గీత టీచర్ కథ continue

[Thikkana]

భరత్ టీచర్ ఒడిలో కళ్లు మూసుకొని మీద కాలేసి నిద్రలోకి జారుకుంటుంటే, గీత లేచి ఇద్దరికీ బ్లాంకెట్ మీద కప్పింది. అప్పుడే ఆటంకం కలిగించేలా ఫోను రింగ్ అయ్యింది.


మెల్లిగా వెనక్కి తిరిగి ఫోను అందుకొని చూస్తే, ‘puppy’ అని ఉంది.

గీత: మీ అమ్మ కాల్ చేస్తుందిరా. ఇదిగో మాట్లాడు.

ఫోను తీసుకొని లిఫ్ట్ చేసాడు.

శ్రీనివాస్: హలో….

భరత్: హలో…

శ్రీనివాస్: బిట్టూ…. మొన్న చేసినవ్, మళ్లీ రెండు రోజులు మాట్లాడలేదు, ఇల్లు గుర్తొత్తలేదా కొడకా?

ఫ్లైట్ దిగినప్పుడు చేసాడు మళ్లీ ఇంటికి కాల్ చేయడమే జరగలేదు.

భరత్: డాడీ…. అది…. 

శ్రీనివాస్: ఇగో అమ్మతోనే మాట్లాడు.

సుశీల: ఏంట్రా ఫోన్ చేస్తలేవు, నాకు ఈ వాట్సాప్ కాల్ చెయ్యత్తలేదు, ఇప్పుడే ఈయనకి చెప్పిన.

భరత్ సందిగ్ధంలో పడ్డాడు, అలా ఇంటికి కాల్ చెయ్యకుండా రెండు రోజులు ఎలా గడిపేసాడా అని.

సుశీల: తిన్నావా?

భరత్:త్….తి..తిన్నా అమ్మ.

సుశీల: ఏం చేస్తున్నావ్ రా? 

భరత్: ఇక్కడ రాత్రయింది అమ్మ, ఇప్పుడే పడుకుంటా ఇగ

సుశీల: అంత మంచిదే కదా, బానే ఉన్నావ్ కదా నాని.

భరత్: హా అమ్మ…. 

సుశీల: రెండు రోజులు ఫోను చెయ్యవారా, దేశం దాటి పోయినావు.

శ్రీనివాస్: అమ్మ మస్తు బెంగ పడుతుందిరా. మంచిగున్నావ్ కదా.

భరత్: నాకేమైంది డాడీ…. ఇక్కడ ఫుల్ ఎంజాయ్…. మీరేం టెన్షన్ పెట్టుకోకండి.

సుశీల: హ్మ్… సరే నిద్రపో నువు లేచినాక చెయ్యి.

భరత్: చేస్తాను. 

సుశీల: గీతకి అవి ఇచ్చినవా?

భరత్: అయ్యో మర్చిపోయిన అమ్మ, నువ్వే గుర్తు చేసినవు. ఇప్పుడిస్తా.

సుశీల: హ్మ్… గీతను ఇబ్బంది పెట్టకు సరేనా అది ఇది కొనిమ్మని అడుగుతున్నావా?

నవ్వుతూ, భరత్: నేనేమైనా చిన్న పొరగాన్ననే… 

సుశీల: సరే…. అచ్చే వారం మీ రిజల్ట్స్ అంటరా మీ దోస్తు వికాస్ చెప్పిండు.

భరత్: తెలుసమ్మా…. మేము ఎల్లుండి అక్కడికి వచ్చేస్తాములే.

సుశీల: సరే బిట్టు నిద్రపో…. లేచాక ఫోను చెయ్యు, గీతతో కూడా మాట్లాడుతాను.

భరత్: ఒకే అమ్మ.


భరత్ కాల్ కట్ చేసి, బెడ్డు దిగి పక్కన టేబుల్ మీద తన లగేజ్ బ్యాగు తెరిచి ఒక చిన్న జ్యువలరీ డబ్బా తీసాడు.

భరత్: మిస్ ఇవి మీ బర్త్డే గిఫ్టు ఇద్దామనుకున్న మర్చిపోయాను తెలుసా, అమ్మ ఇప్పుడే గుర్తుచేసింది. 

బ్లాంకెట్ మెడ కింద పట్టుకుని, గీత: ఏంటో?

రెండు బంగారు గాజులు తీసాడు. 

ఆశ్చర్యంగా, గీత: బంగారు గాజులా, నువ్వెలా కొన్నావురా అవి?

పరుపులో కూర్చుని చేతికిచ్చాడు.

భరత్: రాఖీ పండక్కి మా అక్క కోసం కొనిపెట్టుకున్నాం మిస్…. ఆలోపే అక్క చనిపోయింది. అప్పటి నుంచి ఇవి ఇలాగే మిగిలిపోయాయి. మీకు గిఫ్టు ఇవ్వడానికి ఏమైనా కొందాం అనుకున్న, ఇవి నా దగ్గరే ఉన్నాయి కదా, తీసుకొచ్చిన. అమ్మని అడుగుతే సరే అని చెప్పింది.

