విడాకులు: సర్వస్వం కోల్పోయిన భర్త!

[SivaSai]

రాత్రి రెండున్నర గంటల సమయం. ఢిల్లీలోని అత్యంత ఖరీదైన, విలాసవంతమైన ప్రాంతంలో ఉన్న ఒక బహుళ అంతస్తుల భవనం పై అంతస్తు. శేఖర్ చౌదరి పెంట్‌హౌస్.
బయట ఎముకలు కొరికే చలి గానీ, నగరపు సందడి గానీ—ఏదీ ఈ విలాసవంతమైన కోటలోకి ప్రవేశించలేదు. గది లోపల ఉష్ణోగ్రత కచ్చితంగా నిర్ణయించబడింది. నేల మీద లక్షల రూపాయల విలువైన, దిగుమతి చేసుకున్న మృదువైన కార్పెట్ పరిచి ఉంది. గదికి ఒకవైపు గోడ మొత్తం గాజుతో తయారు చేయబడింది, అక్కడి నుండి రాత్రిపూట ఢిల్లీలోని వేల వేల మెరిసే దీపాలు కనిపిస్తున్నాయి. నగరం ఇప్పుడు నిద్రిస్తోంది, కానీ శేఖర్ చౌదరి కళ్ళలో నిద్ర లేదు. అతని కళ్ళలో ఇప్పుడు ఒక విశాల సామ్రాజ్యానికి చక్రవర్తి కావాలనే కల ఉంది.
గదిలోని ఒక మూలలో ఉన్న ఖరీదైన టేకు చెక్క బార్ ముందు శేఖర్ నిలబడి ఉన్నాడు. అతను ఖరీదైన సిల్క్ నైట్‌గౌన్ ధరించి ఉన్నాడు. ఒక చేతిలో బరువైన క్రిస్టల్ గ్లాసు ఉంది. ఆ గ్లాసులో ముప్పై ఏళ్ల నాటి, లక్ష రూపాయల విలువైన స్కాచ్ విస్కీ, రెండు గుండ్రని ఐస్ ముక్కలు ఉన్నాయి. శేఖర్ గ్లాసును కొద్దిగా కదిపాడు, ఆ ఐస్ ముక్కలు క్రిస్టల్ గ్లాసుకు తగిలి మధురమైన 'టుంగ్-టాంగ్' అనే శబ్దం చేశాయి.
శేఖర్ చాలా ప్రశాంతంగా గ్లాసు నుండి ఒక గుక్క తీసుకున్నాడు. ఆ విస్కీ వేడి గొంతు నుండి క్రిందకు దిగుతుండగానే, అతని పెదవుల చివర ఒక పైశాచికమైన, సంతృప్తికరమైన చిరునవ్వు విరిసింది.
ఈ కచ్చితమైన ప్రణాళికలో ఒకే ఒక్క బలహీనత ఉంది—ఆడిటర్ రాఘవ.
ఈ రోజు ఉదయం రాఘవ ఏడుస్తూ ఫోన్ చేసి, తన కారు బానెట్‌పై ఎవరో ఎర్రటి కవరు, కొన్ని చిరిగిన కాగితపు ముక్కలు పెట్టి వెళ్ళారని చెప్పినప్పుడు, రాఘవ బాగా భయపడిపోయాడని శేఖర్‌కు అర్థమైంది. భయపడిన మనిషి ఎప్పుడైనా సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల ముందు నోరు విప్పగలడు. శేఖర్‌కు ఆ ఎర్రటి కవరు ఎవరు పంపారో తెలియదు. శత్రువు ఎవరైనా సరే, రాఘవను ఇక బతికి ఉంచడం మంచిది కాదు. అందుకే ఈ రాత్రే శేఖర్ తన ముఖ్య భద్రతా అధికారి రాణాను పంపి, రాఘవను కిడ్నాప్ చేసి శాశ్వతంగా మాయం చేయమని చెప్పాడు. రాఘవ చనిపోతే, బ్లాక్‌మెయిలర్ల చేతిలో ఇక ఏ సజీవ సాక్ష్యం ఉండదు.
శేఖర్ గాజు కిటికీ ముందు వచ్చి నిలబడ్డాడు. అతను తనను తాను ఈ నగరానికి దేవుడిగా భావిస్తాడు. నిజాయితీ గురించి గొప్పలు చెప్పుకునే వాళ్ళంతా వెర్రివాళ్ళు. ఈ ప్రపంచంలో డబ్బూ, అధికారమే అంతిమ సత్యం.
