విడాకులు: సర్వస్వం కోల్పోయిన భర్త!

[SivaSai]

శేఖర్ చౌదరి చివరి ఆట

ఢిల్లీలోని అత్యంత ఖరీదైన, విలాసవంతమైన ఇంటిని వదిలి శేఖర్ చౌదరి ఈ రోజు ఎక్కడికి వచ్చిపడ్డాడు! నగరం చివరున, ఒక మురికి, దుర్గంధభరితమైన మురికివాడలోని ఒక చీకటి గదిలో అతను దాక్కుని ఉన్నాడు. ఇంటి పైకప్పు కారుతోంది, గోడల పెచ్చులు ఊడిపోయాయి. దారి పక్కన కుళ్ళిపోతున్న మురికి కాలువ వాసన గదిలోకి వస్తోంది. ఖరీదైన పానీయాలు తప్ప మామూలు నీళ్లు కూడా ముట్టని శేఖర్, ఈ రోజు చెమటతో తడిసిపోయి ఒక విరిగిన చెక్క కుర్చీలో కూర్చుని ఉన్నాడు. అతని కళ్ళ కింద నల్లటి వలయాలు, ముఖమంతా తీవ్రమైన భయం కొట్టొచ్చినట్టు కనిపిస్తోంది.

అతని ముందు రాణా, ఇంకా ముగ్గురు-నలుగురు రౌడీలు నిలబడి ఉన్నారు. వాళ్ళ చేతుల్లో ఇప్పుడు పెద్ద ఆయుధాలేవీ లేవు. వాళ్ళంతా భయంతో వణికిపోతున్నారు. శేఖర్ ముందు ఒక చిన్న కంప్యూటర్ ఉంది. అతను కాసేపటి క్రితం తీవ్ర నిరాశతో తాను కూడబెట్టిన డబ్బంతా లెక్క చూసుకోవాలని ప్రయత్నించాడు. దేశం విడిచి పారిపోలేకపోయినా, తన విదేశీ బ్యాంక్ ఖాతాలో ఉన్న వేల కోట్ల రూపాయలతో మళ్ళీ కొత్తగా అంతా మొదలుపెట్టవచ్చని అతను భావించాడు.

కానీ కంప్యూటర్ తెర అతనికి చూపించిన నిజం, అతన్ని సజీవ సమాధి చేయడానికి సరిపోతుంది. శేఖర్ తన మొదటి రహస్య బ్యాంక్ ఖాతాలోకి వెళ్ళడానికి ప్రయత్నించాడు. తెరపై ఎర్రటి అక్షరాలతో 'జప్తు చేయబడింది' అని రాసి ఉంది. రెండో ఖాతాలోకి వెళ్ళడానికి ప్రయత్నించాడు. అక్కడ కూడా అదే రాత. ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా అతని నకిలీ సంస్థలు, రహస్యంగా దాచిన డబ్బు ఖాతాలన్నీ ప్రభుత్వ ఆదేశాల మేరకు పూర్తిగా మూసివేయబడ్డాయి. దేశ ప్రధానమంత్రి ఎలాంటి అవకాశం ఇవ్వలేదు. ఆయన ఒక్క రాత్రిలోనే శేఖర్ పదిహేడు వందల కోట్ల కలను మట్టిలో కలిపేశారు.

శేఖర్ కి ఇప్పుడు అర్థమవుతోంది, తాను ఇక ఈ నగరానికి దేవుడిని కాదని. అతను ఇప్పుడు ఒక సాధారణ, అధికారం లేని నేరస్థుడు. అతని దగ్గర ఇప్పుడు రాజకీయ బలం లేదు, డబ్బు లేదు. అతని జేబులో ఉన్న కొన్ని వేల రూపాయలతో బహుశా వారం రోజులు కూడా పారిపోలేడు. రాణా అతని వైపే చూస్తున్నాడు. రాణా కళ్ళలో కూడా ఇప్పుడు పాత గౌరవం గానీ, భయం గానీ లేవు. డబ్బు లేకపోతే ఈ రౌడీలు కూడా తనను వదిలేసి వెళ్లిపోతారని శేఖర్‌కు బాగా తెలుసు. అతను కోపంతో తన ముందున్న కంప్యూటర్‌ను నేలకేసి కొట్టాడు.

