గీత టీచర్ కథ continue

[Thikkana]

భరత్ గీత మెడలో చెమట రుచి చూస్తూ, నెమ్మదిగా తన అంగాన్ని ఆమె యోని నుంచి బయటికి లాగాడు. ఇద్దరి ప్రేమ రసాలతో తడిసి, మెరిసిపోతూ, పచ్చిగా కిందకి వేలాడుతూ ఉంది ఆ మాంసపు కొన. గదిలో వ్యాపించిన వేడి, చెమట వాసన, మరియు వారి శరీరాల మధ్య జరిగిన తీవ్రమైన సంగమం యొక్క మత్తు ఇంకా తగ్గలేదు.

భరత్ ఆమె కళ్లలోకి లోతుగా చూస్తూ మెల్లగా అడిగాడు, “కండోమ్ వాడాల్సిందా?…”
గీత తన చేతులు అతని వీపు మీద జారుతూ, స్పష్టంగా చెప్పింది, “అవసరం లేదు. పిల్లలు పుట్టకుండా చేసుకున్నాను.”
భరత్ కూర్చుని, ఆమె ముఖం వైపు చూస్తూ అడిగాడు, “ఏంటి ఒక్కరేనా?”
గీత కొంచెం దిగులుగా, కళ్లు కాస్త క్రిందికి వాల్చి, “ఊ… నాకు ఒక్కరు పుట్టడమే ఎక్కువ…” అంది.
ఆమె మాటల్లోని ఆ దుఃఖం చూసి భరత్ అర్థం చేసుకున్నాడు. అతను ఆమె మీదకి వంగగానే, అతని అంగం నుంచి జారిన జిగట రసం గీత నాభి కిందకి నెమ్మదిగా కారింది. అతను ఆమె నుదుటి మీద మృదువుగా ముద్దు పెట్టి, ప్రేమగా చెప్పాడు, “ఇంకోసారి అలా మాట్లాడొద్దు.”
గీత “ఊ…” అంటూ తల అప్పగించింది.
వారి పెదాలు మళ్లీ కలిసి, లోతైన ముద్దులో మునిగిపోయాయి. భరత్ ఆమె నుంచి కొంచెం దూరంగా జరిగి, గంభీరంగా అన్నాడు, “గౌతమ్ సార్‌కి చాలా గౌరవం ఇస్తా మిస్. మనం ఇలా చేస్తున్నాం కానీ, సార్‌ని బాధపెట్టడం నాకు అస్సలు ఇష్టం లేదు. మీరిద్దరూ కలిసి ఉండాలి.”
గీత మెల్లగా నవ్వుతూ, “తెలుసురా. ఆయనకి నువ్వంటే ఇష్టమే. మనం ఇలా ఉండడం బాగోదని టెన్షన్ పడతాడు అంతే,” అంది.
“అందుకే కదా మనం కలిసాము,” అని భరత్ ఆమెను లోపలికి లాగాడు.
గీత చిరునవ్వుతో, “సరిపోయిందా కుక్కపిల్ల?” అని అడిగింది.
“ఊహు…” అని భరత్ తల అడ్డంగా ఊపాడు.
“హాలిడేస్ అయిపోయేలోపు కుదిరితే మళ్లీ కలుద్దాం రా,” ఆమె వేడిగా చెప్పింది.
“నిజంగా?” భరత్ కళ్లు మెరుపులు కక్కుతూ అడిగాడు.
“తప్పకుండా.”
వారు నగ్నంగా ఒకరినొకరు బిగించి కావలించుకున్నారు. కసితో, ఆకలితో ఒకరి మూతుల్ని ఒకరు నాకుకున్నారు. భరత్ ఆమె చెవి దగ్గరగా గుసగుసలాడాడు, “ఉమ్… నిన్ను రోజంతా మంచం దిగనివ్వను గీత.”
గీత అతని ఛాతీ మీద వేలు తిప్పుతూ, “నిన్ను ఉంచుకుంటారా భరత్…” అంది వేడిగా.
