విడాకులు: సర్వస్వం కోల్పోయిన భర్త!

[SivaSai]

పాపాల సామ్రాజ్యానికి ముగింపు

ఆదిత్య గదిలోకి వస్తూనే తలుపు చట్రాన్ని గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. ఎంత వేగంగా పరిగెత్తుకొచ్చాడంటే, అతని ఛాతీ ఉక్కుతిత్తుల్లా పైకీ కిందకీ కదులుతోంది. అతని కళ్ళు భయంతో పెద్దవయ్యాయి.

"న్యాయమూర్తి గారూ! ఒక చాలా చెడ్డ వార్త ఉంది," ఆదిత్య గొంతు భయంతో వణుకుతోంది. "మన వాళ్ళు ఇప్పుడే కబురు చేశారు, గూఢచారులు రావుిలను తీసుకువెళ్తుండగా, శేఖర్ పెద్ద న్యాయవాదులు నడిదారిలో సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల కారును ఆపారు. వాళ్ళు న్యాయస్థానం నుండి ఒక ప్రత్యేక ఉత్తర్వు లేదా ఆదేశం తీసుకువచ్చారు. దాని ప్రకారం రావుిలను సాధారణ జైలులో కాకుండా, ఒక ప్రభుత్వ అతిథి గృహంలో ప్రత్యేక భద్రత నడుమ ఉంచుతున్నారు. అక్కడ శేఖర్ మనుషులు కూడా నిఘా పెట్టగలరు. అన్నింటికన్నా ముఖ్యమైన విషయం ఏమిటంటే..."

ఆదిత్య కాసేపు ఆగి ఒక పెద్ద గుటక మింగాడు. అతని చూపు ఇప్పుడు అర్జున్ వైపు ఉంది.

"ఏమైంది? ఎందుకు ఆగిపోయావు?" విక్రమ్ ముందుకు వచ్చి అసహనంగా అడిగాడు.

"శేఖర్ న్యాయవాదులు ఇప్పుడే వార్తా మాధ్యమాలకు ఒక పెద్ద ప్రకటన ఇచ్చారు," ఆదిత్య భయపడుతూ అర్జున్ వైపు చూస్తూ చెప్పడం మొదలుపెట్టాడు. "వాళ్ళు చెప్పిందేమిటంటే, అర్జున్ ఇచ్చిన సాక్ష్యాలన్నీ పూర్తిగా నకిలీవట. శేఖర్ న్యాయవాదులు రేపు ఉదయమే న్యాయస్థానంలో అర్జున్, విక్రమ్, మీ మీద వందల కోట్ల రూపాయల భారీ పరువు నష్టం దావా వేయబోతున్నారు. అర్జునే అసలు నేరస్థుడని, కుట్ర పన్ని ఇదంతా చేశాడని ప్రజలు నమ్మేలా ఈ కేసును తిప్పుతున్నారు."

పోరాటం ముగియలేదు, బదులుగా ఇది ఇప్పుడు మరింత మురికిగా, చట్టపరమైన, మరియు తీవ్రమైన మానసిక యుద్ధంగా మారబోతోంది. అర్జున్ నిశ్శబ్దంగా కూర్చుని ఈ మాటలు విన్నాడు. శేఖర్ చౌదరి అనే ఈ రాక్షసుడు బహుశా కొద్దిగా గాయపడ్డాడేమో కానీ, అతను చావలేదని అర్థం చేసుకున్నాడు. అతని అధికారపు మూలాలు చాలా లోతుగా ఉన్నాయి. గాయపడిన రాక్షసుడు తిరిగి నిలబడినప్పుడు, అతను ప్రపంచంలోనే అత్యంత భయంకరమైన జంతువుగా మారతాడు.

మరోవైపు, నగరం చివరున, ఒక మురికి, దుర్గంధభరితమైన మురికివాడలోని చీకటి గదిలో ఒక విరిగిన చెక్క కుర్చీలో కూర్చుని ఉన్నాడు శేఖర్ చౌదరి. ఢిల్లీలోని అత్యంత ఖరీదైన, విలాసవంతమైన మిద్దెపై విలాసవంతమైన నివాసాన్ని వదిలి ఈరోజు అతను ఈ నరకంలోకి వచ్చి నిలబడ్డాడు. ఇంటి పైకప్పు కారుతోంది, గోడల పెచ్చులు ఊడిపోయాయి. రోడ్డు పక్కన ఉన్న మురికి కాలువ వాసన గదిలోకి వస్తోంది. ఖరీదైన పానీయాలు తప్ప మామూలు నీళ్లు కూడా ముట్టని శేఖర్, ఈరోజు చెమటతో తడిసి ముద్దయిపోయాడు. అతని కళ్ళ కింద నల్లటి వలయాలు, ముఖమంతా తీవ్రమైన భయం, అలసట ఆనవాళ్లు స్పష్టంగా కనిపిస్తున్నాయి.