సరిగ్గా అదే క్షణంలో, పెంట్‌హౌస్ యొక్క బరువైన, శబ్దం చొరబడని తలుపు చాలా నెమ్మదిగా తెరుచుకుంది.
శేఖర్ వెనక్కి తిరిగి చూడలేదు. ఇంత రాత్రిపూట ఎవరు రాగలరో అతనికి తెలుసు. అతని మనసు చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది.
"పని పూర్తయిందా రాణా?" శేఖర్ కిటికీ వైపే చూస్తూ చాలా నిశ్చింతగా స్వరంతో అడిగాడు. "రాఘవ శవాన్ని ఎక్కడ పాతావు? ఆ ఎలుక చాలా సణుగుతోంది. వాడి భార్యాబిడ్డలను కూడా చంపేశావు కదా? నాకు ఎలాంటి సజీవ సాక్ష్యం వద్దు."
శేఖర్ ఒక అట్టహాసం చేశాడు. కానీ గదిలోపల అతని నవ్వుకు సమాధానం రాలేదు.
పెంట్‌హౌస్ లోపల ఒక విచిత్రమైన, ఊపిరాడకుండా చేసే నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. శేఖర్ కనుబొమ్మలు ముడిపడ్డాయి. అతను నెమ్మదిగా కిటికీ వైపు నుండి వెనక్కి తిరిగాడు.
తలుపు దగ్గర అతని ముఖ్య భద్రతా అధికారి రాణా నిలబడి ఉన్నాడు. కానీ ఈ రాణాను చూసి శేఖర్ తన కళ్ళను తానే నమ్మలేకపోయాడు. రాణా లాంటి కండలు తిరిగిన, భయంకరమైన గూండా, ఒంటి చేత్తో మనిషిని చంపగలవాడు, ఈ రోజు గజగజ వణుకుతున్నాడు! రాణా ఖరీదైన జాకెట్ దుమ్ముతో నిండి ఉంది. అతని జుట్టు చెదిరిపోయి, ముఖమంతా చెమట బిందువులు పట్టి ఉన్నాయి. అతను శేఖర్ కళ్ళలోకి చూడలేకపోతున్నాడు, అతని తల వంగి ఉంది.
శేఖర్ చేతిలోని క్రిస్టల్ గ్లాసు అకస్మాత్తుగా కొద్దిగా కంపించింది. అతని గుండెల్లోంచి ఒక తెలియని, మంచులా చల్లని భయంకరమైన ప్రవాహం పారినట్టు అయ్యింది.
"ఏమైంది రాణా?" శేఖర్ గొంతు ఇప్పుడు ప్రశాంతంగా లేదు. అతని గొంతులో అణచిన, భయంకరమైన పాములాంటి బుసకొట్టే శబ్దం వినిపిస్తోంది. "రాఘవ ఎక్కడ? పని పూర్తి కాలేదా?"
రాణా ఒక పెద్ద గుటక వేశాడు. అతని గొంతు ఎండిపోయింది.
"స-సార్..." రాణా నత్తిగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. "రాఘవ... రాఘవ పారిపోయాడు సార్."
"ఏమిటి?" శేఖర్ కళ్ళు కోపంతో పెద్దవయ్యాయి. అతను కొన్ని అడుగులు ముందుకు వేశాడు. శేఖర్ గొంతు ఇప్పుడు ప్రశాంతంగా లేదు. అతని గొంతులో అణచిన, భయంకరమైన పాములాంటి బుసకొట్టే శబ్దం వినిపిస్తోంది. "నేను నీకు ఒక పని అప్పగించాను."
రాణా ఒక పెద్ద గుటక వేశాడు. అతని గొంతు ఎండిపోయింది.
"స-సార్..." రాణా నత్తిగా మాట్లాడటం మొదలుపెట్టాడు. "మేము రాఘవ కాల్ రికార్డు, ఆ ఎర్రటి కవరు డెలివరీ ఇచ్చిన ఫుటేజ్‌లు చెక్ చేశాము సార్. మేము ఆ వ్యక్తులను గుర్తించగలిగాము. కానీ సార్... ఆ పేరు..."
"ఏంట్రా ఆ పేరు పంది కొడకా! సరిగ్గా చెప్పు!" శేఖర్ కోపంతో అరిచాడు.
"సార్, ఆ వ్యక్తి ఏ రాజకీయ నాయకుడూ కాదు. అతను ఏ కార్పొరేట్ ప్రత్యర్థీ కాదు," రాణా వణుకుతున్న స్వరంతో చెప్పాడు. "రాఘవను బ్లాక్‌మెయిల్ చేస్తున్న వ్యక్తి... అతని పేరు అర్జున్ వర్మ. మాయ మేడమ్ భర్త. అతనితో పాటు విక్రమ్ అనే ఆ న్యాయవాది, రజత్ అనే ఇంకొకడు ఉన్నారు."