భరత్ వెనక తొడల మీద ఆమె తొడలు తాళం వేసుకుంది. అతని మెత్తని, ఇంకా ఉబికిపోతున్న అంగాన్ని ఆమె పువ్వు మీద నెమ్మదిగా రుద్దుతూ, ఆమె రెండు చేతుల్ని ఎత్తించి తల వెనక పెట్టేసింది. భరత్ తన ముక్కును ఆమె కుడి చంకలో ముంచి, లోతుగా వాసన పీల్చాడు. “ఆహ్… వీటిని వదిలి ఎలా పోవాలి,” అని మూలిగాడు.
గీత కళ్లు మూసుకుని, “ఊ… తప్పదు బుజ్జికన్నా… అర్థం చేసుకోవాలి,” అంది.
“నేనేమి ఇప్పుడు పిల్లాడిని కాదు. నీ మాట అస్సలు వినను,” అని భరత్ ఆమె చంకలో ముద్దు పెట్టాడు.
“నువు ఎంత పెద్దోడివి అయినా సరే, నా కుక్కపిల్లవే,” గీత ప్రేమగా అన్నది.
కొంతసేపు వారు ఆ వేడి కావలిలో మునిగిపోయారు. కానీ సమయం గడుస్తోందని గీతకు తెలుసు. “స్… చాలు వెళ్లిపో. చీకటి పడితే నీకు ఇంటికి ఆలస్యం అవుతుంది,” అంది.
భరత్ ఆగి, ఆమె కళ్లలోకి సూటిగా చూశాడు. “అంత మాట అంటావేంటి? నిజంగా పొమ్మంటున్నావా?”
గీత మొహం పక్కకి తిప్పేసుకొని, “పో… వచ్చిన పని అయిపోయింది,” అంది.
భరత్ కోపంగా, “ఏయ్ పిచ్చి టీచర్! ఏమన్నావు… నీ పూకు కోసం వచ్చానా నేను?” అని అడిగాడు.
గీత మొహం చాటుకుంటూ, “మనం మళ్లీ కలవాలంటే నువు ఇప్పుడు పో,” అంది.
భరత్ ఆమె భుజాలు పిసికి, పైకి లేపి బలంగా కౌగిలించుకున్నాడు. ప్రేమగా చెంప ముద్దాడుతూ, “ఇంకోసారి అలా అనకు. నాచేత దెబ్బలు తింటావు నువ్వు. టీచర్ అని కూడా చూడను చెప్తున్నాను,” అని హెచ్చరించాడు.
గీత క్షమాపణ కోరుతూ, “క్షమించు. దొంగతనంగా ఇంటికి పిలవడం బాలేదు,” అంది.
“మళ్లీ కలుస్తాం కదా?”
“ఊ… కలుస్తాను. ఫోను చెయ్యి.”
భరత్ బట్టలు వేసుకుని, జుట్టు సరిదిద్దుకున్నాడు. గీత కూడా చీర కట్టుకుంది. గదిలో చుట్టూ చూసి, బెడ్‌షీట్ మీద ఉన్న తడి మరక చూసి అనుమానంగా గీత వైపు చూశాడు.
“ఏం కాదు, నేను ఉతికేస్తాను,” అంది గీత.
మళ్లీ ఒకసారి బలంగా కౌగిలించుకుని, పెదాలు అందుకొని నాకుకున్నారు.
“ఐ మిస్ యూ…” అన్నాడు భరత్.
“మీ టూ…”
“పాలు సూపర్ ఉన్నాయి…” అంటూ చిలిపిగా నవ్వాడు భరత్.
“దుర్మార్గుడా…” అని గీత మురిసిపోయింది.
