Adultery அவள் இதயத்தின் மொழி

[venkygeethu]

“நண்பரே, முதல்ல ஒரு விஷயம் தெளிவாக புரிஞ்சிக்குங்க…
நான் எந்த இடத்துலயும் ‘இப்படி தான் கதை எழுதணும்’ன்னு கதாசிரியரை நிர்பந்தப்படுத்தவே இல்ல. ‘கேட்டவன் கேள்விக்காரன், சொன்னவன் சொற்போகன்’ன்னு பழமொழி இருக்கு. நான் ஒரு வாசகராக என்னோட கருத்தை மட்டும் தான் பகிர்ந்தேன்.

இந்த கதையை நான் நேற்று வந்து நாலு லைன் படிச்சுட்டு கமெண்ட் போடுறவன் கிடையாது. ஃபர்ஸ்ட்டு எபிசோடுலேருந்து தொடர்ந்து படிச்சுட்டு வர்ற வாசகன். அதனால தான் கதையின் போக்கு எங்கே திரும்ப திரும்ப வருது, எந்த இடத்துல அதே உணர்ச்சி மீண்டும் மீண்டும் சுற்றுது என்பதைக் குறிப்பிட்டேன்.

நான் எங்கயாவது ‘கதை மோசம்’, ‘எழுதாதீங்க’, ‘நிறுத்துங்க’ன்னு சொன்னேனா? இல்ல.
மாறாக, கதாசிரியரின் எழுத்து நடை, கற்பனை, டீடெய்லிங்—all those things நான் பல தடவை பாராட்டி இருக்கேன். அதை படிச்சவர்களுக்கு நல்லாவே தெரியும்.

ஆனா ‘ஒரே கல்லை எத்தனை தடவை உருட்டினாலும் அதே இடத்துல தான் நிக்கும்’ன்னு சொல்வாங்க. அதே மாதிரி, பவி–ராஜ்–பிரகாஷ் emotional cycle திரும்ப திரும்ப வந்து drop ஆகுறதுதான் என் point. அது ஒரு வாசகரோட observation. அதைக் கருத்தா எடுத்துக்கணுமா வேண்டாமா என்பது முழுக்க கதாசிரியரின் விருப்பம்.

இன்னொரு விஷயம்…
‘முடிஞ்சா நீங்களே ஒரு கதை எழுதுங்க’ன்னு சொல்வது சரியான பதில் இல்ல நண்பரே. ஒரு சினிமா பார்க்கிறவன் director ஆகணும்னு அவசியம் இல்ல; ஒரு உணவை சாப்பிடுறவன் chef ஆகணும்னும் அவசியம் இல்ல. வாசகருக்கு கருத்து சொல்ல உரிமை இருக்கு. அதே நேரம் அந்த கருத்தை ஏற்கணுமா வேண்டாமா என்பது எழுத்தாளரின் உரிமை.

நான் இங்கே தலையிட வரல.
ஒரு உண்மையான, தொடர்ச்சியாக படிக்கிற வாசகரா என்னோட எண்ணத்தை மரியாதையா பகிர்ந்தேன். அதைக் கமெண்ட்டா பார்க்காமல் ‘நிர்பந்தம்’ன்னு எடுத்துக்கிட்டீங்கன்னா, அது உங்கள் பார்வை.

‘கேட்டவனுக்கு கேள்வி தவறு இல்லை; புரியாதவனுக்கு பதில் பயன் இல்லை’ன்னு சொல்வாங்க. அதனால் முதல்ல நான் போட்ட கமெண்ட்டை முழுசா புரிஞ்சிக்கிட்டு அப்புறம் reply பண்ணுங்க நண்பரே.”

எது எப்படியோ ஆகா மொத்தத்தில் கதைக்கு பிரேக் கொடுத்தாச்சு ஒழுங்கா எழுதுனவரை நிப்பாட்டியாச்சு