అతని ముందు తల దించుకుని నిలబడి ఉన్నారు రాణా, మరో ముగ్గురు నలుగురు గూండాలు. వారి చేతుల్లో ఇప్పుడు పెద్ద ఆయుధాలేవీ లేవు. వాళ్ళంతా సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లంటే భయంతో వణికిపోతున్నారు. శేఖర్ ముందు ఒక చిన్న, పాత కంప్యూటర్ ఉంది. అతను కాసేపటి క్రితం తీవ్ర నిరాశతో తాను కూడబెట్టిన డబ్బు లెక్కలు చూసుకోవడానికి ప్రాణపణే ప్రయత్నిస్తున్నాడు. దేశం విడిచి పారిపోలేకపోయినా, తన విదేశీ బ్యాంక్ ఖాతాలలో ఉన్న వేల కోట్ల రూపాయలతో మళ్ళీ కొత్తగా తన సామ్రాజ్యాన్ని మొదలుపెట్టవచ్చని అనుకున్నాడు.

కానీ కంప్యూటర్ తెర అతనికి చూపించిన నిజం, అతడిని సజీవ సమాధి చేయడానికి సరిపోతుంది. శేఖర్ తన మొదటి రహస్య బ్యాంక్ ఖాతాలోకి వెళ్ళడానికి ప్రయత్నించాడు. తెరపై ఎర్ర అక్షరాలతో ఒకే పదం కనిపించింది— 'జప్తు చేయబడింది'. అతను రెండో ఖాతాలోకి వెళ్ళడానికి ప్రయత్నించాడు. అక్కడ కూడా అవే ఎర్ర అక్షరాలు. ఒకదాని తర్వాత ఒకటి, అతని నకిలీ సంస్థలు, రహస్యంగా దాచిన డబ్బు ఖాతాలన్నీ ప్రభుత్వ ఆదేశాల మేరకు పూర్తిగా మూసివేయబడ్డాయి. దేశ ప్రధానమంత్రి ఎలాంటి లొసుగు వదల్లేదు. ఆయన ఒక్క రాత్రిలోనే శేఖర్ పదిహేడు వందల కోట్ల కలను మట్టిలో కలిపేశారు.

రాణా చేతిలో ఉన్న ఒక చిన్న రేడియోలో రావుిల పట్టుబడిన వార్త నిరంతరాయంగా వస్తోంది. రాణా భయంతో ఒక గుటక మింగి, "సార్, రావుిల సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు అన్నీ చెప్పేసింది! ఇప్పుడు గూఢచారులకు మీ బినామీ కర్మాగారం గురించి తెలిసిపోతుంది. వాళ్ళు వెతుక్కుంటూ ఈ మురికివాడకు కూడా వచ్చేయొచ్చు సార్! ఇప్పుడు మన పరిస్థితి ఏంటి?" అన్నాడు.

శేఖర్, రాణా చేతిలోంచి ఆ చిన్న రేడియోను ఒక్క ఉదుటున లాక్కున్నాడు. తర్వాత దాన్ని నేలకేసి కొట్టి ముక్కలు ముక్కలు చేశాడు. అతని గుండెల్లో ఇప్పుడు తీవ్రంగా ఊపిరాడని పరిస్థితి. తానిప్పుడు ఈ నగరానికి దేవుడిని కాదని శేఖర్‌కు బాగా అర్థమవుతోంది. కేంద్ర దర్యాప్తు సంస్థ నగరం మొత్తాన్ని ఒక వలలా చుట్టుముట్టింది. నగరంలోని అన్ని రోడ్లు, స్టేషన్లలో తన పేరు మీద హెచ్చరిక జారీ చేయబడింది. దేశం విడిచి పారిపోవడానికి ఇక ఏ దారీ లేదు. అతని దగ్గర ఇప్పుడు రాజకీయ బలం లేదు, డబ్బు లేదు. ఒకవేళ అతను పట్టుబడి కారాగారానికి వెళితే, అక్కడి సాధారణ ఖైదీలు—అతని తప్పుడు చట్టాల బారినపడి సంవత్సరాల తరబడి మగ్గిపోతున్నవాళ్ళు—అతడిని బతికుండగానే కొట్టి చంపేస్తారు.

ఈ మురికి, కుళ్ళిన గది నాలుగు గోడల మధ్య నిలబడి శేఖర్‌కు అర్జున్ వర్మ గుర్తుకొచ్చాడు. ఏ అధికారమూ లేని ఒక సాధారణ, కుంటి కుర్రాడు, ఒంటరిగా తన పదేళ్ల సామ్రాజ్యాన్ని, పదిహేడు వందల కోట్ల సామ్రాజ్యాన్ని మట్టిలో కలిపేశాడు! శేఖర్ గుండెల్లో ఒక పైశాచికమైన పట్టుదల, తీవ్రమైన ప్రతీకారేచ్ఛ గూడుకట్టుకున్నాయి. తాను ఈరోజు అంతమైతే, ఎట్టి పరిస్థితుల్లోనూ ఒంటరిగా అంతం కాకూడదని నిర్ణయించుకున్నాడు. అర్జున్‌కు జీవితాంతం అణువణువునా కాల్చేసే ఒక దెబ్బ కొట్టి వెళ్ళాలి.

