28-05-2026, 06:35 PM
તેણે મનમાં નક્કી કર્યું કે તેણે જે કંઈ કરવાનું છે તે તેણે સમજી વિચારીને કરવું પડશે. તે પૂજાને આટલી સરળતાથી મેળવી શકશે નહીં; તેણે ધીરજથી આગળ વધવું પડશે. સંયમ રાખી ને બધું તેની ઈચ્છા ઓ થી જ આગળ વધુ પડશે.
હવે આગળ......
પૂજાએ પોતાના સલવારનું નાડું ખોલ્યું અને લિંગ બહાર કાઢ્યું; તે આદરથી તેને નમન કરતી, અંદરથી ગણગણાટ કરતી, "લિંગને સલામ." બાબાનો ફોટો તેના પર જોઈને, તે હસતી અને મનમાં પોતાની જાતને કહેવા લાગી: "આ શું છે, બાબાજી? તમે મારા પાછલા દરવાજે શું કરી રહ્યા હતા? શું હું મદદ કરું? મારો પાછલું દ્વાર ઉધાર જોઈએ છે?"
પૂજાએ લિંગને તેના નિતંબ વચ્ચે ખસેડ્યું અને તેને તેના ગાંડ પર દબાવવાનું શરૂ કર્યું; તેને તે આનંદદાયક લાગતું હતું.
જોકે, ડરથી, તેણે લિંગને તેના ગાંડથી દૂર ખસેડ્યું અને તેના પગ વચ્ચે મૂક્યું. તેણે લિંગને તેના ચૂત પર હળવેથી ઘસ્યું.
પછી, લિંગને તેના કપાળ પર રાખીને, તેણે બાબાના ફોટોગ્રાફ તરફ જોયું અને મનમાં તેમને કહ્યું: "બાબાજી... તમને શું જોઈએ છે? વિધવા સાથે આવા કૃત્યો કરવા યોગ્ય નથી. કે પછી વિધવા સાથે જ રમત રમાય! વિધવા તૈયાર થઇ રહી છે બાબાજી"
જેમ જેમ તે લિંગને તેના ચૂત (ચુત) પર ઘસતી રહી, તેમ તેમ તેની પાંપણો ધીમે ધીમે ભારે થવા લાગી...
તેમ છતાં, તે ઊંઘના આલિંગનમાં સરી પડી, તેના મનમાં એક આછો ભયનો અનુભવ થયો.
પછી તેણે લિંગને તેના મૂળ સ્થાને પાછું બાંધી દીધું. અને, તેની ચૂત હજુ પણ ગરમીથી ધબકતી હોવાથી અને તેનો રસ છૂટવા લાગ્યો, તે સૂઈ ગઈ.
કદાચ તે ધીમે ધીમે એક જાળમાં ફસાઈ રહી હતી—જેનો તેને હજુ સુધી કોઈ ખ્યાલ નહોતો...
******************
અહીં પૂજાની આવી હાલત હતી, તો ચાલો હવે જોઈએ કે બાબા ત્યાં કેવી સ્થિતિમાં હતા.
બાબા પણ તેમના રૂમમાં સૂતા હતા, તેમનું મન અને શરીર પૂજાને પોતાના નિયંત્રણમાં કેવી રીતે લાવવી અને તેને પોતાની કેવી રીતે બનાવવી તેના વિચારોમાં ડૂબી ગયા હતા. તેમને સમજાયું કે પૂજા એવી છોકરી નથી જે સરળતાથી તેમના ખોળામાં આવી જાય. તેણીને જીતવા માટે, તેમણે ધીરજ અને સંપૂર્ણ સતર્કતા સાથે આગળ વધવું પડશે.
"મારે મારા ભૂતકાળની ભૂલોનું પુનરાવર્તન ન કરવું જોઈએ..."
અને આ વિચાર સાથે, તે પોતાની યાદો અને અતીત માં ખોવાઈ ગયો...
આપણે અહી થી છોડ્યું હતું પાછા ત્યાંથી શરૂઆત કરીએ
***************************************
ચાલો હવે વર્તમાન માં...................
બીજા દિવસે...
બાબાજી સાથે નક્કી કર્યા મુજબ પરતું પૂજા આજે સમય થી વહેલી જ આવી ગઈ.