రాణా మాటలు పూర్తయ్యాక, ఆ పెంట్‌హౌస్‌లో కొన్ని క్షణాల పాటు పూర్తి నిశ్శబ్దం అలుముకుంది, ఆ నిశ్శబ్దానికి యావత్ ప్రపంచం స్తంభించిపోయినట్టు అనిపించింది.
అర్జున్ వర్మ! మాయ భర్త అర్జున్!
శేఖర్ తలలో ఒక పెద్ద బాంబు పేలినట్టు అయ్యింది. అతను ఇంతసేపు ఎవరినైతే ఒక మురికి కాలువలోని పురుగుగా భావించాడో, ఎవరినైతే మనసులోనే చనిపోయాడని అనుకున్నాడో, తినడానికి జేబులో డబ్బులు లేని వాడు, ఈ రోజు శేఖర్ చౌదరితోనే మానసిక ఆట ఆడుతూ భయపెడుతున్నాడు!
శేఖర్ కళ్ళు కోపంతో నిప్పుకణాల్లా ఎర్రగా మారాయి. అతనిలోని అహంకారం, దర్పం క్షణంలో మట్టిలో కలిసిపోయాయి. అతని భారీ అహంకారానికి జీవితంలో ఊహించని దెబ్బ తగిలింది. ఒక బిచ్చగాడిలాంటి మగాడు అతన్ని సవాలు చేస్తున్నాడు!
"ఆఆఆహ్!"
శేఖర్ ఒక పైశాచికమైన, జంతువులా అరిచాడు. అతను తన కుడి చేతిలో ఉన్న ఆ లక్ష రూపాయల విలువైన స్కాచ్ విస్కీతో నిండిన బరువైన క్రిస్టల్ గ్లాసును తన పూర్తి బలంతో రాణా తలపైకి విసిరికొట్టాడు.
'క్రాష్!'
ఒక భయంకరమైన శబ్దంతో ఆ క్రిస్టల్ గ్లాసు రాణా నుదుటికి తగిలి వేల ముక్కలై పగిలిపోయింది. ఖరీదైన బంగారు రంగు విస్కీ, పదునైన గాజు ముక్కలు నలువైపులా చిందరవందరగా పడ్డాయి. రాణా తల తీవ్రమైన వేగంతో వెనక్కి విసిరివేయబడింది.
కొన్ని క్షణాల్లోనే రాణా నుదుటిపై నుండి చిమ్మి తాజా, ఎర్రటి రక్తం బయటకు వచ్చింది. ఆ రక్తం అతని కళ్ళు, ముక్కు, బుగ్గల మీదుగా కిందకు కారడం మొదలైంది. ఖరీదైన విస్కీ వాసన, రక్తపు మట్టి వాసన కలిసి పెంట్‌హౌస్‌లోని విలాసవంతమైన గాలి విషపూరితంగా మారింది. రాణా నొప్పితో మూలిగినా, అతను ఒక్క అంగుళం కూడా కదలలేదు. అతను తల వంచుకునే నిలబడ్డాడు.
"అర్జున్ వర్మ?!" శేఖర్ కోపంతో వణుకుతూ రాణా వైపు ముందుకు వచ్చాడు. అతని నోటి నుండి ఉమ్మి చిందుతోంది. "ఒక కుంటి కుక్క? ఒక బిచ్చగాడు? వాడు నన్ను సవాలు చేస్తున్నాడా? నా ప్రాజెక్టును నాశనం చేసే ధైర్యం వాడికెక్కడిది?"
శేఖర్ రాణా కాలర్‌ను గట్టిగా పట్టుకున్నాడు. రాణా నుదుటిపై నుండి కారుతున్న తాజా రక్తం శేఖర్ సిల్క్ నైట్‌గౌన్‌కు అంటుకుంది.
"సార్... వాళ్ళు రాఘవను బాగా భయపెట్టారు," రాణా రక్తం తుడుచుకుంటూ చెప్పాడు. "రాఘవ భార్యాబిడ్డలను వాళ్ళు ఏమైనా బెదిరించి ఉండవచ్చు. అర్జున్ వాళ్ళు రాఘవను మానసికంగా వికలాంగుడిని చేశారు సార్. రాఘవ బహుశా భయంతో ఈ రాత్రే వాళ్ళతో చేతులు కలుపుతాడు!"
