విడాకులు: సర్వస్వం కోల్పోయిన భర్త!

[SivaSai]

శేఖర్ చౌదరి ముఖ్య భద్రతాధికారి రాణా తన చేతిలోని మెరుస్తున్న తుపాకీని నేరుగా అర్జున్ ఛాతీకి గురిపెట్టాడు. అతని వెనుక కనీసం పది మంది కండలు తిరిగిన గూండాలు, అందరి చేతుల్లో లావుపాటి ఇనుప రాడ్లు, గొలుసులు ఉన్నాయి. ప్రకాశవంతమైన వెలుగు కారణంగా రాణా ముఖం సరిగ్గా కనిపించడం లేదు, కానీ అతని గొంతులోని అహంకారం ఆ పాడుబడిన స్టేషన్ గోడలను తాకి ప్రతిధ్వనిస్తోంది.

రాజీవ్ భయంతో రెండు చేతులతో తల పట్టుకుని నేలపై కూలబడ్డాడు. అతని నోటి నుండి మాట రావడం లేదు, కేవలం మూలుగుతున్నట్టుగా ఒక శబ్దం వస్తోంది. ఈ రోజు ఇక్కడి నుండి ప్రాణాలతో తిరిగి వెళ్ళే దారి లేదని అతనికి అర్థమైపోయింది.

కానీ అర్జున్ ఒక్క అంగుళం కూడా కదలలేదు. అతని కోటు జేబులో శేఖర్ 1700 కోట్ల సామ్రాజ్యాన్ని అంతం చేసే ఆ పెన్‌డ్రైవ్ ఉంది. విక్రమ్ తన ప్రాణాలను లెక్కచేయకుండా వేగంగా అర్జున్ ముందుకొచ్చి ఒక మానవ కవచంలా నిలబడ్డాడు.

"ఆ పెన్‌డ్రైవ్‌ను మర్యాదగా నా చేతికివ్వు, ఒరేయ్ కుంటి బిచ్చగాడా," రాణా ఒక పైశాచిక నవ్వు నవ్వుతూ ఒక అడుగు ముందుకు వేశాడు. "చెత్తకుండీలోని చెత్తను జల్లెడ పట్టి నువ్వు శేఖర్ చౌదరితోనే ఆట ఆడదామనుకున్నావా? మీలాంటి చెత్త వెధవలు వీధి కుక్కల్లా చావాలి. మీకు కుటుంబం లేదు, మీ కోసం ఒక్క కన్నీటి బొట్టు కూడా కార్చేవాళ్ళు లేరు."

రాణా అన్న ఆ మాట స్టేషన్ బయట చిమ్మ చీకటిలో నిలబడి ఉన్న ఒక వ్యక్తి చెవిలో బాణంలా గుచ్చుకుంది.

రజత్.

రాజీవ్‌ను లోపలికి పంపించి, రజత్ స్టేషన్ పగిలిన ప్రహరీ గోడ బయట తన స్కూటీ మీద కూర్చుని వేచి చూస్తున్నాడు. లోపల హఠాత్తుగా ప్రకాశవంతమైన వెలుగులు వెలగడం, చాలా కార్ల శబ్దం వినగానే ఏదో భయంకరమైన ప్రమాదం జరిగిందని రజత్ గ్రహించాడు. అతను ప్రహరీ గోడ సందులోంచి తొంగి చూశాడు. రాణా తుపాకీ, గూండాలు కనిపించారు.

రాణా మాటలు వినగానే రజత్ కళ్ళ ముందు తన నాలుగేళ్ళ కూతురు రియా ముఖం మెదిలింది. మాయ లాంటి ఆడవాళ్ళు పెట్టిన నకిలీ వ్యాజ్యాల వల్ల సమాజం ఈ రోజు వాళ్లను 'చెత్త' అని ముద్ర వేసింది. కానీ వాళ్ళు చెత్త కాదు! వాళ్ళు తండ్రులు, వాళ్ళు సోదరులు, వాళ్ళు రక్తమాంసాలున్న మనుషులు.

రజత్ గుండెల్లో ఒక భయంకరమైన, మంచులా చల్లని పట్టుదల గూడుకట్టుకుంది. తానిప్పుడు ఇక్కడి నుండి ప్రాణాలు కాపాడుకుని పారిపోతే, లోపల ఉన్న తన ఇద్దరు సోదరులు—అర్జున్, విక్రమ్—రాణా తూటాకు కుక్కల్లా చచ్చిపోతారు. ఇక శేఖర్ యొక్క ఆ అసలైన దస్త్రాలు శాశ్వతంగా కనుమరుగైపోతాయి.