હવેલી ના ઉપરના ઓરડામાં સવારનો નરમ સૂર્યપ્રકાશ ડોકિયું કરી રહ્યો હતો. નરમ સોનેરી સૂર્યપ્રકાશ ઓરડામાં છવાઈ ગયો. બાબાએ પૂજા માટે ખાસ રૂમ તૈયાર કર્યો હતો, ફ્લોર પર સફેદ ચાદર પાથરેલી હતી, ચારે બાજુ ધૂપ અને અગરબત્તી સળગી રહી હતી, અને હવામાં મંદ-મંદ સુગંધ ફેલાઈ રહી હતી.
બાબાએ શાંત પણ ઊંડા અવાજમાં કહ્યું, “પૂજા... માણસોની જેમ, દેવતાઓ પણ સુંદર સ્ત્રીઓ પ્રત્યે આકર્ષાય છે. તેથી, આજે તમારે તારો સંપૂર્ણ મેક-અપ કરવો પડશે. આ મેક-અપ ખૂબ જ શુદ્ધ અને પવિત્ર હાથોથી કરવો જોઈએ. મેં આનો ઉલ્લેખ પહેલાં કર્યો ન હતો કારણ કે મને એમ કે તને શરમ આવી જશે.” મૈત્રી દ્વારા લિખિત.
પૂજાએ આંખો નીચી રાખીને મક્કમ અવાજમાં કહ્યું, “બાબાજી, મેં તમને પહેલેથી જ કહ્યું હતું કે મને આ કાર્યમાં કોઈ શરમ નહીં આવે. તમે જે પણ આદેશ આપો, હું તૈયાર છું. મને તમારામાં સંપૂર્ણ વિશ્વાસ અને ભરોસો છે.”
બાબાની આંખોમાં ઊંડી ચમક દેખાઈ. તેમણે હળવેથી સ્મિત કર્યું અને કહ્યું, “તો પછી... આજે હું મારા પોતાના હાથે તારો મેક-અપ કરીશ બેટી. હું તને સજાવીશ.”
પૂજાએ ધીમેથી માથું હલાવ્યું, "જી, બાબાજી."
બાબાએ કહ્યું, "પહેલા, દૂધથી સ્નાન કરી લે. તારા આખા શરીરને દૂધથી ધોઈ લો જેથી તારી ત્વચા દૂધ જેવી ચમકતી અને નરમ બને."
પૂજા શાંતિથી ઉભી થઈ અને બાથરૂમમાં ગઈ. જ્યારે તે પાછી આવી ત્યારે તેનું ગોરું શરીર દૂધની સુગંધથી સુગંધિત હતું. તેણે ફક્ત હળવું બ્લાઉઝ અને ચણિયો પહેર્યો હતો. તેના વાળ હજુ પણ ભીના હતા અને તેની પીઠ પર છવાયેલા હતા, અને તેની કમર નીચે પાણીના થોડા ટીપા વહેતા હતા, જે તેના ચણીયા માં સુકાઈ જતા સ્પષ્ટ તરી આવતા હતા.
જ્યારે પૂજા બાથરૂમ માં ન્હાવા ગયેલી ત્યારે બાબાએ મેકઅપનો બધો સામાન પહેલેથી જ તૈયાર કરી લીધો હતો-લિપસ્ટિક, રૂ, આઈલાઈનર, કાજલ, ગ્લિટર, બોડી ઓઈલ, મહેંદી, પરફ્યુમ તેલ, અને ઘણું બધું. મૈત્રી ની રચના.
"આવ, પૂજા...મારી પાસે આવ."
પૂજા ધીમે ધીમે બાબાની સામે ફ્લોર પર બેઠી. બાબા પણ તેની ખૂબ નજીક બેઠા, તેના ઘૂંટણ પૂજાના ઘૂંટણને સ્પર્શતા હતા. રૂમમાં શાંતિ હતી, ફક્ત આવતી-જતી હવા ઓનો મંદ સરસરાહટ અને તેમના ગરમ શ્વાસનો અવાજ સંભળાતો હતો.
બાબાએ પોતાની આંગળીઓથી પૂજાની દાઢી હળવેથી ઉંચી કરી અને તેની આંખોમાં ઊંડાણપૂર્વક જોયું.
"તો ચાલ, પહેલા આંખોથી શરૂઆત કરીએ... શું તું તૈયાર છે?"
