஓங்கி ஒத்தக் கையில் ஸ்டைலாக பிடித்தான் சுந்தர்.
ராணி ஒரு ப்லையிங் கிஸ் குடுத்தாள்.
சுந்தர் காரை ஒட்ட, பக்கத்தில் உட்கார்ந்து அவனை அழகு பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் ராணி.
“ஆண்ட்டி எனக்கு எங்க போகனும்னு வழி தெரியாது. எப்படி போகனும்”, என்றான் சுந்தர்.
ராணி பதிலேதும் சொல்லாமல் தன் ஃபோனில் மேப்பை ஆன் செய்து அந்த காஃபி ஷாப்பின் லொகேஷனுக்கு நேவிகேட் போட்டாள்.
அது காரின் டிஸ்ப்ளேயில் வந்தது.
சுந்தர் அதை ஃபோல்லோ செய்தான்.
ராணி அவனை பார்க்கிறாள் என்பதை சுந்தரும் அறிந்திருந்தான்.
சுந்தரும் அவ்வப்போது ராணியின் முலையை பார்த்தான்.
காஃபி ஷாப்புக்கு வந்து சேர்ந்தான் சுந்தர்.
“கண்ணா, நான் இங்கேயே இறங்கிக்கறேன், நீ கீழே பேஸ்மென்ட்ல பார்க் பண்ணிட்டு வெய்ட் பண்றியா? ஜஸ்ட் டூ மினிட்ஸ்”, என்றாள் ராணி.
“ஓகே ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.
ராணி இறங்கி செல்ல, அவளது குழுங்கும் குண்டிகளை ரெண்டு நிமிடம் பார்த்துக் கொண்டு இருந்துவிட்டு காரை நகட்டினான் சுந்தர்.
“சுந்தரோட அம்மாக்கு என்னாச்சு? ஐ யம் சாரி”, என்றாள் அமுதா.
“ஸீ பாஸ்டு அவே இன் எ ஆக்ஸிடன்ட். இப்ப நான் தான் கேர் டேக்கர். நீங்க தான் அவனுக்கு அம்மாவா இருந்து அவனை பாத்துக்கனும் மேடம். ஹீ ஹேஸ் நோ ஒன். ப்ளீஸ்”, என்றாள் ராணி.
சுந்தருக்கு ராணி இப்படி பேசவும், டக்குனு கண்ணில இருந்து தண்ணி வந்துச்சு. ராணி சுந்தரை சாமாளிக்க அவன் தொடையை தடவினாள்.
சுந்தரின் கண்கள் கலங்க, அமுதாவின் கண்களும் கலங்கின.
பல முறை அமுதா இந்த வேதனையை அனுபவித்திருக்கிறாள். பல முறை ரங்கராஜன் அமுதாவை திட்டிருக்கான். யாருமில்லாத அனாதை உன்னை இன்னும் நான் சகிச்சிட்டு இருக்குறதே என் காலேஜுக்கு உன் phd-தேவைங்கறதுக்காகதான்.
என்னைக்காவது உன்னை மாதிரி அனாதை எவனாச்சும் வந்து உன் கிட்ட அழுவான் அவன்கிட்ட உன் போலி பாசத்த கொட்டு. என் கிட்ட நடிக்காத. நீ எவ்வளவு நாடகம் போட்டாலும் உன் வயித்தில பொறந்த அனாதைய நீ சாகுற வரைக்கும் பாக்க முடியாது. ரங்கராஜனின் குரல் அமுதாவின் பின் மண்டையில் ஒலித்தது.
“நீ கவலை படாதடா சுந்தர். இங்க நான் இருக்கேன் உனக்கு.
என்னை பிரின்ஸிபலா நினைக்காத. ஒரு ஃப்ரெண்ட், இல்ல அம்மா.. இல்ல கேர்ள் ஃப்ரெண்ட், ஒரு அக்கா, உனக்கு எப்படி தோணுதோ அப்படி நினைச்சிக்கோ. நான் இருக்கேன்.
