[Deep_Lover]

அம்மா முதுகைக் காட்டியப்படி கட்டியிருந்த பாவாடை மேல் புதிய பாவாடை கட்டினாள். தலையை திருப்பி என்னை பார்த்து சிரித்தப்படி, “கள்ளத்தனமா பார்க்கிறியா.” என கேட்டாள், நான் மழலையாக சிரித்தப்படி “நான் பார்க்கலேம்மா.” என சொல்ல, “திருட்டுப் பயலே.” என்றாள்.
பிறகு சேலையை கட்டினாள், ஃப்லீட்ஸ் மடிப்பு கொசுவம் எல்லா சிரியாக இருக்கிறதா என பார்த்து சரிச் செய்தாள். பிறகு ஜட்டியை தேடினாள், “அடப்பாவி எல்லா ஜட்டியையும் துவைக்க போட்டுட்டேனே. ஜட்டியை போட்டு அதை அவரே கழட்டுனாத்தான் அவருக்கு புடிக்குமே.” என்று அம்மா தனக்கு தானே பேசுவது எனக்கு நன்றாக கேட்டது.
“ஆபத்துக்கு பாவமில்ல.” என்று அம்மா அப்பாவின் ஆண்கள் போடும் ஜட்டியை எடுத்து போட குணிந்தாள்.
என்னால் கட்டுப்படுத்த முடியவில்லை. சொல்லாமல் இருக்க முடியவில்லை, கைகளை என் முகத்திலிருந்து எடுத்து, “அம்மாஆஆஆஆ.” என கத்தி, ‘அது அப்பா ஜட்டிம்மா.” என சத்தம்போட்டேன்.
திடுக்கிட்டு அம்மா திரும்பி பார்த்தாள். என் குட்டு வெளிப்பட்டுவிட்டதால் சட்டென்று என் இருகைகளால் என் வாயை பொத்தி அடக்க முடியாமல் சிரித்தேன்.
“ஐயையோ...நான் பார்க்கலேம்மா.” என மறுபடியும் கைகளால் கண்களை மூடினேன்.
“சேட்டைப் புடிச்ச பயலே, அம்மா பார்க்காதேன்னு சொன்ன பார்த்திருக்கே. பேட் பாய்.” என்று என் பக்கம் வந்தாள்.
“அம்மா கிட்ட பொய் சொன்னா அம்மா என்ன பண்ணுவா தெரியுமா.” என்றாள் புன்னகையித்தப்படி,
அம்மாவுக்கு பொய்யான கோவம் என எனக்கு தெரியும். அம்மாவுக்கு அப்போது என்மேல் உண்மையான கோவமிருக்கமுடியாது. எதுவாக இருந்தாலும் அன்பால் என்னை கட்டுப்படுத்தவாள்.
“உனக்கு சரியான பணிஷ்மெண்ட் குடுக்கனும்.” என்று அம்மா என் காதை திருகினாள். “அம்மா வலிக்குதும்மா.” என்று நெளிந்தேன்.
அம்மா படுக்கையில் அமர்ந்து என் காதை திருகியப்படி அவள் முன்னாள் இழுத்து நிறுத்தி மறுகையால் என் ஜட்டியை கீழே இறக்கினாள்.
“அம்மா வேணாம்மா...அம்மா வேணாம்மா.” என அவளிடம் என் முகத்தை பாவமாக வைத்து கெஞ்சிக் கொண்டிருன்தேன்.
அம்மா என்னை இழுத்து தன் மடிமேல் குப்புற படுக்க வைத்தாள். என் மென்மையான கச்சிதமான பிட்டங்கள் அம்மணக் காட்சியாக என் அம்மா முன்னால் நின்றது.
“ப்ளீஸ் அம்மா...என்னை விட்டுடு அம்மா...இனிமே நீங்க சொல்றப்படி பார்கக் மாட்டேன்.” என அம்மாவிடம் கெஞ்சினேன்.
அம்மா மென்மையாக மயிலறகால் வருடுவதைப் போல என் பிட்டங்களை கிள்ளினாள். எனக்கு பாசவலி ஏற்பட்டது. என் சின்னஞ்சிறு சதைகளை பிட்டன்கள் அம்மாவின் பாசயடிகளுக்காக காத்துக் கொண்டிருந்தது.
