30-05-2026, 04:53 PM
“அவள் இதயத்தின் மொழி” — 181 & 182
அவள்…
ஒரு சாதாரண குடும்பப் பெண் இல்லை,
அடக்கி வைக்கப்பட்ட
காமத்தின் மூச்சு.
பவித்ரா…
அவள் உடம்பில் இன்னும் உலராமல் இருந்தது
ஒரு இரவின் ரகசியம்.
அவள் கண்ணாடி முன்னாடி நின்னது
தன்னைக் காண அல்ல…
தன்னுள் பிறந்த
புது பெண்ணை ரசிக்க.
“காமம் ஒருமுறை விழித்தால்
அது வெட்கத்தைக் கூட போர்வையாக்கி தூங்க வைக்கும்…”
அதுக்கே உயிர் கொடுத்த மாதிரி இருந்தாள் அவள்.
ஷவர் தண்ணி
உடம்பில் ஒட்டிய வாசத்தை கழுவிச்சு…
ஆனா
அவள் நரம்பில் ஒட்டியிருந்த
பிரகாஷின் ஸ்பரிசத்தை
அந்தத் தண்ணியால கூட கழுவ முடியல.
அவள் கழுத்தில் இருந்த
அந்த லவ் பைட்ஸ் —
அது வெறும் அடையாளம் இல்ல…
ஒரு பெண்ணின்
அடக்கி வைக்கப்பட்ட காமம்
முதல் தடவையா சத்தமா கத்திய தடயம்.
“பசித்த உடம்புக்கு உணவு கிடைத்தால் அமைதி வரும்…
பட்டினி கிடந்த காமத்துக்கு தொடுதல் கிடைத்தால் பெண் மாறிடுவாள்…”
அந்த மாற்றம்தான்
இந்த இரண்டு எபிசோட்ல
ஒவ்வொரு வரியிலும் எரிஞ்சது.
கார்த்திக் பக்கத்தில் தூங்கினாலும்,
அவள் மூச்சுக்குள்ள இருந்தது
பிரகாஷின் வாசம்.
வெளியே —
ஹை நெக் சுடிதாரில்
அடக்கமான மனைவி.
ஆனா…
அந்த துணிக்குக் கீழே
இன்னும் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்தது
ஒரு முரட்டான இரவின் நினைவு.
“காமம் மறைக்க தெரிந்த பெண்,
கண்களாலேயே பாவம் செய்ய கற்றுக்கொள்வாள்…”
பவித்ரா அப்படித்தான் நின்னாள்.
குற்ற உணர்ச்சியில்லாமல்…
கர்வத்தோடு.
அவள் உடம்பை
ஒருவன் ரசித்தான்…
அவள் தவிப்பை
ஒருவன் புரிந்தான்…
அந்த ஒரு இரவு,
அவளை
‘மனைவி’லிருந்து
‘பெண்’ஆக மாற்றிச்சு.
பிரகாஷ்…
அவன் கைகள்
அவள் தேகத்தை மட்டும் தொடல.
பல வருடமா பூட்டியிருந்த
அவள் காமத்தின் கதவைத் திறந்தது.
“சில பெண்கள்
முத்தத்தால் காதலிக்க மாட்டாங்க…
ஆனா
கவனிக்கிற பார்வையாலேயே
காமத்துக்கு அடிமையாவாங்க…”
அந்த பார்வையில்தான்
பவித்ரா உருகினாள்.
இந்த இரண்டு எபிசோடும்
வெறும் காமம் இல்ல…
ஒரு பெண்ணின்
அடக்கப்பட்ட ஏக்கத்துக்கு
கிடைத்த விடுதலை.
படிக்கும்போது
வார்த்தைகள் தெரியல…
உடம்பே சூடேறுது.
காட்சிகள் தெரியல…
மூச்சே கனக்குது.
“அவள் இதயத்தின் மொழி”
இங்கிருந்து
இதயம் பேசல…
காமம்தான் பேசுது...
—
கதை ஆசிரியர்
யாழினி ராம் அவர்களுக்கு நன்றி. ..