நீ தினமும் என்னை வந்து பாக்கனும், சரியா.”, என்றாள் அமுதா.
அமுதா இப்படி சொல்ல ராணிக்கு உள்ளுக்குள் சந்தோசம் ஏற்பட்டது.
“சாரி ராதிகா மேம், நான் யூசுவலா எந்த பேரண்ட்ஸ்.. இல்ல ஸ்டூடண்டஸ்.. தேவையில்லாம மீட் பண்ண மாட்டேன். சுந்தர் அப்பளை பண்ணும்போது, ஹாஸ்டல் கேட்டிருக்கான், ஆனா இப்ப கேன்சல் பண்ணிருக்கான், அதான் என்ன ரீசன்னு தெரிஞ்சிக்க தான் பாக்கனும்னு சொல்லிருந்தேன்”, என்றாள் அமுதா ராணியிடம்
.
“ஓ அதுவா, எனக்கு ட்ரான்ஸ்ஃபர் கிடைக்கும்னு நினைச்சி நான் தான் அப்படி ஃபில் பண்ணேன், ஆனா ட்ரான்ஸ்ஃபர் ஆகலை அதான்”, என்று மேலும் ஒரு பொய் சொன்னாள் ராணி.
“ஓகே ராதிகா மேம், யூ கேன் லீவ். நான் ஹாஸ்டல் ஃபீஸ் ரீஃபண்ட்க்கு அப்ரூவல் குடுக்குறேன். பட் ஒரு மாசம் ஆகும்.
எப்படியோ உங்களை பாத்தது நல்லதா போச்சு, சுந்தரை இனி நான் பாத்துக்கறேன். நீங்க கவலை படாதிங்க. டேக் மை நம்பர், எப்ப வேணா கால் பண்ணுங்க.. பட் காலேஜ் அவர்ஸ்ல மட்டும்”, என்றாள் அமுதா.
சுந்தரை காலேஜில் விட்டுவிட்டு ராணி கவலையாக வீட்டுக்கு வந்தாள்.
ராணிக்கு மனசே ஆறவில்லை, அய்யோ அந்த சின்ன புள்ள, அம்மா செத்துட்டா, யாரும் இல்லாத பையன்னு அவன் முன்னாடியே சொல்லிட்டோமேன்னு கவலையா இருந்தா.
ராணியின் ஃபோன் சினுங்கியது. திலகா கால் பண்ணினாள்.
ராணி:- ஹலோ.
திலகா:- என்னடி, ரெண்டு ரிங்ல எடுத்திட்ட?
ராணி:- நல்ல வேளை நீ கூப்ட.
திலகா:- சொல்லு.
ராணி:- எனக்கு ஒரு ஆளை பத்தி தெரியனும்
திலகா:- யாரு?
ராணி:- நம்ம ******* காலேஜ் இருக்குல? அதோட மேனேஜ்மென்ட், பிரின்சிபல், etc. etc.
திலகா:- ம்ம்.. இரு கூப்பிடுறேன்.
ராணி:- சீக்கிரம். அப்பறம் நான் கேட்டேன்னு வெளில தெரிய வேணாம்.
திலகா ராணியோட போலிஸ் ஃப்ரெண்ட். நல்ல கனெக்ஷன்ஸ். ரொம்ப க்ளோஸ் ராணிக்கு, நிறைய சைடு பிசினஸ். ஒரு காலத்தில ராணியோட செக்ஸ் பாட்னரும் கூட. திலகா, ராணியோட மாமியார் வழியில தூரத்து சொந்தமும் கூட.