மறுபடியும் கிள்ளினாள். “ஆஆ....அம்மா நான் பார்க்க மாட்டேன்.” என்று வலியெடுத்ததை போல அலறேனேன்.
கைகளால் என் பிட்டங்களை செல்லமாக நாலு தட்டு தட்டினாள். நான் வலி வந்தவனைவ்ப் போல துடித்தேன்.
“இனிமே அம்மா சொல்றப்படி செய்யனும். பொய் சொல்லக்கூடாது. அம்மா பார்க்க கூடாதுன்னு பார்க்க கூடாது சரியா.” என் பிட்டங்களை மாறி மாறி செல்லமாக அடித்தாள் அம்மா.
“பிராமிஸ் அம்மா...வலிக்குதம்மா... இனிமே பொய் சொல்லமாட்டேன்...” என பொய்யாக வலியால் துடிப்பதைப் போல அம்மாவின் மடியில் துள்ளிக் கொண்டிருந்தேன்.
அம்மா சீப்பை எடுத்து இன்னும் பத்தடி கொடுத்தாள்.
“ஐயோ...” என பொய்யாக கத்தினேன்.
அம்மா அதை உண்மை என நம்பி சில வினாடிகள் திகைக்க, நான் கெக்கே பிக்கேன்னு சிரித்தப்படி அம்மாவின் மடியிலிருந்து இறங்கி என் ஜட்டியை தூக்கிப்பிடித்தப்படி அந்த சிறிய ஹாலிலிருந்து சிறிய கிச்சனுக்கு ஓடினேன்.
“மோசக்காரன்...” என அம்மா என்னை செல்லமாக திட்டினாள்.
கிச்சனுக்குள் ஓடி என் ஜட்டியை நன்றாக மேலே இழுத்துவிட்டு என் பிட்டத்தை கையால் தடவிவிட்டேன். அதற்குள் அம்மா லாவமாக அப்பாவின் ஜட்டியை கால்களுக்குள் போட்டு சாமர்த்தியமாக சேலையின் பின் பக்கம் தூக்கி முட்டி வரை ஜட்டியை இழுத்து பிறகு எனக்கு முதுகை காட்டி ஜட்டியை இன்னும் மேலே தூக்கி பிறகு சேலையும் சேர்த்து ஜட்டியை நன்றாக இழுத்து கால்களை ஆட்டி இடுப்பின் இருபக்கம் தட்டி ஜட்டியை அதன் இடத்தில் பொருத்தினாள்.
அம்மாவின் லாவகத்தை நினைத்தால் இன்றும் சிரிப்புதான் வருகிறது.
“வாடா...” என்று திடுட்டுத்தனமாக கிச்சனிலிருந்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த என்னை அழைத்தாள்.
அம்மா பாதி துவிட்டிய தலையை சீப்பால் சீவ ஆரம்பித்தாள். நானும் இன்னொரு சீப்பினாள் ஏதோ சீவ முயன்றேன். அம்மா தலை சீவிவிட்டு பின்னல் போடாமல் முடியில் கிளிப்பு போட்டு அப்படி பின்னால் விட்டாள். பிறகு கண்ணாடி முன் நின்று முகத்துக்கு பவுடர் போட்டாள். பவுடர் கொஞ்சம் அப்பியதைப் போலிருக்க, “அம்மா பவுடரை துடைங்கம்மா.” என்றேன்.
அம்மா சிரித்தப்படி, “அப்பாவுக்கு இப்படியிருந்தாத்தான் புடிக்கும்.” என்று எப்போதாவது போடும் லிப்ஸ்டிக்கை எடுத்து சிவந்த தன் உதட்டை மேலும் சிவப்பாக்கினாள்.
அம்மா அடுத்து குங்குமம் போடுவாள் என உணர்ந்த நான் ஓடிப்போ கிச்சனிலிருக்கும் சாமி படத்தின் மேலிருக்க்ம் குங்குமத்தை எடுத்து வந்தேன். அதை வாங்க அம்மா கையை நீட்டும் போது, “அம்மா நான் போட்டு விடறேன்.” என்று சொன்னேன்.
சில வினாடிகள் உறைந்த அம்மா, பிறகு அடக்க முடியாமல் கொள்ளென்று குலுங்கி குலுங்கி சிரித்தாள். பிறகு ஒரு வித புன்னகையுடன் என்னை பார்த்தாள்.