లేదు! రజత్ అలా జరగనివ్వడు. మగవాళ్ళు బహుశా రోడ్డు మీద దెబ్బలు తింటారేమో, కానీ తన సోదరులను ఆపదలో వదిలి ఎప్పటికీ పారిపోరు.

రజత్ చాలా జాగ్రత్తగా తన స్కూటీ తాళం తిప్పాడు. అతను స్కూటీ ముందు దీపం ఆపివేసి ఉంచాడు, చీకటిలో ఎవరూ తనను చూడకూడదని. అతని కళ్ళు ఇప్పుడు రాత్రిపూట వేటకు బయలుదేరిన ఆకలితో ఉన్న తోడేలులా మెరుస్తున్నాయి.

లోపల రాణా అప్పుడు తుపాకీ భద్రతా లాక్ తీయడానికి వేలు పెట్టాడు. "చివరిసారిగా చెబుతున్నాను అర్జున్, పెన్‌డ్రైవ్ ఇవ్వు. లేదంటే ముందు నీ ఈ వకీలు స్నేహితుడి తలలో కాల్చి, తర్వాత నీ కాలిలో..."

రాణా మాట పూర్తి కాకముందే, స్టేషన్ బయటి చిమ్మ చీకటిని చీల్చుకుంటూ ఒక భయంకరమైన గర్జన వినిపించింది.

'భూమ్...మ్...మ్!'

రాణా, అతని పది మంది గూండాలు ఉలిక్కిపడి వెనకున్న చీకటి వైపు చూశారు. వాళ్ళు ఏదైనా గ్రహించేలోపే, ముందు దీపం లేకుండా ఒక నల్లటి స్కూటీ ఒక క్షిపణిలా తీవ్రమైన వేగంతో పగిలిన ప్రహరీ గోడ ద్వారం నుండి స్టేషన్ లోపలికి దూసుకొచ్చింది.

రజత్ స్కూటీ యాక్సిలరేటర్ పూర్తిగా తిప్పి పట్టుకున్నాడు. అతను హ్యాండిల్‌ను కొంచెం కూడా తిప్పలేదు. అతను నేరుగా స్కూటీని తీసుకుని రాణా వెనుక ఉన్న గూండాల వరుసపైకి దూసుకెళ్ళాడు.

'ఢీ! ఆఆఆహ్!'

రెండు భయంకరమైన అరుపులు, ఇనుముతో ఎముకలు విరిగిన భయంకరమైన శబ్దంతో ఆ స్టేషన్ మొత్తం కంపించిపోయింది. ఆ తీవ్రమైన ఢీకి ఇద్దరు భారీ గూండాలు పేకమేడలా ఎగిరి నేలపై పడ్డారు. ఒకడి చెయ్యి విరిగి ఎముక బయటకు వచ్చింది, మరొకడి తల పగిలి రక్తం చిమ్మింది.

స్కూటీ బోల్తా పడి నేలపై ఈడ్చుకుంటూ కొద్ది దూరంలో ఆగింది. రజత్ కూడా ఎగిరి సిమెంట్ నేలపై పడ్డాడు. అతని నుదురు పగిలి రక్తం కళ్ళపైకి కారుతోంది, అతని ఎడమ చెయ్యి కదలడం లేదు.

కానీ రజత్ చేసిన ఈ ఒక్క ఆత్మాహుతి దాడి, క్షణాల్లో అక్కడి పరిస్థితిని పూర్తిగా మార్చేసింది. అందరూ తీవ్రమైన దిగ్భ్రాంతితో నిశ్చేష్టులయ్యారు.

"రజత్!" విక్రమ్ అరుస్తూ రాణాను ఇక పట్టించుకోకుండా నేరుగా పరిగెత్తి నేలపై పడి ఉన్న రజత్‌ను పైకి లేపాడు.

రాణా కొన్ని క్షణాలు నివ్వెరపోయాడు. ఏ ఆయుధం లేకుండా కేవలం ఒక స్కూటీతో పది మంది గూండాల మీదకి దూకేంత నిస్వార్థ పట్టుదల ఏ మనిషిలోనైనా ఉంటుందని అతను ఊహించలేకపోయాడు.

రాణాలోని దిగ్భ్రాంతి ఒక్క క్షణంలో భయంకరమైన కోపంగా మారింది.