మరోవైపు, నగరం అవతలి వైపున, ఒక చాలా పెద్ద, ఖరీదైన హోటల్ గదిలో భయంకరమైన భయానక వాతావరణం నెలకొని ఉంది. మాయకు ఇక బతకడానికి దారి లేదని అర్థమైపోయింది. కాసేపటి క్రితం వరకు ఆమె టెలివిజన్ తెరపై కూర్చుని దేశం మొత్తాన్ని వెర్రివాళ్ళను చేసే ప్రయత్నం చేస్తోంది, కానీ ఇప్పుడు ఆమె కాళ్ళ కింద భూమి కదిలిపోయింది. శేఖర్ చౌదరి పారిపోయాడని, ప్రభుత్వం ఇప్పుడు తన కోసం వెతుకుతోందని ఆమెకు తెలుసు. కేంద్ర దర్యాప్తు సంస్థ ఏ క్షణంలోనైనా ఈ హోటల్ తలుపులు పగలగొట్టుకుని లోపలికి వస్తుంది.

మాయ పిచ్చిదానిలా తన బీరువా నుండి ఖరీదైన బట్టలు, నగలు, దాచిన డబ్బును ఒక పెద్ద సూట్‌కేసులోకి కుక్కడం మొదలుపెట్టింది. ఆమె కళ్ళలోని దొంగ కన్నీళ్లు ఇప్పుడు పూర్తిగా ఆరిపోయాయి. వాటి స్థానంలో ఇప్పుడు కళ్ళలో, ముఖంలో కేవలం తన ప్రాణాలు కాపాడుకోవాలనే జంతువులాంటి భయం కనిపిస్తోంది. ఆమె ఈ దేశం విడిచి పారిపోవాలని నిర్ణయించుకుంది. ఆమె తన నల్ల కళ్ళజోడు పెట్టుకుని, ఎవరూ గుర్తుపట్టకుండా తలకి పెద్ద గుడ్డ చుట్టుకుంది.

ఆమె చాలా జాగ్రత్తగా హోటల్ నుండి బయటకు వచ్చి ఒక సాధారణ కారును అద్దెకు తీసుకుని నేరుగా నగరం యొక్క అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయం వైపు బయలుదేరింది. ఆమె గుండె ఇంకా దడదడలాడుతోంది. ఆమె పదేపదే వెనక్కి తిరిగి చూస్తోంది, ఎవరైనా తనను వెంబడిస్తున్నారేమోనని.

విమానాశ్రయానికి చేరుకున్నాక మాయ హమ్మయ్య అని ఊపిరి పీల్చుకుంది. చుట్టూ వేలాది మంది ప్రజలున్నారు. ఆమె తల దించుకుని చాలా వేగంగా టికెట్ కౌంటర్ వైపు నడిచింది. ఆమె లక్ష్యం విదేశాలకు వెళ్లడం. అక్కడ ఆమెకు తెలిసిన కొందరున్నారు, వాళ్ళు ఆమెను దాచిపెట్టగలరు.

మాయ టికెట్ కౌంటర్ టేబుల్ ముందు నిలబడింది. కౌంటర్‌లోని ఉద్యోగి ఆమె వైపు చూసి కొద్దిగా నవ్వాడు. "మీకు ఎక్కడికి టికెట్ కావాలి?"

"విదేశాలకు వెళ్ళే మొదటి విమానం ఏదైతే ఉందో, దాని టికెట్ ఇవ్వండి. డబ్బు సమస్య లేదు," మాయ చాలా నెమ్మదిగా అంది.

ఉద్యోగి తల ఊపి మాయను ఆమె ప్రయాణ గుర్తింపు పత్రం లేదా పాస్‌పోర్ట్ అడిగాడు. మాయ వణుకుతున్న చేతులతో తన పాస్‌పోర్ట్‌ను అందించింది.

ఉద్యోగి దాన్ని తీసుకుని తన కంప్యూటర్‌లో తనిఖీ చేయడం మొదలుపెట్టాడు. సరిగ్గా అదే క్షణంలో, ఆ ఉద్యోగి ముఖంలోని చిరునవ్వు అకస్మాత్తుగా మాయమైంది. కంప్యూటర్ తెరపై ఒక ఎర్ర రంగు సంకేతం పదేపదే వెలుగుతూ ఆరుతూ ఉంది.