గీత దీర్ఘంగా ఆలోచిస్తూ చూసింది.

గీత: కానీ మీ అక్క గుర్తుగా ఉంచుకోరా వీటిని నాకెంద్….

ముద్దు పెట్టాడు.

భరత్: గిఫ్టు ఇస్తే తీసుకోవాలి ఎందుకు అనొద్దు. 

మురిసిపోతూ, గీత: థాంక్స్. నిద్రపో ఇక.

లేచి బాత్రూం వైపు వెళ్తుంటే చేయ్ పట్టుకొని ఆపాడు.

గీత: వదులు టాయిలెట్ పోసి వస్తాను. 

వదిలేసాక గీత బాత్రూంలోకి వెళ్ళింది.

తేటెక్కిన తేనె తీగ ఊరికే ఒక్కచోట ఉండదు కదా. లేచి తను కూడా బాత్రూంలోకి వెళ్ళాడు.

మూత్రం పోయడానికి టాయిలెట్ కమోడ్ మీద కూర్చుంది.

గీత వాడిని చూసి కోపంగా, “ నువ్వెందుకు వచ్చావు పడుకోపోరా “

భరత్: మిస్ నాకు నిద్రపట్టలేదు, మళ్లీ మూడ్ వస్తుంది.

గీత: ఐతే ఇక్కడికి వచ్చావు, చి పో..

భరత్: నీకే వస్తదా… నాకు రాదా టాయిలెట్. 

నవ్వుతూ నేరుగా వచ్చి గీత ముందే నిల్చున్నాడు.

కంపురంగా మొహం ముడుచుకుని, గీత: చి జరిగు డర్టీ ఫెలో. నన్ను పోస్కోనివ్వురా.

భరత్: మిస్ ఇద్దరం ఒకేసారి పొద్దాము.

గీత: అర్ధరాత్రి మెంటల్ ఎక్కిందా నీకు జెరుగురా.

మోహంగా వొంగి గీత నడుము అందుకొని, గింజుకుంటున్న ఆగకుండా ఆమెని వెనక్కి నెట్టి టాయిలెట్ సీట్ కొసకు కూర్చున్నాడు. 

గీత తొడల మధ్యలో భరత్ అంగం బలం లేకుండా వేలాడింది. 

మెడలో ముద్దిచ్చి kasigaa పెదవులతో కొరికాడు. 

గీత: ఏంట్రా ఈ పిచ్చిపనులు?

భరత్: మిస్ ఈ పిచ్చిపనులు నేనింకే ఆడదానితో చేయలేనేమో, మీతో మాత్రమే. 

గీత ఆపుకోలేక మూత్రం విడిచింది. కుండీలో అడుగున ఉన్న నీళ్లలో గీత మూత్రం పడుతుంటే నీటి బుడగల శబ్దం విని భరత్ కూడా పోస్తున్నాడు.

ఇద్దరి మూత్రాలు గాల్లో కలిసి ఒకే ధారగా పడుతుంటే, ఆమె పై పెదవిని చుంబించసాగాడు.

కొత్త కొత్త చేష్టలూ, వాటి ద్వారా పొందే అనుభూతులూ, గీతలో విచిత్రమైన కామ పరవశాన్ని ప్రేరేపిస్తున్నాయి.

పెదవులు చప్పరించుకుంటూ ఇద్దరూ మూత్రం ముంగించారు.

గీతకి నిద్రొచ్చేస్తూ, మత్తులో వెచ్చగా ఉన్న భరత్ ఛాతిని హత్తుకుంది.

భరత్: మిస్ జయ కాలేజ్ టీచర్ అనే కథలో స్టూడెంట్ టీచర్ మూత్రం పోసాక పూకు నాకుతాడు….. అన్నాడు ఒరిహాసంగా.

గీత: ఛీ…. కంపు…

భరత్: మిస్ ఆ టీచర్ ఐతే వాడి మూత్రాన్ని మొహం మీద పోసుకుని కొంచెం తాగుతుంది కూడా.

గీత: యాక్ తుహ్… ఆపు పిచ్చోడా ఇలాంటివి చదువుతావా నువు, చీ…

భరత్: హహహహహహహ….

గీత: గలీజ్….. 

గీతని తొడల మీదకి లాక్కొని, అలాగే నిల్చొని ఒళ్లోకి ఎత్తుకున్నాడు. క్రమేపీ గీత రెండు కాళ్ళు భరత్ నడుము వెనక చుట్టేసి ఒళ్ళో కూర్చుంది.

భరత్: నేనేమీ అంత గలీజ్ పనులు చెయ్యనులే. 