హైదరాబాద్ శివార్లలోని ఆ పాడుబడిన రహస్య స్థావరంలో రాత్రి మరింత చిక్కబడింది. రజత్ నొప్పితో మూలుగుతున్నాడు, అతని తల కట్టు మళ్ళీ ఎర్రగా మారింది. ఆ రాత్రి వాళ్ళ దగ్గర సరిగ్గా తినడానికి కూడా ఏమీ లేదు. గెలుపు సంబరాలు లేవు, ఆనందం లేదు. కేవలం ఒక సుదీర్ఘమైన, చీకటి న్యాయపోరాటం కోసం భయంకరమైన నిరీక్షణ మాత్రమే ఉంది.

సరిగ్గా ఆ తీవ్ర నిరాశ క్షణంలో, గదిలో ఉన్న అందరూ ఒక తెలియని భయంలో మునిగిపోయి ఉన్నప్పుడు, అర్జున్ జేబులో ఉన్న అతని సొంత ఫోన్ అకస్మాత్తుగా మోగింది.

అర్జున్ ఉలిక్కిపడి ఫోన్ తీశాడు. పగిలిన తెరపై పరిచయమున్న నంబర్ ఏమీ లేదు, కేవలం 'తెలియని నంబర్' అని ఉంది. ఇంత రాత్రి ఈ నంబర్ నుండి ఎవరై ఉంటారు? అర్జున్ గుండె ఒక్కసారిగా దడదడలాడటం మొదలైంది. అతను వణుకుతున్న చేతులతో ఫోన్‌ను చెవి దగ్గర పెట్టుకున్నాడు.

ఫోన్ అవతలి నుండి మామూలు 'హలో' వినిపించలేదు. బాగా పరిచయమున్న, అత్యంత చల్లని, మృత్యువులా శీతలమైన ఒక స్వరం వినిపించింది.

"నువ్వు గెలిచావని అనుకున్నావా బిచ్చగాడా?" శేఖర్ చౌదరి గొంతు అర్జున్ చెవిలోకి ఒక విషసర్పంలా దూరింది. "ఒక సాధారణ కుర్రాడివై ఉండి నా పదిహేడు వందల కోట్ల సామ్రాజ్యాన్ని మట్టిలో కలిపేశావు! నన్ను రోడ్డున పడేశావు. కానీ నువ్వొక విషయం మర్చిపోయావు, ఒక రాక్షసుడు మునిగితే, ఎప్పుడూ ఒంటరిగా మునగడు."

అర్జున్ పిడికిలి బిగుసుకుంది. అతని దవడలు గట్టిపడ్డాయి. "ఎక్కడ దాక్కున్నావురా శేఖర్? సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు నిన్ను ఎలాగైనా పట్టుకుంటారు."

"సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు నన్ను పట్టుకునే ముందు, నువ్వు ఒకసారి మీ ఊరిలో ఉన్న ఇంటిని చూసుకో," శేఖర్ పైశాచికానందంతో నవ్వుతూ అన్నాడు. అతని స్వరంలో ఒక పిచ్చి హంతకుడు దాగి ఉన్నాడు. "నీ ఆ తల్లిదండ్రులు... రేపటి ఉదయాన్ని వారు చూడలేరు. నేను అంతమైతే, మీ అందరినీ అంతం చేశాకే చస్తాను. ధైర్యం ఉంటే నీ తల్లిదండ్రులను కాపాడుకో చూద్దాం అర్జున్!"

ఖట్ అని ఫోన్ ఆగిపోయింది.

ఒక్క క్షణంలో అర్జున్ కాళ్ళ కింద భూమి కదిలిపోయింది. అతని కళ్ళు భయంతో పెద్దవయ్యాయి. తన వృద్ధులైన తల్లిదండ్రులు ఊరిలో ఆ ఇంట్లో ఒంటరిగా ఉన్నారని, ఈ అర్ధరాత్రి వారిని కాపాడేందుకు అక్కడ ఎవరూ లేరని అతనికి గుర్తొచ్చింది. శేఖర్ లాంటి ఒక పిచ్చి, అధికారం కోల్పోయిన హంతకుడు ఇప్పుడు తన చేతుల్లోకి చట్టాన్ని తీసుకున్నాడు. అర్జున్ తన విరిగిన కాలితో ఈ చీకటి రాత్రిలో అంత దూరంలో ఉన్న ఊరికి వెళ్ళి తన తల్లిదండ్రులను ఈ రాక్షసుడి చేతి నుండి ప్రాణాలతో తీసుకురాగలడా? లేక ఈ న్యాయపోరాటం మధ్యలోనే అతను తన అత్యంత ఆత్మీయుల రక్తాన్ని చూడాల్సి వస్తుందా?