రాణా ఈ మాట చెప్పగానే శేఖర్ మెదడులో అకస్మాత్తుగా ఒక అలారం మోగింది. అతని కోపం ఒక్క క్షణం స్థిరపడింది.
రాఘవ!
శేఖర్‌కు రాఘవ ఎంత పిరికివాడో బాగా తెలుసు. ఒకవేళ అర్జున్ రాఘవను బ్లాక్‌మెయిల్ చేస్తుంటే, దాని అర్థం శేఖర్‌ను నాశనం చేయగల ఏదో ఒకటి రాఘవ దగ్గర ఉందని అర్జున్‌కు తెలుసని.
శేఖర్ కళ్ళు చిన్నవయ్యాయి. "రాఘవ దగ్గర ఏదో సాక్ష్యం ఉంది రాణా," శేఖర్ గుసగుసగా అన్నాడు. "ఆ లంచగొండి ఆడిటర్ తప్పకుండా తన రక్షణ కోసం నా అసలైన ఆడిట్ ఫైళ్ల కాపీ లేదా పెన్‌డ్రైవ్ ఎక్కడో దాచిపెట్టి ఉంటాడు! అదే అర్జున్ అసలు లక్ష్యం! చెత్తకుండీలోని చిరిగిన కాగితాలతో కోర్టులో ఏమీ నిరూపించలేరని అర్జున్‌కు తెలుసు. అర్జున్‌కు ఆ అసలైన ఫైళ్లు కావాలి!"
శేఖర్ ఒక్క ఉదుటున రాణాను వదిలేశాడు. సమయం చాలా వేగంగా చేజారిపోతోందని అతనికి అర్థమవుతోంది. ఒకవేళ అర్జున్ రాఘవను కలిసి ఆ ఫైళ్లను సంపాదిస్తే, రేపు ఉదయం బిల్లు పాసవ్వడం మాట అటుంచి, శేఖర్ నేరుగా జైలుకు వెళ్ళాల్సి వస్తుంది.
"రాణా!" శేఖర్ ఒక ఆదేశించే స్వరంతో గర్జించాడు. "వెంటనే నీ బృందంలోని అత్యుత్తమ పది మంది షూటర్లను, గూండాలను సిద్ధం చెయ్యి."
"అవును సార్! కానీ మనం ఎక్కడికి వెళ్ళాలి?" రాణా నిటారుగా నిలబడి అడిగాడు.
"రాఘవ దగ్గరకు!" శేఖర్ కళ్ళలో ఇప్పుడు పంజరంలో బందీ అయిన ఆకలితో ఉన్న పులి క్రూరత్వం ఉంది. "రాఘవ ఫోన్ లొకేషన్ ట్రాక్ చెయ్యి. ఆ పిరికివాడు తప్పకుండా ఇంతసేపటికి అర్జున్ వాళ్ళను కలవడానికి ఇంటి నుండి బయలుదేరి ఉంటాడు లేదా బయలుదేరడానికి ప్రణాళిక వేస్తుంటాడు. వెంటనే వెళ్ళు! రాఘవను పట్టుకురా! ఒకవేళ రాఘవ ఏమైనా తెలివిగా ప్రవర్తిస్తే, లేదా పారిపోవాలని చూస్తే, వాడిని రోడ్డుపైనే పాతెయ్యి!"
రాణా తన రక్తసిక్తమైన ముఖాన్ని చేత్తో తుడుచుకుని ఒక సెల్యూట్ చేశాడు. "మరి అర్జున్ వాళ్ళ సంగతి సార్? ఒకవేళ అర్జున్ లేదా అతని స్నేహితులు రోడ్డు మీద కనిపిస్తే?"
శేఖర్ పెదవుల చివర ఒక క్రూరమైన, చల్లని చిరునవ్వు విరిసింది. "అర్జున్ వర్మ, అతని ఆ న్యాయవాది స్నేహితుడు కనిపిస్తే, వాళ్ళ కాళ్ళపై కాల్చవద్దు. వాళ్ళను నేరుగా తలపై కాల్చు. రేపు ఉదయం వార్తాపత్రికలలో వాళ్ళ శవాలను నేను చూడాలనుకుంటున్నాను."
"అవును సార్," రాణా వేగంగా గది నుండి బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.
శబ్దం చొరబడని తలుపు మళ్ళీ మూసుకుంది. పెంట్‌హౌస్‌లోని కార్పెట్‌పై అప్పటికీ రాణా రక్తం, విస్కీ కలిసి ఒక భయంకరమైన మరకను సృష్టించి ఉన్నాయి.