మాయకు ఏదో తేడా జరిగిందని అర్థమైంది. "ఏమైంది? ఎందుకింత ఆలస్యం చేస్తున్నారు? నాకు త్వరగా టికెట్ ఇవ్వండి!" మాయ కోపంతో అరిచింది.

ఉద్యోగి ఏమీ మాట్లాడకుండా తన టేబుల్ కింద ఉన్న ఒక రహస్య బటన్ నొక్కాడు. తర్వాత చాలా ప్రశాంతంగా, "మీ గుర్తింపు పత్రంలో కొంచెం సమస్య ఉంది. మా పై అధికారులు దీన్ని తనిఖీ చేస్తున్నారు. మీరు దయచేసి కొంచెం వేచి ఉండండి," అన్నాడు.

మాయ గుండె జల్లుమంది. ఆమె ఒక్క క్షణం కూడా అక్కడ నిలబడలేదు. ఆమె తన పాస్‌పోర్ట్‌ను అక్కడే వదిలేసి వెనక్కి తిరిగి పరుగెత్తాలని ప్రయత్నించింది. కానీ ఆమె రెండడుగులు వేసేసరికే, చుట్టూ ఎనిమిది-పది మంది ఆయుధాలు ధరించిన సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు తనను చుట్టుముట్టడం చూసింది.

"మాయా వర్మ!" కఠినంగా కనిపించే ఒక సెక్యూరిటీ అధికారి అధికారి ముందుకు వచ్చి అన్నారు. "మీ పేరు మీద కేంద్ర దర్యాప్తు సంస్థ నుండి ప్రత్యేక హెచ్చరిక జారీ చేయబడింది. మీరు ఈ క్షణంలో దేశం విడిచి ఎక్కడికీ వెళ్ళలేరు. మీరు మాతో రావాలి."

మాయ నెత్తిన ఆకాశం విరిగిపడినట్టు అయ్యింది. ఆమె ప్రణాళికలన్నీ ముగిశాయి. ఆమె సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల వైపు చూసి మళ్ళీ తన పాత మహిళా వేధింపుల నాటకం మొదలుపెట్టాలని ప్రయత్నించింది. ఆమె ఏడుస్తూ, "మీరు నన్నెందుకు ఆపుతున్నారు? నేను హింసకు గురైన అమ్మాయిని! నా భర్త నన్ను కొట్టేవాడు! నన్ను వెళ్ళనివ్వండి!" అంది.

కానీ ఈసారి ఎవరూ ఆమె ఈ దొంగ కన్నీళ్లకు కరగలేదు. సెక్యూరిటీ అధికారి అధికారి చాలా కఠినంగా, "మీ భర్త గురించిన నిజం ఈ ఉదయం దేశమంతా చూసింది. ఇప్పుడు మీ ఈ కన్నీళ్లకు విలువే లేదు. మర్యాదగా మాతో రండి, లేదంటే అందరి ముందు బలవంతంగా తీసుకువెళ్ళాల్సి వస్తుంది," అన్నారు.

మాయ తాను పూర్తిగా ఇరుక్కుపోయానని అర్థం చేసుకుంది. కానీ ఆమె చివరి ప్రయత్నం చేయాలనుకుంది. ఆమె చేతులు జోడించి సెక్యూరిటీ అధికారి అధికారిని, "దయచేసి నన్ను ఒక్కసారి మరుగుదొడ్డికి వెళ్ళనివ్వండి. తర్వాత నేను మీతో వస్తాను," అని వేడుకుంది.

అధికారి ఒక మహిళా సెక్యూరిటీ అధికారి‌ను ఆమెతో పంపించారు. మరుగుదొడ్డి లోపలికి వెళ్ళి మాయ తలుపు మూసుకుంది. మహిళా సెక్యూరిటీ అధికారి బయట కాపలాగా నిలబడింది.

మాయ త్వరగా తన సంచి నుండి మొబైల్ ఫోన్ తీసి శేఖర్ చౌదరి నెంబర్ డయల్ చేసింది. శేఖర్‌కు చాలా పలుకుబడి ఉందని ఆమెకు తెలుసు. శేఖర్ తప్పకుండా ఏదో ఒక విధంగా తనను ఈ ఆపద నుండి కాపాడగలడని ఆమె నమ్మకం.