గీత: ఊ…. చంపేస్తాను ఇంకోసారి ఇలాంటివి చెప్తే…… 

భరత్: ఎంత క్యూట్ గా అంటారో అలా చిన్నపిల్లలా.

గీత: సరే నిద్రపోవా నడు.

ఎత్తుకొని నడుస్తూ వెళ్ళి బెడ్డులో దింపి మీదకెక్కి, నుదుట ముద్దిస్తూ, భరత్: ఉమ్ మంచిగా నిద్రపట్టే టైంకి అమ్మ కాల్ చేసింది, ఇప్పుడు మళ్లీ నిద్రవచ్చేలా లేదు, ఇంకో రౌండ్ వేస్తే వస్తుందేమో.

గీత: నాదేమైనా షార్పనర్ అనుకుంటున్నావా, ఎప్పుడుపడితే అప్పుడు పెన్సిల్ పెట్టి చెక్కడానికి. పడుకో. నిన్ను కాదు నా మొగుడుని అనాలి పెళ్ళాన్ని నీతో పడుకోమని పంపాడు.

భరత్: హహ…. ఆయన తప్పేముంది మిస్, సార్ చాలా గ్రేట్, మీరు నాతో రొమాన్స్ చేయడానికి ఒప్పుకున్నారు.

గీత: హ్మ్ ఫోనులో గేమ్ ఏదైనా ఆడుకొని పడుకో. నన్ను డిస్టర్బ్ చెయ్యకు బాబు, అలసిపోయాను.

భరత్: ఒకే.

గీత బ్లాంకెట్ మెడ దాకా కప్పుకుని కళ్లు మూసుకుంది. 

భరత్ ఫోనులో గేమ్ ఆడుకో అంటే గ్యాలరీ ఓపెన్ చేసాడు. నయాగరా దగ్గర దిగిన ఫొటోస్ చూసి ఊరుకుంటాడా, ఇతరుల ప్రైవసీ చూడకూడదు అని ఇంగిత జ్ఞానం లేదు. 

ఇంకొన్ని ఫొటోస్ చూస్తూ, పైకి స్క్రోల్ చేస్తుంటే, ఒక ఫొటోలో ఇద్దరు నైట్ డ్రస్సుల్లో ఉన్నట్టు అనిపించి అది ఓపెన్ చేసాడు. ఒకరు గీత, ఒకరు సింధూ.



భరత్: మిస్ మిస్…. అని భుజం తట్టి గీతను లేపాడు.

గీత: మళ్లీ ఏంట్ర?

వెనక్కి చూస్తే భరత్ ఫోనులో ఆ ఫోటో చూపించాడు.

భరత్: ఈమె ఎవరు మిస్? కాజల్ లాగా ఉంది?

గీత: మా అక్క.

భరత్: మీ అక్కనా? చెల్లి ఉంది అన్నారు, అక్క కూడా అని చెప్పలేదు.

గీత: మా పెద్దమ్మ కూతురు.

భరత్ ఫోను తన వైపు తిప్పుకుని సింధూని తదేకంగా చూసాడు.

భరత్: మిస్ దేవుడా ఇంత అందంగా ఉందేంటి, ఈమె కళ్ళు చాలు ఎంత బాగున్నాయో.

భరత్ సింధూ ఫోటో చూస్తూ అలా పొగడడం గీతకి అసూయ కలిగించింది.

గీత: నువు నా కుక్కపిల్లవి దాన్ని పొగడకు.

కొంటెగా చూస్తూ, భరత్: ఏయ్ జెలసీ ఆ? హహ… 

ముక్కుమీద కోపంతో తొడ గిచ్చింది.

భరత్: ఒక డౌట్ అడగనా?

గీత: అర్ధరాత్రి డౌట్ ఏంట్రా నీకు పడుకో.

భరత్: ప్లీజ్… ఇప్పుడు చెప్పకపోతే నిద్రపట్టదేమో.

గీత:  అడుగు…

భరత్: మీరిద్దరూ కొంచెం సేమ్ ఉన్నారు, అఫ్కోర్స్ మీ అక్క మీకంటే అందంగా ఉంది 

గీత: సరే గుడ్ నైట్….. అని అలకగా బుంగమూతి పెట్టుకుని దుప్పటి కప్పుకుంది.

భరత్: అబ్బా చెప్పు….. నాన్నలు వేరైతే దగ్గరి పోలికలు ఎందుకు ఉన్నాయి?

గీత: ఒరేయ్ అసలు నువు ఎంత దుర్బుద్ధిగా మాట్లాడుతున్నావ్ తెలుసా చి.

భరత్: చెప్పు నా డౌట్ కి ఆన్సర్.

గీత: హ్మ్…. మా అమ్మ, వాళ్ళమ్మ కవలలు. దానికి, నాకు, మా అమ్మల పోలికలు వచ్చాయి సరేనా.