రాణా తన పది మంది ఆయుధాలు ధరించిన గూండాలతో రాత్రి చీకటిలో రాఘవ ఫోన్ లొకేషన్ ట్రాక్ చేస్తూ బయలుదేరాడు. శేఖర్ ఆదేశం చాలా స్పష్టంగా ఉంది—రాఘవను కిడ్నాప్ చెయ్యి, అర్జున్ వాళ్ళు కనిపిస్తే చంపెయ్యి.
ఢిల్లీలోని ఈ ఎముకలు కొరికే చలి రాత్రి, ఈ రోజు ఎవరి రక్తంతో నగరం వీధులు తడవబోతున్నాయి?











అధ్యాయం 23: అబద్ధాల తెర మరియు చనిపోయిన మనిషి తీర్పు
ల్యాప్‌టాప్ నల్లటి తెర మీద ఎర్రటి పెట్టె తేలియాడుతూ కనిపించగానే గదిలో ఒక్కసారిగా నిశ్శబ్దం అలుముకుంది. తెర మధ్యలో స్పష్టంగా రాసి ఉంది— "Enter 12-Digit Master Password".
అందరూ కొన్ని క్షణాల పాటు ఆశ్చర్యపోయినా, గది వెనుక చీకటి మూలలో ముడుచుకుని కూర్చున్న రాజీవ్ చాలా నెమ్మదిగా ముందుకు వచ్చాడు. అతని ముఖం పాలిపోయింది, నుదుటిపై చెమట బిందువులు ఏర్పడ్డాయి. అతను ఏమీ మాట్లాడకుండా ల్యాప్‌టాప్ కీబోర్డు దగ్గరకు చేతిని తీసుకెళ్ళాడు.
రాజీవ్ వణుకుతున్న వేళ్లు కీబోర్డు మీద పన్నెండు అంకెలు, అక్షరాలు టైప్ చేశాయి. ఆ గది ఎంత నిశ్శబ్దంగా ఉందంటే, కీబోర్డు 'ఖట్ ఖట్' శబ్దం తప్ప మరేమీ వినిపించడం లేదు. సంకేతపదం టైప్ చేయడం పూర్తి చేసి రాజీవ్ ఒక లోతైన శ్వాస తీసుకుని, ఆ తర్వాత 'ఎంటర్' బటన్‌ను నొక్కాడు.
ఎలాంటి నాటకీయత ఏమీ జరగలేదు. ఎలాంటి పొరపాటు సందేశం రాలేదు. ఒక్క సెకనులో ఆ ఎర్రటి పెట్టె తెర నుండి మాయమైపోయింది.
ల్యాప్‌టాప్ తెర మీద ఒకదాని తర్వాత ఒకటిగా ఎన్నో పసుపు రంగు ఫోల్డర్లు ప్రత్యక్షమయ్యాయి. డ్రైవ్ తెరుచుకుంది!
జస్టిస్ రావు తన కళ్ళజోడును సరిచేసుకుని మౌసు పట్టుకున్నారు. మంచం మీద పడుకున్న గాయపడిన రజత్ కూడా తన తలని కొద్దిగా పైకి లేపి తెర వైపు చూడటానికి ప్రయత్నిస్తున్నాడు. విక్రమ్, అర్జున్ ఇద్దరూ జస్టిస్ రావుకు చెరో పక్కన నిలబడి ఏకాగ్రతతో ల్యాప్‌టాప్ వైపే చూస్తున్నారు. మొదటి ఫోల్డరు తెరవగానే, తెర మీద వరుసగా ఎన్నో పీడీఎఫ్ ఫైళ్లు, ఎక్సెల్ షీట్లు కనిపించాయి.
ఇవి సాధారణ ఫైళ్లు కావు. ఇవి శేఖర్ చౌదరి పదేళ్లుగా పోగుచేసిన పాపాల కచ్చితమైన, రాతపూర్వక చిట్టా.