"હા, બાબાજી, હું તૈયાર છું. તમે આગળ વધો."
બાબાએ આઈલાઈનર પેન્સિલ ઉપાડી. પૂજાએ આંખો બંધ કરી. બાબાએ તેની પોપચા પર ખૂબ જ ધીમેથી અને કાળજીપૂર્વક આઈલાઈનર લગાવવાનું શરૂ કર્યું. તેમના ગરમ શ્વાસ પૂજાના ચહેરા પર પડ્યા. જ્યારે પણ પેન્સિલ તેની પોપચાને સ્પર્શતી, ત્યારે પૂજાનું શરીર થોડું ધ્રુજતું.
બાબા ધીમા, મોહક અવાજમાં બોલ્યા, "પૂજા... એક વાત કહું?" નિર્માત્રી મૈત્રી.
પૂજાએ આંખો બંધ રાખીને ધીમેથી કહ્યું, "હા બોલો ને, બાબાજી... તમારે ક્યારથી પૂછવા માટે ની સંમતિની જરૂર પાડવા માંડી?"
બાબા: "તારી આંખો ખૂબ જ સુંદર છે. તેમાં ઊંડો, આકર્ષક વશીકરણ છે. એક ઘેરા ઊંડાણની જેમ... એક એવી નજર જે કોઈપણ માણસને તેના હોશ ગુમાવી શકે છે. અરે પુરુષ શું સ્ત્રી પણ આ રૂપ જોઈ ને પોતાઓ હોશ ખોઈ બેસે અથવા એક મોટી ખીણ જેવડી ઈર્ષા કરી બેસે."
પછી એકદમ ધીમા સ્વરે બોલ્યો, “એમાં હું પણ આવી ગયો.” પણ આ શબ્દો પૂજા નાં કાન માં અથડાઈ જ ગયા.
પૂજા પોતાની ગરદન સુધી શરમાઈ ગઈ. તે શરમાઈ ગઈ, પણ કંઈ બોલી નહીં. તેના શ્વાસ થોડા ઝડપી થયા. તે ફક્ત એક મંદ પણ કામુક મુસ્કાન પોતાના ચહેરા પર ફેક્યું કે જે બાબાજી નાં દિલ નાં તાર હલાવી છેક નીચે લોડા સુધી અસર કરી ગઈ.
*******************************
જોડાયેલા રહેજો.
મૈત્રી.
હવે આગળ......
પૂજાએ પોતાના સલવારનું નાડું ખોલ્યું અને લિંગ બહાર કાઢ્યું; તે આદરથી તેને નમન કરતી, અંદરથી ગણગણાટ કરતી, "લિંગને સલામ." બાબાનો ફોટો તેના પર જોઈને, તે હસતી અને મનમાં પોતાની જાતને કહેવા લાગી: "આ શું છે, બાબાજી? તમે મારા પાછલા દરવાજે શું કરી રહ્યા હતા? શું હું મદદ કરું? મારો પાછલું દ્વાર ઉધાર જોઈએ છે?"
પૂજાએ લિંગને તેના નિતંબ વચ્ચે ખસેડ્યું અને તેને તેના ગાંડ પર દબાવવાનું શરૂ કર્યું; તેને તે આનંદદાયક લાગતું હતું.
જોકે, ડરથી, તેણે લિંગને તેના ગાંડથી દૂર ખસેડ્યું અને તેના પગ વચ્ચે મૂક્યું. તેણે લિંગને તેના ચૂત પર હળવેથી ઘસ્યું.
પછી, લિંગને તેના કપાળ પર રાખીને, તેણે બાબાના ફોટોગ્રાફ તરફ જોયું અને મનમાં તેમને કહ્યું: "બાબાજી... તમને શું જોઈએ છે? વિધવા સાથે આવા કૃત્યો કરવા યોગ્ય નથી. કે પછી વિધવા સાથે જ રમત રમાય! વિધવા તૈયાર થઇ રહી છે બાબાજી"
જેમ જેમ તે લિંગને તેના ચૂત (ચુત) પર ઘસતી રહી, તેમ તેમ તેની પાંપણો ધીમે ધીમે ભારે થવા લાગી...
તેમ છતાં, તે ઊંઘના આલિંગનમાં સરી પડી, તેના મનમાં એક આછો ભયનો અનુભવ થયો.