భరత్: అవునూ మరి ఇన్నిరోజుల్లో ఒక్కసారి కూడా నాకెందుకు చెప్పలేదు. 

గీత: నువు అడగలేదు కాబట్టి, ఇంకోటి  వాళ్ల కుటుంబానికి మా కుటుంబానికి మాటలు లేవు కాబట్టి.

భరత్: ఎందుకు?

గీత: నీకెందుకురా…. నస. పండుకో.

భరత్: ప్లీస్ చెప్పు….

గీత: నాక్కూడా సరిగ్గా తెలీదురా, మా నాన్నకి వాళ్ల నాన్న శత్రువు. ఏదో మా పెద్దమ్మకి నేనంటే ఇష్టం కాబట్టి అక్కాచెల్లెళ్లం ఫ్రెండ్స్ అయ్యాము. అది కూడా డిగ్రీ వరకు అది నా అక్క అని నాకు తెలీదు.

భరత్ చిన్నగా నవ్వాడు.

గీత: దీనిలో జోక్ ఎం ఉంది?

భరత్: అప్పట్లో పెళ్లికి ముందు ఏవైనా అఫైర్స్ ఉన్నాయా అంటే ఏదో యూట్యూబ్ సిరీస్ కథ చెప్పారు, ఇప్పుడేమో 1990 లో తెలుగు ఫ్యాక్షన్ సినిమాలాగా కవలలు శత్రువులు అంటున్నారు.

గీత: నేను పుట్టింది 1995 లో బాబు కాబట్టి అలాగే ఉంటది. 

భరత్: అవును మీ అక్క పేరేంటి?

గీత: సింధూప్రియ.

భరత్: ఆమె ఇప్పుడు ఎక్కడ ఉంటుంది?

గీత: చెప్పను?

భరత్: ఎందుకూ?

గీత: దొంగ గాడివి నువు, కామం.

భరత్: అరె చెప్పండి, నేనేమైనా వాళ్లింటికి పోయి సైట్ కొడతానా ఏంటి, అయినా వాళ్ళేమైనా మన హైదరాబాద్ లో ఉన్నారా?

గీత: ఊ….

భరత్: అవునా ఎక్కడ? ….. అని కుతూహలంగా అడిగాడు.

భరత్ కళ్ళలోకి ఆరాటం చూసింది.

గీత: ఎందుకురా నీకు?

భరత్: ఒకసారి లైవ్ లో చూద్దామని.

గీత: చెప్పను. నువు నన్ను మాత్రమే చూడాలి. 

భరత్: ఎవరు నీకన్నా అందంగా ఉన్నా సరే నువ్వే నా మిల్కీ సరేనా.

గీత: ఊ…. తను నువు అప్పుడప్పుడూ అంటావ్ శవ సార్ అని… అదే శివహరణ్ భార్య.

భరత్: వాట్ ద ఫక్…. నిజమా…? మీ అక్క అంత ఫేమస్ శివహరణ్ వైఫ్ ఆ? అబ్బా అసలు ఆయన్ని చేసుకున్నందుకు ఆవిడ లక్కీ, ఆమెని వైఫ్ అంటే ఆయన ఇంకా లక్కీ. 

భరత్ మాటలు గీతకి లోపల అసూయ మంట మీద పెట్రోల్ జల్లినట్టవుతుంది.

భరత్: రోజూ దెంగుతాడేమో మిస్ మీ అక్కని అసలే అంత బ్యూటిఫుల్గా ఉంది.

కోపంగా విరుచుకుపడింది.

గీత: నోటికొచ్చింది వాగకు రాస్కెల్…… అని చెంప మీద సరించింది.

భరత్ చేసిన తప్పుకి మొహం వాల్చాడు.

భరత్: క్షమించు…. నోటి దూల.

గీత: వాళ్ల విషయం నీకనవసరం, నా ముందు దాన్ని పొగడకు, నా వాడివి నువ్వు, నేను ఎలా ఉండమంటే అలా ఉండాలి. ఇంకోసారి దాన్ని మెచ్చుకున్నావో వెళ్ళిపోతాను.

భరత్: వద్దు వద్దు… ఉండు. నువ్వే అందంగా ఉన్నావు. నేను నిన్ను మాత్రమే చూస్తాను.

గీత: ఊ…..

ఫోను లాగేసుకుంది.

భరత్ మౌనంగా గీత మెడ కింద మొహం పెట్టి బెదిరిపోయిన కుక్కపిల్లలా పడుకున్నాడు.

ప్రశ్న: తన బెస్ట్ ఫ్రెండ్ సింధూ అక్క మీద గీతకి లోలోపల ఎందుకంత అసూయ. కారణం ఏంటి?