திலகா போலிஸ் தான், வெளியே ரொம்ப கம்பீரம், ஆனா ராணி கிட்ட நக்கி.. சப்புறதுன்னா, என்ன வேணா குடுப்பா. ராணி உடம்பு மேல அவ்வளவு காமம் அவளுக்கு. சுருக்கமா சொல்லனும்னா ராணியோட புண்டைக்கும் சூத்து ஓட்டைக்கும் அடிமை திலகா.
இப்ப திலகா வேற ஊருக்கு மாத்தலாகி 8 வருஷமாச்சு. எப்பவாச்சும் ஊருக்கு வந்தா ரெண்டு நாள் ராணி வீட்டிலேயே தங்கி கும்மாளம் அடித்துவிட்டு போவாள். கடைசியா திலகா ராணியோட ஆட்டம் போட்டு 7 வருஷம் ஆச்சு.
மீண்டும் ராணியின் ஃபோன் அடித்தது.
ராணி:- ஹலோ
ஒருவர்:- மேடம், திலகா மேடம் உங்க நம்பர் குடுத்தாங்க, என் பேரு சிவா.
ராணி: சொல்லுங்க
சிவா:- நான் ஒரு ப்ரைவேட் டிடக்டிவ். உங்களுக்கு ஏதோ ஹெல்ப் வேணும்னு கேட்டிருந்திங்களாம், யூ கேன் டாக் டு மீ, திலகா மேடம் உங்க பேர் வெளில வராம பாத்துக்க சொல்லிருக்காங்க.
ராணி:- ஓகே, ஃபோன்ல வேண்டாமே.. நீங்க எங்க இருந்து பேசுறீங்க?
சிவா:- நான் பாபி காம்ளக்ஸ் ல தான் ஆஃபீஸ், அங்க இருந்து தான் பேசுறேன்
ராணி:- நம்ம ஒரு ஹாஃப் அவர்ல, உங்க காம்ப்ளக்ஸ் ல இருக்க, காஃபி ஷாப்ல மீட் பண்ணலாமா?
சிவா:- ஓகே மேடம்.
ராணி போனை வைத்துவிட்டு கட கடன்னு கிளம்பினாள்.
ராணி காரை எடுத்துக் கொண்டு காஃபி ஷாப் சென்றாள்.
காரை நிறுத்திவிட்டு உள்ளே செல்ல, அங்கே காஃபி ஷாப்பில் யாருமே இல்லை, வெளியே “க்ளோஸ்டு”, என்று போர்டு இருந்தது.
ராணி யோசித்துக் கொண்டிருக்கும்போது, ஒரு பெண் வந்தாள், கதவை திறந்து, “ராணி மேடம்?”, என்றாள்.
“யெஸ்”, என்றாள் ராணி.
“சிவா சார், நீங்க வருவீங்கன்னு இப்பதான் சொல்லிட்டு போனார், ப்ளீஸ் கம்”, என்று அந்த பெண் கதவை திறந்து உள்ளே அழைக்க, ராணி உள்ளே சென்றாள். ராணி ஒரு டேபிளில் சேரை நகர்த்தி போட்டு அமர்ந்தாள்.
பில்லிங்கில் நின்றிருந்த பெண் ராணியை பார்த்துவிட்டு ஃபோன் செய்தாள்.
ரெண்டு நிமிஷத்தில் ஒரு ஆள் உள்ளே வந்தான்.
நேரா ராணியிடம் வந்து ஒரு கார்டை கொடுத்தான்.
“மேடம், நான் தான் சிவா”, என்றான்.
“ஓஹ்!! ப்ளீஸ் சிட்”, என்றாள் ராணி பவ்யமாக.
“மேடம், இந்த காஃபி ஷாப் என்னது தான், பயப்பட வேண்டாம்”, என்றான் சிவா.
“ப்ளீஸ், ஒரு ஜூஸ் கொண்டு வாங்க”, என்றாள் அந்த பக்கத்தில் நின்றிருந்த வெய்ட்டர் பெண்ணிடம் ராணி.