என் முன்னால் முட்டிப் போட்டு தலையை சற்று குணிந்தாள். என் கண்களை உற்று நோக்கினாள். எனக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. நான் குங்குமம் வைப்பதில் அம்மா ஏன் ஒரு மாதிரி நடந்துக் கொள்கிறாள் என புரியவில்லை.
சிரித்தப்படி, “என் செல்ல வினித் குட்டி...அம்மாவுக்கு குங்குமம் வைடா.” என்றாள். அம்மா முகத்தில் வெட்கம் படர்வதை பார்த்தேன்.
என் பிஞ்சு விரல்களால் அம்மாவின் நடு வகிடில் குங்குமத்தை எடுத்து வைத்து தேய்த்தேன்.
அம்மா என்னை அப்படியே கட்டிப் பிடித்து உச்சி முகர்ந்தாள். அம்மா முகத்தில் அவ்வள்வு வெட்கம் பூரிப்பு பெருமை.
அம்மா எழு முயன்றபோது, “அம்மா பூம்மா...” என்றேன்.
அம்மாவின் முகத்தில் இன்னும் தின்னும் வெட்கம் பூரிப்பு பெருமை தெரிந்தது. என் மூக்கை பிடித்து கசக்கின் இடது வலதுமாக ஆட்டினாள். “சரிடா அதையும் நீயே வை...” என்றாள்.
நான் ஓடிப்போய் டேபிலில் இருக்கும் பூவை எடுத்து வந்து முட்டிப் போட்டுக் கொண்டிருந்த அம்மாவின் பின் பக்கம் வந்தேன். பூ வைக்க தெரியாமல் தடுமாறி நிற்பதை பார்த்து அம்மா குலுங்கலுடன் சிரித்தாள். நானும் வெட்கத்துடன் அம்மாவுடன் சேர்த்து சிரித்தேன்.
பிறகு அம்மா சொல்லியப்படி சேஃப்டி பின் போட்டு அம்மா சொல்லியப்பைட் பூவை தலையில் போட்டு அம்மாவின் அறிவுறைப்படி கிளிப்ஸ் எல்லாம் போட்டேன். அம்மா எழுந்து கண்ணாடி பக்கம் நின்று அப்படியும் இப்படியும் பார்த்தாள்.
“சரியாத்தான் அம்மாவுக்கு குங்குமத்தையும் பூவையும் போட்டிருக்கே.” என வெட்கப்பட்டு, “அப்பாகிட்ட இதை சொன்னா அவர் மூஞ்சி போகிற போக்கை பார்த்து ரசிக்கனும்.” என்று சொல்லி என் பக்கம் திரும்பி, ‘அம்மா அழகா சூப்பர இருக்கேன்னா.” என்று கேட்டாள்.
அம்மா அப்படியே வானத்திலிருந்து குதித்த தேவதைப் போலிருந்தாள்.”அழகா இருக்கீங்கம்மா.” என்றேன்.
கொஞ்ச நேரம் யோசித்த அம்மா, கட்டியிருந்த சேலையை நன்றாக் தொப்புள் தெரிய கீழெ இறக்கினாள். அம்மாவின் பளிங்குப் போன்ற வயிற்றில் முத்தாய்ப்பான வட்டமான ஆழமான தொப்புள் தெரிந்தது. அம்மாவின் கொசுவத்தை சரிச் செய்தாள். சேலை விழுந்து விடுவதைப் போலிருந்தது. “அம்மா சேஎலை ஸ்லிப்பாயி கீழே விழுந்துடும்மா.” என்றேன்.
அம்மா சிரித்தாள், “விழாம நீ புடிச்சிக்கோ...” என்றாள் வெட்கத்துடன். பிறகு, “ஆமா அப்பா வந்தப்புறம் என் உடம்புல சேலையே இருக்காது.” என்றாள் தனக்கு தானே.
அம்மா சிரித்தப்படி அப்படியே ஒரு வட்டமடித்தாள். அம்மாவின் முகத்தில் அவ்வளவு எதிர்ப்பார்ப்பு ஆனந்தம் சந்தோஷம்.
சட்டென்று அம்மாவிடமிருந்த அந்த சந்தோஷ வாசனை வந்தது. அம்மாவின் உடல் சற்று நடுங்கியது. கண்களை மூடி கொஞ்ச நேரம் இருந்தாள். தன் உணர்ச்சிகளை கட்டுபடுத்தினாள்.