జస్టిస్ రావు చాలా ప్రశాంతంగా ఒక ఎక్సెల్ షీటు తెరిచారు. అందులో శేఖర్ డజనుకు పైగా నకిలీ ఎన్జీఓలను ఎలా సృష్టించాడో చాలా స్పష్టంగా రాసి ఉంది. ఆ ఎన్జీఓల పేరు మీద ప్రభుత్వం నుండి మహిళా సంరక్షణ నిధులు కింద కోట్ల రూపాయలు ఎలా వచ్చాయో కూడా ఉంది. ఆ తర్వాత ఆ డబ్బులన్నీ విదేశాల్లోని షెల్ కంపెనీలకు ఎలా బదిలీ చేయబడ్డాయో, దాని పూర్తి లెక్కలు, తేదీలు, బ్యాంక్ ఖాతా సంఖ్యలతో సహా ఆ షీటులో ఉన్నాయి. ప్రతి ఫైలు కింద ఆడిటర్‌గా రాజీవ్ సంతకం చేసిన ప్రభుత్వ స్టాంపు స్కాన్ చేసిన ప్రతి తళతళలాడుతోంది. ఈ ఒక్క ఫోల్డరు చాలు శేఖర్ చౌదరిని జీవితాంతం జైలుకు పంపించడానికి.
కానీ ఫైళ్లు ఇక్కడితో అయిపోలేదు.
ఆదిత్య, జస్టిస్ రావు తర్వాతి ఫోల్డర్లను చూస్తున్నారు. హఠాత్తుగా ఆదిత్య కళ్ళు ఒక ఫోల్డరు మీద ఆగిపోయాయి. దాని పేరు— 'విక్టిమ్ పే-అవుట్స్'. ఆ పేరు చూడగానే ఆదిత్య చెయ్యి కొద్దిగా వణికింది. అతను మౌసుతో ఆ ఫోల్డరును తెరిచాడు.
లోపల ఎన్నో పీడీఎఫ్ ఫైళ్లు ఉన్నాయి. ప్రతి ఫైలు పేరు ఒక్కో అమ్మాయి పేరు మీద సేవ్ చేయబడి ఉంది. వాటిలో, మొదటి వరుసలోనే ఉన్న ఒక ఫైలు పేరు— 'అర్జున్ వర్మ కేసు - మాయ'.
తెర మీద తన పేరు, మాయ పేరు చూడగానే అర్జున్ ఒక అడుగు ముందుకు వేశాడు. అతని గుండె విచిత్రంగా ప్రశాంతంగా ఉంది. అతని మనసులో ఇప్పుడు కోపం లేదు, ఉత్సాహం లేదు, కేవలం మంచులా చల్లని శూన్యత ఆవరించి ఉంది. జస్టిస్ రావు చాలా జాగ్రత్తగా ఆ ఫైలును తెరిచారు.
ఆ ఫైలు నిజానికి ఒక రహస్య ఒప్పంద పత్రం లేదా ఒప్పంద పత్రం. అందులో చాలా సాధారణంగా, స్పష్టమైన భాషలో ఇలా రాసి ఉంది: అర్జున్‌ను గృహ హింస నకిలీ కేసులో ఇరికించినందుకు, మీడియా ముందు మహిళలపై హింస గురించిన అబద్ధపు కథ చెప్పినందుకు, మాయకు శేఖర్ చౌదరి తరఫున యాభై లక్షల రూపాయలు చెల్లించబడ్డాయి. ఆ కాగితం కింద మాయ స్వహస్తంతో చేసిన సంతకం, ఆమె బ్యాంక్ ఖాతా వివరాలు, డబ్బు అందుకున్న తేదీ ఉన్నాయి.
అర్జున్ రెప్పవాల్చకుండా తెర వైపే చూస్తూ ఉండిపోయాడు.
కేవలం యాభై లక్షల రూపాయలు! ఈ యాభై లక్షల రూపాయల కోసం మాయ తన చక్కగా సాగుతున్న సంసారాన్ని కూల్చేసింది. తన వృద్ధులైన అత్తమామలను సమాజం ముందు అవమానపరిచింది. అర్జున్‌ను తన సొంత ఇంటి నుండి మెడపట్టి బయటకు గెంటేసింది. అతన్ని వీధిలో ఒక కుంటి, పరారీలో ఉన్న బిచ్చగాడిగా మార్చేసింది. ఒక నిజాయితీపరుడైన మనిషి జీవితానికి, అతని ఇన్నేళ్ల ప్రేమకు, గౌరవానికి వెల కేవలం యాభై లక్షల రూపాయలేనా? మాయ లాంటి అమ్మాయిలు డబ్బు కోసం ఎంత నీచానికి దిగజారగలరో అనడానికి సజీవ సాక్ష్యం ఇప్పుడు ల్యాప్‌టాప్ తెర మీద ఒక సాధారణ పీడీఎఫ్ ఫైలుగా వెలుగుతోంది.