"పంది కొడుకుల్లారా! ఈ రోజు మీ అందరినీ ఇక్కడే పాతేస్తాను!" రాణా పిచ్చివాడిలా అరిచాడు. అతను తన తుపాకీని నేరుగా రజత్, విక్రమ్‌ల వైపు గురిపెట్టాడు. వెనుక మిగిలిన గూండాలు కూడా ఇనుప రాడ్లను గట్టిగా పట్టుకుని అర్జున్‌ వాళ్ల వైపు కదలడం మొదలుపెట్టారు.

అర్జున్ తన విరిగిన కాలితో అతి కష్టం మీద రజత్ ముందు నిలబడ్డాడు. ముగ్గురు పురుషులు ఇప్పుడు మృత్యువుకు ఎదురుగా నిలబడి ఉన్నారు. వారి చేతుల్లో ఆయుధాలు లేవు, వారి శరీరాలు రక్తంలో తడిసి ముద్దయ్యాయి, కానీ వారి కళ్ళలో భయం లేదు. వారు ఒకరి కోసం ఒకరు ఈ పాడుబడిన స్టేషన్‌లో కలిసి చనిపోవడానికి సిద్ధంగా ఉన్నారు.

రాణా తుపాకీ చలకపై వేలు నొక్కబోయాడు...

సరిగ్గా అదే క్షణంలో...

'నీ...నూ... నీ...నూ...'

చాలా దూరం నుండి వస్తున్న ఒక సైరన్ శబ్దానికి రాణా వేలు చలకపై హఠాత్తుగా గడ్డకట్టుకుపోయింది.

ఆ శబ్దం చాలా వేగంగా దగ్గరవుతోంది. ఒకటి కాదు, కనీసం మూడు-నాలుగు వాహనాల సైరన్లు.

రాణా, అతని గూండాలు ఉలిక్కిపడి స్టేషన్ బయట ఉన్న ప్రధాన రహదారి వైపు చూశారు. చీకటి రహదారిని చీల్చుకుంటూ ఎరుపు, నీలం రంగు మెరిసే దీపాలు కనిపిస్తున్నాయి.

సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు!

హైదరాబాద్ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు చెందిన కనీసం మూడు పీసీఆర్ వ్యాన్‌లు, ఒక పెద్ద జీపు తుఫాను వేగంతో పాడుబడిన మెట్రో స్టేషన్ యొక్క ప్రధాన ద్వారం వైపు దూసుకొస్తున్నాయి.

రాణా ముఖం బూడిదలా తెల్లగా అయిపోయింది. అతని తుపాకీ పట్టుకున్న చెయ్యి వణకడం మొదలైంది. ఇంత రాత్రిపూట సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు ఇక్కడికి ఎలా వచ్చారు?

నిజానికి, ఈ సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల రాక మొత్తం రాణా లాంటి గూండాల మెదడుకు అందని ఒక మానసిక ఎత్తుగడ. ఆ ఎత్తుగడ వేసింది నగరం అవతల తమ రహస్య స్థావరంలో కూర్చున్న జస్టిస్ రావు గారు.

జస్టిస్ రావు గారు ఒక పదవీ విరమణ పొందిన న్యాయమూర్తి. ఆయనకు ఈ వ్యవస్థ అరచేతిలో రేఖలా తెలుసు. శేఖర్ చౌదరి సాధారణ నేరస్థుడు కాదని ఆయనకు తెలుసు. శేఖర్ అధికారం, నిఘా చాలా దూరం వరకు వ్యాపించి ఉన్నాయి. ఒకవేళ రాజీవ్ ఏదైనా తప్పు చేసినా, లేదా గూండాలు ఎలాగైనా రాజీవ్‌ను వెంబడించి మెట్రో స్టేషన్‌కు చేరుకున్నా, అర్జున్‌ వాళ్లు బతకడానికి మరో భౌతిక మార్గం ఉండదు.

అందుకే జస్టిస్ రావు గారు రెండో ప్రణాళిక ముందే సిద్ధం చేసి ఉంచారు.

ఆయన తన సహచరుడు, ఎన్జీవో యజమాని ఆదిత్యతో ఒక నమోదు కాని తాత్కాలిక ఫోన్ నుండి హైదరాబాద్ సెంట్రల్ నార్కోటిక్స్ బ్యూరోకు, స్థానిక సెక్యూరిటీ అధికారి స్టేషన్ ఎస్హెచ్ఓకు ఒక నకిలీ అజ్ఞాత సమాచారం ఇవ్వమని చెప్పారు.