அவள் அங்கிருந்து நகர, ராணி சிவாகிட்ட கேட்டாள், “திலகா என்ன சொன்னா?”
“மேடம் நீங்க அந்த காலேஜ் மேனேஜ்மென்ட் சம்பந்தமா விசாரிக்க சொன்னதா சொன்னாங்க, அந்த காலேஜ் நம்ம ஊர்தானே.. அந்த காலேஜ் பத்தி ஏற்கவனவே எனக்கு கொஞ்சம் தெரியும், இருந்தாலும் நீங்க என்ன வேணும்னு கரெக்டா சொன்னீங்கன்னா, நான் ஒர்க் பண்ண வசதியா இருக்கும்”, என்றான் சிவா.
“எனக்கு, அந்த பிரின்சிபல், மற்றும் அவங்க பார்ட்னர், அதாவது ஹஸ்பெண்ட், ச்சில்ரன், வேற அஃபேர்ஸ், பத்தி தெரியனும்.”, என்றாள் ராணி.
“ம்ம்!! ஓகே, மத்தபடி, எதும் அவங்க வீடு, இல்ல காலேஜ் சிசிடிவி ஃபூட்டேஜ், ஆக்ஸெஸ், கால் ட்ரேஸிங், ரெக்கார்டிங் அந்த மாதிரி?”, என்றான் சிவா.
“அதெல்லாம் பண்ணுவீங்களா?!? ஐ மீன், அதெல்லாம் இப்ப வேணாம், அங்க யாரு என்னனு முதல்ல தெரியனும்”, என்றாள் ராணி.
“அதெல்லாம் யார் கேட்டாலும் பண்ண மாட்டோம், திலகா மேடம் சொன்னாங்க, நீ என்ன கேட்டாலும் செஞ்சி குடுக்க சொல்லி, அதான் கேட்டேன்.. ஓகே மேடம் கிவ் மீ 1 or 2 டேய்ஸ்”, என்றான் சிவா.
“மேடம் ஜூஸ்”, என்று அந்த பெண் வந்து வைத்துவிட்டு போனாள்.
“இதுக்கு என்ன சார்ஜ் பண்ணுவீங்க?”, என்றாள் ராணி ஜூசை குடித்தவாறே.
“ஜஸ்ட் 120 ருபீஸ்”, என்றான் சிவா மெனுவை பார்த்து.
“ஹாஹா.. நான் ஜூசை கேக்கல.. நான் கேட்ட டீட்டெய்ல்ஸ்க்கு கேட்டேன்”, என்றாள் ராணி கண்னை சிமிட்டிக் கொண்டே.
“அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம் மேடம், நீங்க கேட்டது ரொம்ப சிம்பிள் திங், ப்ளஸ் நீங்க திலகா மேடமோட ஃப்ரெண்ட், என் ஒய்ஃப் ரூபியும் திலகா மேடமும் ரொம்ப ஃப்ரெண்ட்ஸ், நீங்க கூட கேள்வி பட்டிருப்பீங்க”, என்றான் சிவா.
“ஓஹ்ஹ்!! ரூபி..”, ராணி லேசாக சிரித்தாள்.
சிவா வின் ஃபோன் அடித்தது, சிவா அதை சைலென்ட் செய்தான்.
ராணி ஜூசை குடித்துவிட்டு பில் கேட்டாள்.
“நோ மேடம், இட்ஸ் மை ப்ளஷர்.”, என்றான் சிவா.
ராணி ஒரு வித நிம்மதியோடு வெளி வந்து காரில் ஏறி சென்றாள்.
ராணி நினைத்து பார்த்தாள்.
திலகா சொல்லியிருக்கிறாள்.
ரூபி திலகாவிடம் ஹோட்டல் அறையில் ரெய்டில் சிக்கியவள்.