”வாடா...அப்பா வர்றாரான்னு பார்ப்போம்.” என்று ஒரு தலைவி தலைவனுக்காக ஏங்கும் குரலில் சொன்னாள்.
நானும் அம்மாவும் வெளியே சுற்றுசுவருக்கு வந்தோம். அம்மா என்னை தூக்க இருவரும் அப்பா வருவாரா என்று கீழே தெருவை எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம். அம்மாவின் முகத்தைப் பார்த்தேன்.
அந்த முகம் இன்னும் நன்றாக நினைவில்லிருக்கின்றது. ஏக்கம் கலந்த முகம்.
என்னையும் ஏங்க வைத்தது தான் அதிசயம். அம்மாவின் ஏதோ ஒன்றிற்காக ஏங்க வைத்தது. அவள் என் மேல் வைத்த அன்பை இன்னும் மேலும் மேலும் வேண்டுமென்று ஏங்க வைத்தது. அவளிடம் இருக்கும் எல்லாமே வேண்டும் என்று ஏங்க வைத்தது.
அம்மாவைப் போல அப்பாவின் மேல் அன்பும் பாசமும் உயிரும் வைத்திருக்கிற வேறு ஒரு அம்மாவைப் பார்க்கவே முடியாது. அம்மாவும் அப்பாவும் ஒருவரை ஒருவருக்கு அடிமைப் பட்டுக் கிடந்தார்கள்.
அந்த அடிமை உணர்ச்சிகளின் பிரதிபலிப்பை நானும் சுவைக்க வேண்டும் என்று தோன்றியது. அம்மாவை அப்படியே கட்டிப் பிடித்து முத்தமிட வேண்டும் என்று வெறி ஏற்பட்டது.
நான் அம்மாவை ஆழமாக பார்ப்பது அம்மாவை உறுத்தியிருக்க வேண்டும்.
சட்டென்று திரும்பி, “என்னடா வினித்...” என்றாள்.
“ஓண்ணுமில்லம்மா...” என்றேன்.
என் காதை பிடித்து அன்பாக மெல்ல திருகி, “அம்மா கிட்டேயேவா ரகசியம், சொல்லுடா என்னான்னு...” என்று பொய் கோவமாக கேட்டாள்.
காது வலித்த மாதிரி நடித்து, “அப்பாவை ரொம்ப லவ் பண்றீங்களா இல்லை என்னை ரொம்ப லவ் பண்றீங்களா...” என கேட்டேன்.
அம்மா கண்களில் மின்னலடித்து மறைந்தது. ஒரு குறும்பு பார்வை தெரிய, “யாரை அம்மா ரொம்ப லவ் பண்ணனும்...அப்பவையா இல்லை உன்னையா...” என்றாள் புன்னகையுடன். அவளின் உடம்பின் உஷ்ணம் என்னை தாக்கியது.
நான் ஒரு நொடிக் கூட யோசிக்காமல், “ என்னை தாம்மா நீங்க லவ் பண்ணனும்...” என்றேன்.
அம்மா மெல்லிய ரகசிய புன்னகை ஒன்றை பரவவிட்டாள். என்னை இடது முலைக்கசங்க தூக்கிக் கொண்டிருந்தாள் அம்மா. முலை தசையில் புதைந்திருந்த அம்மாவின் காம்பு மெல்ல வளர்ந்து இரும்பு கோலிக் குண்டாய என் இடது தொடையை துளைத்தது.
அம்மா முகத்தில் பரவசம்.
“அப்பாவை மட்டும் தான் நான் ரொம்ப லவ் பண்ண முடியும்...” என்றாள் என் காதோராம்.
“ஏன்னம்மா...” ஏக்கமாக கேட்டேன்.
“அப்பத்தான் நீ பொறந்திருக்க முடியும்...” என்று கன்னத்தில் முத்தமிட்டாள்.
“என்னை ரொம்ப லவ் பண்ணக்கூடாதா...” என்று கேட்டேன்.
“பண்ணலாம்...” கொஞ்சம் நிறுத்திய அம்மா, ”ஆனா அப்பா கோவிச்சுப்பாரே...” என்றாள் மெல்லிய குறும்பு சிரிப்புடன்.
அம்மாவின் பிடி இறுகியது.