బ్యాగు వేసుకుని భరత్ దూరం అయ్యాడు. “వెళ్లొస్తాను, బై మిస్…”
“ఊ, బాగా చదువుకోరా…”
ఇంటి బయట అడుగు పెడుతూ ఆగిపోయాడు. మళ్లీ టక్కున లోపలికి పరుగెత్తి, ఆమెను కళ్లారా చూస్తూ నిలబడ్డాడు. గీత సమయం గడుస్తోందని చెప్పి చెయ్యి పట్టుకుని లాగింది.
“చాలు పోరా.”
“క్యూటీతో ఉండాలి.”
“కలిసినప్పుడు దాన్ని తీసుకొస్తాను. ఆడుకో.”
“బై…”
అంతటితో భరత్ ఇంటి నుంచి బయలుదేరి, కోర్ట్ సర్కిల్ బస్ స్టాప్ దగ్గర కరీంనగర్ బస్ స్టాండ్‌కి ఆటో ఎక్కాడు. ఫోన్ తీసి వాట్సాప్‌లో గౌతమ్ సార్ చాట్ ఓపెన్ చేసి, “Sir intiki vellandi,” అని టైప్ చేసి సెండ్ చేశాడు.
ఆ రాత్రి చీకటి క్రమంగా దట్టమవుతోంది. భరత్ గుండెలో గీత యొక్క వేడి స్పర్శలు ఇంకా మిగిలి ఉన్నాయి. గీత ఇంట్లో ఒంటరిగా నిలబడి, బెడ్‌షీట్ మీది మరక వైపు చూస్తూ, తన శరీరం మీద ఇంకా అతని వాసనను పీల్చుకుంటూ నిశ్శబ్దంగా నిలబడి ఉంది.

*
చెందనా మరణించిన వార్త తెలిసి ఐదు వారాలు గడిచాయి. ఇండియాకి తిరిగి వచ్చిన తర్వాత, గౌతమ్ తన కారులో భరత్‌ని ఎవరికీ తెలియకుండా ఒక ప్రముఖ ఫర్టిలిటీ హాస్పిటల్‌కు తీసుకెళ్లాడు.
కారు హాస్పిటల్ పార్కింగ్‌లోకి ప్రవేశించేసరికి భరత్ ముఖం మీద గందరగోళం స్పష్టంగా కనిపించింది. “సార్… ఇక్కడికి ఎందుకు వచ్చాం?” అని అడిగినా, గౌతమ్ నుంచి సమాధానం రాలేదు. అతను కేవలం తల తిప్పి మెల్లగా నవ్వి, “లోపలికి వెళ్దాం” అన్నాడు.
వెయిటింగ్ హాల్‌లో ఎయిర్ కండిషనర్ చల్లగా వీస్తోంది. తెల్లటి గోడలు, మెత్తటి సోఫాలు, గోడ మీద శిశువుల ఫోటోలు… భరత్‌ని ఒక కుర్చీలో కూర్చోబెట్టి గౌతమ్ రిసెప్షన్‌కి వెళ్లి అపాయింట్‌మెంట్ తీసుకున్నాడు. అర్ధ గంట తర్వాత ఒక అందమైన లేడీ డాక్టర్ గదిలోకి పిలిచారు.
డాక్టర్ గౌరి – గౌతమ్ కాలేజ్ ఫ్రెండ్. ఆమె ముఖం మీద వృత్తిపరమైన చిరునవ్వు ఉంది. మూడుగురూ మెడికల్ ల్యాబ్ వైపు నడిచారు. అక్కడ డాక్టర్ ఒక ఫైల్ తీసి భరత్ ముందు పెట్టింది.
“ఇది చదవండి. మీ సంతకం కావాలి.”
భరత్ ఆసక్తిగా కాగితాలు చేతికి తీసుకున్నాడు. మొదటి పంక్తి చదివేసరికి అతని శరీరమంతా ఒక్కసారిగా గడ్డుకట్టింది.