ரூபியின் புருஷன் சிவா, ஒரு கக்ஓல்ட். ஒரு முறை ஒரு காலேஜ் பையனை ரூபியோடு ஓக்க விட்டு சிவா கையடித்துக் கொண்டிருக்கும்போது கையும் களவுமாக போலீஸில் மாட்டினான்.
திலகா ப்ராத்தல் கேஸ்ல உள்ள தள்ளுவேன்னு சொல்ல, அப்பதான் முதன்முறையா திலகா கக்கோல்ட் பத்தி தெரிஞ்சிக்கிட்டா.
சிவா, தான் ஒரு ப்ரோக்கர் இல்ல என்பதையும், அவனுக்கு தன் மனைவி மற்றவர்களுடன் சந்தோஷமாக இருப்பதை பார்த்து சுய இன்பம் அடைவது புடிக்கும் என்றும், இது அவளுடைய விருப்பத்துடன் தான் நடக்கிறது என்றும் எடுத்து சொல்லி, அவள் சிவாவை விட சின்ன பசங்களைத்தான் விரும்புவா என்பதையும் திலகாவுக்கு புரியவைத்தான்.
திலகாவுக்கு பொம்பளைங்கன்னாதான் ரொம்ப புடிக்கும். அந்த வீக்னெஸை கண்டுபுடிச்ச சிவா, அவன் மனைவி ரூபியை திலகவுக்கு விட்டுக் கொடுத்து அந்த கேஸ்ல இருந்து தப்பிச்சான்.
ரூபியின் புண்டை திலகாவிற்கு ரொம்ப பிடித்துவிட அவனை ஒன்னும் செய்யாமல் விட்டுவிட்டான்.
ஆம்பளையா இருந்தா என்னா பொம்பளயா இருந்தா என்ன, தன் மனைவி மற்றவருடன் சந்தோசமா இருக்குறத பாத்தா போதும்னு சிவாவும் ஒத்துகிட்டான்.
இந்த கதையெல்லாம் திலகா சொன்னது ராணிக்கு ஞாபகம் வந்தது.
ஆனா ராணி இப்போது தான் அந்த சிவாவை சந்தித்திருக்கிறாள்.
ராணி நினைவுகளை அசை போட்டுக் கொண்டே வீடு வந்து சேர்ந்தாள்.
சிவாவின் நம்பரை சேவ் செய்தாள். ‘சிவா டிடக்டிவ் கக்’ என்று சேவ் செய்தாள்.
ராணி கொஞ்சம் அசந்து தூங்கிப் போனாள்.
விழித்துப் பார்க்க, காலேஜ் முடியும் நேரம்.
அவசர அவசரமாக கிளம்பி காலேஜ் சென்றாள்.
ராணி ஜிலு ஜிலுனு காலேஜ் வாசலில் காரை நிறுத்தி இறங்கி சுந்தருக்காக காத்திருந்தாள்.
காலேஜ் பசங்க அத்தனையும் ராணியின் உடலை கண் கொண்டு காமத்தை பொழிய, அதுல சில பசங்க பச்சையா அவளை விமர்சிக்கவும் செய்தார்கள்.
ராணிக்கு இது சகஜம்தான், தினமும் சந்திக்க கூடிய விஷயம் ஆனால் சின்ன சின்ன பசங்க தன்னை ரசிப்பது அவளுக்கு ரொம்ப பிடித்தது, ஏன் கீழே அவளுக்கு நமச்சல் எடுக்க வைத்தது என்று கூட சொல்லலாம்.
ராணியும் தன் பங்கிற்கு தன் உடலை ரசிக்க விட்டு ஆண் பிள்ளைகளை ரசித்துக் கொண்டிருக்க, அவள் தோளில் ஒரு கை தட்டியது.
ராணி முடியை பறக்கவிட்டு திரும்ப சுந்தர் நின்று கொண்டிருந்தான்.
சுந்தரை பார்த்ததும் ராணியின் முகம் சுருங்கியது.
