విడాకులు: సర్వస్వం కోల్పోయిన భర్త!

[SivaSai]

అంతిమ తీర్పు

ఉదయం తొలి కిరణాలు నగరంలోని అతిపెద్ద న్యాయస్థానం యొక్క విశాలమైన తెల్లటి గుమ్మటం మీద పడినప్పుడు, ఆ ప్రాంగణమంతా ఒక అద్భుతమైన స్వర్ణ కాంతితో నిండిపోయింది. ఈ రోజు సాధారణమైన రోజు కాదు. ఈ దేశంలోని వేలాది మంది సామాన్య ప్రజలు ఏ రోజు కోసమైతే పగలనక, రాత్రనక కన్నీళ్లతో ఎదురుచూశారో, ఈ రోజు ఆ రోజు. ఈ రోజు ఆ పదిహేడు వందల కోట్ల భారీ అవినీతి మరియు వేలాది మంది నిరపరాధులైన పురుషులను తప్పుడు వ్యాజ్యాలలో ఇరికించిన వ్యాజ్యం యొక్క తుది తీర్పు రోజు.

ఉదయం సరిగ్గా పది గంటలకు, న్యాయస్థానం యొక్క పెద్ద ఇనుప గేటు ముందు ఒక తెల్లటి సాధారణ కారు వచ్చి ఆగింది. కారు తలుపులు తెరుచుకుని, ఒకరి తర్వాత ఒకరుగా అర్జున్, విక్రమ్, రజత్ మరియు వారికి అతిపెద్ద ధైర్యమైన న్యాయమూర్తి రావు గారు బయటకు వచ్చారు.

ఈ రోజు అర్జున్ ఆ పాత, బలహీనమైన, భయస్తుడిలా కనిపించడం లేదు. ఒకప్పుడు అబద్ధపు నిందలకు భయపడి, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ లాఠీ దెబ్బలకు తన కాలు విరగ్గొట్టుకుని, నగరం చీకటి సందుల్లో కుక్కలా దాక్కుని తిరిగిన ఆ అబ్బాయి, ఈ రోజు పూర్తిగా వేరే మనిషి. అతని ఒంటి మీద శుభ్రమైన, సాధారణ దుస్తులు ఉన్నాయి. అతని భుజాలు విశాలంగా ఉన్నాయి, నడకలో ఎలాంటి భయం గానీ, సంకోచం గానీ లేదు. అతని విరిగిన కాలి గాయం ఇంకా కొద్దిగా ఉంది, కానీ ఆ నొప్పి ఈరోజు అతని మనోధైర్యం ముందు పూర్తిగా ఓడిపోయింది. అతను ఈరోజు అత్యంత ఆత్మవిశ్వాసంతో, దృఢంగా ఉన్న పురుషుడు. అతని చూపు సూటిగా, స్పష్టంగా ఉంది.

వారి చుట్టూ వేలాది మంది సామాన్య ప్రజలు గుమిగూడారు. వీరంతా ఏదో ఒక రోజు తప్పుడు చట్టాలకు బలైపోయినవారే, లేదా అర్జున్ యొక్క ఈ నిజాయితీ పోరాటాన్ని మనస్ఫూర్తిగా సమర్థించినవారే. వారు అర్జున్‌ను చూసి చప్పట్లు కొట్టారు. కొందరు అర్జున్ వైపు పువ్వులు విసిరారు. అర్జున్ రెండు చేతులు జోడించి అందరికీ నమస్కరించాడు. అతని కళ్ళలో ఎలాంటి అహంకారం లేదు, కేవలం ఒక ప్రశాంతమైన కృతజ్ఞత మాత్రమే ఉంది.

న్యాయమూర్తి రావు గారు అర్జున్ వీపుపై చేయి వేసి, "పద అర్జున్. ఈరోజు లోపలికి వెళ్లి మన చివరి పని పూర్తి చేయాలి. ఈరోజు సత్యం గెలిచే రోజు," అన్నారు.