అర్జున్ కంటి నుండి ఒక కన్నీటి చుక్క జారింది. ఇది కోపంతో వచ్చిన కన్నీరు కాదు, ఇది ఒక లోతైన, నిశ్శబ్ద వేదన యొక్క కన్నీరు. ఒక పురుషుడు తాను ప్రేమించిన వ్యక్తికి తన జీవితం విలువ కొన్ని కాగితపు నోట్ల కన్నా తక్కువ అని తెలుసుకున్నప్పుడు, అతని లోపల ఉన్నదంతా చచ్చిపోతుంది.
విక్రమ్ వెనుక నుండి ముందుకు వచ్చి అర్జున్ భుజంపై గట్టిగా చేయి వేశాడు. రజత్ తన కట్టు కట్టిన తలతో మంచం నుండి లేచి కూర్చున్నాడు. అతను అర్జున్ వైపు చూసి ఒక్కసారి తల ఊపాడు. ఈ పురుషులు ఒకరి కష్టాన్ని మరొకరు బాగా అర్థం చేసుకుంటారు. వాళ్ళు మాట్లాడుకోవాల్సిన అవసరం లేదు. వారి ఈ నిశ్శబ్ద స్నేహం ముందు మాయ యాభై లక్షల రూపాయల ఒప్పంద పత్రం చాలా చవకబారుగా, మురికిగా అనిపిస్తోంది.
"మన దగ్గర అస్సలు సమయం లేదు," జస్టిస్ రావు గడియారం వైపు చూస్తూ నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదించారు. "తెల్లవారుజామున ఐదు గంటలైంది. ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు మాయ జాతీయ టీవీలో ప్రత్యక్ష ఇంటర్వ్యూకి కూర్చుంటుంది, శేఖర్ పార్లమెంటులో బిల్లు పాస్ చేయించడానికి ఎదురుచూస్తుంటాడు. మనం ఈ ఫైళ్లను సరైన చోటికి, సరైన సమయంలో చేర్చాలి."
ఆదిత్య తన పాత సంచి నుండి ఒక డేటా కేబుల్ తీసి ల్యాప్‌టాప్‌కు కనెక్ట్ చేశాడు.
జస్టిస్ రావు స్వయంగా ల్యాప్‌టాప్ ముందు కూర్చుని ఈమెయిల్ ముసాయిదాను చేయడం మొదలుపెట్టారు.
"విషయం: కుటుంబ రక్షణ బిల్లు ముసుగులో 1700 కోట్ల అవినీతి మరియు మహిళా సంరక్షణ చట్టం దుర్వినియోగం యొక్క అసలు సాక్ష్యం. వివరాలు: దీనితో పాటు శేఖర్ చౌదరి యొక్క షెల్ కంపెనీల అసలైన ఆడిట్ నివేదిక మరియు మాయ వంటి నకిలీ బాధితులతో డబ్బు ఒప్పందానికి సంబంధించిన అసలైన పత్రాలు జతచేయబడ్డాయి. సత్యానికి న్యాయం మీ చేతుల్లో ఉంది."
ఈమెయిల్ జాబితాలో ఆదిత్య దేశంలోని అన్ని పెద్ద జాతీయ వార్తా ఛానెళ్ల ఎడిటర్ల ఈమెయిల్ ఐడీలను జోడించాడు. ఆ తర్వాత సుప్రీం కోర్టు ప్రధాన న్యాయమూర్తి, సిబిఐ డైరెక్టర్, విజిలెన్స్ విభాగం ప్రధాన అధికారుల అధికారిక ఐడీలను ఒక్కొక్కటిగా జోడించాడు. ఫైళ్లన్నీ అటాచ్ చేయబడ్డాయి.
"ఇప్పుడు అత్యంత ముఖ్యమైన పని," జస్టిస్ రావు ఆదిత్య వైపు చూశారు. "ఈమెయిల్ ఇప్పుడే పంపకూడదు. ఇప్పుడు తెల్లవారుజాము, అందరూ నిద్రపోతున్నారు. శేఖర్ వాళ్ళకి విషయం తెలిస్తే ఉదయం ఎనిమిది గంటల లోపు అంతా కప్పిపుచ్చుతారు. మన సమయం కచ్చితంగా ఉండాలి."
ఆదిత్య ల్యాప్‌టాప్‌లో కొన్ని కమాండ్లు టైప్ చేశాడు. "నేను ఈమెయిల్‌ను సర్వర్‌లో షెడ్యూల్ చేస్తున్నాను సార్. సరిగ్గా ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు ఈ సర్వర్ నుండి అన్ని ఈమెయిళ్ళు ఒకేసారి స్వయంచాలకంగా పంపబడతాయి. ఎవరూ ఏమీ దాచడానికి సమయం ఉండదు."