“கண்ணா, ஆர் யூ அல்ரைட்? ஐயம் சாரிடா”, என்றாள் ராணி.
“ஐயம் ஆல்ரைட் ஆண்ட்டி”, என்று சொல்லிவிட்டு காரில் ஏறி அமர்ந்தான்.
ராணி காரை எடுக்க இருவரும் நிசப்தமாக வந்தனர்.
பேசிக் கொள்ளவே இல்லை.
வீடு வந்து இருவரும் உள்ளே போக.
“ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.
ராணி திரும்பி அவனை பார்த்தாள்.
“நான் அம்மாகிட்ட பேசினேன் லன்ச்ல.”, என்றான் சுந்தர்.
ராணி முகத்தில் சற்றும் சலனமோ பதட்டமோ இல்லை. பதிலேதும் சொல்லாமல் அவனையே பார்த்திருந்தாள்.
“நீங்க எது செஞ்சாலும் யோசிக்காம பண்ண மாட்டிங்க, அப்படின்னு சொன்னாங்க, நான் எதிர்பார்த்த மாதிரி அவங்களுக்கு கோபம் வரல, பதிலா, ராணியே இப்படி சொல்லிருக்கான்னா, அதுக்கு நியாயமான காரணம் இருக்கும் ஸோ நீ ஆண்ட்டி சொல்றதை கேளுன்னு சொன்னாங்க”, என்றான் சிவா.
ராணியின் கண்கள் கலங்கியது. சுந்தரை இழுத்து கட்டியணைத்தாள்.
கட்டியணைத்தபடியே நெடு நேரம் இருந்தாள்.
“நீயும் என்னை நம்புறியாடா கண்ணா?”, என்றாள் ராணி கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டே.
“யெஸ் ஆண்ட்டி, நான் நீங்க ஏன் அப்படி சொன்னீங்கன்னு கூட கேக்க போறதில்லை”, என்றான் சுந்தர் கட்டிபிடித்துக் கொண்டே.
ராணி ஒரு பெரு மூச்சு விட்டாள். இறுக கட்டியிருந்த அணைப்பை தளர்த்தினாள்.
ராணிக்கு லேசாக சுந்தரின் சுண்ணி அவள் மேல் முட்டியிருப்பதை உணர்ந்தாள்.
அவளது உதடுகள் லேசாக புன் முறுவல் பூக்கத் தொடங்க, ராணியின் ஃபோன் அடித்தது.
ராணி சட்டுனு விலகி ஃபோனை எடுத்தாள்.
சிவா:- மேடம், ஹாய்.
ராணி:- சொல்லுங்க ஷிவா.
சிவா:- மேடம் யுவர் ரிப்போர்ட் இஸ் ரெடி.
ராணி:- இவளோ சீக்கிரமா? ஐ யம் இம்ப்ரெஸ்டு.
சிவா:- இப்போ நீங்க மார்னிங் வந்த காஃபி ஷாப்புக்கு வர முடியுமா மேம்?
ராணி:- ஓ! சூர். இன் டென் மினிட்ஸ் நான் அங்க இருப்பேன்.
ஃபோனை துண்டித்துவிட்டு ராணி சுந்தரை பார்த்தாள்.
“கண்ணா, ஐயம் கோய்ங் அவுட். நீயும் வரியா? திரும்பி வரும்போது டின்னர் வெளியே சாப்பிட்டு வரலாம்”, என்றாள்
“ஓகே ஆண்ட்டி, ஒரு 5 மினிட்ஸ், ரெஃப்ரெஷ் பண்ணிட்டு வரேன்”, என்று சொல்லிவிட்டு மாடியேறினான் சுந்தர்.
ராணி திலகாக்கு கால் பண்ணினாள்.
திலகா:- ஹலோ!! சொல்லுடி.
ராணி:- ஹேய். உன் ஆளு அதுக்குள்ள வேலை முடிச்சிட்டான்டி.