‘నేను, భరత్ కుమార్… గీత గౌతమ్ గారి సంతానం కోసం నా శుక్రకణాలను డొనేట్ చేయడానికి మనస్పూర్తిగా అంగీకరిస్తున్నాను…’
ఒక్క క్షణం గదిలో నిశ్శబ్దం వ్యాపించింది. భరత్ ఆశ్చర్యంతో గౌతమ్ వైపు తిరిగి చూశాడు. గౌతమ్ కళ్లలో ఒక విచిత్రమైన నిశ్చయం, అభ్యర్థన, మరి కొంత బాధ కనిపించాయి.
“సైన్ పెట్టు భరత్,” గౌతమ్ తక్కువ స్వరంలో అన్నాడు.
ఆ చూపులోనే అంతా అర్థమైపోయింది భరత్‌కి. గీత మీద గౌతమ్‌కి ఉన్న ప్రేమ, ఆమె సంతోషం కోసం అతను చేస్తున్న త్యాగం, తనని ఎందుకు ఇక్కడికి తీసుకొచ్చాడో… అన్నీ ఒక్కసారిగా అవగాహన అయ్యాయి.
భరత్ చేతులు కొద్దిగా వణుకుతున్నా, డాక్యుమెంట్ మీద తన సంతకం పెట్టేశాడు. గీత కోసం. ఆమె నవ్వు కోసం. ఆమె కలలు నెరవేరాలన్న ఒక్క కారణం కోసం.
డాక్టర్ పేపర్స్ తీసుకొని గది బయటకు వెళ్లగానే గౌతమ్ భరత్‌ని గట్టిగా కౌగిలించుకున్నాడు.
“ఈ విషయం గీతకి మాత్రం చెప్పకు. ఎప్పటికీ కాదు. నీకేమైనా కావాలంటే అడుగు… ఏదైనా ఇస్తాను.”
భరత్ కళ్లు ఎర్రబడ్డాయి. “నాకేం వద్దు సార్. టీచర్‌కి చెప్పను.”
గౌతమ్ అతని భుజం మీద చేయేసి, “ఎవరికైనా తెలిస్తే మన పరువు పోతుంది. నువ్వు గీతని ఎంత తక్కువగా కలుస్తే అంత మంచిది. మీరు ఎప్పుడైనా కలవాలనుకున్నా… ముందు నాకు చెప్పు. ఈ విషయం మన ముగ్గురి మధ్యే ఉండాలి. మాటివ్వు.”
భరత్ కళ్లలో కన్నీళ్లు నిండాయి. “ప్రామిస్ సార్. టీచర్ చాలా లక్కీ… మిమ్మల్ని పెళ్లి చేసుకున్నందుకు. మీరు చెప్పినట్టు చేస్తాను.”
అతను కళ్లు తుడుచుకున్నాడు.
డాక్టర్ గౌరి తిరిగి వచ్చి భరత్ చేతికి చిన్న, స్టెరైల్ ప్లాస్టిక్ డబ్బా ఇచ్చింది. ఆమె ముందు భరత్ ముఖం ఎర్రబడింది. సిగ్గుతో తల వంచుకున్నాడు.
గౌతమ్ లేచి, “గౌరి నా కాలేజ్ ఫ్రెండ్. ఎవరికీ చెప్పదు. నేను వెళ్తున్నాను. పూర్తి చేసి ఇంటికి పో” అని చెప్పి బయటకు వెళ్లిపోయాడు.
భరత్ సిగ్గుతో, గౌరి చూపులు తప్పించుకుంటూ టాయిలెట్ వైపు వెళ్లాడు. కొన్ని నిమిషాల తర్వాత డబ్బా మూత పెట్టి తీసుకొచ్చాడు.
డబ్బా చూసిన గౌరి కళ్లు పెద్దవి చేసి ఆశ్చర్యంగా చూసింది.
“ఒక్కసారి చేస్తే చాలు కదా… ఇంత ఎక్కువ ఎలా వచ్చింది?”
భరత్   కొంచెం నవ్వుతూ, హ్మ్… కొన్ని జాతకాలు అలాంటివి ఉంటాయి,” అన్నాడు.
గౌరి కూడా నవ్వుతూ డబ్బా తీసుకుంది.