પછી તેણે લિંગને તેના મૂળ સ્થાને પાછું બાંધી દીધું. અને, તેની ચૂત હજુ પણ ગરમીથી ધબકતી હોવાથી અને તેનો રસ છૂટવા લાગ્યો, તે સૂઈ ગઈ.
કદાચ તે ધીમે ધીમે એક જાળમાં ફસાઈ રહી હતી—જેનો તેને હજુ સુધી કોઈ ખ્યાલ નહોતો...
******************
અહીં પૂજાની આવી હાલત હતી, તો ચાલો હવે જોઈએ કે બાબા ત્યાં કેવી સ્થિતિમાં હતા.
બાબા પણ તેમના રૂમમાં સૂતા હતા, તેમનું મન અને શરીર પૂજાને પોતાના નિયંત્રણમાં કેવી રીતે લાવવી અને તેને પોતાની કેવી રીતે બનાવવી તેના વિચારોમાં ડૂબી ગયા હતા. તેમને સમજાયું કે પૂજા એવી છોકરી નથી જે સરળતાથી તેમના ખોળામાં આવી જાય. તેણીને જીતવા માટે, તેમણે ધીરજ અને સંપૂર્ણ સતર્કતા સાથે આગળ વધવું પડશે.
"મારે મારા ભૂતકાળની ભૂલોનું પુનરાવર્તન ન કરવું જોઈએ..."
અને આ વિચાર સાથે, તે પોતાની યાદો અને અતીત માં ખોવાઈ ગયો...
આપણે અહી થી છોડ્યું હતું પાછા ત્યાંથી શરૂઆત કરીએ
***************************************
ચાલો હવે વર્તમાન માં...................
બીજા દિવસે...
બાબાજી સાથે નક્કી કર્યા મુજબ પરતું પૂજા આજે સમય થી વહેલી જ આવી ગઈ.
હવેલી ના ઉપરના ઓરડામાં સવારનો નરમ સૂર્યપ્રકાશ ડોકિયું કરી રહ્યો હતો. નરમ સોનેરી સૂર્યપ્રકાશ ઓરડામાં છવાઈ ગયો. બાબાએ પૂજા માટે ખાસ રૂમ તૈયાર કર્યો હતો, ફ્લોર પર સફેદ ચાદર પાથરેલી હતી, ચારે બાજુ ધૂપ અને અગરબત્તી સળગી રહી હતી, અને હવામાં મંદ-મંદ સુગંધ ફેલાઈ રહી હતી.
બાબાએ શાંત પણ ઊંડા અવાજમાં કહ્યું, “પૂજા... માણસોની જેમ, દેવતાઓ પણ સુંદર સ્ત્રીઓ પ્રત્યે આકર્ષાય છે. તેથી, આજે તમારે તારો સંપૂર્ણ મેક-અપ કરવો પડશે. આ મેક-અપ ખૂબ જ શુદ્ધ અને પવિત્ર હાથોથી કરવો જોઈએ. મેં આનો ઉલ્લેખ પહેલાં કર્યો ન હતો કારણ કે મને એમ કે તને શરમ આવી જશે.” મૈત્રી દ્વારા લિખિત.
પૂજાએ આંખો નીચી રાખીને મક્કમ અવાજમાં કહ્યું, “બાબાજી, મેં તમને પહેલેથી જ કહ્યું હતું કે મને આ કાર્યમાં કોઈ શરમ નહીં આવે. તમે જે પણ આદેશ આપો, હું તૈયાર છું. મને તમારામાં સંપૂર્ણ વિશ્વાસ અને ભરોસો છે.”
બાબાની આંખોમાં ઊંડી ચમક દેખાઈ. તેમણે હળવેથી સ્મિત કર્યું અને કહ્યું, “તો પછી... આજે હું મારા પોતાના હાથે તારો મેક-અપ કરીશ બેટી. હું તને સજાવીશ.”
પૂજાએ ધીમેથી માથું હલાવ્યું, "જી, બાબાજી."
બાબાએ કહ્યું, "પહેલા, દૂધથી સ્નાન કરી લે. તારા આખા શરીરને દૂધથી ધોઈ લો જેથી તારી ત્વચા દૂધ જેવી ચમકતી અને નરમ બને."
