Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[Shajith]

எது எப்படியோ ஆகா மொத்தத்தில் கதைக்கு பிரேக் கொடுத்தாச்சு ஒழுங்கா எழுதுனவரை நிப்பாட்டியாச்சு

“நண்பரே,

முதல்ல ஒரு விஷயத்தை தெளிவா புரிஞ்சிக்கோங்க. நான் எந்த இடத்துலயும் ‘இந்த கதையை நிறுத்துங்க’, ‘ட்ராப் பண்ணுங்க’, ‘இப்படி எழுதாதீங்க’ன்னு சொல்லவே இல்ல. நான் சொன்னது ஒரே ஒரு விஷயம் — சில சம்பவங்கள், குறிப்பா பவித்ரா–பிரகாஷ்–ராஜ் emotional cycle, ஒரு உச்சத்துக்கு போய் மறுபடியும் அதே மாதிரி down ஆகி, திரும்ப அதே patternல வருது என்பதைத்தான் ஒரு வாசகரா குறிப்பிட்டேன். அது விமர்சனம் தான்; அவமதிப்பு இல்ல.

அதுவும் நான் மட்டும் இல்ல, இதே விஷயத்தை கதாசிரியரே replyல mention பண்ணியிருக்காங்க — “சில பேர் scenes repeat ஆகுது, slowஆ போகுதுனு சொல்றீங்க”ன்னு. அதாவது வாசகர்கள் கருத்து வைத்ததாலதான் அந்த clarification வந்தது. அப்படியிருக்க, நான் சொன்னதை மட்டும் பிடிச்சுக்கிட்டு “இவராலதான் கதை நின்னுச்சு”ன்னு கை நீட்டுறது என்ன மனப்பக்குவம் நண்பரே?

‘கேட்டவன் கேள்வி புரிஞ்சுக்கணும்; பதில் சொல்றவன் கருத்து புரிஞ்சுக்கணும்’ன்னு சொல்வாங்க. ஆனா இங்க நான் சொன்னதை விட, நான் சொல்லாததை பிடிச்சுக்கிட்டு reply கொடுக்குற மாதிரி இருக்கு.

கதாசிரியரே பல தடவை சொல்லியிருக்காங்க — “உங்களோட விமர்சனங்களையும் சொல்லுங்க”ன்னு. அதனால தான் நான் ஒரு வாசகரா, ஆரம்பத்துல இருந்து மனசார படித்தவனா என்னோட observationஐ சொன்னேன். அது கதையை நிறுத்த சொல்லியதல்ல. “ஒரே pattern திரும்பத் திரும்ப வருது”ன்னு சொன்னதுதான்.

ஆனா நீங்க என்ன கேக்குறீங்க?
“முடிஞ்சா நீயே ஒரு கதை எழுது…”
“உன்னால முடியுமா…”

இதெல்லாம் என்ன மாதிரி பதில் நண்பரே?

“ஒரு பாடலை ரசிக்கிறவன் இசையமைப்பாளராக இருக்கணும்னு அவசியமில்லை நண்பரே.
ஒரு புத்தகத்தை மனசார படிக்கிறவன் எழுத்தாளனாகத்தான் இருக்கணும்னு சட்டமும் இல்லை.
ரசிக்கிறவனுக்கும் கருத்து சொல்ல உரிமை இருக்கு. அதுதான் உண்மையான வாசகனோட அடையாளம்.”




‘கேள்வி கேட்டவனை எதிரி நினைக்காதே; அவன் தான் உன் குறையை காட்டுற கண்ணாடி’ன்னு சொல்வாங்க. விமர்சனம் வந்தா உடனே “நீயே பண்ணி காட்டு”ன்னு சொல்றது குழந்தைத்தனமான மனப்பான்மை.

நான் இந்த கதையை மேலோட்டமா படிச்சவன் இல்ல. ஆரம்பத்துல இருந்து episode episodeஆ படிச்சவன். Positive comment, negative comment, author reply — எல்லாத்தையும் படிச்சவன். நீங்கள் மாதிரி update போட்ட உடனே “ஆஹா ஓஹோ”ன்னு நாலு வார்த்தை போட்டுட்டு போற ஆளு நான் கிடையாது. கதையை உள்ளுக்குள் வாங்கிப் படிச்சதால தான் என்னோட கருத்தை சொன்னேன்.

‘ஊருக்கே எமாந்தவனை பிள்ளையார் கோயிலில் ஆண்டி’ன்னு சொல்வாங்க. அதுபோல கதாசிரியர் personal break பற்றி முன்பே சொல்லியிருக்க, உடனே “இவராலதான் கதை நின்னுச்சு”ன்னு ஒருத்தன் மேல பழி தூக்கி போடுறது ரொம்ப தவறான மனப்பக்குவம்.

நான் எந்த இடத்துல கதாசிரியரை நிர்பந்தப்படுத்தினேன்? எந்த lineல “இப்படி எழுதணும்”ன்னு சொன்னேன்? இருந்தா எடுத்துக்காட்டுங்க. இல்லனா தயவுசெய்து பொய்யா சித்தரிக்காதீங்க.

‘புரியாதவன் கையில் புத்தகம் இருந்தாலும் பயனில்லை’ன்னு ஒரு பழமொழி இருக்கு. உண்மையாவே என் comment புரியலன்னா, திரும்ப படிங்க. அதுவும் புரியலன்னா அமைதியா விடுங்க. அதைவிட்டு நான் சொல்லாததை தூக்கி என் மேல போடுறது சரியில்லை.

இந்த websiteக்குள்ள யாரும் யோகியர்களா வரல நண்பரே. எல்லாரும் ஒரு time passக்கும், ஒரு கதைய enjoy பண்ணிக்கறதுக்கும் தான் வர்றாங்க. அதுல ஒருத்தன் கதையை ஆழமா படிச்சு ஒரு கருத்து சொன்னா, உடனே அவனை villain மாதிரி காட்டுறது தேவையில்லாத வேலை.

‘ஒருத்தனை பிடிக்கலன்னா அவன் நிழல்கூட குறைதான் தோணும்’ன்னு சொல்வாங்க. அதுபோல personalஆ எடுத்துக்கிட்டு ஒருத்தன் மேல எல்லாத்தையும் சுமத்துறது நல்ல மனப்பக்குவம் இல்ல.

ஒழுங்கான கேள்விக்கு ஒழுங்கான பதில் கொடுங்க — நான் மரியாதையா reply பண்ணுறேன். இல்லனா தயவுசெய்து தேவையில்லாம ஒருத்தனை குற்றவாளி மாதிரி சித்தரிக்காதீங்க.

கதையை தொடரணுமா வேண்டாமா என்பது முழுக்க முழுக்க கதாசிரியரின் விருப்பம். அதுக்கு என்னை காரணம் காட்டுறது தவறு. நான் ஒரு வாசகரா என்னோட கருத்தை மட்டும் சொன்னேன். அவ்வளவு தான்.”