ఆ నలుగురూ చాలా నెమ్మదిగా, దృఢమైన అడుగులతో న్యాయస్థానం యొక్క విశాలమైన మెట్లు ఎక్కి పైకి వెళ్లసాగారు. న్యాయస్థానం లోపల పెద్ద చెక్క తలుపును నెట్టుకుని వారు ప్రధాన న్యాయమూర్తి విశాలమైన గదిలోకి అడుగుపెట్టినప్పుడు, గదిలోని వాతావరణం గంభీరంగా ఉంది.

గదిలోని ఒక పక్కన, ఆ సుపరిచితమైన సాక్షి బోనులో తల దించుకుని నిలబడి ఉన్నారు — శేఖర్ చౌదరి, మాయ మరియు రావుిల.

అర్జున్ ఏకధాటిగా వారి వైపు చూశాడు. ఒకప్పుడు ఖరీదైన విదేశీ దుస్తులు ధరించి, చేతికి లక్షల రూపాయల గడియారం పెట్టుకుని తనను తాను ఈ నగరానికి దేవుడిగా భావించిన శేఖర్ చౌదరి, ఈరోజు జైలు ఖైదీ సాధారణ దుస్తులలో ఉన్నాడు. అతని కళ్ళ కింద నల్లటి వలయాలు, బుగ్గలు లోపలికి పీక్కుపోయాయి. అతని ముఖంలో ఈరోజు ఎలాంటి అహంకారం లేదు, పైశాచిక నవ్వు లేదు, కేవలం తీవ్రమైన భయం, పూర్తి ఓటమి యొక్క ఆనవాళ్లు మాత్రమే ఉన్నాయి. అతను నేల వైపు తల దించుకుని చూస్తున్నాడు, ఎవరి కళ్ళలోకి చూసే ధైర్యం కూడా కోల్పోయినట్టుగా.

మాయ, రావుిల పరిస్థితి కూడా అచ్చం అలాగే ఉంది. ఒకప్పుడు తన అందం, డబ్బు అహంకారంతో అర్జున్‌ను వీధి బిచ్చగాడని తిట్టిన మాయ, ఈరోజు ఆ అందానికి సంబంధించిన ఆనవాళ్లేవీ లేవు. ఆమె జుట్టు చెదిరిపోయి, ముఖం పాలిపోయి ఉంది. ఆమె భయంతో గజగజ వణికిపోతోంది. వారిద్దరికీ అర్థమైపోయింది, తాము అబద్ధాలతో కట్టుకున్న సామ్రాజ్యం శాశ్వతంగా మట్టిలో కలిసిపోయిందని. వారి మహిళా వేధింపుల దొంగ కన్నీళ్ల నాటకం ఈరోజు ఈ న్యాయస్థానం యొక్క దృఢమైన గోడల మధ్య పనిచేయదని.

అకస్మాత్తుగా న్యాయస్థానం లోపల ఒక గంభీరమైన స్వరం వినిపించింది. ప్రధాన న్యాయమూర్తి తన ఉన్నతమైన ఆసనంపై వచ్చి కూర్చున్నారు. గది మొత్తం సూది పడ్డా వినిపించేంత నిశ్శబ్దం ఆవరించింది.

ఈ రోజులోని అతిపెద్ద ఆశ్చర్యం రాజీవ్. ఆ ప్రభుత్వ ఖాతాల అధికారి, ఒకప్పుడు డబ్బు మీద ఆశతో, శేఖర్ మీద భయంతో కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాడు. ఈరోజు ఆ రాజీవ్‌ను సాక్షి బోనులోకి పిలిచినప్పుడు, అతను కొంచెం కూడా వణకలేదు, భయపడలేదు.

రాజీవ్ నిటారుగా నిలబడ్డాడు. అతను పవిత్ర గ్రంథాన్ని తాకి, తాను చెప్పేదంతా నిజమేనని ప్రమాణం చేశాడు. తర్వాత అతను అత్యంత స్పష్టమైన, గట్టి స్వరంతో న్యాయమూర్తి ముందు నిజాలన్నీ కక్కేయడం మొదలుపెట్టాడు.