<<< 

భరత్ బ్యాడ్మింటన్ టోర్నమెంట్ నడుస్తున్నప్పుడు, మ్యాచ్ కి రమ్మన్న రోజు, ఉదయం గౌతమ్ గీతకి కాల్ చేసి శివ కరీంనగర్ లో కొత్తగా కడుతున్న ఎలైట్ ఎడ్యుకేషన్ ఇన్స్టిట్యూషన్స్ బిల్డింగ్ కి వెళ్లిరమ్మని, ఒకవేళ నచ్చితే వచ్చే సంవత్సరం నుండి గీత అక్కడ టీచర్ గా చెయ్యొచ్చని చెప్పాడు. దానికి ముందు శివ పేరు వినగానే వద్దనుకున్నాగాని గౌతమ్ నచ్చచెప్పడంతో తప్పక కరీంనగర్ వెళ్లింది.

హైదరాబాద్ టు కరీంనగర్ రహదారిలో, మూడు ఎకరాల స్థలానికి చుట్టూరా గోడ. అక్కడికి చేరుకునే ముందు ఒక sign board ఉంది, “Turn left to EEI” అని. sign బోర్డు చూపించిన CC రోడ్డులోకి మలిపి గోడ పక్కనే ప్రయాణిస్తూ ఉంది. అలా ప్రయాణించాక, ఒక banner “Elite Education Institution - college is a playground of thoughts.” అని. 

కానీ అక్కడ గేట్ లేదు. రోడ్డు కుడికి మలిగింది. అలాగే గీత కార్ తిప్పి ఇంకొంత ముందుకు పోతే అప్పుడొచ్చింది ఇన్స్టిట్యూషన్ గేటు.



గేటు ముందు కార్ ఆపి హార్న్ కొట్టగా, అక్కడ నిల్చున్న వాచ్మాన్ దగ్గరికొచ్చి, “ పర్సనల్ వెహికల్ లోపలికి నాట్ అలౌడ్ మేడమ్” అని చెప్పాడు.

తల బయట పెట్టి చూస్తే క్యాంపస్ బిల్డింగ్ అక్కడెక్కడో కనుచూపుమేర కానవస్తుంది.

గీత: అంత దూరం ఉంది, ఇక్కడే పార్క్ చేయడం ఏంటి?

“ కన్స్ట్రక్షన్ మెషిన్, మెటీరియల్ లోడింగ్ తప్పితే మిగతా పర్సనల్ వెహికల్ ఏదైనా గేటు బయటే పార్క్ చెయ్యాలి అండి. శివ సార్ రూల్ అది. “

చిరాకుగా, గీత: ఓహో ఆయన మాత్రం అక్కడిదాకా వెళ్తాడా?

“ లేదు లేదు… ఆయన వేరే వాళ్ళ కార్లో వచ్చారు. ఆ కార్ కూడా ఇక్కడే పార్క్ చేసారు….” అంటూ అక్కడ ఎడమ సిగ్గు షెడ్డు కింద టొయోటా ఫార్చ్యూనర్ చూపించాడు.

మౌనంగా నేరుగా కార్ అదే షెడ్ కింద ఆపి దిగి, చీరకొంగు నిండుగా సర్దుకుని కార్ దిగి లాక్ చేసి నడిచింది.

“ దీనికోసం అక్కడి నుంచి కరీంనగర్ రావడం. చ…” అని గులుక్కుంటూ పదకొండు గంటలా ఎండలో నడుస్తూ బిల్డింగ్ దాకా వెళ్ళింది.

అక్కడ శివ ఒక సూట్ ఏసుకున్న పెద్దమనిషితో మాట్లాడుతూ ఉన్నాడు. నల్లరంగు పోలో టిషర్టు, హాఫ్ హ్యాండ్స్ అతడి బైసెప్స్ ని అతుక్కుంటూ, క్యాజువల్ గా ఉండి, డిగ్రీ కాలేజ్ కుర్రాడిలా కనిపించాడు గీతకి.

అటు పక్క బిల్డింగ్ గోడలకు అల్యూమినియం కిటికీలు ఫిక్స్ చేస్తూ పనిముట్ల చప్పుడు. బిల్డింగ్ వెనక నుంచి సలాకలు కటింగ్ చేస్తున్నట్టు కూడా వినిపిస్తుంది.

అటు చూడకుండా చేతి గడియారం చూసుకొని బిల్డింగ్ ఎంట్రన్స్ లోపల సోఫాలో కూర్చుంది.

గీత ఎక్కువగా ద్వేషించే నిజం, శివ చాలా అందంగా ఉండడం. 

అందంగా అంటే అన్ని విధాలుగా. అతనొక శాస్త్రవేత్త, రోబోటిక్స్ మరియూ మానవశాస్త్రం (ఆంథ్రపోలజీ), రెండింటిలో మాస్టర్స్ చేసి, మానవశాస్త్రంలో Ph.D చేసి ఒక ఫిలాసఫర్గా నిలిచిన వ్యక్తి. ముఖ్యంగా పురాజీవన మానవశాస్త్రానికి సంబంధించి ఒక పుస్తకం రచన చేసి తద్వారా అవార్డు కూడా పొందాడు.