ఆదిత్య సరిగ్గా రాత్రి పది గంటలకు కాల్ చేసి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లకు చెప్పాడు— "నగరం బయట పాడుబడిన బ్లూ-లైన్ మెట్రో స్టేషన్‌లో ఈ క్షణంలో యాభై కోట్ల రూపాయల అంతర్జాతీయ మాదకద్రవ్యాల ముఠా ఒప్పందం జరుగుతోంది. పది-పన్నెండు మంది ఆటోమేటిక్ తుపాకులు, ఆయుధాలతో అక్కడ వేచి ఉన్నారు."

సాధారణ గొడవల గురించి సమాచారం అందినప్పుడు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు నిదానంగా వస్తారు. కానీ 'ఆటోమేటిక్ ఆయుధాలు', 'అంతర్జాతీయ మాదకద్రవ్యాల ముఠా' గురించి వార్త వచ్చినప్పుడు, సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు ఎలాంటి ప్రమాదం తీసుకోరు. వారు భారీ ఆయుధాలతో కమాండో దళం లాగా ప్రదేశానికి చేరుకుంటారు.

జస్టిస్ రావు గారి ఈ ఒక్క మేధో ఆట ఈ రోజు రాణా లాంటి పది మంది గూండాల అహంకారాన్ని మట్టిలో కలిపేసింది.

"అయ్యా! సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు లోపలికి వస్తున్నారు!" ఒక గూండా భయంతో అరిచాడు. ఎరుపు-నీలం సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ దీపాలు స్టేషన్ పగిలిన గోడలపై నాట్యం చేయడం మొదలుపెట్టాయి.

తాను ఒక భయంకరమైన ఉచ్చులో అడుగుపెట్టానని రాణా గ్రహించాడు. మాదకద్రవ్యాల ముఠా దాడిలో సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు గనుక తనను ఈ తుపాకీతో పట్టుకుంటే, శేఖర్ చౌదరి తనను జీవితంలో కూడా కాపాడటానికి రాడు. పైగా, తన పేరు బయటకు రాకుండా ఉండటానికి శేఖర్ తిరిగి తననే ఇరికిస్తాడు.

రాణాలోని పౌరుషమంతా ఒక్క క్షణంలో గాలిలో కలిసిపోయింది.

"పారిపోండి! వెనుక గోడ దూకి అందరూ పారిపోండి! బండి ఇక్కడే వదిలేయండి!" రాణా అరుస్తూ ఆదేశించాడు.

అతను తుపాకీని తన ప్యాంట్‌లోకి దోపుకుని, అర్జున్‌ వాళ్ల వైపు కనీసం తిరిగి చూడకుండా, ఒక ఎలుకలా స్టేషన్ వెనుక ఉన్న చీకటి అడవి వైపు పరుగుపెట్టాడు. అతని వెనుక ఉన్న గూండాలు కూడా ఇనుప రాడ్లను నేలపై పడేసి ఎవరికి దొరికిన దారిలో వారు చీకటిలో కలిసిపోయారు. కేవలం స్కూటీ ఢీకొనడంతో ఎముకలు విరిగిన ఇద్దరు గూండాలు మాత్రం నేలపై పడి మూలుగుతున్నారు.

బయట అప్పుడు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ వాహనాల తలుపులు తెరుస్తున్న శబ్దం, సెక్యూరిటీ అధికారి అధికారుల అరుపులు వినిపిస్తున్నాయి. "స్టేషన్‌ను పూర్తిగా చుట్టుముట్టండి! ఎవరూ పారిపోకూడదు!"

స్టేషన్ లోపలికి సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు ప్రవేశించడానికి ఇంకా కొన్ని క్షణాలు మాత్రమే మిగిలి ఉన్నాయి.

"అర్జున్! మనం కూడా ఇప్పుడే ఇక్కడి నుండి బయటపడాలి!" విక్రమ్ చాలా అణచిన స్వరంతో అరిచాడు. "సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు మనల్ని ఇక్కడ చూస్తే చాలా ప్రశ్నలను ఎదుర్కోవలసి వస్తుంది. పెన్‌డ్రైవ్‌ను సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్లు స్వాధీనం చేసుకుంటే, శేఖర్ మళ్ళీ డబ్బు బలంతో దాన్ని మాయం చేస్తాడు. రేపు ఉదయం లోపు ఈ బ్రహ్మాస్త్రం సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల చేతికి కూడా చిక్కకూడదు!"

అర్జున్ తల ఊపాడు. అతను వేగంగా ముందుకు వెళ్లి రాజీవ్ కాలర్ పట్టుకుని అతడిని నేల పైనుంచి పైకి లాగాడు. రాజీవ్ భయంతో వణికిపోతున్నాడు.