"అయ్యా, నేను చాలా పెద్ద పాపం చేశాను," రాజీవ్ ప్రశాంతమైన స్వరంతో అన్నాడు. "డబ్బుకు ఆశపడి శేఖర్ చౌదరి యొక్క అన్ని నకిలీ పత్రాల లెక్కలను నా చేతులతోనే తయారుచేశాను. రావుిల, మాయ కలిసి నకిలీ సంస్థలు స్థాపించి మహిళా రక్షణ పేరుతో ప్రభుత్వం నుండి కోట్లాది రూపాయలు దొంగిలిస్తున్నారని నాకు తెలుసు. వాళ్ళు కేవలం డబ్బే దొంగిలించలేదు అయ్యా, వాళ్ళు వేలాది మంది సాధారణ, నిరపరాధులైన పురుషులను తప్పుడు వ్యాజ్యాలలో జైలుకు పంపించారు, ఎందుకంటే తమ అవినీతి గురించి ఎవరికీ తెలియకూడదని. నోరు విప్పితే నా కుటుంబాన్ని అంతం చేస్తానని శేఖర్ చౌదరి నన్ను బెదిరించాడు. కానీ ఈరోజు నేను అన్ని భయాల నుండి విముక్తుడయ్యాను. ఈ పత్రాలు, ఈ బ్యాంకు ఖాతాల లెక్కలు అన్నీ నిజం. నా తప్పులన్నింటినీ నేను అంగీకరిస్తున్నాను."

రాజీవ్ ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా శేఖర్ చౌదరి యొక్క అన్ని రహస్య ఒప్పందాలు, విదేశాలకు డబ్బు పంపిన లెక్కలు, మరియు అర్జున్‌ను తప్పుడు హత్య వ్యాజ్యంలో ఇరికించే అన్ని నీచమైన కుట్రల గురించి న్యాయమూర్తి ముందు వివరించాడు.

ప్రధాన న్యాయమూర్తి తన కళ్ళజోడు సర్దుకుని అత్యంత శ్రద్ధగా రాజీవ్ మాటలను విన్నారు. ఆయన ముందు బల్లపై ఉన్న వేయి పుటల సాక్ష్య పత్రాలను క్షుణ్ణంగా పరిశీలించారు. ఆయన చూపు కఠినంగా మారింది. అత్యంత జ్ఞానవంతుడు, నిజాయితీపరుడైన వ్యక్తిగా ఆయనకు స్పష్టంగా అర్థమైంది, ఈ దేశంలోని అత్యంత పవిత్రమైన, మంచి చట్టాన్ని—మహిళా రక్షణ చట్టాన్ని—ఈ దురాశపరులు తమ మురికి వ్యాపారానికి ఎలా వాడుకున్నారో. వారు కేవలం డబ్బు దొంగిలించలేదు, సమాజం నమ్మకంతో ఆడుకున్నారు.

న్యాయమూర్తి తన చేతిలోని కలం బల్ల మీద పెట్టారు. ఆయన ఒక లోతైన నిట్టూర్పు విడిచారు. న్యాయస్థానపు గది మొత్తం ఊపిరాడని నిశ్శబ్దంలో మునిగిపోయింది.

న్యాయమూర్తి తన కళ్ళజోడు తీసి బల్ల మీద పెట్టారు. ఆయన బోనులో నిలబడి ఉన్న శేఖర్ చౌదరి, మాయ వైపు ఏకధాటిగా చూశారు. ఆయన కళ్ళు కోపంతో జ్వలజ్వల మండుతున్నాయి. ఆయన తన తీర్పు పత్రాన్ని చేతిలోకి తీసుకున్నారు. అర్జున్, విక్రమ్, రజత్‌ల గుండెలు వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలయ్యాయి. ఈ ఒక్క కాగితం మీదే వారి ఇన్నాళ్ళ రక్త కన్నీళ్ల పోరాట భవిష్యత్తు ఆధారపడి ఉంది. న్యాయమూర్తి నిజంగా ఈ శక్తివంతమైన రాక్షసులకు ఆ కఠిన శిక్ష విధిస్తారా, లేక చట్టంలోని ఏదైనా లొసుగు నుండి జారుకుని వారు మళ్ళీ ఒక కొత్త అవకాశం పొందుతారా? న్యాయమూర్తి నోటి నుండి వెలువడే మొదటి పదం ఏమై ఉంటుంది?