அவள்…
ஒரு சாதாரண குடும்பப் பெண் இல்லை,
அடக்கி வைக்கப்பட்ட
காமத்தின் மூச்சு.
பவித்ரா…
அவள் உடம்பில் இன்னும் உலராமல் இருந்தது
ஒரு இரவின் ரகசியம்.
அவள் கண்ணாடி முன்னாடி நின்னது
தன்னைக் காண அல்ல…
தன்னுள் பிறந்த
புது பெண்ணை ரசிக்க.
“காமம் ஒருமுறை விழித்தால்
அது வெட்கத்தைக் கூட போர்வையாக்கி தூங்க வைக்கும்…”
அதுக்கே உயிர் கொடுத்த மாதிரி இருந்தாள் அவள்.
ஷவர் தண்ணி
உடம்பில் ஒட்டிய வாசத்தை கழுவிச்சு…
ஆனா
அவள் நரம்பில் ஒட்டியிருந்த
பிரகாஷின் ஸ்பரிசத்தை
அந்தத் தண்ணியால கூட கழுவ முடியல.
அவள் கழுத்தில் இருந்த
அந்த லவ் பைட்ஸ் —
அது வெறும் அடையாளம் இல்ல…
ஒரு பெண்ணின்
அடக்கி வைக்கப்பட்ட காமம்
முதல் தடவையா சத்தமா கத்திய தடயம்.
“பசித்த உடம்புக்கு உணவு கிடைத்தால் அமைதி வரும்…
பட்டினி கிடந்த காமத்துக்கு தொடுதல் கிடைத்தால் பெண் மாறிடுவாள்…”
அந்த மாற்றம்தான்
இந்த இரண்டு எபிசோட்ல
ஒவ்வொரு வரியிலும் எரிஞ்சது.
கார்த்திக் பக்கத்தில் தூங்கினாலும்,
அவள் மூச்சுக்குள்ள இருந்தது
பிரகாஷின் வாசம்.
வெளியே —
ஹை நெக் சுடிதாரில்
அடக்கமான மனைவி.
ஆனா…
அந்த துணிக்குக் கீழே
இன்னும் துடிச்சுக்கிட்டு இருந்தது
ஒரு முரட்டான இரவின் நினைவு.
“காமம் மறைக்க தெரிந்த பெண்,
கண்களாலேயே பாவம் செய்ய கற்றுக்கொள்வாள்…”
பவித்ரா அப்படித்தான் நின்னாள்.
குற்ற உணர்ச்சியில்லாமல்…
கர்வத்தோடு.
அவள் உடம்பை
ஒருவன் ரசித்தான்…
அவள் தவிப்பை
ஒருவன் புரிந்தான்…
அந்த ஒரு இரவு,
அவளை
‘மனைவி’லிருந்து
‘பெண்’ஆக மாற்றிச்சு.
பிரகாஷ்…
அவன் கைகள்
அவள் தேகத்தை மட்டும் தொடல.
பல வருடமா பூட்டியிருந்த
அவள் காமத்தின் கதவைத் திறந்தது.
“சில பெண்கள்
முத்தத்தால் காதலிக்க மாட்டாங்க…
ஆனா
கவனிக்கிற பார்வையாலேயே
காமத்துக்கு அடிமையாவாங்க…”
அந்த பார்வையில்தான்
பவித்ரா உருகினாள்.
இந்த இரண்டு எபிசோடும்
வெறும் காமம் இல்ல…
ஒரு பெண்ணின்
அடக்கப்பட்ட ஏக்கத்துக்கு
கிடைத்த விடுதலை.
படிக்கும்போது
வார்த்தைகள் தெரியல…
உடம்பே சூடேறுது.
காட்சிகள் தெரியல…
மூச்சே கனக்குது.
“அவள் இதயத்தின் மொழி”
இங்கிருந்து
இதயம் பேசல…
காமம்தான் பேசுது...
—
கதை ஆசிரியர்
யாழினி ராம் அவர்களுக்கு நன்றி. ..
- Shajith



![[+]](https://xossipy.com/themes/sharepoint/collapse_collapsed.png)