లోకం దృష్టిలో ఒక మంచి నైపుణ్యమైన శాస్త్రవేత్తగా ఉన్నా, మరో కోణం, తానొక డ్రగ్స్ స్కామ్ చేసిన మోస్ట్ వాంటెడ్ ఫ్రాడ్ క్రిమినల్. దాదాపు 250 కోట్లు వెనకేసాడు. దీనిలో భాగస్వామ్యంగా ఉన్నవాళ్లలో ప్రస్తుతం నలుగురు మాత్రమే బ్రతికున్నారు. జిల్లా కలెక్టర్ సాయినాథ్, ఒక మినిస్టర్, గంగా అనే స్నేహితురాలు మరియు గౌతమ్.

(దీని గురించి తెలుసుకోవాలంటే ప్రేమ గాట్లు కథ చదవండి.)

ఆ ఫ్రాడ్ డబ్బులో తనకొచ్చిన వాటాతో నకిలీ ఫండింగ్ ఆర్గనైజేషన్స్ పెట్టి చారిటీ ఫండింగ్ గా హవాలా చేసి ఇప్పుడు అదే డబ్బుతో ఈ అత్యాధునికమైన సౌకర్యాలతో ఎలైట్ ఎడ్యుకేషన్ ఇన్స్టిట్యూషన్స్ స్థాపిస్తున్నాడు.

గుర్తించాల్సిన విషయం ఏంటంటే, ఇవేవీ సింధూకి, గీతకి తెలీవు.

శివ అతనితో మాట్లాడడం అయిపోయాక, అతను నడుచుకుంటూ వెళ్ళిపోయాడు.

కాస్త దూరం వెళ్ళేదాకా చూసి, “ అన్నా ఇవాళ ఆ సెక్షన్ అయిపోవాలి…” అని అక్కడ వర్కర్స్ తో చెప్పి గీతని సూటిగా చూస్తూ ఇటుగా వచ్చాడు.

శివ: హే గీత, ఎలా ఉన్నావు? పెళ్ళిలో కలిసాము మళ్లీ ఇప్పుడే.

లేచి నిల్చుని, ముక్కుసూటిగా, గీత: మీ దగ్గర టీచర్ గా చేయడం నాకు ఇంట్రెస్ట్ లేదు అని ఆరోజే చెప్పాను. మళ్లీ మా ఆయనకేం మాయ మాటలు చెప్పి ఒప్పించారు. ఏదైనా సరే నేను వెళ్తున్నా, ఆయనకి నేను వచ్చి వెళ్లాను అని చెప్పుకోండి.

అరక్షణం వ్యవధిలో గీత రెండు చేతులు అందులోని ఎదురు నిలబడి ఆపాడు.

శివ: పచ్చడి ఎర్రగా ఉన్నంత మాత్రాన కారంగా ఉందంటే ఎలా, రుచి చూస్తేనే కదా పులుపు తెలిసేది. ఒకసారి నువు ఇక్కడ చూసి నిర్ణయించుకుంటావని రమ్మని అడిగాను.

గీత: చూడాల్సిన అవసరం లేదు. చూసిన నాకు నచ్చినా సరే మీరు ఉన్నారు కాబట్టి నేను ఇక్కడ చేయను. వదలండి వెళ్ళాలి. మాటలతో మాయ చెయ్యాలని చూడకండి.

శివ: సరే నేను గౌతమ్ అన్నకి నువు చూడకుండానే వెళ్ళిపోయావని చెప్తాను. 

గీత: వద్దు.

కళ్ళలోకి సూటిగా చూస్తూ, శివ: మరి ఉండు. నేను సీరియస్ గా చెప్తున్న, నాకు హైకాలేజ్ మ్యాథ్స్ టీచర్ కావాలి. నువు బాగా చెప్తావనే నమ్మకం ఉంది కాబట్టే ఒకసారి రమ్మన్నాను. నిజంగా నాకు వేరే ఉద్దేశం లేదు.

శివ కళ్ళు నిజం చేస్తున్నట్టు అనిపించాయి.

గీత: శివ గారు….

శివ: బావ అను మర్దలా.

ముక్కుసూటిగా, గీత: అస్సలు అనను.

శివ: హ్మ్ సరే నీ ఇష్టం.

గీత: అయినా మేముండేది హైదరాబాదులో ఇక్కడికి ఎలా రాగాలను. 

శివ: మీరిక్కడికి షిఫ్ట్ అవుతున్నారని గౌతమ్ అన్న చెప్పాడు.

గీత: నాకు చెప్పలేదు.