రాజీవ్ నేలపై కూర్చుని ఆయాసపడుతున్నాడు. అతని పని ముగిసింది. ఉదయం ఎనిమిది తర్వాత తన ఉద్యోగం ఉండదని, బహుశా జైలుకు కూడా వెళ్ళాల్సి వస్తుందని అతనికి తెలుసు. కానీ కనీసం తన భార్య గీత, కొడుకు రవి శేఖర్ చేతి నుండి బతికిపోతారు. అతను అర్జున్ వాళ్ళ వైపు చూసి హమ్మయ్య అని ఊపిరి పీల్చుకున్నాడు.
అర్జున్ ల్యాప్‌టాప్ తెర మీద టిక్ టిక్ మంటున్న టైమర్ వైపే ఏకాగ్రతతో చూస్తున్నాడు. అతను నెమ్మదిగా తన రక్తసిక్తమైన, మురికి షర్టు చేతులను మడిచాడు.
"మనం ఇప్పుడు ఇక్కడే కూర్చుందామా?" విక్రమ్ అర్జున్ వైపు చూసి చాలా ప్రశాంతమైన స్వరంతో అడిగాడు. "ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు ఈమెయిళ్ళు సర్వర్ నుండి స్వయంచాలకంగా వెళ్ళిపోతాయి. మన పని అయిపోయింది కదా."
అర్జున్ తల ఊపాడు. అతని కళ్ళలోని చూపు ఇప్పుడు పూర్తిగా నిశ్చలంగా, ప్రశాంతంగా ఉంది. అక్కడ భయం లేదు, సంకోచం లేదు.
"లేదు విక్రమ్. మనం ఈ సురక్షిత గృహంలో దాక్కుని కూర్చోము," అన్నాడు అర్జున్. "మాయ వార్తా ఛానెల్ ఫైవ్-స్టార్ స్టూడియోలో కూర్చుని దేశమంతటికీ నా గురించి అబద్ధపు కథలు చెబుతున్నప్పుడు, నేను ఈ చీకటి గదిలో కూర్చోవాలనుకోవడం లేదు. మాయ నా పేరు పలికినప్పుడు, నేను ఆమె కళ్ళ ముందే నిలబడి ఉండాలనుకుంటున్నాను."
రజత్ తన కట్టు కట్టిన తలతో నెమ్మదిగా లేచి నిలబడ్డాడు. "నేను కూడా నీతో వస్తాను. మాయ నిన్ను మాత్రమే నాశనం చేయలేదు, మాయ లాంటి అమ్మాయిలు నా కూతురి జీవితాన్ని కూడా నాశనం చేశారు. ఈ రోజు మనం వాళ్ళ కళ్ళ ముందు నిలబడాల్సిందే."
జస్టిస్ రావు ఆ యువకుల వైపు చూసి గర్వంగా నవ్వారు. గడియారంలో అప్పుడు ఉదయం ఆరు గంటల పదిహేను నిమిషాలు. బయట తెల్లవారుతోంది. రాత్రి చీకటి తొలగిపోతోంది.
అర్జున్, విక్రమ్, రజత్ ముగ్గురూ ఆ సురక్షిత గృహం పాత తలుపు తెరిచి బయటి చల్లటి గాలిలోకి వచ్చి నిలబడ్డారు. ఈ రోజు వారి ఒంటి మీద ఖరీదైన జాకెట్లు లేవు, వారి శరీరాలు నొప్పులతో నిండి ఉన్నాయి, కానీ ఈ రోజు వారికి కోల్పోవడానికి ఏమీ లేదు. ఈ రోజు కేవలం వారి గౌరవాన్ని తిరిగి పొందే రోజు. వాళ్ళు ముగ్గురు సాధారణ పురుషులు, భుజం భుజం కలిపి నేరుగా ఆ జాతీయ వార్తా ఛానెల్ ప్రత్యక్ష స్టూడియో వైపు బయలుదేరారు.
తెల్లవారుజాము వెలుగులో అర్జున్ వాళ్ళు స్టూడియో వైపు బయలుదేరినప్పుడు, శేఖర్ చౌదరి కూడా చేతులు ముడుచుకుని కూర్చోలేదని వారికి తెలుసా? శేఖర్ ప్రైవేటు షూటర్లు స్టూడియో లోపలే వారి కోసం సైలెన్సరు అమర్చిన పిస్టల్స్‌తో ఎదురు చూస్తున్నారా? ప్రత్యక్ష కెమెరా ముందు ఈ రోజు నిజం నిరూపించబడక ముందే అర్జున్ వాళ్ళ రక్తం చిందుతుందా?