நான் அம்மாவின் காதுப் பக்கம் போய்“அப்பாவுக்கு தெரியாம என்னை ரொம்ப லவ் பண்ணுமா...” என்று அவளுக்கு மட்டும் கேட்குமாறு சொன்னேன்.
“எனக்கு பயமா இருக்கும்டா... அப்பாவுக்கு தெரிஞ்சா என்னையும் உன்னையும் தொலைச்சிப்புடுவாரு...” என்றாள் பயத்துடன். எனக்கு அது பொய் என்று தெரிந்தது.
நான்,“அப்பாவுக்கு தெரிய வேணாம். நானும் சொல்லமாட்டேன் நீயும் சொல்லவேண்டாம்...நமக்குள்ள சீக்ரெட்டா இருக்கட்டும்...” என்று ஏக்கத்துடன் கிசுகிசுத்தேன்.
“ஆனா...அப்பா எப்படியோ கண்டுப்புடிச்சிருவாரு வினித்...” என்றாள் சிரித்தப்படி
“அப்போ என்ன பண்ணனும்....” என்றேன்.
என்னை ஆழமாக பார்த்து “அம்மா சொல்ற மாதிரி நடக்கனும்...” என்றேன்.
“சரிம்மா...”
“என்ன நடந்தாலும் பயப்படக் கூடாது... யார் கிட்டேயும் சொல்லக் கூடாது...” அம்மா என்னை கொஞ்சம் உலுக்கியப்படி சொன்னாள்.
என்னுள் ஒரு அசைக்கமுடியாத தீர்மானம் ஏற்பட,“சரிம்மா...” என்றேன்.
என்னை இன்னும் ஆழமாகப் பார்த்தப்படி, “அம்மாவை தப்பா நினைக்க கூடாது, அசிங்கமா நினைக்க கூடாது...” என்றாள்.
“சரிம்மா...” என்றேன்.
“எல்லாம் உன்னை ரொம்ப லவ் பண்றதுக்காக அம்மா செய்யறதா நினைச்சுக்கனும்...எல்லாம் உன் சந்தோஷத்துக்காக நினைச்சுக்கனும்...பயமே படக்கூடாது...சரியா...” என்றாள்.
“சரிம்மா...” அம்மாவை இன்னும் இறுக்கமாக கழுத்தைச் சுற்றி பற்றிக் கொண்டுச் சொன்னேன்.
“நம்பலாம்மா...” பூரிப்புடடன் கேட்டாள்.
“நம்பலாம்மா...” என்றேன் உறுதியாக.
அம்மா என் சிறிய உதட்டை தன் இதழ்கலால் கவ்வி முத்தமிட்டாள். நான் கண்களை மூடி திரும்பி முத்தமிட்டேன். அந்த முத்தத்தில் ஒரு இனம் புரியாத ஈர்ப்பு இருந்தது. அம்மாவின் உதடுகள் தடித்திருந்தன. ஈரம் அதிகமாக இருந்தது. உடல் இறுக்கமாக நடுக்கமாக இருந்தது. கசங்கியிருந்த அம்மாவின் இடது முலை பெரிதானது. காம்பு ஈட்டியை போல என் இடது தொடையை குத்தியது. அம்மாவின் அன்பு ஆனந்தமாக என்னுள் பாய்ந்தது. முதன்முறையாக பரவசம் ஏற்பட்டது.
முத்தம் இன்னும் ஆழமாக இருந்தது. அம்மாவின் இந்த முத்தத்தை வித்தியாசமாக உணர்ந்தேன். என்றுமில்லாத முத்தம். கட்டற்ற தாய்த்தன்மையின் முத்தம். புரியாத பல உணர்ச்சிகளை மேலெழும்ப வைத்தது.
அந்த முத்தத்திலிருந்து விலக முடியாது என்று நினைத்தேன்.
அதே நேரத்தில் கீழே ஆட்டோ வந்து நிற்கும் சத்தம் கேட்க, அம்மா முத்தத்தை விலகாமல் திரும்பி பார்க்க அப்பா இறங்கிக் கொண்டிருந்தார்.
என்னை அறியாமல் அந்த முத்த பிடிப்பிலிருந்து வலுக்கட்டாயமாக விலகி, “அப்பா வந்துட்டாரும்மா...” என்று சத்தமெழுப்பி, அம்மா பிடியிலிருந்து விலகி கீழே குதித்து, ஓடினேன்.