"మాతో రా రాజీవ్," అర్జున్ అన్నాడు.

విక్రమ్, అర్జున్ కలిసి గాయపడిన రజత్‌ను భుజాలపైకి ఎత్తుకున్నారు. రజత్ తల నుండి రక్తం కారుతోంది, కానీ అతని పెదవులపై ఒక విజయపు చిరునవ్వు ఉంది. అతను తన సోదరుల కోసం తన రక్తాన్ని చిందించి ఈ రోజు ఒక అసాధ్యమైన పోరాటంలో గెలిచాడు.

ఆ నలుగురూ స్టేషన్‌కు చివరగా ఉన్న ఒక పగిలిన సిమెంట్ పైపులోంచి జారి బయట ఉన్న అడవి చీకటిలోకి వచ్చారు. స్టేషన్ లోపల అప్పుడు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ల శక్తివంతమైన శోధన దీపాలు తిరగడం మొదలుపెట్టాయి.

అర్జున్‌ వాళ్ళు చీకటిలో కలిసిపోయి, తమ రహస్య స్థావరం వైపు నడవసాగారు. అర్జున్ జేబులో ఇప్పుడు శేఖర్ 1700 కోట్ల సామ్రాజ్యాన్ని అంతం చేసే అసలైన సాక్ష్యం సురక్షితంగా ఉంది. జస్టిస్ రావు గారి అసాధారణమైన తెలివి, రజత్ నిస్వార్థ ఆత్మత్యాగం ఈ రోజు వారిని మృత్యువు నోటి నుండి తిరిగి తీసుకువచ్చాయి.

అర్జున్‌ వాళ్ళు పెన్‌డ్రైవ్‌తో చీకటిలో కనుమరుగైపోయారు. కానీ రాత్రి ముగిసిపోతోంది. పెంట్‌హౌస్‌లోని కేబిన్‌లో కూర్చున్న శేఖర్ చౌదరికి, రాణా ఖాళీ చేతులతో తిరిగి వచ్చాడని, సాక్ష్యం అర్జున్‌ వాళ్ల చేతిలోనే ఉందని తెలిసినప్పుడు, అతను కోపంతో ఎంత భయంకరంగా మారతాడు?

