Adultery పేజీ 2

[Tik]

 ‎ సాయంత్రం వేళ, ఆకాశంలో నల్లటి మేఘాలు కాస్త పల్చబడి మసక చీకట్లు ముసురుకుంటున్నాయి. పెళ్లి హడావుడి అంతా ముగిసిపోవడంతో ఆ పెంకుటిల్లు మళ్లీ పాత నిశ్శబ్దంలోకి జారుకుంది. 
‎
వేణు తన గదిలో మంచం పక్కన, కింద పడిన ఏదో వస్తువును తీయడానికి వంగాడు. సరిగ్గా మంచం కోడు పక్కన, చీకటిగా ఉన్న ఆ మూలలో కాలిన ఒక బీడీ ముక్క అతని కంట పడింది. 
‎
దాన్ని చేతిలోకి తీసుకుని, ముఖం ముడుచుకుంటూ గది బయట హాల్లో పని చేసుకుంటున్న వాణి వైపు చూశాడు.
‎"వాణీ... ఇదేమిటి ఇక్కడ? మంచం కింద బీడీ ముక్క ఉంది?" అన్నాడు వేణు ఆశ్చర్యంగా, కాస్త విసుగ్గా ఆ ముక్కను చూపిస్తూ.
‎
‎ భర్త చూపిస్తున్న ఆ బీడీ ముక్కను చూసి, మొదట ఆమెకు అసలు ఏమీ గుర్తురాలేదు. "ఇంట్లో ఎవరూ బీడీలు తాగరు కదా, ఇక్కడికి ఎలా వచ్చింది?" అని ఆలోచిస్తూ కనుబొమ్మలు ముడిచింది. 
‎
కానీ, మంచం కింద ఆ మూలను చూడగానే... ఒక్కసారిగా ఆమె మెదడులో నిన్నటి కామ తుఫాను తాలూకూ దృశ్యం మెరుపులా కదిలింది. 
‎ఆమెకు అంతా స్పష్టంగా గుర్తొచ్చింది. నిన్న ఉదయం జానీ తనను బలవంతంగా ఆ గదిలోకి ఎత్తుకొచ్చి, మంచం మీద పడేసినప్పుడు, వాడు తొందరగా తన నిక్కరును విప్పి విసిరికొట్టింది ఆ మూలకే. 
‎
ఆ నిక్కరు జేబులో నుంచే ఆ బీడీ ముక్క జారి అక్కడ పడిపోయి ఉండాలి. 
‎అంతా గుర్తొచ్చేసరికి వాణి గుండె ఒక్కసారిగా లయ తప్పింది, ముఖంలో రక్తం లేనట్టుగా తెల్లబోయింది. తన రహస్యం ఎక్కడ బయటపడిపోతుందోనన్న భయంతో ఆమె గొంతు పెగలలేదు.
‎
‎ఆమె ముఖంలో మారిన రంగును వేణు గమనించలేదు. 
‎ ఆ ముక్కను కిటికీ గుండా బయటకు విసిరేస్తూ, "బయట గాలి వాన బీభత్సంగా వీచింది కదా... బహుశా ఆ గాలికి వరండాలో నుంచో, రోడ్డు మీది నుంచో ఎగిరి లోపలికి వచ్చి పడిందేమోలే" అనుకుంటూ సరిపెట్టుకున్నాడు. 
‎
 ఆ మాట అంటుండగానే, బయట వీధి అరుగు మీద నుండి ఎవరో బంధువులు "వేణు బాబూ... ఒక్కసారి ఇలా రా" అంటూ గట్టిగా పిలిచారు.
‎ దాంతో "ఉండు, వస్తున్నా" అంటూ ఆ బీడీ సంగతిని పూర్తిగా వదిలేసి, గబగబా బయటకు వెళ్ళిపోయాడు.
‎
 భర్త అలా వెళ్లగానే వాణి ఊపిరి పీల్చుకుంది, చాతీ మీద చెయ్యి వేసుకుని గట్టిగా శ్వాస వదిలింది.
‎కాసేపటికి మనసును కుదుటపరుచుకుని, ఆమె పెరట్లోకి వెళ్ళింది. 
‎అక్కడ ఉన్న తులసి కోట, మల్లె తీగ, గులాబీ మొక్కలకి బకెట్ లోంచి మగ్గుతో నీళ్లు పోయడం ప్రారంభించింది.
‎
 నీళ్లు పోస్తున్నా ఆమె చేతులు మాత్రమే అక్కడ పనిచేస్తున్నాయి కానీ, ఆమె మనసు మాత్రం నిన్న ఉదయం జరిగిన ఆ కార్యం చుట్టూనే తిరుగుతోంది.
‎
‎జానీ నిన్న ఉదయం తనను ఎలా లొంగదీసుకున్నాడో ప్రతి ఒక్క క్షణాన్ని ఆమె తనలో తానే నెమరువేసుకుంది. 
‎తను వద్దని గింజుకుంటున్నా వినకుండా, వాడు ఆ ముతక చేతులతో తన పిర్రల కింద చేతులు వేసి ఒక్క నెట్టుతో ఎత్తుకున్న ఆ మొరటుతనం... తన పెదాలను పంటి కింద నొక్కి ఆకలితో చీకిన ఆ ఘాటుదనం... గుర్తుకొస్తుంటే ఆమె ఒంట్లో తెలియని వేడి పుట్టింది.
‎
 మంచం మీద నగ్నంగా ఉన్న తన శరీరంపై వాడు రొప్పుతూ ముద్దులు పెడుతూ, ఆపకుండా వేసిన ఆ మొడ్డ దెబ్బల బలాన్ని తలచుకుని ఆమె పెదవుల మీదకు ఒక వింతైన నవ్వు వచ్చింది.
‎ 
‎మొక్కలకి నీళ్లు పోస్తూ చుట్టూ ఒక్కసారి చూసుకుంది. 
‎నిన్న జానీ తనను హాల్లో నుండి బెడ్ రూమ్ లోకి తీసుకెళ్తున్నప్పుడు మెయిన్ డోర్ గానీ, పెరటి తలుపులు గానీ ఏవీ వేసి లేవు. అన్నీ తెరిచే ఉన్నాయి.
‎ ఆ మాట గుర్తుకు రాగానే, "అసలు ఎంత ధైర్యం వాడికి... ఇంకా నయం, ఆ సమయంలో ఇంట్లోకి ఎవరు రాలేదు. తలుపులు అలా తెరిచే ఉన్నాయి కదా... ఎవరైనా వచ్చి ఉంటే నా పరువు ఏం కాను?" అని అనుకుంది.
‎ కానీ, ఆ భయం వెనుక ఆ సమయంలో ఎవరూ రాకపోవడం వల్లనే వాడు అంత పచ్చిగా, అంత నిశ్చింతగా తనను అనుభవించగలిగాడనే ఒక వింతైన సుఖం ఆమె అంతరంగంలో కదిలింది.