પૂજા શાંતિથી ઉભી થઈ અને બાથરૂમમાં ગઈ. જ્યારે તે પાછી આવી ત્યારે તેનું ગોરું શરીર દૂધની સુગંધથી સુગંધિત હતું. તેણે ફક્ત હળવું બ્લાઉઝ અને ચણિયો પહેર્યો હતો. તેના વાળ હજુ પણ ભીના હતા અને તેની પીઠ પર છવાયેલા હતા, અને તેની કમર નીચે પાણીના થોડા ટીપા વહેતા હતા, જે તેના ચણીયા માં સુકાઈ જતા સ્પષ્ટ તરી આવતા હતા.
જ્યારે પૂજા બાથરૂમ માં ન્હાવા ગયેલી ત્યારે બાબાએ મેકઅપનો બધો સામાન પહેલેથી જ તૈયાર કરી લીધો હતો-લિપસ્ટિક, રૂ, આઈલાઈનર, કાજલ, ગ્લિટર, બોડી ઓઈલ, મહેંદી, પરફ્યુમ તેલ, અને ઘણું બધું. મૈત્રી ની રચના.
"આવ, પૂજા...મારી પાસે આવ."
પૂજા ધીમે ધીમે બાબાની સામે ફ્લોર પર બેઠી. બાબા પણ તેની ખૂબ નજીક બેઠા, તેના ઘૂંટણ પૂજાના ઘૂંટણને સ્પર્શતા હતા. રૂમમાં શાંતિ હતી, ફક્ત આવતી-જતી હવા ઓનો મંદ સરસરાહટ અને તેમના ગરમ શ્વાસનો અવાજ સંભળાતો હતો.
બાબાએ પોતાની આંગળીઓથી પૂજાની દાઢી હળવેથી ઉંચી કરી અને તેની આંખોમાં ઊંડાણપૂર્વક જોયું.
"તો ચાલ, પહેલા આંખોથી શરૂઆત કરીએ... શું તું તૈયાર છે?"
"હા, બાબાજી, હું તૈયાર છું. તમે આગળ વધો."
બાબાએ આઈલાઈનર પેન્સિલ ઉપાડી. પૂજાએ આંખો બંધ કરી. બાબાએ તેની પોપચા પર ખૂબ જ ધીમેથી અને કાળજીપૂર્વક આઈલાઈનર લગાવવાનું શરૂ કર્યું. તેમના ગરમ શ્વાસ પૂજાના ચહેરા પર પડ્યા. જ્યારે પણ પેન્સિલ તેની પોપચાને સ્પર્શતી, ત્યારે પૂજાનું શરીર થોડું ધ્રુજતું.
બાબા ધીમા, મોહક અવાજમાં બોલ્યા, "પૂજા... એક વાત કહું?" નિર્માત્રી મૈત્રી.
પૂજાએ આંખો બંધ રાખીને ધીમેથી કહ્યું, "હા બોલો ને, બાબાજી... તમારે ક્યારથી પૂછવા માટે ની સંમતિની જરૂર પાડવા માંડી?"
બાબા: "તારી આંખો ખૂબ જ સુંદર છે. તેમાં ઊંડો, આકર્ષક વશીકરણ છે. એક ઘેરા ઊંડાણની જેમ... એક એવી નજર જે કોઈપણ માણસને તેના હોશ ગુમાવી શકે છે. અરે પુરુષ શું સ્ત્રી પણ આ રૂપ જોઈ ને પોતાઓ હોશ ખોઈ બેસે અથવા એક મોટી ખીણ જેવડી ઈર્ષા કરી બેસે."
પછી એકદમ ધીમા સ્વરે બોલ્યો, “એમાં હું પણ આવી ગયો.” પણ આ શબ્દો પૂજા નાં કાન માં અથડાઈ જ ગયા.
પૂજા પોતાની ગરદન સુધી શરમાઈ ગઈ. તે શરમાઈ ગઈ, પણ કંઈ બોલી નહીં. તેના શ્વાસ થોડા ઝડપી થયા. તે ફક્ત એક મંદ પણ કામુક મુસ્કાન પોતાના ચહેરા પર ફેક્યું કે જે બાબાજી નાં દિલ નાં તાર હલાવી છેક નીચે લોડા સુધી અસર કરી ગઈ.
*******************************
જોડાયેલા રહેજો.
મૈત્રી.