హైదరాబాద్ శివార్లలోని ఒక దుమ్ముపట్టిన, చీకటి రోడ్డుపై ఆదిత్య నడుపుతున్న పాత, గడగడలాడే మారుతి వ్యాన్ తుఫాను వేగంతో దూసుకుపోతోంది.
వ్యాన్ వెనుక సీట్లో నలుగురూ ఒకరిపై ఒకరు పడుతున్నట్టుగా ఇరుక్కుని కూర్చున్నారు—అర్జున్, విక్రమ్, రజత్, మరియు రాజీవ్. న్యాయమూర్తి రావు గారి అసాధారణమైన తెలివి, నకిలీ సెక్యూరిటీ అధికారి కాల్ వల్ల కలిగిన అవకాశాన్ని ఉపయోగించుకుని, వారు సరిగ్గా చివరి క్షణంలో ఆ పాడుబడిన మెట్రో స్టేషన్ వలయం నుండి బయటపడగలిగారు. రాణా గూండాలు సెక్యూరిటీ అధికారి సైరన్ విని అటూఇటూ పారిపోతున్నప్పుడు, అదే అదనుగా స్టేషన్ వెనుక ఉన్న పగిలిన పైపుల దారి గుండా వారు ఆదిత్య వ్యాన్‌లోకి ఎక్కేశారు.
వ్యాన్ లోపల చిమ్మ చీకటి, స్మశాన నిశ్శబ్దం ఆవరించి ఉన్నాయి. కేవలం ఇంజిన్ యొక్క ఏకరీతి శబ్దం తప్ప మరేమీ వినిపించడం లేదు. ఆ నలుగురిలో ఎవరి నోటి నుండీ ఒక్క మాట కూడా రావడం లేదు. వారి శరీరాలు చెమట, రక్తంతో తడిసి ముద్దయ్యాయి.
అర్జున్ తన రెండు చేతులతో ఆ పెన్‌డ్రైవ్‌ను గుండెలకు గట్టిగా హత్తుకుని ఉన్నాడు. ఈ చిన్న వస్తువు కోసమే ఈరోజు ఇంతమంది ప్రాణాలను పణంగా పెట్టారు. అతను ఓరకంట పక్కన కూర్చున్న రజత్ వైపు చూశాడు.
స్కూటీతో గూండాల మీదకు దూసుకెళ్లడం వల్ల రజత్ పరిస్థితి చాలా దారుణంగా ఉంది. ఆ తీవ్రమైన ఢీకి అతని తల పగిలి రక్తం చిమ్మింది. వ్యాన్ సీటు కవర్ మొత్తం రక్తంతో తడిసి ముద్దయింది. రజత్ నొప్పితో కళ్ళు మూసుకుని ఉన్నాడు, అతని ముఖం కాగితంలా తెల్లగా అయిపోయింది. విక్రమ్ తన జాకెట్‌ను తీసి రక్తాన్ని ఆపడానికి రజత్ తల గాయంపై గట్టిగా అదిమి పట్టుకున్నాడు.
ఆడిటర్ రాజీవ్ వెనుక సీట్లో భయంతో ముడుచుకుని కూర్చున్నాడు. డబ్బు మీద ఆశతో తాను ఎవరినైతే బిచ్చగాళ్ళుగా మార్చాడో, వాళ్ళు ఒకరి కోసం ఒకరు మృత్యువును కూడా ఎలా లెక్కచేయకుండా ఎదిరించగలరో ఈరోజు అతను కళ్ళారా చూశాడు.
అరగంట తర్వాత, ఆ వ్యాన్ హైదరాబాద్ శివార్లలోని ఆ పాత, శిథిలావస్థలో ఉన్న సేఫ్ హౌస్ ముందు వచ్చి ఆగింది.
"త్వరగా లోపలికి నడవండి అందరూ," ఆదిత్య వ్యాన్ దిగి అణచిన స్వరంతో అన్నాడు.
అర్జున్, విక్రమ్ కలిసి రజత్‌ను దాదాపు చేతులతో ఎత్తుకుని వ్యాన్ నుండి దింపి సేఫ్ హౌస్‌లోకి తీసుకెళ్లారు. న్యాయమూర్తి రావు గారు ముందే ఒక లాంతరు వెలిగించి గదిలో ఎదురుచూస్తున్నారు. ఆయన పిల్లల రక్తసిక్తమైన, చితికిపోయిన పరిస్థితి చూసి నివ్వెరపోయినా, పైకి ఏమీ అనలేదు.
అర్జున్ వాళ్ళు రజత్‌ను నేలపై పరిచిన ఒక పాత పరుపు మీద పడుకోబెట్టారు.
"త్వరగా ఫస్ట్ ఎయిడ్ బాక్స్ తీసుకురా విక్రమ్!" ఆదిత్య గదిలోని ఒక మూలన ఉన్న బ్యాగ్ నుండి డెటాల్, దూది తీస్తూ అన్నాడు.
ఈ సేఫ్ హౌస్‌లో డాక్టర్‌ను పిలిచే మార్గం లేదు. అర్జున్ వాళ్ళు ఇప్పుడు సెక్యూరిటీ ఆఫీసర్ రికార్డులలో పరారీలో ఉన్న నిందితులు. హాస్పిటల్‌కు వెళ్తే అరగంటలో శేఖర్ మనుషులకు తెలిసిపోతుంది. వాళ్ళు ఏం చేసినా ఈ చీకటి గదిలోనే చేయాలి.