శివ: ఏమో మరి నాతో చెప్పాడు.

గీత: ఏదైనా సరే…. నాకు మాత్రం ఇష్టం లేదు.

శివ: ఇష్టం లేకున్నా సరే, ఒకసారి చూసి వెళ్ళు, గౌతమ్ అన్నకి కూడా దీనిలో షేర్ ఉంది. యు ఆర్ వన్ ఆఫ్ ది ఓనర్. ఇక్కడ పనులు ఎలా సాగుతున్నాయో చూడడానికి వచ్చాను అనుకో.

గీత కాస్త ఆలోచనలో పడింది.

శివ తన చేయి పట్టుకొని కారిడార్ లో నడిపించాడు.

వెనక నడుస్తూ, గీత: చేయ్ వదిలితే మంచిది. 

వదిలాడు, శివని ఫాలో అయ్యింది. అడగాలనుకున్న అనుమానం అడగకుండా ఆపుకోలేక అడిగింది.

గీత: అవునూ… పార్కింగ్ ఎందుకు బయట పిల్లల కాలేజ్ వాన్ కూడా అక్కడే ఆపితే కష్టం అవదా?

శివ: ఒక్క నిమిషం చెప్తాను.

ఎంట్రన్స్ కారిడార్ దాటితే, ఇంకో ఇంకో గ్లాస్ డోర్స్ ఉన్న ఎంట్రన్స్ వచ్చింది. డోర్స్ పైన ఒక మ్యాప్ ఉంది.



అక్కడ నిల్చుని, శివ: ఆ మ్యాప్ చూడు. ఇది మెయిన్ గెట్ దగ్గర కూడా నువు చూడలేదేమో.

గీత: ఊ.

శివ: మెయిన్ గేట్ దాటి వెహికల్ రాకూడదని ఎందుకన్నాను అంటే, ఇక్కడికి వచ్చే ప్రతీ ఒక్క స్టూడెంట్ కి ప్రొద్దున్నే దాదాపు ఒక కిలోమీటర్ నడక అవుతుంది. 9:30 AM లోపు లోపలికి వస్తే, మళ్లీ 4:45 PM కే వాళ్ళు ఇంటికి వెళ్ళేది. సాయంత్రం ఇంకో కిలోమీటర్ నడక. దీని ప్రకారం ఒక మనిషికి ఒక రోజుకి కావాల్సిన మినిమం బాడీ మూవ్మెంట్ అవుతుంది. స్టూడెంట్స్, టీచర్స్, మినిస్టర్, ప్రధానమంత్రి వచ్చిన సరే నడక తప్పదు. ఆరోగ్యపరంగా ఇది ఫస్ట్ ప్లాన్ చేసాను.

మీకొచ్చిన అనుమానమే గీతకి కూడా వచ్చింది.

గీత: ఒకవేళ ఏదైనా ఎమర్జెన్సీ ఉంటే? 

మ్యాప్ వేలు పెట్టి చూపిస్తూ, శివ: అందుకే కదా హైవేకి back exit connect చేసాము. పైగా ఇది అంత తూర్పు ముఖం ఉంది వాస్తు చూసుకుంటే.

శివ ప్లానింగ్ ని మెచ్చుకోవాలనుకున్నా, వాస్తు అనేసరికి నవ్వింది.

గీత: మీలాంటి సైంటిస్ట్ వాస్తు నమ్మడమా?

శివ: వాస్తుని గుడ్డిగా నమ్మడం వేరు, సైన్స్ తోనే నమ్మడం వేరు. Back exit highway కి connect అవుతే, అంబులెన్స్, సెక్యూరిటీ అధికారి, ఫైర్ ఇంజన్స్, ఏవైనా త్వరగా లోపలికి వస్తాయి. మిగతా బిల్డింగ్స్ తూర్పు దిక్కు ఉండడం వలన మ్యాగ్జిమమ్ సన్లైట్ ఉంటుంది. ఒక మనిషి ఎనమిది వందల మీటర్లు నడవడానికి కనీసం తక్కువలో తక్కువ ఎనమిది నిమిషాలు వేసుకున్న ఆ ఎనమిది నిమిషాలు విటమిన్ D3 కదా. అంతేకాదు, క్లాస్రూమ్స్ కి నాచురల్ లైటింగ్ ఉండేలా ఎక్కువశాతం ట్రాన్స్పరెంట్ గ్లాస్సెస్ వాడాము. 

గీత మ్యాప్ చూస్తూ ఉంది ఇంకా ఏమున్నాయా అని.

శివ: సరే ఇక్కడే కాదు. పదా అన్ని తిరిగి చూస్తే నీకే తెలుస్తుంది.

శివతో నడుస్తూ క్యాంపస్ లోనికి వెళ్తున్నా కొద్ది అసలక్కడ మనుషులే లేరు. గీతకి అనుమానం, శివ మీద నమ్మకం లేదు.