కొన్నిసార్లు రింగ్ అయ్యాక అవతలి నుండి ఫోన్ ఎత్తారు.

"నన్ను కాపాడండి!" మాయ వెక్కి వెక్కి ఏడుస్తూ అంది. "నేను విమానాశ్రయంలో దొరికిపోయాను! సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు నన్ను చుట్టుముట్టారు! వాళ్ళు నన్ను కేంద్ర దర్యాప్తు సంస్థ దగ్గరకు తీసుకువెళ్తున్నారు! మీరు మీ పై అధికారులకు ఫోన్ చేసి నన్ను ఇక్కడి నుండి బయటకు తీసుకురండి! నేను జైలుకు వెళ్ళాలనుకోవడం లేదు!"

ఫోన్ అవతలి నుండి కొన్ని సెకన్ల పాటు ఏ శబ్దమూ రాలేదు. తర్వాత ఒక విచిత్రమైన, భయంకరమైన, సైతాను నవ్వు వినిపించింది.

"నిన్ను నేను కాపాడాలా?" శేఖర్ చౌదరి నవ్వుతూ అన్నాడు. అతని గొంతులో ప్రేమ-దయ లేదు, కేవలం తీవ్రమైన క్రూరత్వం ఉంది. "నీకేమైనా పిచ్చి పట్టిందా మాయ?"

"కానీ మనం కలిసి పనిచేశాం! మీరు నన్ను ఇలా వదిలేయలేరు!" మాయ అరిచింది.

"నాకు నువ్వెవరో కూడా తెలియదు మాయ," శేఖర్ గొంతు ఈసారి పాములా బుసకొట్టింది. "నువ్వొక దురాశపరురాలైన, తెలివితక్కువ అమ్మాయివి. నువ్వు నాకు ఏ విధంగానూ ఉపయోగపడలేదు, పైగా నీ వల్లే ఈ రోజు నాకీ పరిస్థితి. అర్జున్ వర్మ నీ వల్లే నా వెంట పడ్డాడు. నువ్వు ఈరోజు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల చేతికి దొరికినా, లేదా జైల్లో మగ్గిచచ్చినా, నాకేమీ నష్టం లేదు. నిజానికి నువ్వు చస్తే నా దారి సుగమమవుతుంది."

మాయ నిశ్చేష్టురాలైంది. ఆమె తన చెవులను తనే నమ్మలేకపోతోంది.

"ఇంకో విషయం బాగా గుర్తుపెట్టుకో మాయ," శేఖర్ చాలా చల్లని స్వరంతో బెదిరించాడు. "దర్యాప్తు అధికారుల విచారణలో నువ్వు ఒక్కసారి నా పేరు చెప్పినా, లేదా నా అవినీతి గురించి ఏమైనా మాట్లాడినా, నేను అధికారం కోల్పోయినా నా మనుషులు ఇంకా జైల్లోనే ఉన్నారని గుర్తుంచుకో. నువ్వు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు ఏమైనా చెబితే నేను జైల్లో ఉండి కూడా నీ గొంతు కోయించే ఏర్పాటు చేస్తాను. నీ నోరు అస్సలు విప్పకు."

ఠక్కున ఫోన్ కట్ అయిపోయింది.

మాయ మొబైల్ ఫోన్‌ను చేతిలో పట్టుకుని రాయిలా నిలబడిపోయింది. ఆమె గుండెల్లో ఎవరో కత్తి గుచ్చినట్టు అయ్యింది. ఆమె డబ్బుకు ఆశపడి తన భర్తను, తన సంసారాన్ని, సర్వస్వాన్ని ఈ మనిషి మాటలు విని నాశనం చేసుకుంది. ఈ రోజు ఆపదలో ఉంటే, ఇదే మనిషి తనను కుక్కను విసిరినట్టు విసిరేశాడు! అంతేకాదు, చంపేస్తానని కూడా బెదిరించాడు!

మాయ అహంకారం, ఆమె అందంపై గర్వం, ఆమె డబ్బుపై దురాశ ఈరోజు ఈ మరుగుదొడ్డి నేలపై మట్టిలో కలిసిపోయాయి. ఆమె నిజానికి ఎవరికీ రాణిగా లేదని, కేవలం ఒక ఆటబొమ్మగా మాత్రమే ఉందని అర్థం చేసుకుంది.