ఆదిత్య చాలా జాగ్రత్తగా రజత్ తల నుండి రక్తం అంటిన జాకెట్‌ను తీశాడు. గాయం చాలా లోతుగా ఉంది. ఆదిత్య డెటాల్ కలిపిన నీటితో రజత్ తలను శుభ్రం చేయడం మొదలుపెట్టాడు.
"ఊ...హ్..." డెటాల్ మంటకు రజత్ నుండి ఒక అస్పష్టమైన మూలుగు వచ్చింది. అతని కళ్ళ నుండి టపటపా నీళ్ళు కారసాగాయి.
విక్రమ్, అర్జున్ ఇద్దరూ రజత్ రెండు చేతులను గట్టిగా పట్టుకుని నేలపై కూర్చున్నారు. వాళ్ళిద్దరి కళ్ళు కూడా చెమర్చాయి. ఈ పురుషుల జీవితాల్లో ఇప్పుడు ఖరీదైన ఫ్లాట్లు లేవు, బ్యాంక్ బ్యాలెన్సులు లేవు, కానీ వారి ఈ నిస్వార్థ స్నేహపు పట్టుదల ప్రపంచంలోని ఏ శక్తి కన్నా చాలా విలువైనది.
ఆదిత్య ఒక శుభ్రమైన నూలు గుడ్డతో రజత్ తలకు గట్టిగా కట్టు కట్టాడు.
"ఇంకొంచెం అయితే కన్ను పోయేదిరా సోదరా," ఆదిత్య ఒక లోతైన నిట్టూర్పు విడిచి అన్నాడు.
రజత్ నెమ్మదిగా కళ్ళు తెరిచాడు. అతని ముఖం నొప్పితో ముడుచుకుపోయి ఉంది, కళ్ళ నుండి నీళ్ళు కారుతున్నాయి. కానీ అకస్మాత్తుగా, అందరినీ ఆశ్చర్యపరుస్తూ రజత్ పెదవుల చివర ఒక మసకబారిన, సంతృప్తికరమైన చిరునవ్వు విరిసింది.
అతను అర్జున్, విక్రమ్ వైపు చూసి పగిలిన స్వరంతో గుసగుసలాడాడు, "ఎందుకురా ఏడుస్తున్నారు? నేను చచ్చిపోలేదుగా. ఈరోజు నేను చాలా ప్రశాంతంగా నిద్రపోగలను. నా కూతురు రియా... ఇప్పుడు చాలా చిన్నదే కావచ్చు. మాయ లాంటి వాళ్ళు దాని నాన్న ఒక రాక్షసుడని దానికి నేర్పిస్తుండవచ్చు. కానీ ఏదో ఒక రోజు... ఏదో ఒక రోజు నిజం దానికి తెలుస్తుంది. కనీసం అప్పుడైనా నా కూతురు తెలుసుకుంటుంది... వాళ్ళ నాన్న పిరికివాడిలా భయపడి పారిపోలేదని. తన సోదరుల కోసం పోరాడాడని."
రజత్ మాటలు ఆ సేఫ్ హౌస్ నిశ్శబ్ద గోడలను తాకి ఒక పవిత్ర మంత్రంలా ప్రతిధ్వనించాయి. ఒక పురుషుడు తన బిడ్డ గౌరవం కోసం మృత్యువును కూడా నవ్వుతూ స్వీకరించినప్పుడు, అతని పట్టుదలను ఎవరూ ఓడించలేరు.
అర్జున్ తన కన్నీళ్లు తుడుచుకుని లేచి నిలబడ్డాడు.
అతని ముఖ కండరాలు బిగుసుకుపోయాయి. అతని దవడ ఇప్పుడు ఒక ఉక్కులా కనిపిస్తోంది. అతను తన ప్యాంటు జేబులోంచి ఆ నల్లటి పెన్‌డ్రైవ్‌ను తీసి న్యాయమూర్తి రావు గారి చేతిలో పెట్టాడు.
"జడ్జి గారూ," అర్జున్ గొంతు చాలా ప్రశాంతంగా ఉంది, కానీ దాని నుండి మంచులా చల్లని అగ్ని కురుస్తోంది. "ఈ ప్లాస్టిక్ ముక్క వెల ఈరోజు మన సోదరుల రక్తంతో చెల్లించబడింది. మాయ, శేఖర్ చౌదరి మనం కేవలం వీధి కుక్కల్లా దెబ్బలు తింటామని అనుకున్నారు. ఇప్పుడు మనం తిరిగి దెబ్బకొట్టే సమయం వచ్చింది."
న్యాయమూర్తి రావు గారు తల ఊపి పెన్‌డ్రైవ్‌ను చేతిలోకి తీసుకున్నారు. "సమయం చాలా తక్కువ అర్జున్. తెల్లవారడానికి ఎక్కువ సమయం లేదు. రేపు ఉదయం ఎనిమిది గంటలకు పార్లమెంటులో బిల్లు ప్రవేశపెడతారు, మాయ లైవ్ టీవీలో కూర్చుంటుంది. మన చేతిలో ఇప్పుడు శేఖర్ అతిపెద్ద బలహీనత ఉంది. రాజీవ్ ఇచ్చిన ఆ పెన్‌డ్రైవ్. ఒక్క సెకను కూడా వృధా చేయకూడదు. ఆ డ్రైవ్ నాకు ఇవ్వు."