திலகா:- ஆளா?? யாருடி?
ராணி:- அதான்டி அந்த கக் பையன் சிவா ?
திலகா:- அவனா? ஏய் அவனை கக்னு சொல்லத.. அவனை அப்படி ஆக்கினதே ரூபிதான். அவன் பாவம்டி ஆனா ஸ்மார்ட். அதான் உன்னை கனெக்ட் பண்ணேன். என்ன பொண்டாட்டிய செய்ய முடியாம மத்த பொம்பளைங்களை பதம் பாப்பான். கண்டிப்பா உன்னை பாத்தா ஜொல்லு விடுவான். வேணுமா?
ராணி:- சீச்சி.. எனக்கு அதுல இன்ட்ரெஸ்ட் இல்லன்னு உனக்கு தெரியாதா. அப்படியே பண்ணினா அது இனி கன்னி பையனாதான் இருக்கனும்.
திலகா:- இந்த மாற்றத்தை நான் எதிர்பார்க்கவே இல்லை. எனக்கு அல்லோடு தானே? என்னாலே உன்னை விட முடியாதுடி. சரி சரி, நான் ஒரு என்கொய்ரிக்கு போய்ட்டு இருக்கேன். அப்பறம் பேசுறேன்.
காலை துண்டித்தாள் திலகா.
சுந்தர் ரெடியாகி வந்தான்.
ஒரு ஒயிட் காட்டன் டீ ஷர்ட்டும் டெனிம் ஷார்ட்சும் போட்டிருந்தான்.
அவனது கட்டு மஸ்தான உடம்பை ஒரு நொடி நிதானமாக பார்த்துவிட்டு ராணி கேட்டாள், “கார் ஓட்டுவியாட கண்ணா?”
“ம்ம்!”, என்றான்.
ராணி சாவியை ஹாலில் நின்றவாறே மாடிப்படியில் நின்றிருந்த சுந்தரை நோக்கி வீசினாள்.
சாவி சுந்தரின் முகத்தை நோக்கி பறந்து வர, தலையை லேசாக சாய்த்து கையை ஓங்கி ஒத்தக் கையில் ஸ்டைலாக பிடித்தான் சுந்தர்.
ராணி ஒரு ப்லையிங் கிஸ் குடுத்தாள்.
சுந்தர் காரை ஒட்ட, பக்கத்தில் உட்கார்ந்து அவனை அழகு பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் ராணி.
“ஆண்ட்டி எனக்கு எங்க போகனும்னு வழி தெரியாது. எப்படி போகனும்”, என்றான் சுந்தர்.
ராணி பதிலேதும் சொல்லாமல் தன் ஃபோனில் மேப்பை ஆன் செய்து அந்த காஃபி ஷாப்பின் லொகேஷனுக்கு நேவிகேட் போட்டாள்.
அது காரின் டிஸ்ப்ளேயில் வந்தது.
சுந்தர் அதை ஃபோல்லோ செய்தான்.
ராணி அவனை பார்க்கிறாள் என்பதை சுந்தரும் அறிந்திருந்தான்.
சுந்தரும் அவ்வப்போது ராணியின் முலையை பார்த்தான்.
காஃபி ஷாப்புக்கு வந்து சேர்ந்தான் சுந்தர்.
“கண்ணா, நான் இங்கேயே இறங்கிக்கறேன், நீ கீழே பேஸ்மென்ட்ல பார்க் பண்ணிட்டு வெய்ட் பண்றியா? ஜஸ்ட் டூ மினிட்ஸ்”, என்றாள் ராணி.
“ஓகே ஆண்ட்டி”, என்றான் சுந்தர்.
ராணி இறங்கி செல்ல, அவளது குழுங்கும் குண்டிகளை ரெண்டு நிமிடம் பார்த்துக் கொண்டு இருந்துவிட்டு காரை நகட்டினான் சுந்தர்.


![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)