"త్వరగా బయటకు రండి!" బయట నుండి మహిళా సెక్యూరిటీ అధికారి తలుపు తట్టారు.

మాయ నెమ్మదిగా మరుగుదొడ్డి తలుపు తెరిచి బయటకు వచ్చింది. ఆమె ముఖం బూడిదలా పాలిపోయింది. ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు దొంగ కన్నీళ్లు లేవు. ఆమె కళ్ళలో ఇప్పుడు తీవ్ర ప్రతీకార జ్వాల మండుతోంది.

సెక్యూరిటీ అధికారి అధికారి ముందుకు వచ్చి మాయ రెండు చేతులకు బలమైన ఇనుప బేడీలు వేశారు. కొన్ని రోజుల క్రితం వరకు ఏ చేతులపై లక్షల రూపాయల బంగారు నగలు మెరిసేవో, ఈరోజు ఆ చేతులపై ఈ చల్లటి ఇనుము బిగుసుకుంది.

ఆమెను విమానాశ్రయం నుండి నడిపించుకుని తీసుకువెళ్తుండగా, చుట్టూ ఉన్న వందలాది మంది సాధారణ ప్రజలు ఆమె వైపే చూస్తున్నారు. కొందరు ఆమెను చూసి తిడుతున్నారు. ఈ ఉదయం టెలివిజన్ తెరపై అందరూ గౌరవించిన అమ్మాయి, కొన్ని గంటల్లోనే దేశం మొత్తం దృష్టిలో ఒక ఘోరమైన నేరస్థురాలిగా మారిపోయింది. ఆమె అహంకారం ఈరోజు కాళ్ళ కింద నలిగిపోయింది.

మాయను సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ కారు వెనుక సీటులో కూర్చోబెట్టారు. కారు సైరన్ మోగిస్తూ నగరం మధ్య నుండి కేంద్ర దర్యాప్తు సంస్థ ప్రధాన కార్యాలయం వైపు దూసుకుపోయింది.

కారు కిటికీలోంచి బయటకు చూస్తోంది మాయ. ఆమె రెండు చేతులకు బేడీలున్నాయి. కానీ ఆమె మెదడు ఇప్పుడు తీవ్ర వేగంతో పనిచేస్తోంది. ఆమె అంత తేలిగ్గా ఓటమిని అంగీకరించే అమ్మాయి కాదు. ఆమె ఒక జిత్తులమారి నక్క. శేఖర్ చౌదరి తనను మోసం చేశాడు, ఒంటరిగా చావడానికి వదిలేశాడు. కానీ మాయ ఒంటరిగా చావదు.

ఆమె తన మనసులోనే ఒక కొత్త, భయంకరమైన పన్నాగం పన్నడం మొదలుపెట్టింది. దర్యాప్తు అధికారులు తనను వేల ప్రశ్నలు అడుగుతారని ఆమెకు తెలుసు. ఆమె ఇప్పుడు నిజం చెబితే, శేఖర్ తనను జైల్లోనే చంపిస్తాడు. ఒకవేళ మౌనంగా ఉంటే, ఆమె జీవితాంతం జైల్లోనే గడపాలి.

కేంద్ర దర్యాప్తు సంస్థ యొక్క ఆ కఠినమైన విచారణ గదిలో కూర్చుని మాయ ఇప్పుడు ఏం చేయబోతోంది? ఆమె మృత్యుభయంతో శేఖర్ ఆదేశాలను పాటించి తన నోరు మూసుకుని అన్ని నిందలు తన మీదే వేసుకుంటుందా? లేక అర్జున్ వర్మలా తన ప్రాణాలు కాపాడుకోవడానికి ఈసారి శేఖర్ చౌదరికి వ్యతిరేకంగా అతిపెద్ద ఆయుధంగా మారుతుందా? శేఖర్ తనను మోసం చేశాడు, ఈసారి మాయ ఆ మోసానికి ప్రతీకారం తీర్చుకోవడానికి శేఖర్ మీద అన్ని నిందలు మోపి బ్రతకడానికి చివరి ప్రయత్నం చేస్తుందా? విచారణ మొదలవడానికి ఇంకా కొన్ని నిమిషాలు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నాయి, ఆ కొన్ని నిమిషాల్లోనే శేఖర్ చౌదరి యొక్క అంతిమ పతనం యొక్క కథ రాయబడబోతోంది