అర్జున్ నేల మీద నుండి లేచి నిలబడ్డాడు. అతను తన జాకెట్ లోపలి జేబులోంచి చాలా జాగ్రత్తగా ఆ నల్లటి పెన్‌డ్రైవ్‌ను తీసి న్యాయమూర్తి రావు గారి వయసు పైబడిన చేతుల్లో పెట్టాడు. న్యాయమూర్తి రావు గారు తన పాతదైనా, చాలా వేగవంతమైన ల్యాప్‌టాప్‌ను ఒక విరిగిన చెక్క బల్ల మీద పెట్టారు. ఆయన ల్యాప్‌టాప్ పవర్ బటన్ నొక్కారు.
గదిలోని వాతావరణం మొత్తం ఒక్క సెకనులో మారిపోయింది. శారీరక నొప్పి, రక్తపు వాసన, అలసట—అన్నీ మర్చిపోయి అందరూ ఆ చిన్న ల్యాప్‌టాప్ స్క్రీన్ వైపుకు వచ్చారు. విక్రమ్, అర్జున్, ఆదిత్య, చివరికి మంచం మీద పడుకున్న గాయపడిన రజత్ కూడా తన మెడను కొద్దిగా పైకి లేపి స్క్రీన్ వైపు చూస్తున్నాడు. రాజీవ్ దూరంగా నిలబడి భయంతో వణుకుతున్నాడు. ల్యాప్‌టాప్ స్క్రీన్‌పై విండోస్ లోగో ప్రత్యక్షమైంది. న్యాయమూర్తి రావు గారు చాలా జాగ్రత్తగా, వణుకుతున్న చేతులతో పెన్‌డ్రైవ్‌ను ల్యాప్‌టాప్ యూఎస్‌బీ పోర్ట్‌లో పెట్టారు.
'టింగ్-టాంగ్' అని ఒక యాంత్రికమైన శబ్దం వచ్చింది. ల్యాప్‌టాప్ పెన్‌డ్రైవ్‌ను రీడ్ చేయడం మొదలుపెట్టింది.
గదిలో అప్పుడు సూది పడ్డా వినిపించేంత నిశ్శబ్దం. ఎవరి ఊపిరి చప్పుడు కూడా వినిపించడం లేదు. అందరి గుండెల్లో ఒక పెద్ద సుత్తితో కొడుతున్నట్టు ఉంది. శేఖర్ పదేళ్ల అవినీతి, 1700 కోట్ల స్కామ్, మాయ లాంటి విషకన్యల నకిలీ ఎన్జీఓ ఫండింగ్, వేలమంది అమాయక పురుషుల కన్నీళ్ల లెక్క—అన్నీ ఈ చిన్న డ్రైవ్‌లో బంధించబడి ఉన్నాయి. ఈ డ్రైవే రేపు ఉదయం మాయ యొక్క నకిలీ కన్నీళ్ల ముసుగును దేశం మొత్తం ముందు చించివేయబోతోంది.
మౌస్ కర్సర్ తిరిగి ఫోల్డర్ తెరవడానికి సిద్ధమైంది. న్యాయమూర్తి రావు గారు మౌస్ పట్టుకుని ఫోల్డర్‌పై డబుల్ క్లిక్ చేశారు. ఒక చిన్న లోడింగ్ ఐకాన్ కొన్ని సెకన్ల పాటు గుండ్రంగా తిరిగింది. అందరూ ఊపిరి బిగబట్టి, కనురెప్ప వేయకుండా స్క్రీన్ వైపు చూస్తున్నారు.
కానీ... ఆ ఫోల్డర్ తెరుచుకోలేదు.
దానికి బదులుగా, ల్యాప్‌టాప్ స్క్రీన్ మొత్తం ఉన్నట్టుండి చిమ్మ చీకటిగా మారిపోయింది. ఆ నల్లటి స్క్రీన్ మధ్యలో నిగనిగలాడే ఎర్రటి డైలాగ్ బాక్స్ ఒకటి ప్రత్యక్షమైంది. ఆ బాక్స్ మధ్యలో తెల్లని, పెద్ద అక్షరాలతో ఒక హెచ్చరిక సందేశం రాసి ఉంది—
12-అంకెల మాస్టర్ పాస్‌వర్డ్ ఎంటర్ చేయండి.
ఎర్రటి ఆ పాస్‌వర్డ్ బాక్స్‌ను చూసి, ఆ సేఫ్ హౌస్‌లో నిలబడిన వాళ్ళందరి నెత్తిన పిడుగు పడినట్టు అయ్యింది. గడియారం ముళ్ళు ఉదయం వైపు పరుగులు తీస్తున్నాయి, కానీ శేఖర్ యొక్క ఈ 1700 కోట్ల సామ్రాజ్యాన్ని నాశనం చేయగల అసలైన సాక్ష్యం ఒక 12-అంకెల పాస్‌వర్డ్ వెనుక బంధించబడి ఉంది! ఈ డ్రైవ్‌లో ఇంతకీ ఎలాంటి భయంకరమైన నిజాలు దాగి ఉన్నాయి, శేఖర్ ఇంతటి సెక్యూరిటీ పెట్టడానికి?