రెండు క్లాసురూములు దాటి, ఒక గది తలుపు తెరిచాడు. లోపలికెళ్ళి గీతని రమ్మని సైగ చేస్తే లోపల అడుగు పెట్టింది.

బ్లూ యెల్లో కలర్ పాలెట్ తో మూడు కాలమ్స్ లో ఉన్న బెంచీలతో విశాలంగా ఉంది తరగతి గది.  గోడలు యెల్లో పింక్ కలర్స్ తో ఉన్నాయి. బ్లాక్ బోర్డు మరియూ డిజిటల్ బోర్డు ఉంది. పైన ప్రొజెక్టర్, ఫ్యాన్స్ ఉన్నాయి. గోడలకు కొన్ని భౌతిక శాస్త్ర మ్యాపులు, కొన్ని సైన్స్ బొమ్మల పెయింటింగ్స్ ఉన్నాయి. గది తలుపు ఎదురు మూలకు నాలుగు వరుసల లాకరులు ఉన్నాయి. ఐదు అడుగుల గోడ, ఆపై అద్దాల పెద్ద కిటికీలు. 



శివ: క్లాసులు ఇలా ఉంటాయి. లాకర్స్ లో వాళ్ళ సబ్జెక్ట్ బుక్స్ పెట్టుకోవచ్చు. అవి ఫింగరప్రింట్ లాకర్స్.

ఫింగరప్రింట్ లాకర్స్ అనగానే గీత ఆశ్చర్యపోయి శివను టక్కున మెడ తిప్పి చూసింది.

శివ: అవును. ఒకరి వస్తువు ఒకరు దొంగిలించారు అనే సమస్య ఉండదు. అండ్ ఫుల్లీ cctv footage.

గీత: బాగుంది.

ఇద్దరూ నడక కొనసాగించి ఇంకాస్త ముందుకు నడుస్తుంటే, అంతా చాలా రిచ్ గా అనిపిస్తుంది గీతకి. ఇటు చూసినా మోడరన్ మరియు ఆధ్యాత్మికంగా ఉంది. కాలేజ్ బిల్డింగ్ ఇంటీరియర్ అంతా గ్రీన్ అండ్ కారమెల్ కాంబినేషన్ కలర్ పాలెట్ ఉంది. 



శివ వెనక నడుస్తుంటే అన్నీ చూస్తూ ఉంది. అక్కడ చిన్న చిన్న మొక్కలు, నోటీస్ బోర్డులూ, బయట, దుస్తుబిన్నులూ, ఒక ర్యాక్ దగ్గర కొన్ని చీపురులూ, బకెట్లు, క్లీనింగ్ లిక్విడ్ బాటిల్స్, ఫైర్ ఎస్టింగ్విషర్స్, అతి ముఖ్యంగా ఏ క్లాస్ తలుపు పక్కన ఆ క్లాసూకి సంబంచినవి ఏదైనా రాసిపెట్టుకోవడానికి చిన్న వైట్ బోర్డు విత్ మార్కర్. 

అప్పుడే డైనింగ్ హాలుకి వెళ్ళే తోవ వచ్చింది.

శివ: ముందు డైనింగ్ హాల్ చూసి వద్దామా?

గీత: మీ ఇష్టం.

అలాగే అనుకోని ఆ తోవలో నడుస్తున్నారు. 

అంతా ఓపెన్ గా, గుడి మండపంలో నడుస్తున్నట్టుంది. 



శివ: ఇది ఇలా ఓపెన్ గా ఎందుకు పెట్టాము అంటే, పిల్లలకి ఫ్రీ మూవ్మెంట్ ఉంటుందని. close గా ఉంటే తీసుకోవడం లాంటివి అవుతాయి. ఎవరైనా బయట కూర్చుని తినాలనుకుంటే వాళ్ళకోసం కూడా బెంచెస్ ఉన్నాయి. 

గీతకి తోచడం లేదు, ఇంత మంచి ఐడియాలు, ఒక కాలేజ్ కోసం ఇంతగా ప్లానింగ్ చేయడమేంటి అని.

ఆ దారి దాటి డైనింగ్ హాల్ కి చేరుకున్నాక అక్కడ, ఒక్కో వరసకు ఒక్కో classroom number అమర్చి ఉంది. number అమర్చిన ఒక్కో వరుసలో కనీసం ఇరవై మంది కూర్చోవచ్చు.

శివ: అటు దిక్కు కిచెన్ అండ్ ఆ కిచెన్ కి కనెక్ట్ ఉన్న సామన్ల స్టోరేజ్ రూమ్. ఇప్పుడు నువు అడగొచ్చు, ఇది కాలేజ్ బిల్డింగ్ తో అటాచ్మెంట్ ఎందుకు చేయలేదు, వంద అడుగుల దూరంలో ఎందుకు అని.